Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Парвати тәңірінің бұрынғы дүниесі
the previous birth of the goddess Parvati
Индуизм құдайы Шиваның бірінші жұбайы
First consort of the Hindu god Shiva
Сати ( /sʌtiː/ , , ), сондай-ақ Дакшаяни (санскрит: दाक्षायणी, IAST: Dākṣāyaṇī, lit. 'Дакшаның қызы'), индуизмде неке бақыты мен ұзақ өмірдің құдайы, ана құдайы Шактидің бір көрінісі ретінде құрметтеледі. Сати Шиваның бірінші әйелі, ал Парвати – Сатидің өлімінен кейін қайта туған нұсқасы. Сати туралы алғашқы деректер Рамаяна мен Махабхарата дәуірінде кездеседі, бірақ оқиғаның толық мәліметтері Пураналарда келтірілген. Аңыздарда Сати Дакшаның сүйікті баласы ретінде суреттеледі, ол әкесінің қарсылығына қарамастан Шиваға үйленеді. Дакша өзінің күйеуімен бірге оны шақырмай, яджня ұйымдастырады. Күйеуінің тілегіне қарамастан, ол яджняға қатысады. Келген соң күйеуінің сыртқы келбеті үшін қорланғанын естиді. Сати ашуға толып, осы яджняны жоқ етуге ант етеді. Сондықтан күйеуінің абыройын қорғау және оған наразылық білдіру үшін отқа секіріп, өзін-өзі құрбан етеді. Индуизмде Сати мен Парвати екеуі де Шиваны усаудан және әлеммен шығармашылық байланысқа түсуге жетелеу рөлін атқарады. Сатидің тарихы индуизмнің ең белгілі екі ағымы – шаивизм мен шактизмнің дәстүрлерін қалыптастыруда маңызды рөл атқарады. Сенушілердің айтуынша, Сати қайтыс болғаннан кейін Шива оның денесін әлемге аралап жүргенде, оның дене мүшелері 51 түрлі жерге түсіпті. Бұл жерлер қазір Шакти Пита деп аталады және индуистер үшін қасиетті саналады.
Sati ('/s//ʌ//t//iː/, , , ), also known as Dakshayani (Sanskrit: दाक्षायणी, IAST: Dākṣāyaṇī, lit. 'daughter of Daksha'), is the Hindu goddess of marital felicity and longevity, and is worshipped as an aspect of the mother goddess Shakti. Sati was the first wife of Shiva, the other being Parvati, who was Sati's reincarnation after her death. The earliest mentions of Sati are found in the time of the Ramayana and the Mahabharata, but details of her story appear in the Puranas. Legends describe Sati as the favourite child of Daksha, who marries Shiva against her father's wishes. Daksha organised a yajna in which he doesn't invite her and her husband. Against her husband's wishes she attends the yajna. Upon her arrival she hears her husband is being mocked for his appearance. Sati is filled with rage and vows to ruin this yajna. So she jumps into the fire killing herself to protest against him, and uphold the honour of her husband. In Hinduism, both Sati and Parvati, successively play the role of bringing Shiva away from ascetic isolation into creative participation with the world. Sati's story plays an important part in shaping the traditions of two of the most prominent sects of Hinduism Shaivism and Shaktism. It is believed that after Sati's death, Shiva carried her body around the world. As he did so, her body parts fell to the ground at 51 different places. These places are now known as Shakti Pithas, and they are sacred to Hindus.
Этимология
"Сати" деген сөз санскрит тілінде "шындық", "адамгершілік" немесе "құрметті" деген мағына береді. Бұл сөз "сат" деген түбірден шыққан, ол "шындық" дегенді білдіреді. Ол түрлі тегі бойынша танымал, бірақ бұл есімдер Дакшаның қыздарының кез келгеніне қолданылуы мүмкін. Олардың арасында Дакшаяни, Дакшаканья және Дакшаджа бар.
The name "Satī" means "truthful", "virtuous" or "noble" in Sanskrit. The word is derived from the "sat" which means "truth". She is known by various patronymics, though these names can be used for any of the daughters of Daksha. Some of these names include Dakshayani, Dakshakanya and Dakshaja.
Тарих және мәтіндік негіз
Ғалымдар Уильям Ж. Уинкинс пен Дэвид Р. Кинслидің пікірінше, Ведалық жазбаларда (б.з.д. 2-мыңжылдық) Сати Парвати есімді құдайша туралы тізілмеген, бірақ Рудрамен байланысты екі құдайша – Рудрани және Амбика туралы қысқаша айтылған. Кена Упанишадада Ума Хемавати атты құдайша, құдайлар мен Жоғарғы Брахман арасында делдал ретінде бейнеленеді. Археологиялық және мәтіндік деректер Сати Парватидің алғашқы маңызды көріністері Рамаяна мен Махабарата дәуірінде (б.з.д. 1-мыңжылдық) болғанын көрсетеді. Махабаратада Дакшаның құрбанын жою, Картикеяның дүниеге келуі, Асура Тараканың жеңілуі, сондай-ақ Шива мен Уманың (Парвати) арасындағы оқиғалар баяндалады. Ғалымдар Пураналар дәуірінде (шамамен 4-13 ғасырлар) Сати мен Парвати туралы аңыздар кеңінен таралғанын және олар Калидасаның "Кумарасамбхава" атты дастанында (шамамен 5-6 ғасырлар) бейімделгенін айтады. Сатидің өмірін баяндайтын Пураналардың арасында Ваю Пурана, Сканда Пурана, Бхагавата Пурана, Курма Пурана, Падма Пурана, Линга Пурана, Шива Пурана және Матся Пурана бар.
According to scholars William J. Winkins and David R. Kinsley, the Vedic scriptures (2nd millennium BCE) do not mention Sati Parvati but hint to two goddesses associated with Rudra Rudrani and Ambika. In the Kena Upanishad, a goddess called Uma Hemavati appears as a mediator between the gods and the Supreme Brahman. Both the archeological and the textual sources indicate that the first major appearances of Sati Parvati were during the period of the Ramayana and the Mahabharata (1st millennium BCE). The Mahabharata mentions the destruction of Daksha yajna, the birth of Kartikeya, defeat the Asura Taraka as well as some plays between Shiva and Uma (Parvati). Scholars believe that by the time of the Puranas (c. 4th 13th century), legends of Sati and Parvati rose to prominence and these were adapted by Kalidasa in his epic poem Kumarasambhavam (c. 5th 6th century). Some of the Puranas which narrate Sati's story are the Vayu Purana, the Skanda Purana, the Bhagavata Purana, the Kurma Purana, the Padma Purana, the Linga Purana, the Shiva Purana, and the Matsya Purana.
Туу және ерте өмір
Сати – Дакшаның қызы, Праджапати (жаратылыс құралы) және жаратушы құдай Брахманың ұлы, сондай-ақ Манудың қызы Прасути еді. Шива Пурана, Матся Пурана және Калика Пуранадағы кейбір нұсқаларда оның анасы Асикни деп айтылады. Сати көбінесе Дакшаның ең кіші және сүйікті қызы ретінде еске алынады. Шакта (құдайға бағытталған) мәтіндері, оның ішінде Деви Бхагавата және Махабхагавата Пурана бойынша, оның дүниеге келгеніне дейін Брахма Дакшаға Ұлы Құдайға медитация жасауға және оны қызы (Сати) ретінде аватара алуға көндіруге кеңес берді. Құдай келісті, бірақ егер ол оны жамандыққа ұшыратса, денесін тастап кететінін ескертті. Бала кезінен бастап Сати Шива туралы әңгімелерге ғашық болды және оның ынталы жақтасы ретінде өсті. Ол бойжеткенде, әкесі қалағандай, басқа біреуге үйлену идеясы оған әділетсіз көрінді. Брахма Сатиді Шиваға үйлендіріп, оны дүниелік істерге тартуды ниеттенген деп есептеледі.
Sati was the daughter of Daksha—A Prajapati (agent of creation) and the son of the creator god Brahma—and Prasuti—the daughter of Manu. In some alternate accounts found in the Shiva Purana, Matsya Purana and Kalika Purana, her mother is mention to be Asikni. Sati is often mentioned as the youngest and the most beloved daughter of Daksha. According to the Shakta (goddess oriented) texts including Devi Bhagavata and the Mahabhagavata Purana, before her birth, Brahma advised Daksha to meditate upon the Great goddess and convince her to take an avatar as their daughter (Sati). The goddess agreed but warned that if he mistreated her, she would abandon her body. Even as a child, Sati adored the tales of Shiva and grew up an ardent devotee. As she grew to womanhood, the idea of marrying anyone else, as intended by her father, became unfair to her. It is believed that Brahma intended to get Sati married to Shiva and bring him into worldly affairs.
Неке
Сати өте сұлу деп сипатталады, бірақ аңыздар оның тақуалығы мен берілгендігіне баса назар аударады, осы арқылы аскет Шиваның жүрегін жеңіп алды. Аңыз бойынша, Сати әкесінің сарайының барлық ыңғайын тастап, орманға кетіп, усау-құлшылық пен Шиваға табынуға өзін арнады. Шива немесе оның жандары оны жиі сынап көрді. Соңында Шива оның тілегін қабылдап, үйленуге келісті. Дакшаның қарсылығына қарамастан, Брахма дін қызметкері ретінде тойды уақтылы өткізді. Сати Шивамен бірге Кайлашқа көшті. Шива мен Дакша арасындағы керіспір Дакшаның Шиваның ерекше сырт келбеті мен мінез-құлқынан наразы болуымен күшейді. Бхагавата Пуранаға сәйкес, Дакша Сатидің сваямварасын (өз бетінше таңдау рәсімін) ұйымдастырды, онда Шивадан басқа барлығы шақырылды. Сати Шиваны таба алмағандықтан, күйеуін таңдау үшін гүл шоғын жоғары лақтырды. Шива сол жерде пайда болып, гүл шоғы оның үстіне түсті, осылайша олар үйленді. XVIII ғасырға жататын Сватани Катха бойынша, Шива Сатидің қолын сұрағанда, Дакша оны лайықсыз деп, бас тартты. Вишну Шиваны санньяси кейпінде жасырып, оған үйленуге көмектесті. Көптеген нұсқаларда Дакшаның некеге қарсылығы айтылса да, Шива Пуранада қатты қарсылық туралы ештеңе айтылмаған, бірақ ол үйленгеннен кейін терең жеккөрушілікке ие бола бастайды.
Sati is described to be very beautiful but the legends emphasize her penance and devotion, which won the heart of the ascetic Shiva. According to the legend, Sati left the luxuries of her father's palace and retired to a forest to devote herself to austerities of a hermetic life and the worship of Shiva. She was often tested by Shiva or his attendants. Finally, Shiva acceded to her wishes and consented to marry. Despite Daksha's unwillingness, the wedding was held in due course with Brahma serving as the priest. Sati moved with Shiva in Kailash. Tension between Shiva and Daksha further arises when Daksha starts to dislike Shiva because of Shiva's odd appearance and behaviour. According to the Bhagavata Purana, Daksha arranged Sati's svayamvara (self choice ceremony), where all except Shiva were invited. When Sati did not find Shiva, she threw a garland in the air to choose her husband. Shiva manifested there and it fell on him, thus they were married. In the 18th century Svathani Katha, when Shiva asked Sati's hand in marriage, Daksha refused, claiming him unsuitable. Vishnu aided Shiva by disguising him as a sannyasi and had him marry her. While many versions of the tale mention Daksha's objections to the marriage, the Shiva Purana does not mention any harsh opposition, though he starts to develop a deep hatred after the wedding.
Раманың құдайлық қасиеттерін тексеру
Шива Пуранадағы аңыз бойынша Сати мен Шива бір кезде жер бетінде саяхаттап жүрді. Олар Дандака орманынан өтіп, Равананың Ситаны қашқасынан кейін, әйелін іздеп жүрген Рама мен Лакшманға кездесті. Раманың қайғысын көріп, Шива оның алдында бас иді, сосын оған жеңіс тіледі және өзін ашты. Майяның құрбаны болған Сати күйеуінен кімге бас иіп құрмет көрсеткенін сұрады. Шива оған Раманың Вишнудың толық жаратылысы екенін айтты. Оның күмәнін байқап, Шива оған Раманың құдайлығын өзі тексеруге кеңес берді. Сати Ситаның кейпін киіп, оның алдына келді. Рама қадайсыздан, құдайдың киімін түсініп, неге оның әйелі болып келгенін ойланып күлді. Күмәні сейілген Сати Рамадан Шиваның оған неге құрмет көрсеткенін сұрады. Рама оған өзінің нағыз кім екенін және жағдайын түсіндіріп, Шиваға деген құлшынысы туралы айтты, содан кейін ол оны мақтап, күйеуіне қайтты.
In a legend from the Shiva Purana, Sati and Shiva were once wandering the earth. They passed through the Dandaka forest, where they came across Rama, accompanied by Lakshmana, searching for his wife Sita after her abduction by Ravana. Observing Rama's lament, Shiva bowed before him, following which he blessed the former with victory and revealed himself before him. Overcome by maya, Sati asked her consort to whom he had bowed. Shiva informed her that Rama was a full incarnation of Vishnu. Seeing that she was unconvinced, Shiva encouraged her to test Rama's divinity for herself. Sati did so by assuming the guise of Sita and appearing before him. Rama laughed, seeing through the goddess's disguise, wondering why she had assumed his wife's form. Her doubts fading, Sati asked Rama how he was worthy of being saluted by Shiva. Rama explained to her his true identity and circumstance and spoke to her of his devotion to Shiva, after which she praised him and returned to her consort.
Дақша-яджна және өзін-өзі өртеу
Сатимен байланысты ең танымал аңыз – оның өз әкесіне қарсы наразылық білдіру үшін өзін өртегені. Дақша-яғнаны алғаш рет Тейтирия-самхитада, кейін Рамаяна мен Махабхаратада кездестіруге болады. Сатидің өзін-өзі өртегені туралы әңгіме Пураналарда, Тантра әдебиетінде және Калидасаның лирикалық Кумарасамбхавасында келтірілген. Ең танымал аңыз бойынша, Дакша яджна (құрбандық) ұйымдастырды, оған Сати мен Шивадан басқа барлық құдайлар шақырылды. Сати туыстарын көруге ниеттенгендіктен, бұл шақырудың себебін ақылға қонымды деп түсіндіруге тырысты, отбасы ретінде мұндай формалдылықтың қажеті жоқ деді. Шива оны тоқтатуға тырысты, себебі Дакша оны қорлайтынын білген, бірақ Сати көнбеген соң, оны өзінің гана қызметшілерімен бірге жіберді. Сатиді анасы мен әпкелері құшақ жарып қарсы алды, бірақ Дакша оның шақырусыз келгеніне ашуланып, оны қорлап, Шиваны мазақ етті. Әкесімен барлық байланысты үзуге және күйеуінің ар-намысын сақтауға ниеттенген Сати өзін өртеді. Әйелінің өліміне терең қайғы басқан Шива құлпытас Тандава биін орындады. Ол екі қатыгез құдай – Вирабхадра мен Бхадракалиді жаратты, олар құрбандық шалатын жерде қырқыс жасады. Сол жерде болғандардың көбі бір түндік уақытта қаза тапты; Дакшаның басын Вирабхадра шапты. Сол түнден кейін, барлық кешірімді деп саналатын Шива, қаза тапқандарды қайта тірілтіп, оларға батасын берді. Дакша қайта тіріліп, патшалық билікке ие болды. Оның кесілген басы ешкінің басымен ауыстырылды. Бұл оқиға туралы әртүрлі айтылымдар бар. Деви Бхагавата Пуранада Дакшаның қатал мінез-құлқының себебі айтылады. Сати үйленгеннен кейін көп ұзамай Дакша қасиетті гүл шоғын ластады, соның салдарынан ол сүйікті қызынан жек көруге лайық болды. Құрбандық шалатын жерде Дакша Сатидің сыйларын қабылдамай, оны қорлағанда, Сати өзінің ғаламдық күшін пайдаланып, денесін өртеді. Кейбір мәтіндерде Сати қайтыс болғанға дейін Шакти оның құрметке лайық әкесіне қайта туылып, Шиваға қайтадан үйленеді деп уәде берген. Махабхагавата Пуранада Сати қаһарлы жауынгер ретінде бейнеленген. Шива Сатидің бұл оқиғаға келуіне кедергі келтіргенде, ол Кали бастаған он қорқынышты Махавидия құдайларына айналды және оны он бағыттан қоршады. Әйелінің күшіне куә болған Шива оған рұқсат берді. Сати, Калиға айналып, құрбандыққа барды және өзін екіге бөлді – бірі нағыз, бірақ көрінбейтін, ал екіншісі жай ғана Чхая (көлеңке немесе көшірме). Чхая Сати құрбандық отына секіріп, қасиетті оқиғаны жойды, ал "нағыз" Сати Парвати ретінде қайта туды. Брихаддхарма Пуранада (шамамен 13 ғасыр) Махавидияның жаратылуы баяндалған, бірақ Сатидің екіге бөлінуі туралы ештеңе айтылмаған. Шива оған рұқсат бергеннен кейін де ол өзінің тыныш табиғатын сақтап қалды. Бұл мәтіндегі ең үлкен өзгеріс – Сатидің өзін өртемеуі. Оның орнына, мәтінде ол әкесіне қарғыс айтып, денесін Гималай үңгірінде қалдырғаны жазылған. Калика Пуранада Сатидің бұл шараға қатысқаны туралы айтылмаған, оның орнына Сати өзінің немересі Виджая оған яджна туралы хабарлағаннан кейін, йога процесін қолданып, денесінен шығып кеткені анықталды.
The most prominent legend associated with Sati is her self immolation to protest against her father. The first text to mention Daksha Yajna is the Taittiriya Samhita and it later appears in the Ramayana and the Mahabharata. The narrative of Sati's self immolation appears in the Puranas, Tantra literature, and in Kalidasa's lyrical Kumarasambhava. According to the most popular narrative, Daksha organized a yajna (sacrifice) to which all the deities, except Sati and Shiva, were invited. Wanting to visit her relatives, Sati sought to rationalize this omission and reasoned that as family, such formality was unnecessary. Shiva tried to stop her as he knew that Daksha would humiliate her, but when she was not convinced, he sent her with his gana attendants. Sati was received by her mother and her sisters, but Daksha was furious by her uninvited arrival and humiliated her and mocked Shiva. Wanting to break all ties with her father and uphold the honour of her husband, Sati self immolated. Deeply hurt by the death of his wife, Shiva performed the destructive Tandava dance. He created two ferocious deities Virabhadra and Bhadrakali, who wreaked mayhem at the sacrificial place. Nearly all those present were felled overnight; Daksha was decapitated by Virabhadra. After that night, Shiva, who is considered the all forgiving, restored the slain to life and granted them his blessings. Daksha was restored both to life and to kingship. His severed head was substituted with that of a goat. There are varying accounts of this event. The Devi Bhagavata Purana adds the reason behind Daksha's harsh behaviour. Shortly after Sati's marriage, Daksha polluted a sacred flower garland and as a result, he was cursed to hate his beloved daughter. At the sacrificial place, after Daksha discarded Sati's gifts and humiliated her, she used her cosmic powers and burnt her body. Some texts suggest that before Sati's death, Shakti promised that she will be reborn to a father who merits her respect and remarry Shiva. The Mahabhagavata Purana presents Sati as a fierce warrior. When Shiva prevented Sati from visiting the event, she transformed into the ten fearsome Mahavidya goddesses led by Kali, and surrounded him from the ten cardinal directions. Seeing his wife's powers, Shiva allowed her. Sati, transformed as Kali, went to the sacrifice and split herself into two entities one real but invisible and another just Chhaya (shadow or clone). Chhaya Sati destroyed the sacred event by jumping into the sacrificial fire, while the "real" Sati is reborn as Parvati. The Brihaddharma Purana (c. 13th century) narrates the creation of the Mahavidyas but there is no mention of Sati splitting into two. She retains her calming nature after Shiva allowed her. The most drastic change in this text is the absence of the self immolation of Sati. Instead, the text mentions that she cursed her father and quit her body in a Himalayan cave. The Kalika Purana does not mention Sati going to the event, instead it is found that Sati left her body using a yogic process, after her niece, Vijaya informed her about the yajna.
Шәкті Питалардың құрылуы
Сатимен байланысты тағы бір маңызды аңыз – Шакти Питалардың пайда болуы. Шакти Питалар – Ана Құдайдың қасиетті орындары, Сатидің денесінің бөліктері түсуі нәтижесінде Шактидің құдіретімен нұрланған деп есептеледі. Ашулы Шива Сатидің күлге айналған денесімен Тандава биін биледі, соның салдарынан оның денесі бөлініп, жер бетінің әртүрлі жерлеріне шашырап түсті делінеді. Кейбір мәтіндерде толыққанды баяндалғандай, қайғыдан есінен шыққан Шива Сатидің мәйітімен бүкіл ғаламды аралап, әлемдік тепе-теңдікті бұзды. Құдайлар Шиваны қалыпқа келтіру және тыныштандыру үшін Вишну құдайына жалбарынысты. Вишну өзінің Сударшана чакрасын (диск тәрізді қаруын) Сатидің мәйітін бөліп-жару үшін пайдаланды, одан кейін Шива тынығуға қол жеткізді. Аңыз Сатидің денесінің көптеген бөліктерге айналып, әртүрлі жерлерге түсуімен аяқталады. Бұл қасиетті орындардың, Шакти Питалар деп аталатын, әртүрлі тізімдері бар; олардың кейбіреулері Құдайға бағытталған Шакта сектасы үшін ерекше қасиетті саналатындықтан, маңызды қажырлық орталықтарына айналды. Басты Шакти Питалардан өзге, Сатидің құлаған қан тамшыларынан пайда болған Биндудам сияқты кішкентай питалар да бар.
Another important legend associated with Sati is the formation of the Shakti Pithas. Shakti Pithas are shrines of the Mother Goddess, believed to have enshrined with the presence of Shakti due to the falling of body parts of the corpse of Sati. It is believed that an enraged Shiva performed the Tandava dance with Sati's charred body, which led her body to come apart and the pieces fell at different places on earth. In a more detailed narration found in some texts, Shiva, crazed with grief, roamed with Sati's corpse throughout the universe, causing universal imbalance. The divinities called upon the god Vishnu to restore Shiva to normalcy and calm. Vishnu used his Sudarshana Chakra (discus weapon) to dismember Sati's cadaver, following which Shiva regained his equanimity. The legend ends with Sati's body being dismembered into many pieces which fell on earth at various places. Several different listings of these holy places, known as Shakti Pithas, are available; some of these places have become major centres of pilgrimage as they are held by the Goddess oriented Shakta sect to be particularly holy. Besides main Shakti Pithas, some small peethas like Bindudham came into existence which are due to Sati's fallen blood drops.
Қайта тууы
Көңілі құлазыған Шива аскетикалық әлеміне қайта оралды, ал Сати таулардың патшасы Химаваттың және Гималайдың бейнесі Менаның қызы Парвати болып қайта дүниеге келді. Химават Шиваны шын жүректен құрметтеді. Осының нәтижесінде, Сати сияқты Парвати да аскетикалық тәжірибасымен Шиваның жүрегін жеңіп алып, оған үйленді.
A depressed Shiva returned to his ascetic world while Sati was reborn as Parvati, daughter of Himavat, king of the mountains and personification of the Himalayas, and his wife, Mena. Himavat appreciated Shiva ardently. Consequently, Parvati like Sati, won Shiva over by her penance and married him.
Мұрасы мен ғибадат
Дакша-яғна және Сатидің өзін өртеу туралы аңыз ежелгі санскрит әдебиетінің қалыптасуында зор маңызға ие болды, тіпті Үндістан мәдениетіне де әсер етті. Ол Шакти Питалары тұжырымының дамуына және Шактизмді күшейтуге себеп болды. Пураналардағы көптеген әңгімелер Дакша-яғнаны пайда болу себебі ретінде көрсетеді. Бұл шайвизмдегі маңызды оқиға, нәтижесінде Сатидің орнына Парвати құдайы пайда болды, ал Шива үй иесі (грихасташрами) болды, соның салдарынан Ганеша мен Картикея дүниеге келді. Солтүстік Кераладағы тыныш таулы орманда жыл сайын өткізілетін 27 күндік ягнья рәсімі – Коттийур Висаха Махоцвамы, Дакша-яғнаны еске түсіреді. Осы жерде Сати Деви өзін өртеп жібергеніне сенетін болсақ, бұл Дакша-яғнаның болған орны десе де болады. Пуджа мен рәсімдерді Шри Шанкарачарья жіктеген.
The legend of Daksha Yajna and Sati's self immolation had immense significance in shaping the ancient Sanskrit literature and even had impact on the culture of India. It led to the development of the concept of Shakti Pithas and there by strengthening Shaktism. Many stories in Puranas took the Daksha yajna as the reason for its origin. It is an important incident in Shaivism resulting in the emergence of goddess Parvati in the place of Sati and making Shiva a grihastashrami (house holder) leading to the origin of Ganesha and Kartikeya. Kottiyoor Vysakha Mahotsavam, a 27‑day yagnja ceremony, conducted in the serene hilly jungle location in North Kerala yearly commemorating the Daksha Yaga. It is believed that Sati Devi self immolated in this location and apparently this is the location of Daksha Yaga. The pooja and rituals were classified by Shri Sankaracharya.