Кіріспе
Компания – бұрынғы Ford автомобиль маркасымен аталатын Mercury Marine, Brunswick Corporation компаниясының теңіз қозғалтқыштары бөлімшесі болып табылады және штаб-пәтері Висконсин штатының Фонд-ду-Лак қаласында орналасқан. Негізгі өнім желісі – сыртқы қозғалтқыштар. Сондай-ақ, MerCruiser желісінің бортындағы және ішкі қозғалтқыштарын шығарады. Сонымен қатар, 48 В литий-ионды модульді және портативті батареяларды пайдаланатын электрлік сыртқы моторлардың толығымен жаңа желісін ұсынады. Өнеркәсіпте алғаш рет көлденең ағынды мотор технологиясын енгізу арқылы жоғары қуатты, ең тиімді қозғалтқыштар жасалған. Өндірістің бір бөлігі Фонд-ду-Лакта жүзеге асырылады, ал 40-60 атты күшті қозғалтқыштар Қытайда өндіріледі. Шағын қозғалтқыштар – қайта таңбаланған Tohatsu бренді.
the former Ford automobile marque of the same name
Mercury Marine is a marine engine division of Brunswick Corporation headquartered in Fond du Lac, Wisconsin. The main product line is outboard engines. It also produces the MerCruiser line of sterndrives and inboard engines. As well as an all new lineup of electric outboard motors utilizing 48V lithium ion modular and portable designed batteries. Implementing an industry first transverse flux motor technology, yielding high torque with optimum efficiency. Some manufacturing is in Fond du Lac, while 40 60 HP engines are made in China. Smaller engines are Tohatsus that have been rebadged.
Негізін қалау
Кикехафер Меркурий компаниясы 1939 жылы инженер Карл Кикехафер Висконсин штатының Седарбург қаласындағы шағын мотор компаниясын сатып алғанда құрылды. Кикехафер корпорациясының бастапқы мақсаты сүт өнеркәсібі үшін магниттік бөлгіштер жасау болған. Сатып алынған заттардың ішінде 300 кемшілігі бар сыртқы мотор болды. Кикехафер және шағын қызметкерлер тобы моторларды жөндеп, оларды пошта арқылы тауар сататын Монтгомери Уорд компаниясына сатты. Моторлар жақсартылғандықтан, сатып алушы олардан көбірек сатып алды. Кикехафер өзінің бәсекелестерінен жақсырақ сыртқы жағдайға төтеп беретін моторларды жасады және оларды "Меркурий" деп атады (сол кездегі "Меркурий" автомобильдерінің танымалдылығын пайдаланып), сондай-ақ римдік Меркурий құдайының логотипін қабылдады. Кикехафер 1940 жылғы Нью-Йорк қайық көрмесінде 16 000-нан астам тапсырыс алды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс корпоративтік ахуалды өзгертті, және Кикехейфер екі адаммен жұмыс істейтін, ауамен салқындатылатын тізбекті араларды жасау үшін мемлекеттік тапсырыс іздеді. Әскери инженерлер жеңіл моторды жобалай алмады. Кикехейфер 2 айдың ішінде жаңа, жеңіл тізбекті араны құрастырды. Кикехейфер жасаған тізбекті ара жасыл ағашты 17 секундта кесіп өте алды, ал ең жақын бәсекелесіне 52 секунд уақыт керек болды. Mercury компаниясы тапсырысты жеңіп алды және соғыс аяқталған кезде әлемдегі ең ірі тізбекті ара өндірушісіне айналды.
Соғыстан кейінгі 1940-жылдар
Кикефер Меркьюри соғыстан кейін американдықтардың қайықпен жүзуге деген қызығушылығы артатынын болжаған. Кикехафер 1947 жылы Нью-Йорк қайық көрмесінде 19.8 куб дюймдік, 10 ат күші (а.к.), екі цилиндрлі, тікелей отпен жұмыс істейтін қозғалтқышты "Жылдамдық" немесе KE 7 деп таныстырды. Бұл қозғалтқыш, сондай-ақ "Супер 10" деп аталды, шамамен 14 ат күшіне ие болды. 1949 жылы оның атауы KF 7 болып жаңартылды. 1951 жылы қозғалтқыш блогы, әлі де 19.8 куб дюйм көлемде болса да, көптеген жаңартуларға ие болды және "Hurricane" деген ат алды. 1951 жылғы 7 кг "Супер 10" осы қозғалтқышты пайдаланды, ол шамамен 16 ат күшіне жетті. 1952 жылы бұл модель "алға, бейтарап, кері" айналымдық беріліс және тұтқалы газ педалімен жаңартылды. Сол кезде ол "Круизер" деп аталды және енді "Супер 10" деп атау жойылды. Бұл қозғалтқыш кейіннен 1950-жылдардың ортасы мен соңында "Mark 25" таңбасының негізіне айналды. Бастапқыда 16 ат күшімен бағаланған, бұл қозғалтқыш жақын арада 20 ат күшіне дейін күшейтілді. "H" нұсқасы да болды, ол көбірек қуат өндірді, бірақ рейтингі болған жоқ. "H" нұсқалы Меркурийлер көбінесе жарыстар үшін қолданылды. 1949 жылы компания сондай-ақ өзінің алғашқы үлкен сыртқы қозғалтқышын, шамамен 40 куб дюймдік, 4 цилиндрлі, тікелей орналасқан "Thunderbolt" таныстырды. Бұл қозғалтқыш 25 ат күшімен бағаланған, бірақ іс жүзінде шамамен 28 ат күшіне жетті. Жоғары айналымдар үшін арналған "H" нұсқасы да жақын арада пайда болды. Бұл нұсқа "25+" рейтингімен шамамен 40 ат күшіне жетті. "Thunderbolt" қозғалтқышы жаңартулар мен өзгерістерден пайдаланып, ақырында 1950-жылдардың ортасы мен соңындағы Mark 40, Mark 50 және Mark 55 қозғалтқыштарына айналды. Олардың барлығы 40 ат күшімен өте дәл бағаланды. Mark 55H (жоғары жылдамдықты) одан да көп қуат өндірді, бірақ рейтингі болған жоқ. Mark 25 (20 а.к.) мен Mark 55 (40 а.к.) арасындағы үлкен айырмашылықты ескере отырып, Mercury 1956 жылы 4 цилиндрлі, шамамен 30 куб дюймдік "Mark 30" (30 ат күші) қозғалтқышын шығарды және бірнеше жыл бойы "TurboFour" қозғалтқышының нұсқаларын өндірді. Ол да жарыстар мен спорттық мақсаттар үшін қосымша қуат беретін "H" нұсқасы ретінде қол жетімді болды. Бұл Mark қозғалтқыштарының (және басқа Mark қозғалтқыштарының) неліктен ат күшіне, көлемге сәйкес келмейтін және бір мотордан екіншісіне өзгеретін нөмірлік атауларын алып жүргенінің себебі әлі де құпия. Неліктен 20 а.к. Mercury Mark 25, ал 40 а.к. Mercury Mark 55, ал 30 а.к. Mercury Mark 30 болды? Бұл сұраққа ешкім жауап бере алмайды. Әрине, К дәуірі мен Mark дәуірі кезінде "Супер 5" және кейінірек "Mark 6" және "Mark 10" сияқты кішкентай Mercury моторлары да болды.
1950 жылдар
1957 жылы Кикеффер Флоридадағы көлде сынақ жүргізе бастады, оны құпия сақтау үшін «X көлі» деп атады. Сол жылы Kiekhaefer Mercury компаниясы «Mark 75» деп аталған, тізбектегі 6 цилиндрлі, 60 куб дюймдік жаңа қозғалтқышты жасады. 2 және 4 цилиндрлі бауырлары сияқты, Mark 75-те де ішкі қамыс клапандары болды. Қамыс клапан блоктары аралық негізгі подшипниктер ретінде жұмыс істеді. Клапандар негізгі подшипниктерге қажетті кеңістікті иеленгендіктен, қозғалтқыш корпусының көлемі ең аз болды, нәтижесінде қозғалтқыш корпусының сығылу қатынамы жоғарылып, бәсекелестерге қарағанда орын ауыстыруға шаққанда күші арта түсті. Mercury компаниясының алғашқы 6 цилиндрлі қозғалтқыштары «тікелей кері» жүйесімен жабдықталған. Алға, бейтарап және кері бағыттарды қамтитын төменгі бөлімнің орнына, олардың төменгі бөлімдері ықшамдатылған, тек жетек және жететін тісті дөңгелектерімен жабдықталған және су астында ауыстыру механизмі қажет болмады. Кері бағытты таңдау үшін қозғалтқышты сөндіріп, кері айналысқа қайта іске қосу қажет болды, ал бейтарап күйінде қозғалтқышты жай ғана өшіру жеткілікті болды. Mark 75, көптеген кіші бауырлары сияқты, «H» (жоғары жылдамдық) нұсқасында қол жетімді болды. Көптеген үлкен H қозғалтқыштары жарыс үшін ашық шығару құбырларымен жабдықталған және 60 куб дюймнен 90 ат күшіне ие болды. Екі стандартты Mark 75 қозғалтқышы X көлінде 50 000 мильді сағатына 30,3 миль орташа жылдамдықпен жүріп, әлемдік төзімділік рекордын орнатты, ал жанармай беру процесі жүріс барысында жүзеге асырылды. Қайықтар жүргізушілерді алмастыру және стандартты техникалық қызмет көрсету үшін ғана тоқтатылды. Рекорд орнатудан кейін қозғалтқыштар бөлшектелді және тозуға тексерілді. Олар зауыттық талаптарға сәйкес екені анықталды. 1958 жылы осы қозғалтқыштың үлкейтілген нұсқасы ұсынылды. Жаңа «Mark 78» 70 ат күшіне және 66 куб дюймдік орын ауыстыруға ие болды. «H» нұсқасы ұсынылмады. Сондай-ақ 1958 жылы стандартты Mark 75H сыртқы қозғалтқыштар үшін жаңа әлемдік жылдамдық рекордын – 107 миль/сағ орнатты.
NASCAR жарыстары
Кикеффер өз компаниясын ілгерілету үшін NASCAR және AAA командасын сатып алуға шешім қабылдады. Команда NASCAR Grand National жарысында үстемдік танытты (бір кезде қатарынан 16 жарысты жеңіп алды), тіпті ол тек 1955 және 1956 жылдары ғана қатысты. Команда 1955 және 1956 жылдары Tim Flock және Buck Baker жүргізушілерімен NASCAR чемпионатында жеңіске жетті. Кикеффердің инновацияларының бірі құрғақ қағазды ауа сүзгілерін пайдалану болды, олар бүгінгі күнге дейін автомобильдерде стандартты түрде қолданылады.
1960 жылдар
1960 жылы Kiekhaefer Mercury компаниясының ең жаңа, 80 ат күшіне (74 куб дюйм) ие "Merc 800" моделі ұсынылғанда, стандартты жабдық ретінде тікелей кері жылдамдық, Mercury-дің 2 және 4 цилиндрлі модельдеріндегідей, толық алға, бейтарап және кері жылдамдыққа ауыстырылды. Алдыңғы уақытта, басқа сыртқы моторлар мен Mercury-дің кіші модельдеріндегідей, шығарылатын газдар винттің үстіндегі кавитациялық пластинаның арт жағындағы арнадан шығарылатын. Газды шығару құрылымы арқылы шығарылатын газдардың арнаның қосымша қарсылығын жою арқылы және су арқылы қозғалған корпус пен винт жасаған төмен қысым аймағын пайдалану арқылы тиімдірек деп есептелді. Келесі бірнеше жылда газды шығару құрылымы барлық Mercury модельдерінің стандартты мүмкіндігіне айналды және кейіннен аутборд және кормалық жылдамдықтар үшін өнеркәсіптік стандартқа жақын қабылданды. Mercury Marine моторларының, әдетте, ат күшіне шаққанда кішірек көлемдік ауытқуы және бәсекелес моторларға қарағанда жақсы отын экономиясы болғандықтан, Mercury-мен жабдықталған қайықтың үлкен шаңғы платформасында пілді тартқан суреті жарияланды. Суреттегі жазу: "Mercury пілді тартады. Жержаңғақпен жұмыс істейді". 1961 жылы компания Brunswick Corporation компаниясымен бірікті. Компания 1961 жылғы Чикаго қайық көрмесінде MerCruiser кормалық жылдамдығын ұсынды. Бұл желі кейіннен әлемдік нарықтың 80 пайызынан астамын иеленді. 1962 жылы Merc 1000 100 ат күшімен 6 цилиндрлі модельдердің ең жаңасы болды. Бұл біршама сенсация тудырды. Сонымен қатар, жаңа "Phanton Black" бояу схемасы ұсынылды, ол тез арада барлық модельдерге таралып, танымал болды. 1966 жылы 6 цилиндрлі Mercury модельдерінде электрондық тұтандыру енгізілді, бұл ақырында өнеркәсіптік стандартқа айналды. Карл Кикехейфер 1970 жылы Kiekhaefer Mercury президенті лауазымынан кетті, ал 1972 жылы компанияның атауы Mercury Marine деп өзгертілді. Осы кезеңде Mercury 1960 жылдардың соңында көптеген басқа компаниялар сияқты қар мотоциклін өндірді. Алғашқы модельдер 250 см³ екі адамдық бензопила қозғалтқышымен жабдықталған.
1970 жылдар
1971 жылы Rocket және Lightning қар мотоциклінің үлгілері шығарылды. Бұл шаналар алюминий туннельдерді канадалық Curtiss Wright (CCW) қозғалтқыштарымен үйлестірді. Rocket 340 см³ көлемді, ал Lightning электрлік стартері бар 400 см³ көлемді болды. 1972 жылы Mercury Hurricane өндірісін бастады, ол боги дөңгелектеріне қарағанда опциялық слайд рельстік аспасы бар, көбірек заманауи қар мотоциклі болды. 1974 жылы Mercury негізінен жарысқа арналған Sno Twister 400 см³ қар мотоциклін ұсынды. Ол Kohler еркін ауа қозғалтқышымен жабдықталған және 400 см³ класында үстемдік танытты. 1975 жылы Mercury Sno Twister-дің 340 см³ және 440 см³ нұсқаларын ұсынды, екеуі де жарыста жеңіске жетті. 1976 жылы Sno Twister жаңарып, 250 см³, 340 см³ және 440 см³ нұсқалары енгізілді. Бұл сол кездегі радикалды жаңалық болды және өткен жылы әзірленген және жарысқа қатысқан Mercury Sno Pro шаналарының нәтижесі болды. 1976 жылғы шаналарда сумен салқындатылатын Kohler қозғалтқыштары орнатылған. Шасси кішкентай, жеңіл, өте төмен профильді, иілген рульдері және солға бұрылуға арналған орындықтары (овалды трассалар үшін) болды. 1975 және 1976 жылдары Mercury Trail Twister қар мотоциклін де өндірді, ол 340 см³ және 440 см³ көлемдерінде, желдеткішпен салқындатылатын болды. Бұл сол кезде көлдегі ең жылдам жарысшылардың бірі болды. Бұл бүкіл индустрия үшін қар мотоциклін құрастырудың жаңа дәуірін ашты және шананың негізгі конструкциясы қазіргі заманғы қар мотоцикльдеріндегідей болды.
Қазіргі күн
Қазіргі уақытта Mercury өнімдерінің брендтері Mercury, Mercury Racing, MerCruiser және Mariner (АҚШ-тан тыс сатылады) кіреді. Сыртқы қозғалтқыштардың қуаты – бастапқысынан дейін, MerCruiser стериндрайвтары мен ішкі қозғалтқыштардың қуаты 135-тен дейін, ал Mercury Racing сыртқы қозғалтқыштары 135 дейін ат күшіне жетеді, стериндрайвтарына дейін. Mercury Precision Parts and Accessories және Mercury Jet Drives де енді. Mercury 30 ат күшіне дейінгі сыртқы қозғалтқыштар Жапониядағы Tohatsu компаниясымен шығарылады. Mercury жақында процессормен күшейтілген "Verado" атты сыртқы қозғалтқыштар желісін әзірледі. "Verado" жүйесі сыртқы қозғалтқышты "fly by wire" басқару және кеңейтілген диагностиканы қамтитын толыққанды жүйеге біріктіреді. Verado қозғалтқыштары 250 ат күші және 300 ат күші (V8), 350 ат күші және 400 ат күші (V10, 2022 жылы ұсынылды) және 600 ат күші (V12) түрінде 2021 жылдың басында қолжетімді. 2007 жылы Mercury Marine өзінің Zeus жетегін сатуды бастады. Mercury және оның бірлескен кәсіпорны Cummins MerCruiser Diesel (CMD) әзірлеген Zeus жетегі – екі қозғалтқыштың поджегі жүйесі. Осы конструкцияның қайық жүргізушілері үшін ең маңызды артықшылықтарының бірі – рульді басқарудың жақсаруы. Қозғалыс кезінде автоматты түзету функциясы басқаруды жеңілдетеді. Сонымен қатар, Zeus Skyhook электрондық тежегішімен жабдықталған, ол кемені белгілі бір аумақта тұрақты ұстайды. Бұл жүйе кез келген ауа райында жұмыс істей алады, себебі ол күшті тоқтар мен желдерде де орнын сақтайды. Mercury брендтерінің портфолиосына Mercury және Mariner, Mercury MerCruiser стериндрайвтары мен ішкі қозғалтқыштары, MotorGuide троллинг қозғалтқыштары, Mercury және Teignbridge винттері, Mercury надуық қайықтары, Mercury SmartCraft электроникасы, Mercury және Quicksilver бөлшектері мен майлары кіреді. MotoTron электрондық басқару жүйесі де Mercury Marine құрамына кірген, бірақ 2008 жылдың қазанында Brunswick Corp. MotoTron және оның зияткерлік меншігін Колорадо штатының Форт-Коллинс қаласындағы Woodward Governor компаниясына сатты. SeaCore – MerCruiser компаниясы АҚШ-та шығаратын стериндрайв теңіздік қозғалту жүйелерінің бренді. SeaCore қозғалтқышының конструкциясы Mercury Marine үшін арнайы жасалған материалдарды, технологияларды және жүйелерді пайдаланады, бұл қозғалтқыш, трансом және жетегінде галваникалық коррозияның алдын алады. SeaCore қозғалту жүйесі 220-дан бастап ат күшіне дейін қуат беретін модельдерді қамтиды. SeaCore тұзды суда немесе тұзды суға жақын жерде пайдаланылатын әртүрлі кемелерге арналған. Mercury Marine сонымен қатар Mercury University деп аталатын оқу орталығы арқылы түрлі оқу бағдарламаларын ұсынады.