Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Crevice операциясы – 2004 жылғы 30 наурызда Англияның Метрополитен және жергілікті полициясы жүргізген шабуыл. Бұл, Пакистандық текті террористердің Темза аңғары, Сассекс, Суррей және Бедфордшир аймақтарындағы ұяшықтары туралы хабарламаға жауап ретінде жасалды. Ақпарат көзі – Пакистандағы «Аль-Каида» жетекшілерінен Ұлыбританиядағы содырларға жіберілген нұсқаулардың ұсталғандығы болды. 2020 жылдың наурызында МИ5-тің бұрынғы бас директоры Джонатан Эванс берген сұхбатында: «Бірақ, конспирацияның өзі «Аль-Каиданың» тайпалық аймақтарында ынталандырылып, күшейтілгендей болды. Бұл біз көрген алғашқы жағдайлардың бірі еді. Оған негізінен британдық азаматтар немесе пакистандық тегі бар британдық резиденттер қатысты, бұл осы кезеңнің ерекшелігіне айналды», – делінген. Операция нәтижесінде 2007 жылдың сәуірінде бес адам адам өміріне қауіп келтіретін жарылыстар жасауға сөз байласып әрекет еткені үшін кінәлі деп танылды.
Operation Crevice was a raid launched by Metropolitan and local police in England on the morning of 30 March 2004. It was in response to a report indicating cells of terrorists of Pakistani origin operating in the Thames Valley, Sussex, Surrey and Bedfordshire areas, the source of which was said to be an interception of an instruction sent from Al Qaeda leaders in Pakistan to militants in Britain. In March 2020 Jonathan Evans, Former Director General, MI5 gave an interview and citing one passage: 'The plot itself, however, appeared to be encouraged and fomented by al Qa`ida in the tribal areas. It was one of the early ones we saw. It involved predominantly British citizens or British residents of Pakistani heritage, something which became something of a theme for this period'. The operation resulted in five men being found guilty in April 2007 of conspiring to cause explosions likely to endanger life.
Сот
Би-би-си хабарлағандай, потенциалды мақсаттардың ішінде Кент штатындағы Гринхиттегі "Блювотер" сауда орталығы, Лондондағы "Министерство звука" түнгі клубы және Лондон синагогалары болған.
The BBC reported that potential targets included the Bluewater shopping centre in Greenhithe, Kent, the Ministry of Sound nightclub in London and London synagogues.
Мұхаммед Жүнайд Бабар
Мұхаммед Жүнайд Бабар - айыптау тарапының басты куәгері болды. Ол Лондонда өткен сотқа куәлік беру үшін ұшып келді және ауыр күзетпен сотқа жеткізілді, тікұшақпен жоғарыдан қадағалауда полиция бөлімшесінен брондалған конвоймен әкелінді. Айыптау тарапы оның құрылысқа қатысқандығын және "сырттан келген адамдар біле алмайтын, ішкі кісі ретінде оқиғалар мен жоспарлар туралы мәліметтерге ие болғандығын" мәлімдеді. Оған британдық айыпталушыларға қатысты қылмыстық істер бойынша қудалаудан иммунитет берілді. Сот 2006 жылдың наурыз айында басталды және тамыз айының соңына дейін жалғасты. Куәгерлердің көрсетуімен және дәлелдермен байланысты айыптаулардың арасында мыналар болды:
Mohammed Junaid Babar was the prosecution's star witness. He was flown to London to give evidence in the case, and arrived at court amid heavy security, driven from a police station in an armoured convoy with a helicopter overhead. The prosecution claimed that he was part of the plot and had "an insight as an insider into the events and plans, which an outsider could not have." He was given immunity from prosecution in relation to the charges the British defendants face. The trial began in March 2006, and the prosecution ran its charges until the end of August. The allegations brought up by the witness testimony and evidence included the following:
600 кг аммиак тыңайтқышының "бомба жасау үшін пайдаланылуы мүмкін" болуы. Аммиакты құрғатылған жемістерге жасырып, Federal Express арқылы Ұлыбританияға жіберуді жоспарлау. Канадалық Мохаммед Момин Хаваджа және басқа да белгісіз адамдармен "өмірге қауіп төндіретін жарылыс жасау" үшін сөз байласу. Футбол маттарында уланған сусындар сату арқылы және дәмханадан уланған тағамдар сату арқылы футбол жанкүйерлерін улау. Пәкістанда жарылғыш заттарды қолдану бойынша террористік оқытудан өту. Сауда орталықтарында, түнгі клубтарда, синагогаларда жарылыс жасауды және электрмен жане газбен жабдықтауды бұзуды жоспарлау. 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдарды еліктеу үшін өз-өзіне қол жұмсауға дайын 30 "бауыр" іздеу және ұшақты құлатуды жоспарлау. (Бұл әңгіме де таспаға түсірілді.) Омар Хайямның қорғаныс куәлігі сотқа оның біртіндеп радикалды джихадистке айналуы және Кашмир мен Ауғанстандағы күрескерлерге көмектесу ниеті туралы айтуымен басталды. Содан кейін, 18 қыркүйекте, қорғаушысының таңғалуына орай, Хайям одан әрі куәлік беруден бас тартты, Пәкістанның ИСИ қызметі оның отбасымен сөйлесіп, оның туралы көбірек мәлімет беруінен қорқып отырғанын мәлімдеді. Ол былай деді: "Қазіргі уақытта, мәселені қаншалықты түсіндіргім келсе де, мен үшін басымдық отбасымның қауіпсіздігі болғандықтан, мен тоқтатамын". Ол судьяға жауап беруден бас тартуы алқабилердің күмәнін тудыруы мүмкін екенін түсінгенін айтты. Салахуддин Аминнің куәлігінде ол 10 айлық қамауда болған кезде пакистандық түрме сақшыларының өзін азаптап, АҚШ және Ұлыбритания лауазымды тұлғаларының оны қамауда ұстаған кезде бірнеше рет сұраққа алып, бұл туралы білуі керек екенін айтты. Ол "изотопты бомба" сатып алуға қатысқанын мойындағанын, білегінен ілініп, арқасынан ұрылып, қамшымен сапаланып, зорлаумен қорқытқанын мәлімдеді. Аммиак нитратын сақтауға ақша берген Набиль Хусейн оның құм деп ойлағанын айтты. Оқиға кезінде 16 жаста болған Шұжа Махмудтың адвокаты оның құрылыс туралы білмегенін және үлкен ағасы оны пайдаланғанын мәлімдеді. 2007 жылдың 20 сәуірінде судья сэр Майкл Астил бұл іс бойынша көпшілік дауыспен шешім қабылдайтынын жариялады. 30 сәуірде Омар Хайям, Вахид Махмуд, Джавад Акбар, Салахуддин Амин және Энтони Гарсия 2003 жылдың 1 қаңтарынан 2004 жылдың 31 наурызына дейін адам өмірін қауіпке ұшыратуы мүмкін жарылыстар жасауға сөз байласқандары үшін кінәлі деп танылды. Шұжа Махмуд пен Набиль Хусейн барлық айыптардан босатылды. Кінәлі деп танылғандар өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Омар Хайямға 20 жыл, Энтони Гарсияға 20 жыл, Джавад Акбарға 17,5 жыл, Вахид Махмудқа 20 жыл және Салахуддин Аминге 17,5 жыл мерзім белгіленді.
Possession of a 600 kg bag of ammonium nitrate fertiliser "which could have been used to make bombs". Planning to hide ammonium nitrate in bags of dried fruit so that it could be shipped to the UK by Federal Express. Conspiring with Mohammed Momin Khawaja, a Canadian, and other unknown persons to "cause an explosion of a nature likely to endanger life". Plotting to poison football crowds by selling spiked drinks at matches, and sell poisoned food from a takeaway restaurant. Receiving terrorist training in the use of explosives in Pakistan. Planning to set off explosions in shopping centres, nightclubs, synagogues, and disrupt electricity and gas supplies. Plotting to emulate the 11 September 2001 attacks by finding 30 "brothers" willing to commit suicide and crash a plane. (This discussion was also caught on tape.) Omar Khyam's defence testimony began with him telling the court of his gradual conversion to militant jihadist and wish to help the fighters in Kashmir and Afghanistan. Then, on 18 September, to the surprise of his defence counsel, Khyam refused to give any more evidence, stating that the ISI in Pakistan has had words with his family and were worried that he might reveal more about them. He added: "right now, as much as I want to clarify matters, the priority for me has to be the safety of my family so I am going to stop." He assured the judge that he understood that his refusal to answer questions might cause the jury to be suspicious. Salahuddin Amin's testimony consisted of claims that he had been tortured by his Pakistani jailers during his 10 month detention, and that this must have been known to the US and British officials who interviewed him numerous times during his detention. He said he confessed to being involved in a plot to buy an "isotope bomb" after being hung up by his wrists and beaten on his back and "things" with the lashes, and threatened to be raped by the handle. Nabeel Hussain, who loaned the money to pay for the storage of ammonium nitrate, claimed he thought it was sand. Counsel for Shujah Mahmood, who was only 16 at the time of the events, claimed he was not aware of the plot and was merely taken advantage of by his older brother. Judge Sir Michael Astill announced on 20 April 2007 that he would accept a majority verdict in the case. On 30 April, Omar Khyam, Waheed Mahmood, Jawad Akbar, Salahuddin Amin, and Anthony Garcia were found guilty of conspiring to cause explosions likely to endanger life between 1 January 2003 and 31 March 2004. Shujah Mahmood and Nabeel Hussain were found not guilty of all charges. The defendants found guilty were sentenced to life imprisonment. Omar Khyam was given a minimum term of 20 years, Anthony Garcia 20 years, Jawad Akbar 17½ years, Waheed Mahmood 20 years and Salahuddin Amin 17½ years.
Өмірбаян
Шабуылдармен байланысы бар ұйым – әл-Мухаджирун тобы. BBC хабарлағандай, шабуыл жасағандардың кейбіреуі әл-Мухаджирунмен байланыста болған кезде джихадқа қызығушылық танытқан. Брунелл барлау және қауіпсіздік зерттеулер орталығының директоры, профессор Энтони Глиздің айтуынша, тыңайтқыш бомбасына қатысты сот процесі әл-Мухаджирун сияқты ұйымдардың жас британдық мұсылмандарды радикалдыландыруда маңызды рөл атқарғанын және мұның террористерді тудыруы мүмкін екенін көрсетті. Әл-Мухаджирун ұйымын 2004 жылы негізін қалаушысы Омар Бакри Мохаммед таратып жіберді. 2005 жылдың 7 шілдесіндегі Лондон бомбалауынан кейін көп ұзамай премьер-министр Тони Блэр "топқа терроризмді қолдауға немесе оны дәріптеуге қарсы қабылданған шаралардың бір бөлігі ретінде тыйым салынатынын жариялады".
An organisation associated with the attacks is the group al Muhajiroun. According to the BBC, some of the perpetrators became interested in jihad during the time they were involved with al Muhajiroun. According to Professor Anthony Glees, director of the Brunel Centre for Intelligence and Security Studies – The fertiliser bomb trial has given us the smoking gun evidence that groups like al Muhajiroun have had an important part in radicalising young British Muslims, and that this can create terrorists. Al Muhajiroun was disbanded by its founder Omar Bakri Mohammed in 2004. Shortly after 7 July 2005 London bombings, Prime Minister Tony Blair "announced the group would be banned as part of a series of measures against condoning or glorifying terrorism."