Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тәжірибесіздік
Lack of experience
Наивтілік (наивтілік деп те жазылады), наивтік немесе наивтілік – тәжірибе мен салауаттылықтың жетіспеушілігінің күйі. Ол көбінесе моральдық идеализмге басымдық беру арқасында нақты пайымдаушылықтың немесе тәжірибесіздіктің көрінісін білдіреді. Тәжірибесіз адамды наив деп атауға болады.
Naivety (also spelled naïvety), naiveness, or naïveté is the state of being naive. It refers to an apparent or actual lack of experience and sophistication, often describing a neglect of pragmatism in favor of moral idealism. A naïve may be called a naïf.
Этимология
Алғашқы қолданыста "наив" сөзі "табиғи немесе әдемі" мағынасын білдірген, бірақ ол біліксіздікті білдірмеген. Француз тіліндегі сын есім ретінде әйел есімдер үшін "naïve", ал ер есімдер үшін "naïf" деп жазылады. Француз тіліндегі есім ретінде "naïveté" деп жазылады. Кейде "наив" сөзі діакритилік белгімен ("наïв") жазылса да, ағылшын тіліндегі курсив емес сөз ретінде "naive" жазылуы көбірек таралған. "Naïf" көбінесе француз тіліндегі еркек түрін білдіреді, бірақ сонымен қатар көркемдік стиль ретінде де қолданылады. "Naïve" сөзі француз тілінде екі буынмен айтылады, екінші буынға баса назар түсіріледі.
In its early use, the word naïve meant "natural or innocent", and did not connote ineptitude. As a French adjective, it is spelled naïve, for feminine nouns, and naïf, for masculine nouns. As a French noun, it is spelled naïveté. It is sometimes spelled "naïve" with a diaeresis, but as an unitalicized English word, "naive" is now the more usual spelling. "naïf" often represents the French masculine, but has a secondary meaning as an artistic style. “Naïve” is pronounced as two syllables, in the French manner, and with the stress on the second one.
Мәдениет
Наив мәдени тип ретінде екі негізгі нысанда көрінеді. Бір жағынан, "Кандид сияқты сатирикалық наив" бар. Нортроп Фрай оны "Вольтердің осы атпен аталатын диалогынан кейін – инженю формасы" деп атауды ұсынды. "Бұл жағдайда сырттан келген адам, қоғамның абсурдтығын оған үйренгендерге логикалық көрінуіне себеп болатын алғышарттардың ешқайсысын мойындамайды" және сатирикалық мәнді жеткізуге арналған призма ретінде қызмет етеді. Бодрияр, өзінің ситуациялист тамырларына сүйене отырып, күнделікті өмірде өзін инженю ретінде көрсетуге тырысты: "Мен Дунай шаруасының рөлін ойнаймын: ештеңе білмейтін, бірақ бірдеңе дұрыс емес деп күдіктенетін адам. Мен примитивтің орнында болуды жақсы көремін, наивтің рөлін ойнауды ұнатамын". Екінші жағынан, "толық жауап беруге дайын және көрінетін қол жетімділікке ие" көркемдік наив бар. Мұнда "наив өзін қалыптасу процесінде, құндылықтар мен үлгілерді іздеуде көрсетеді, әрқашан дәстүрлі "жетілген" мінез-құлықты қабылдауға дайын, мәңгілік жасөспірімдікке ұқсас жағдайда". "Мәдени бейне ретіндегі наив" басқаларға жауап беруге және кез келген шақыруға ашық екенін көрсетті, өзінің жеке басын белгісіздікте анықтады.
The naïf appears as a cultural type in two main forms. On the one hand, there is 'the satirical naïf, such as Candide'. Northrop Frye suggested we might call it "the ingénu form, after Voltaire's dialogue of that name. "Here an outsider grants none of the premises which make the absurdities of society look logical to those accustomed to them", and serves essentially as a prism to carry the satirical message. Baudrillard indeed, drawing on his Situationist roots, sought to position himself as ingénu in everyday life: "I play the role of the Danube peasant: someone who knows nothing but suspects something is wrong I like being in the position of the primitive playing naïve". On the other hand, there is the artistic "naïf all responsiveness and seeming availability". Here 'the naïf offers himself as being in process of formation, in search of values and models always about to adopt some traditional "mature" temperament' in a perpetual adolescent moratorium. Such instances of "the naïf as a cultural image offered themselves as essentially responsive to others and open to every invitation established their identity in indeterminacy".