Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1946 жылы Дэвид Линнің түсірген фильмі
1946 film by David Lean
Джон Брайан мен Уилфред Шинглтон «Үздік көркемдік безендіру» (Ақ-қара) сыйлығын, ал Гай Грин «Үздік операторлық жұмыс» (Ақ-қара) сыйлығын алды. Фильм сонымен қатар «Үздік режиссер», «Үздік сценарий адаптациясы» және «Үздік фильм» номинацияларына ие болды. Қазір бұл фильм Линнің ең жақсы туындыларының бірі саналады. 1999 жылы Британдық кино институтының «100 үздік британдық фильм» тізімінде «Ұлы үміт» барлық уақыттағы ең ұлы британдық фильмдердің бесiншiсі деп танылды.
John Bryan and Wilfred Shingleton won the Academy Award for Best Art Direction, Black and White, while Guy Green won for Best Cinematography, Black and White. The film was also nominated for Best Director, as well as Best Screenplay Adaptation, and Best Picture. The film is now regarded as one of Lean's best; in 1999, on the British Film Institute's Top 100 British films list, Great Expectations was named the 5th greatest British film of all time.
Сюжет
Жетім Филип "Пип" Пиррип өзінің қатал үлкен әпкесі және оның мейірімді күйеуі Джо Гаргеримен бірге тұрады. Ата-анасының қабірін жалғыз барып жатқанда, Пип қашып кеткен Абель Магвичпен кездеседі, ол баланы қорқытып, келесі күні шынжырларын алып тастау үшін темірші құралдармен қайта оралады. Пип та тамақ әкеледі. Аштықтан қысылған Магвич тамақты жеп, оған алғыс айтады. Магвич қашып кетудің орнына жек көретін қашқындарға шабуыл жасағанда ұсталады. Мисс Хавишем, бай, эксцентрикалық қыз, Пипке өз сарайына үнемі келіп, оған компания жасайтын және асырап алған қызы, әдемі, бірақ қатыгез жасөспірім Эстеламен ойнайтын болады. Эстела Пиптің әдепсіз мінез-құлқын әр мүмкіндікте мазақтайды, бірақ жас Пип оны бір көргеннен кейін оған тез ғашық болады. Ол Герберт Покет деген жігітпен танысады, оны бокспен күрес кезінде ұрады. Пип 14 жасқа толғанда, темірші болып үйренуге кіріседі. Эстелла да әйелдің мінез-құлқын үйренуге Францияға кетеді. Алты жылдан кейін Мисс Хавишамның адвокаты Мистер Джаггерс Пипке келіп, оған құпия игілік жасаушы оны "үлкен үміттері" бар мырзаға айналдыруды ұсынғанын айтады; Пип бұл Мисс Хавишам деп санайды. Ол Лондонға әкелінеді және Герберт Покетпен бірге тұрады, ол оған ер азамат ретінде қалай әрекет ету керектігін үйретеді. Герберт Пипке Мисс Хавишемнің көп жыл бұрын құрбандық үстелінде қалдырылғанын және Эстелланың ер адамдардың жүрегін сындыру құралы ретінде ер адамдарға қарсы кек алуға бел буғанын айтады. Пип 21 жасқа толғанда Джо Хавишем қыздан онымен кездесуді сұрайды. Онда Пип Эстеламен қайта кездеседі, ол оған жүрегі жоқ екенін айтады және бай, бірақ танымал емес Бентли Драммлмен флирт жасағанына қарамастан, оған ешқандай сезімдері жоқ екенін мойындайды. Лондонға оралғанда Пип күтпеген қонақты қабылдайды: Магвич, ол түрмеден тағы да қашып, Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында қой өсірумен байлыққа қол жеткізді. Магвич өзінің Пиптің қайырымдылық жасағанын және оның мейірімділігіне қатты әсер еткенін, сондықтан Пип мырзалар өмірін өткізе алуы үшін өркендеуді шешкенін айтады. Ол "құтты балаға" оны өзінің ұлы деп санайтынын айтады. Драммлдің Эстеллаға деген ықыласына күмәнмен қарайтын Пип оған барады. Ол оған Драммлге үйленетінін айтады. Пип Эстелланы оны басқарып отырғаны үшін Мисс Хавишеммен бетпе-бет келеді. Мисс Хавишем оның кешірімін сұрайды. Пип кетеді, бірақ оның соңынан еру үшін тұрғанда, отқа жанып тұрған ағаш бөлшегі шығып, оның киіміне от қояды. Оның айқай-шуы Пипке ескерту жасайды, ол оны құтқару үшін жүгіреді, бірақ сәтсіз. Ескі жаудың Магвичтің Лондонда екенін білгенін ескерткеннен кейін, Пип пен Герберт оны Англиядан кететін пакеттік кемеге жасырын түрде әкетуге тырысады, онда Пип онымен бірге болады. Олар кемеге жүзіп барады, бірақ оларды күтіп тұрған полиция ұстап алады, Магвичтің ескі жауы хабар береді. Магвич күрес кезінде жарақаттанады, бірақ оның жауы кеменің дөңгелектерімен өлімге ұшырайды. Магвич тұтқындалып, өлім жазасына кесіледі. Магвич Пипке жоғалған қызы туралы айтады, ал Пиптің ол Эстела екендігі туралы күдімін Джаггерс растайды. Пип түрмеде өліп бара жатқан Магвицке барып, оған өзінің тағдыры туралы және оның, Пиптің, оған ғашық екенін айтады. Магвич қанағаттанған адам болып қайтыс болды. Аурудан зардап шеккен және үмітін үзген Пипті үйге алып кетеді және оны Джо денсаулығына қарай күтеді. Ол Хавишем мырзаның бос үйіне қайта оралады, онда Эстелланы табады және Джаггерс оған оның ата-анасы туралы хабарлаған кезде Драммлдің олардың келісімін бұзғанын біледі. Эстелланың мұрагерлік үйде оқшау өмір сүруді жоспарлап отырғанын білген Пип перделерді түсіріп, терезелерді ашып, Эстеллаға оны жақсы көретінін айтады. Бір сәт ойланса да, қыз жігітті құшақтап, екеуі үйден шығып кетеді.
Orphan Phillip "Pip" Pirrip lives with his shrewish older sister and her kindhearted blacksmith husband, Joe Gargery. While visiting his parents' graves alone, Pip encounters an escaped convict, Abel Magwitch, who intimidates the boy into returning the next day with blacksmith's tools to remove his chains. Pip also brings some food. Famished, Magwitch devours the food and thanks him. Magwitch is caught when he attacks a hated fellow escapee rather than fleeing. Miss Havisham, a rich, eccentric spinster, arranges to have Pip come to her mansion regularly to provide her with company and to play with her adopted daughter, beautiful but cruel teenager Estella. Estella mocks Pip's coarse manners at every opportunity, but young Pip had quickly fallen in love with her at first sight. He also meets a boy, Herbert Pocket, whom he beats in an impromptu boxing match. The visits come to an end when Pip turns 14 and begins his apprenticeship as a blacksmith. Estella also leaves, for France, to learn the ways of a lady. Six years later, Miss Havisham's lawyer Mr Jaggers visits Pip to tell him a mysterious benefactor has offered to transform him into a gentleman with "great expectations"; Pip assumes it is Miss Havisham. He is taken to London and stays with Herbert Pocket, who teaches him how to behave like a gentleman. Herbert tells Pip that Miss Havisham was left at the altar many years ago and that she is determined to avenge herself against men, with Estella as her instrument to break men's hearts. When Pip turns 21, Joe brings a request from Miss Havisham to visit her. There Pip is reunited with Estella, who tells him that she has no heart, and confesses that, despite flirting with the wealthy but unpopular Bentley Drummle, she has absolutely no feelings for him. Back in London, Pip receives an unexpected visitor: Magwitch, who escaped from prison again and made a fortune sheep farming in New South Wales, Australia. Magwitch reveals that he is Pip's benefactor, and that he was so touched by Pip's kindness that he resolved to prosper so that Pip could live a gentleman's life. He tells the "dear boy" that he considers him his son. Growing suspicious of Drummle's overtures towards Estella, Pip visits her. She tells him she is going to marry Drummle. Pip confronts Miss Havisham for using Estella to manipulate him. Miss Havisham begs his forgiveness. Pip leaves, but when she stands to follow him, a piece of flaming wood from the fireplace rolls out and ignites her dress. Her screams alert Pip, who runs back to save her, but fails. After being warned that an old enemy has learned that Magwitch is in London, Pip and Herbert plot to smuggle him onto a packet ship leaving England, on which Pip is to accompany him. They row out to the ship, but are intercepted by waiting police, tipped off by Magwitch's old enemy. Magwitch is injured in a struggle, but his nemesis is pushed down to his death by the ship's paddlewheels. Magwitch is captured and sentenced to death. Magwitch tells Pip of his lost daughter, and Pip's suspicion that she is Estella is confirmed by Jaggers. Pip visits a dying Magwitch in prison, and tells him of her fate and that he, Pip, is in love with her. Magwitch dies a contented man. Stricken by illness and with his expectations gone, Pip is taken home and nursed back to health by Joe. He revisits Miss Havisham's deserted house, where he finds Estella and learns that Drummle had broken off their engagement when Jaggers informed him of her parentage. Learning that Estella plans to live in seclusion in the house, which she has inherited, Pip tears down the curtains and opens the boarded up windows and tells Estella that he has never stopped loving her. After hesitating, she embraces him and they leave the house together.
Орналасқан жерлер
Рочестердегі Реставрация үйі Диккенске "Сатис үйі" үшін, Мисс Хавишемнің құлдырап бара жатқан үйі үшін шабыт берді. Бұл өндіріс Букингемширдегі Денхэм киностудиясында Реставрация үйін қайта жасады. Диккенс Джо Гаргеридің үйін Грейвзендке жақын Чалк ауылындағы ұстаханаға негіздеді – Теміз өзенінің құйылысындағы Грэйн аралындағы Сент-Мэри батпақтарында оның көшірмесі орнатылды. "Жаңа мачталар тігіліп, шаршы желкендермен және макеттік желкендермен жабдықталды, түтікше ұзартылды және күрек қораптары дұрыс көрінгенше кеңейтілді."
Restoration House in Rochester was Dickens' inspiration for "Satis House", the decaying mansion of Miss Havisham. The production reproduced Restoration House in Denham Film Studios in Buckinghamshire. Dickens based Joe Gargery's house on the forge in the village of Chalk, near Gravesend, Kent – a replica was erected on St Mary's Marshes on the Isle of Grain on the Thames Estuary. "New masts were stepped in with square rigging and dummy sails, the funnel was lengthened and the paddle boxes enlarged until it looked exactly right."
Сценарийдің дамуы
Сценарий Диккенстің романының қысқартылған нұсқасы. Ол Дэвид Лин романының 1939 жылғы қысқартылған сахналық қойылымын көргеннен кейін шабыттанды.
The script is a slimmed down version of Dickens' novel. It was inspired after David Lean witnessed an abridged 1939 stage version of the novel,
1999 жылы АҚШ-та Роджер Эберт бұл фильмді "барлық Диккенс фильмдерінің ең ұлысы" деп атады және "Бұл фильмді Лин өзінің ерте шығармашылығының шарықталу кезеңінде түсірген" деп қосты. Режиссер Дэвид Линнің өзі бұл фильмге ерекше көңіл бөлген. Кейін өмірінде жанкүйерлер "Арабияның Лоренсін" қаншалықты жақсы көретінін айтқанда, Лин "рахмет" деп жауап берген. Егер жанкүйер "Ұлы үміт" фильмін өзінің сүйікті Лин фильмі деп айтса, режиссер көбінесе "Дұрыс айтасыз" деп жауап қайыратын.
A 1999 review in the US by Roger Ebert noted the film as "the greatest of all the Dickens films" and added that "The movie was made by Lean at the top of his early form". The director, David Lean, himself had a particular fondness for the film. Later in life when a fan would mention how much they loved Lawrence of Arabia, Lean would reply with a "thank you." If a fan expressed that Great Expectations was their favorite Lean film, the director would often respond, "Quite right."
Кассалық жинақ
Ол сондай-ақ 1947 жылы британдық прокатта ең танымал фильмдердің үшіншісі және 1948 жылы канадалық прокатта ең танымал фильм болды. Kinematograph Weekly журналының мәліметінше, 1947 жылы Ұлыбританиядағы ең табысты фильм – "Курзон-стриттің Кортнилері", ал одан кейін "Жолсонның оқиғасы", "Ұлы үміттер", "Одд Ман Аут", "Фрида", "Мерекелік лагерь" және "Күнмен болған жекпе-жек" фильмдері болды. Солтүстік Америкада 2 миллион долларлық жалға алу ақысы түсті. Фильмнің сындық бағасы жоғары деңгейде сақталып келеді. Д. Линнің өмірбаянын жазған Кевин Браунлоу: «Дикенстің кейіпкерлерді жасаудағы шеберлігі Cineguild компаниясының актерлерді таңдауымен дәл келеді» деп жазды, ал Ален Сильвер мен Джеймс Урсини фильмнің «жалпы повестволеулік субъективтілігіне» назар салып, Линнің «түпнұсқаның бірінші тұлға стиліне адал» екенін айтты. 1999 жылы ол BFI жүргізген ең үздік 100 британдық фильмдер сауалнамасында бесінші орынға ие болды, ал 2004 жылы Total Film журналы оны барлық уақыттағы ең ұлы британдық фильмдердің он төртіншісі деп атады. Бұл британдық киноның операторлық жұмысы үшін Оскар сыйлығын алған алғашқы фильмі болды.
It was also the third most popular film at the British box office in 1947 and most popular movie at the Canadian box office in 1948. According to Kinematograph Weekly the 'biggest winner' at the box office in 1947 Britain was The Courtneys of Curzon Street, with "runners up" being The Jolson Story, Great Expectations, Odd Man Out, Frieda, Holiday Camp and Duel in the Sun. It earned $2 million in rentals in North America. The film's critical status has generally stayed high. Kevin Brownlow, a biographer of Lean, wrote that "Dickens' brilliance at creating characters was matched by Cineguild's choice of actors", and Alain Silver and James Ursini have drawn attention to the film's "overall narrative subjectivity", finding Lean "more than faithful to the original's first person style". In 1999, it came fifth in a BFI poll of the top 100 British films, while in 2004, Total Film named it the fourteenth greatest British film of all time. It was the first British film to win an Oscar for its cinematography.
Марапаттар
Джон Брайан (көркемдік жетекші) және Уилфред Шинглтон (декорация жетекшісі) 1948 жылы "Ақ-қара" фильмі үшін "Оскар" сыйлығын ең үздік көркемдік жетекшілігі үшін алды, ал Гай Грин "Ақ-қара" фильмі үшін ең үздік операторлық жұмысы үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Лин ең үздік режиссер номинациясына, ал Лин, Рональд Ним және Энтони Хавелок Аллан ең үздік сценарий үшін, фильм болса ең үздік фильм үшін ұсынылды.
John Bryan (Art Direction) and Wilfred Shingleton (Set Direction) won the Academy Award for Best Art Direction, Black and White, while Guy Green won for Best Cinematography, Black and White in 1948. Lean was nominated for Best Director, Lean, Ronald Neame and Anthony Havelock Allan for Best Screenplay and the film for Best Picture.