Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қоңыздардың бір тұқымдасы
Subfamily of beetles
Pselaphinae – Staphylinidae тұқымдасына жататын қоңыздардың бір тұқымдасы, яғни рове қоңыздары. Бұл топ бастапқыда Pselaphidae деп аталатын жеке отбасы ретінде қарастырылған. Ньютон мен Тейер (1995) оларды ортақ морфологиялық белгілеріне негізделген Staphylinidae тұқымдасының Omaliine тобына жатқызды. Бұл – 9 000-ден 10 000-ға дейін сипатталған түрлері бар, түрлерге бай тұқымдастық. Олар тропиктік аймақтарда ерекше түрленеді. Көбінесе оларды орман төбелеріндегі шіріген жапырақтардың арасында, шөптегі ойыстарда, су тасқынынан қалған қалдықтарда, мүктерде және басқа да құрылымды, бөлшекті микроорталарда кездестіруге болады. Олардың биологиясы туралы көп мәлімет жоқ. Олардың кішкентай омыртқасыздармен, әсіресе көктемқұйрықтармен (Collembola) және Oribatida құмырсқаларымен (Oribatida) қоректенетіні болжанады. Пселафин қоңыздарының ерекше және өзгермелі морфологиясы энтомологтардың қызығушылығын тудырады, оларды микроскоп арқылы бақылау өте қызықты. Сонымен қатар, кейбір пселафин топтарының (әсіресе белгілі бір батризиттер, пселафиттер және клавигериттер) құмырсқаларды сүйетін (мiрмекофильді) мінез-құлқы мінез-құлықты зерттеулерге себеп болды. Clavigeritae-де морфологияның кереметдігі мен мiрмекофилия ең жоғары деңгейге жеткен. Бұл – дене пішінінде түбегейлі өзгерістерге ұшыраған, ішек және антенналарында сегменттер бірігіп, сәйкесінше берік, қатаң, тақташа тәрізді және клуб тәрізді құрылымдарды қалыптастырған міндетті инквилиндер. Clavigeritae-де құмырсқалардың дернәсілдері жейтін ерітіндіні бөліп шығаратын трихомалар да бар.
Pselaphinae are a subfamily of beetles in the family Staphylinidae, the rove beetles. The group was originally regarded as a separate family named Pselaphidae. Newton and Thayer (1995) placed them in the Omaliine group of the family Staphylinidae based on shared morphological characters. This is a species rich subfamily with 9,000 to 10,000 described species. They are especially diverse in the tropics. They are commonly found in decaying leaf litter on forest floors, in grass tussocks, flood refuse, moss, and other highly structured and particulate microhabitats. Little is known about their biology. They are believed to be predatory on small invertebrates, in particular springtails (order Collembola) and oribatid mites (order Oribatida). Pselaphines have attracted the interest of entomologists due to their exquisite and variable morphology, which is rewarding to observe with a microscope. In addition, the myrmecophilous ("ant loving") behavior of some pselaphine groups (notably certain batrisites, pselaphites, and clavigerites) has inspired behavioral studies. Spectacular morphology and myrmecophilia are both taken to extremes by the Clavigeritae. These are obligate inquilines which have undergone radical changes in body form, including segmental fusions within the abdomen and antennae to form strong, rigid, plate and club like structures, respectively. Clavigerites also possess trichomes, which secrete a solution on which ant larvae feed.
Анатомия
Пселафиндер – кішкентай, тығыз денелі қоңыздар. Елітралары қысқа болып келеді, бірінші қарын сегментін толық жаппайды. Басы мен жамбас елітрадан тар. Көбінесе антенналары клубкалы болады. Көптеген түрлерінде 11 антенномер кездеседі, ал кейбіреулерінде 10, 9 немесе 3 антенномер болады. Көбісінің табан сегменттерінің саны 3-3-3 формуласына сәйкес келеді, ал кейбіреулерінде 2-2-2 болады.
Pselaphines are small, compact beetles. The elytra are short, not covering the first abdominal segment. The head and pronotum are narrower than the elytra. Most have clubbed antennae. Most species have 11 antennomeres, and some have 10, 9, or 3. Most have a tarsal segmentation formula of 3 3 3, and some have 2 2 2.