Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрия музыканты (1776–1841)
Austrian musician (1776–1841)
Игнац Ксавер Риттер фон Сейфрид (15 тамыз 1776 – 27 тамыз 1841) – австриялық музыкант, дирижер және композитор. Ол Венада дүниеге келді және Венада қайтыс болды. Өзінің қолжазба естеліктерінде айтуынша, ол Вольфганг Амадей Моцарт пен Иоганн Георг Альбрехтсбергердің шәкірті болған. Альбрехтсбергердің толық жазба еңбектерін оның қайтысынан кейін Тобиас Хаслингер басып шығарды. Оның шәкірттерінің ішінде Франц фон Суппе, Генрих Вильгельм Эрнст, Антонио Казимир Картеллиери, Джозеф Фишхоф және кейіннен Брамсқа сабақ берген Эдуард Маркссен болды.
Ignaz Xaver Ritter von Seyfried (15 August 1776 – 27 August 1841) was an Austrian musician, conductor and composer. He was born and died in Vienna. According to a statement in his handwritten memoirs he was a pupil of both Wolfgang Amadeus Mozart and Johann Georg Albrechtsberger. He edited Albrechtsberger's complete written works after his death, published by Tobias Haslinger. His own pupils included Franz von Suppé, Heinrich Wilhelm Ernst, Antonio Casimir Cartellieri, Joseph Fischhof and Eduard Marxsen who would later teach Brahms.
Дирижер ретінде
Жас кезінде Сейфрид Венадағы Театр ауф дер Виденде Эммануэль Шиканедердің опера труппасының көмекші дирижері болып қызмет етті. 1797 жылы музыкалық директор болып, 1826 жылға дейін (жаңа ғимаратта, Театр ан дер Венада) қызмет етті. Оның естеліктерінде Шиканедердің қолдауымен Моцарттың "Сылыс флейтасы" операсының алғашқы қойылымы туралы айтылады, сондай-ақ бірнеше аптадан кейін композитордың өлімі туралы қызықты оқиға бар; қараңыз Моцарттың өлімі. 1805 жылы Сейфрид Бетховеннің "Фиделио" операсының түпнұсқа нұсқасының премьерасын өткізді. Сейфридтің естеліктерінде Бетховен туралы бірнеше қызықты әңгімелер де бар, ал ол Бетховен туралы Studien im Generalbasse еңгізілімінде берген мәліметтер "үлкен өмірбаяндық құндылыққа" ие, онда "қадірленген ұстаздың жағдайы туралы барлық белгілі және нақты фактілер" бар. Сондай-ақ, 3-ші фортепиано концертін (Бетховен) және Хорлық қиялын (Бетховен) қараңыз.
In his youth Seyfried served as the assistant conductor for Emanuel Schikaneder's opera troupe at the Theater auf der Wieden in Vienna, becoming musical director in 1797 and serving (in its new building, the Theater an der Wien) until 1826. His memoirs offer accounts of the first production, under Schikaneder's auspices, of Mozart's The Magic Flute, as well as a curious anecdote concerning the composer's death a few weeks later; see Death of Mozart. In 1805, Seyfried conducted the première of the original version of Beethoven's Fidelio. Seyfried's memoirs also include some striking tales about Beethoven, and the information he provides on Beethoven in the appendix to Studien im Generalbasse are "of great biographical value", containing "everything [that] is known about the circumstances of the adored master and (are) authentic fact". Also see Piano Concerto No. 3 (Beethoven) and Choral Fantasy (Beethoven).
Композитор ретінде
1797 жылдан өмірінің соңына дейін Сейфрид көптеген музыка туындыларын жазды, олардың ішінде сахналық қойылымдар мен «сингшпильдер», опералар, балеттер және мелодрамалар үшін овертюралар мен қосымша музыка; көптеген діни шығармалар – қос хорлы бір туындыны қоса 10 мисса, мотеттер, реквиемдер, псалмдар, гимндер және ораториялар; сондай-ақ екі симфония, кантаталар, овертюралар және камералық музыка. Басқа туындыларына кларнет пен гобойға арналған концерттік пьесалар, вальдхорнға арналған концерттік пьесалар мен концерттер, төрт вальдхорнға арналған 10 серенада жатады. Оның 1836 жылы жарық көрген өмірбаянындағы туындыларының тізімі бес бетке жуық. Оның музыкалық туындылары туралы «Гроув сөздігі» былай дейді: «Оның жан-жақтылығы оған Венаның музыкалық өмірінде ерекше орын берді; алайда оның музыкасының көбісі нағыз жаңалыққа немесе ерекшелікке ие емес».
Seyfried composed a large amount of music from 1797 to the end of his life, including overtures and incidental music for stage plays and Singspiele, operas, ballets and melodramas; numerous sacred works – 10 masses including one for double choir, motets, requiems, psalms, hymns and oratorios; as well as two symphonies, cantatas, overtures and chamber music. Other works include concertantes for clarinet and oboe; a Konzertstück and concertante for waldhorn, and 10 serenades for four waldhorns. A list of his works in a biography dating from 1836 fills five pages. Of his musical works, the Grove Dictionary says: "his versatility won him a unique place in Vienna's musical life; however, almost none of his music is marked by real originality or distinction."
Аранжировкашы ретінде
Ол Бетховеннің "Үш тең" әнін төрт тромбонға (WoO 30) және Бетховеннің жерлеу рәсімінде орындалған төрт бөлімді ерлер хорына бейімдеді, Михаэль Хайднның "Deutsche Messe" шығармасын тек ерлер дауысына арнап қайта жазды, сондай-ақ басқа авторлардың жиырмадан астам операсын түрлі үрмелі аспаптар оркестрі үшін аранжировкалады. Ол Моцарттың материалдарына негізделген оркестрге арналған екі "Grandes Fantaisies" шығармасын жасады: бірі C минор тонында, Моцарттың K. 475 Фантазиясы мен K. 457 фортепианолық сонатасынан құралған, ал екіншісі F минор тонында, Моцарттың K. 478 фортепианолық квартеті мен K. 608 "Ein Orgel Stück für eine Uhr" шығармасынан жасалған.
He made arrangements of Beethoven's Three Equals for four trombones, WoO 30, for four part men's chorus, performed at Beethoven's funeral; re scored Michael Haydn's Deutsche Messe, for men's voices only; and arranged over twenty operas by others for various wind band combinations. He also made two "Grandes Fantaisies" for orchestra, based on material from Mozart: one in C minor, built from Mozart's Fantasia K. 475 and the Piano Sonata K. 457, and the other in F minor, built from Mozart's Piano Quartet K. 478 and "Ein Orgel Stück für eine Uhr" K. 608.