Дилан Томас: «Сүттен Төменгі Ормандар» радиодрамасы

Кіріспе

1954 жылғы Дилан Томасның радиодрамасы

1954 жылғы радиодрама. "Сүт ағашының көлеңкесінде" – уэльстік ақын Дилан Томас жазған 1954 жылғы радиодрама. Бұл пьесаны BBC тапсырыс берді, кейін ол сахнаға қойылды. Эндрю Синклер режиссерлік еткен фильм 1972 жылы көрсетілді, ал Пип Броутон режиссерлік еткен пьесаның тағы бір бейімделуі 2014 жылы 60 жылдығына орай теледидарда қойылды. Барлық нәрсені білетін баяндаушы көрермендерді ойдан шығарылған, кішкентай уэльстік балықшы қалашығы Ллэреггубтың (арттан оқылғанда "багерлл" сөзі) тұрғындарының армандары мен құпия ойларымен бөлісуге шақырады. Олардың ішінде екі қайтыс болған күйеуін аяусыз мазалаған Огмор Притчард ханым; теңіз саяхатын қайта басынан кешіретін Капитан Кэт; екі миссис Дай Брейдс; өнеріне ғашық Орган Морган; және қайтыс болған жарына сағынышпен қараған Поли Гартер бар. Кейін қала оянады, және олардың сезімдерінің қандай әрекет етсе де оларға қалай әсер ететінін білгеннен кейін, біз олардың күнделікті істерін тамашалаймыз.

Өмірбаян

1931 жылы 17 жасар Томас Суонси грамматикалық мектебінің журналы үшін Муссолини мен оның әйелі арасындағы «Сүт орман» стиліндегі әңгімеден тұратын туынды жазды. Бұл әңгіме кейін «Сүт орманның астында» кездесетін миссис Огмор Притчард пен оның екі күйеуі арасындағы әңгімелерге ұқсас болды. 1933 жылы Томас өзінің ұстазы және досы Берт Трикпен Уэльстің бір қаласы туралы пьеса жазу туралы ұзақ сөйлесті: Ол оны Нелл мен маған Касвеллдегі шатырлы үйімізде оқыды, ескі Довер пешінің үстінде, түнде парафин шамдары жанған күйде. Ол кезде бұл әңгімеге Ллареггуб деп ат қойылған, ол Оңтүстік Уэльстегі мифтік ауыл, әдеттегі ауыл, бір «ты бахтан» бес шатырға дейін үйлермен және түрлі кейіпкерлердің сыртқа шығып, лақтырып, сәлемдесуі сияқты жағдайлар болды; бұл идеяның бастауы болды, ол кейін «Сүт орманның астында» пьесасына айналды. 1937 жылдың ақпанында Томас Уэльске саяхат жоспарларын сипаттады, маршруты «қандай оқиғалар туындаса, адамдар маған қандай әңгімелер айтса, аз танымал ауылдардағы аз танымал адамдар арасында қандай жағымды немесе жағымсыз немесе қызықты нәрселерге тап болсам» соған байланысты болатынын айтты. Бір жыл өткен соң, 1938 жылдың наурыз айында Томас уэльстік жазушылар тобына «өздерінің нақты қалалары, ауылдары немесе аймақтары» туралы өлең түрінде баяндама дайындауды ұсынды.

Лаугарн

1938 жылдың мамыр айында Томас отбасы Уэльстің Кармартеншир графтығындағы Таф өзенінің сағасында орналасқан Лаугарн деген шағын қалаға көшіп келді. Олар 1941 жылдың шілдесіне дейін шамамен екі жыл бойы үзіліс-үзіліспен сол жерде тұрды, бірақ 1949 жылға дейін қайта оралмады. Лаугарн қаласында тұратын жазушы Ричард Хьюз 1939 жылы Томаспен Лаугарн туралы пьеса жазу туралы әңгімелескенін еске алады, онда қала тұрғындары өздерін-өздері сомдауы тиіс еді. Бұл идея 1930 жылдары радиода Корнуолл ауылдық тұрғындары тарапынан алғаш рет көтерілген. Төрт жыл өткен соң, 1943 жылы Томас тағы да Хьюзбен кездесті, бұл жолы ол үкіметтік инспекторлардың ақылдан адас деп таныған Уэльс ауылы туралы пьесаның мазмұнын баяндады. Хьюз Томас «Сүт ағашының астында» жазғанда Лаугарнның нақты тұлғаларын пайдаланбады деген пікірде болды. Дегенмен, пьесада Лаугарнға тән кейбір элементтерді көруге болады. 1921 жылғы халық санауында 14 жастағы Рози Проберт («Рози Проберт, отыз үш Дак Лэйн. Келіңдер, балалар, мен өлдім!») Лаугарн қаласындағы Хорспул-роудта тұрған. 1939 жылғы соғыс тізілімінде Лаугарнда осы есіммен ешкім болмаса да, тіпті Рози есімді де ешкім болмаса да, Лаугарн тұрғыны Джейн Дарк Томасқа ол туралы қалай айтқандығын еске алады. Дарк сонымен қатар Томасқа Хорспул жолының («Түте жолы») қаздары туралы және оларды іздеп кеткен қыздың суға батып кеткені туралы айтқандығын сипаттады. Лаугарн мен Ллэреггубтың екеуінің де қамалы бар, және Лаугарн сияқты Ллэреггуб та өзен сағасында орналасқан («көл мен теңізде қайық жүзу»), сондай-ақ оларда коклер, коктершілер және Кокль-роу бар. Лаугарн сонымен қатар Майфанви Прайс армандаған сағат мұнарасын, ал Ллэреггубтың Тұзды көл шаруашылығының атын алған Тұз үй шаруашылығын ұсынады. Ллэреггубтың «Кескесі Бейнон» кейіпкері, әлдеқайда касапшы және мейрамхана иесі Карл Айнонның бейнесінен алынған, бірақ ол Лаугарнда емес, жақын орналасқан Сент-Клирсте тұрған.

Эльба, Оңтүстік Ли және Прага

1947 жылдың сәуір айында Томас отбасымен Италияға барды. Ол радио үшін пьеса жазуды ниеттенген, бұл туралы үйге жазған хаттарынан көрінеді. "Сүт ағашының астында" пьесасында кездесетін бірнеше сөз бен тіркес Томас үш апта болған Эльба аралынан жазған хаттарында табылады. Хаттардағы "балықшылар мен кеншілер" және "ұялы аяқты су жігіттері" "Сүт ордасының астында" пьесасының бірінші бетінде "балықшылар" және "ұялы аяқты қоқылдақтар" болып келеді. Эльбаның "күнге күйген" және "шіркейге күйген" сипаттамалары Ллареггубтың "қарағайлы қара" және "кітапты қара" сипаттамаларын болжайды. Пьесадағы төртінші суға батқан Альфред Померой Джонс "ісіктерден қайтыс болды", және Томас та, үйге жазған хатында осыған ұқсас жағдайды сипаттайды. 1947 жылдың тамызында Италиядан оралғаннан кейін Томас Оксфордширдегі Витниге жақын Оңтүстік Лиге көшті, онда пьесаны одан әрі жетілдіру ниетін білдірді. Бір биографтың айтуынша, осы жерде ол пьесаны түпкілікті нысанына келтірді. Оның Саут-Лидегі пьеса жұмысы туралы әртүрлі әңгімелер бар, ол 1949 жылдың мамырына дейін осы жерде тұрды. Ол сонымен қатар фильмдердің сценарийлерінде жұмыс істеді, соның ішінде "Үш есімді әпкелер", онда Дэдди Уолдо мен Поли Проберттің таныс Ллареггуб есімдері кездеседі. Оңтүстік Лиге көшкеннен кейін бір айдай өткен соң Томас Лондондағы Кафе Рояльде BBC продюсері Филипп Бертонмен кездесті, онда ол "Ақымақ ауыл" идеясын ұсынды – Уэльстің оңтүстігіндегі жағалау қаласы, оның тұрғындарының өмір салты апатты деп есептелгендіктен сотқа тартылды. Мысалы, шіркеу хорындағы органшы тек итіне ойнайтын еді. Бір ер адам мен әйел бір-біріне ғашық болған, бірақ ешқашан кездеспеген, олар күнде хат алмасып тұрды. Сонымен қатар, ол баяндаушының соқыр адам сияқты болуы керек екенін ойлады. Бертонның Томаспен достығы және пьесаға тигізген әсері Бертон мен Т. Роуленд Хьюздің радиодағы қоғамдық портреттерді дамыту жұмысының аясында қарастырылды. Томас 1949 жылдың наурыз айында Прагаға жазушылар конференциясына барды. Оның жетекшісі және аудармашысы Жирина Хаукова бір кеште Томас "Сүт ағашының астында" радиоспектаклінің алғашқы нұсқасын оқығанын еске алды. Ол қозы мен қойға ойнаған органшы, екі әйелі бар нан пісіруші туралы айтты. Кеште болған тағы бір адам Томас "екі дауыс" туралы да айтқанын еске алды. Прагадағы куәлік, 1947 жылғы Кафе Рояльдегі кездесу туралы Бертонның куәлігімен салыстырылғанда, Томас 1949 жылдың мамырында Логарндағы қайық үйіне көшкенге дейін пьесаның бірнеше кейіпкерлері қалыптасқандығын көрсетеді: органшы, ешқашан кездеспеген, бірақ хат алмасып тұрған екі ғашық, екі әйелі бар нан пісіруші, соқыр баяндаушы және Дауыстар. Пьесаның сценарийінің алғашқы көшірмесі 1949 жылдың қазанында Боут-хауста ақын Аллен Керноуға көрсетілді, ол "Ақымақ қала" деп аталды. 1950 жылдың қазан айының соңында пьесаның бірінші жартысының жобасы BBC-ге жіберілді. Ол Ллареггубтың жерлері, адамдары мен топографиясының көп бөлігін қамтитын отыз бес қолжазба беттен тұрады және "Орган Морган ерте тұр" деген сөзбен аяқталады. Бұл бірінші жартысының қысқартылған нұсқасы 1952 жылдың мамырында "Ллареггуб. Радиоға арналған шығарма мүмкін" деген атпен Botteghe Oscure басылымында жарияланды. Сол жылдың соңында Томас Лагарнда үш жылдан астам уақыт өткізді, бірақ оның жартылай пьесасы Оңтүстік Лидегі жұмысынан бері көп ілгерілемеді. 1952 жылдың 6 қарашасында ол "Botteghe Oscure" редакторына "маған арналған шығарманың екінші жартысын неге аяқтай алмағанын" түсіндіріп хат жазды. Ол "бір мүмкін ақылсыз пьесаның жалғыз жартысы" деп қосты, және осыдан ұялды.

In April 1947, Thomas and family went to Italy. He intended to write a radio play there, as his letters home make clear. Several words and phrases that appear in Under Milk Wood can be found in some of Thomas’ letters from the island of Elba, where he stayed for three weeks. The "fishers and miners" and "webfooted waterboys" of the letters become the "fishers" and "webfoot cocklewomen" of the first page of Under Milk Wood. The "sunblack" and "fly black" adjectives of Elba anticipate the "crowblack" and "bible black" descriptions of Llareggub. The play's Fourth Drowned, Alfred Pomeroy Jones, "died of blisters", and so, almost, did Thomas, as he vividly describes in a letter home. On their return from Italy in August 1947, the Thomases moved to South Leigh, near Witney in Oxfordshire, where Thomas declared his intent to work further on the play. It was here that he knocked the play into shape, as one biographer described it. There are various accounts of his work on the play at South Leigh, where he lived until May 1949. He also worked on filmscripts here, including The Three Weird Sisters, which includes the familiar Llareggub names of Daddy Waldo and Polly Probert. Just a month or so after moving to South Leigh, Thomas met the BBC producer, Philip Burton, in the Café Royal in London, where he outlined his ideas for "The Village of the Mad a coastal town in south Wales which was on trial because they felt it was a disaster to have a community living in that way For instance, the organist in the choir in the church played with only the dog to listen to him A man and a woman were in love with each other but they never met they wrote to each other every day And he had the idea that the narrator should be like the listener, blind. " Burton's friendship with Thomas, and his influence on the play, has been set within the context of the work done by Burton and T. Rowland Hughes in developing community portraiture on the radio. Thomas went to Prague in March 1949 for a writers’ conference. His guide and interpreter, Jiřina Hauková, has recalled that, at a party, Thomas "narrated the first version of his radio play Under Milk Wood". She mentions that he talked about the organist who played to goats and sheep, as well as a baker with two wives. Another at the party remembered that Thomas also talked about the two Voices. The testimony from Prague, when taken with that of Burton about the meeting in the Café Royal in 1947, indicates that several of the characters of the play were already in place by the time Thomas had moved to the Boat House in Laugharne in May 1949: the organist, the two lovers who never met but wrote to each other, the baker with two wives, the blind narrator and the Voices. The first known sighting of a script for the play was its first half, titled The Town that was Mad, which Thomas showed to the poet Allen Curnow in October 1949 at the Boat House. A draft first half of the play was delivered to the BBC in late October 1950. It consisted of thirty five handwritten pages containing most of the places, people and topography of Llareggub, and which ended with the line "Organ Morgan's at it early " A shortened version of this first half was published in Botteghe Oscure in May 1952 with the title Llareggub. A Piece for Radio Perhaps. By the end of that year, Thomas had been in Laugharne for just over three years, but his half play had made little progress since his South Leigh days. On 6 November 1952, he wrote to the editor of Botteghe Oscure to explain why he hadn't been able to "finish the second half of my piece for you." He had failed shamefully, he said, to add to "my lonely half of a looney maybe play".

Америка

Томас 1953 жылы наурыз айында Кардифф университетінің студенттеріне аяқталмаған пьесасын оқыды. Содан кейін сәуір айында Америкаға барып, екінші жартысын әлі жазбағанына қарамастан, пьесаның алғашқы қоғамдық оқуларын өткізді. Ол 3 мамырда Гарвардтың Фогг мұражайында бірінші жартысын жеке оқыды, онда тыңдаушылар ынталы жауап берді. 14 мамырда пьесаның премьерасына арналған репетициялар басталды, бірақ пьесаның тек жартысы ғана дайын болды, ал Томас поэзия оқулары мен басқа да жұмыстармен айналысып, қолжетімді болмады. 14 мамыр күні таңертең ол екінші жартысын жазу үшін оянды және Бостон мен Нью-Йорк арасындағы пойызбен саяхаттап, 92-ші көшедегі Y поэзия орталығында өтетін премьераға дайындалды. Көрсетіліске 90 минут қалғанда, "пьесаның соңғы үштен бірі әлі ұйымдастырылмаған, тек жартылай жазылған" еді. Пьесаның продюсері Лиз Райтелл Томасты сценарийді аяқтау үшін бөлмеге жапты, пьесаның соңғы бірнеше жолдары актерлерге сахнаға шығуға дайындалып жатқанда берілді. Томас 28 мамырда Нью-Йорктегі пьесаның келесі оқуы үшін екінші жартысына шамамен 40 жаңа жол қосты. Лаугарнға оралғаннан кейін Томас жаз бойы "Сүт ағашының астында" пьесасымен айналысты. Оның қызы Аэронви оның денсаулығының "көрінетіндей нашарлағанын" байқады. "Оның қатты жөтелін естідім. Әр таңертең ұзақ жөтелге ұшырады. Жөтел жаңа емес, бірақ бұрынғыдан да нашар болғандай көрінді". Ол сондай-ақ Томастың есінен танып қалуы Лаугарн достары арасында "үнемі талқылаудың себебі" болғанын атап өтті. Томас Порткоул мен Тенбиде пьесаны оқыды, содан кейін Лондонға ұшып, Нью-Йоркке тағы бір турнеге барды, онда "Сүт ағашының астында" пьесасының үш оқуы өтті. Ол комедияшы Гарри Локкпен бірге тұрып, пьесада жұмыс істеді, бірінші жартысының бөліктерін қайта жазып, екінші жартысына Илай Дженкинстің күн бату өлеңі мен Уолдоның шатыр тазалаушысының әнін жазды. Локк Томастың көкірегінің қатты қатып, "қорқынышты" жөтелге ұшырап, беті қызғылт түске енгенін байқады. 1953 жылдың 15 қазанында Томас пьесаның тағы бір нұсқасын BBC-ге тапсырды, оның продюсері Дуглас Клевердон оны "өте тәртіпсіз күйде" деп сипаттады, бұл оның соңғы нұсқасы емес екені анық болды. 1953 жылдың 20 қазанында Нью-Йоркке келген Томас екінші жартысына тағы 38 жол қосты, 24 және 25 қазанда өтетін екі қойылымға дайындалды. Томасты әуежайда Лиз Райтелл қарсы алды, ол оның сыртқы келбетіне таң қалды: "Ол мұнда келгенде өте ауырған еді". Томастың агенты Джон Бриннин, қарызға батып, ақшаға мұқтаж болғандықтан, Томастың қатты науқас екенін білсе де, оның бағдарламасын қысқартпады, бес күнде төрт репетиция мен "Сүт ағашының астында" пьесасының екі қойылымын, сондай-ақ пьесаны қайта қараудың екі сессиясын қамтиды. 24 қазандағы алғашқы қойылымнан кейін Томас киім бөлмесінде, креслоның арқасына тіреліп, құлап қалуға жақындады. Ол: "Бұл пьеса менің өмірімді әзірге алып қойды", - деді. Келесі қойылымда актерлер Томастың қатты науқас екенін және дауысын жоғалтқанын түсінді: "Ол қатты науқас еді, біз оның соңғы қойылымды жасай алатынына сенбедік, өйткені ол қатты науқас еді. Дилан сөйлей алмады, ол қатты науқас еді. Мен үшін ең есте қаларлық нәрсе - оның дауысы жоқ еді". Кортизон инъекциясынан кейін ол сахнаға шығуға жеткілікті күш тапты. Пьесаның актерлері Томастың алғашқы үш репетиция кезінде денсаулығының нашарлап бара жатқанын байқады, олардың бірінде ол құлдырады. Бриннин төртінші репетицияда болды және Томастың сыртқы келбетіне таң қалды: "Мен өзімді қатты тыныштандыра алмадым. Оның беті әктей ақ, еріндері бос және бұрмаланған, көздері мұңды, тоңған және басынан төмен түскен". Содан кейін келесі аптада Томас "Мадемуазель" журналында жариялануға арналған және 13 қарашада Чикагода өтетін қойылымға арналған сценарийді аяқтауды жалғастырды. Алайда ол 5 қарашаның таңертеңгісін есінен танып, 1953 жылдың 9 қарашасында ауруханада қайтыс болды.

Thomas gave a reading of the unfinished play to students at Cardiff University in March 1953. He then travelled to America in April to give the first public readings of the play, even though he had not yet written its second half. He gave a solo reading of the first half on 3 May at the Fogg Museum, Harvard, where the audience responded enthusiastically. Rehearsals for the play's premiere on 14 May had already started but with only half the play, and with Thomas unavailable as he left to carry out a series of poetry readings and other engagements. He was up at dawn on 14 May to work on the second half, and he continued writing on the train between Boston and New York, as he travelled to the 92nd Street Y's Poetry Center for the premiere. With the performance just 90 minutes away, the "final third of the play was still unorganised and but partially written." The play's producer, Liz Reitell, locked Thomas in a room to continue work on the script, the last few lines of which were handed to the actors as they were preparing to go on stage. Thomas subsequently added some 40 new lines to the second half for the play's next reading in New York on 28 May. On his return to Laugharne, Thomas worked in a desultory fashion on Under Milk Wood throughout the summer. His daughter, Aeronwy, noticed that his health had "visibly deteriorated. I could hear his racking cough. Every morning he had a prolonged coughing attack. The coughing was nothing new but it seemed worse than before." She also noted that the blackouts that Thomas was experiencing were "a constant source of comment" amongst his Laugharne friends. Thomas gave readings of the play in Porthcawl and Tenby, before travelling to London to catch his plane to New York for another tour, including three readings of Under Milk Wood. He stayed with the comedian Harry Locke, and worked on the play, re writing parts of the first half, and writing Eli Jenkins' sunset poem and Waldo's chimney sweep song for the second half. Locke noticed that Thomas was very chesty, with "terrible" coughing fits that made him go purple in the face. On 15 October 1953, Thomas delivered another draft of the play to the BBC, a draft that his producer, Douglas Cleverdon, described as being in "an extremely disordered state it was clearly not in its final form." On his arrival in New York on 20 October 1953, Thomas added a further 38 lines to the second half, for the two performances on 24 and 25 October. Thomas had been met at the airport by Liz Reitell, who was shocked at his appearance: "He was very ill when he got here." Thomas' agent John Brinnin, deeply in debt and desperate for money, also knew Thomas was very ill, but did not cancel or curtail his programme, a punishing schedule of four rehearsals and two performances of Under Milk Wood in just five days, as well as two sessions of revising the play. After the first performance on 24 October, Thomas was close to collapse, standing in his dressing room, clinging to the back of a chair. The play, he said, "has taken the life out of me for now." At the next performance, the actors realised that Thomas was very ill and had lost his voice: "He was desperately ill we didn't think that he would be able to do the last performance because he was so ill Dylan literally couldn't speak he was so ill still my greatest memory of it is that he had no voice." After a cortisone injection, he recovered sufficiently to go on stage. The play's cast noticed Thomas' worsening illness during the first three rehearsals, during one of which he collapsed. Brinnin was at the fourth and was shocked by Thomas' appearance: "I could barely stop myself from gasping aloud. His face was lime white, his lips loose and twisted, his eyes dulled, gelid, and sunk in his head." Then through the following week, Thomas continued to work on the script for the version that was to appear in Mademoiselle, and for the performance in Chicago on 13 November. However, he collapsed in the early hours of 5 November and died in hospital on 9 November 1953.

Шабыт

Пьесаның туындауы қызу пікірталас тудырды. Томас өзінің пьесасы Лагарнға негізделгенін екі рет мәлімдеді, бірақ бұл мәселе даусыз қалған жоқ. Лланстеффан, Феррисайд және әсіресе Нью-Кей де өз талаптарын алға тартады. Осы талаптар 2004 жылы зерттелді. Таң қалдыратыны, Томас пен Лагарн және қаланың "Сүт ағашының астында" пьесасына тигізген әсері туралы көп зерттеу жұмыстары жасалмаған. Томас төрт жылдық қайық үйіндегі уақыты өнімді болмады, және ол көп уақытын сыртта өткізді. Оның қызы Аэронви еске алады: "Ол қашуға кез келген мүмкіндікті пайдаланды". Дуглас Клевердон Ллэреггубтың географиясы "Лагарнға емес, өзен сағасында орналасқан қалаға, керісінше, теңіз жағасындағы Нью-Кейге көбірек негізделген" деп болжайды, онда тік көше портқа қарай төмен түседі. Пьесадағы қаланың жоғарғы бөлігіне және "жоғарғы және теңіз жақ бетіне" жасалған географиялық сілтемелер де Нью-Кейге ұқсас, сондай-ақ Ллэреггубтың террасалы көшелері мен терезелердің төбесі де сонымен сәйкес келеді. Пьеса тіпті Нью-Кейдің ұсақ географиялық ерекшеліктеріне де адал. Мысалы, Ллэреггубтың жалқау балықшылары порттан теңізшілер үйіне дейін төбеге қарай жол жүреді. Томас ойдан шығарылған қаланың эскиздік картасын салды, ол қазір Уэльстің Ұлттық кітапханасында сақталады және оны онлайн көруге болады. Дилан Томас зерттеушісі Джеймс Дэвис "Томастың Ллэреггуб суреті Нью-Кейге негізделген" деп жазды және бұл пікірге ешқандай қарсылық болған жоқ. Эскизді зерттеу қызықты ерекшеліктерді көрсетті: Томас Кокл-стритте тұратын адамдардың бірі үшін Нью-Кейдің нақты тұрғыны Дэн Черри Джонстың есімін қолданды. Алайда, эскизде Илай Дженкинс жоқ, сонымен қатар Томас 1950 жылдың қазан айында BBC-ге тапсырған пьесаның жобасында кездеспейтін үш кейіпкер бар. Томас Ллэреггубтың мұхитқа шығатын, шхуналар мен портты қала ретіндегі бейнесін қалыптастыруда Нью-Кейден де шабыттанған сияқты, ол бір кезде осы қала туралы айтқандай. Капитан Кэт Шхуна үйінде тұрады. Ол және оның теңізшілері "Бірінші дауыс" айтқандай, "клипер" теңіздерін шарлаған. Олар Сан-Франциско, Нантакет және басқа да жерлерге барып, отбасыларына кокос жаңғағы мен попугай әкелген. Қасиетті діндар Илай Дженкинстің Ллэреггубтың ақ кітабында кеме қатынасы және өнеркәсіп туралы тараулары бар, олардың барлығы Нью-Кейдің шебер теңізшілерді даярлау және шхуналарды қоса алғанда, мұхитқа шығатын кемелерді салу тарихын көрсетеді. 1947 жылы Нью-Кейге сапарында Уолтер Уилкинсон қалада "мол" теңіз капитаннары бар екенін атап өтті. Келесі жылы Нью-Кейге келген басқа бір жазушы әлемнің барлық ірі теңіз қалаларының өмірі мен жолдарын жақсы білетін ондаған жігіттер бар екенін айтты. Ллэреггубтың теңізшілер, балықшылар, какашка жинаушылар және фермерлер қаласы ретіндегі кәсіби бейіні 1939 жылғы Соғыс тіркеліміндегі Нью-Кей, Лагарн, Феррисайд және Лланстеффан деректерінің талдауы арқылы зерттелді. Бұл талдау халық санағы және Уэльстің сауда кемелерінің тізіліміне негізделген. Ол Нью-Кей мен Феррисайдтың Ллэреггубтың кәсіби бейініне ең жақсы сәйкес келетінін көрсетті. Томас "Сүт ағашының астында" пьесасы Хиросимаға атом бомбасы тасталғаннан кейін әлемдегі сұлулықтың дәлелін қайта жандандыру мақсатымен жазылғанын айтқан. Сондай-ақ, бұл пьеса Томас үшін нацистік концлагерлерге және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбританияда құрылған тұтқын лагерлеріне жауап болды деп есептеледі.

The inspiration for the play has generated intense debate. Thomas himself declared on two occasions that his play was based on Laugharne, but this has not gone unquestioned. Llansteffan, Ferryside and particularly New Quay also have their claims. An examination of these respective claims was published in 2004. Surprisingly little scholarship has been devoted to Thomas and Laugharne, and about the town's influence on the writing of Under Milk Wood. Thomas’ four years at the Boat House were amongst his least productive, and he was away for much of the time. As his daughter, Aeronwy, has recalled, "he sought any pretext to escape." Douglas Cleverdon has suggested that the topography of Llareggub "is based not so much on Laugharne, which lies on the mouth of an estuary, but rather on New Quay, a seaside town with a steep street running down to the harbour.” The various topographical references in the play to the top of the town, and to its ‘top and sea end’ are also suggestive of New Quay, as are Llareggub's terraced streets and hill of windows. The play is even true to the minor topographical details of New Quay. For example, Llareggub's lazy fishermen walk uphill from the harbour to the Sailors' Arms. Thomas drew a sketch map of the fictional town, which is now held by the National Library of Wales and can be viewed online. The Dylan Thomas scholar, James Davies, has written that "Thomas's drawing of Llareggub is based on New Quay" and there has been very little disagreement, if any, with this view. An examination of the sketch has revealed some interesting features: Thomas uses the name of an actual New Quay resident, Dan Cherry Jones, for one of the people living in Cockle Street. The Rev. Eli Jenkins is not in the sketch, however, and there are also three characters in the sketch who do not appear in the draft of the play given by Thomas to the BBC in October 1950. Thomas also seems to have drawn on New Quay in developing Llareggub's profile as an ocean going, schooner and harbour town, as he once described it. Captain Cat lives in Schooner House. He and his sailors have sailed the clippered seas, as First Voice puts it. They have been to San Francisco, Nantucket and more, bringing back coconuts and parrots for their families. The Rev. Eli Jenkins' White Book of Llareggub has a chapter on shipping and another on industry, all of which reflect New Quay's history of both producing master mariners and building ocean going ships, including schooners. In his 1947 visit to New Quay, Walter Wilkinson noted that the town “abounds” in sea captains The following year, another writer visiting New Quay noted that there were “dozens of lads who knew intimately the life and ways of all the great maritime cities of the world.”

Llareggub's occupational profile as a town of seafarers, fishermen, cockle gatherers and farmers has also been examined through an analysis of the returns in the 1939 War Register for New Quay, Laugharne, Ferryside and Llansteffan. This analysis also draws upon census returns and the Welsh Merchant Mariners Index. It shows that New Quay and Ferryside provide by far the best fit with Llareggub's occupational profile. Thomas is reported to have commented that Under Milk Wood was developed in response to the atomic bombing of Hiroshima, as a way of reasserting the evidence of beauty in the world. It is also thought that the play was a response by Thomas both to the Nazi concentration camps, and to the internment camps that had been created around Britain during World War II.

Ларреггуб

Ллэреггуб аты "ешнәрсе жоқ" деген фразаны кері қайтару арқылы алынған. Пьесаның кейбір басылған нұсқаларында ол көбінесе (Томас өзі қолданған нұсқаға қарамастан, төменде қараңыз) Лларегиб немесе осыған ұқсас деп көрсетіледі. Ол былай айтылады. Атауы көптеген нақты Уэльс жер-су атауларына ұқсайды, олар көбінесе Llan сөзімен басталады, бұл шіркеуді немесе, дәлірек айтқанда, киеленген аумақты білдіреді, бірақ екі есе g әрпі жазба Уэльс тілінде қолданылмайды. Томас Ллэреггуб атауын алғаш рет 1936 жылы жарық көрген екі әңгімесінде қолданған. Олар – "Жемісті баулар" ("Бұл Ллэреггубтың қара кітабындағы ақылсыз дін қызметкерлерінің әңгімелерінен де қорқынышты оқиға болды") және "Шығанақ сәби" ("Өлім оның әпкесінің аяқтарын ұстады, ол биік етектен жоғары қызыл гүлмен дөңгелекке дейін жүргенде. Ол оған еттің қорқынышын үйреткен Llareggub сияқты ұсқынсыз болды"). Томас Ллэреггуб есімін алғаш рет "Сүт ағашының астында" пьесасының алғашқы нұсқасын 1945 жылы Лондондағы кеште оқығанда қолданған. Томас сондай-ақ пьесаны "Ақымақтардың ауылы" немесе "Ақымақ қала" деп атаған. 1951 жылдың жазында ол пьесаны Ллэреггуб төбесі деп атады, бірақ 1951 жылдың қазанында, пьеса Боттегге Оскуреге жіберілгенде, оның атауы Ллэреггуб болды. Радиоға арналған туынды. 1952 жылдың жазында атау "Сүт орманының астында" деп өзгертілді, өйткені Джон Бриннин Ллэреггуб төбесі америкалық көрермендерді тарту үшін тым ауыр және қатаң болады деп ойлады. Пьесада, пастор Илай Дженкинс Ллэреггуб төбесі мен оның "мистикалық обасын" сипаттайтын өлең жазады. Бұл Твамбарлвмнің Монмутширдегі "мистикалық обасының" лирикалық сипаттамасына негізделген, Томас Артур Махеннің "Алыс нәрселер" (1922) автобиографиясынан еліктеген. Қаланың атауы Терри Пратчетттің Диск әлемі романы "Soul Music" романындағы Лламедос (sod 'em all) еліне шабыт берген деп саналады. Бұл жағдайда Лламедос – Уэльстің пародиязы болып табылады.

Сюжет

Пьеса түнде басталады, қашан Ллэреггуб тұрғындары ұйықтап жатыр. Баяндаушы (Бірінші дауыс/Екінші дауыс) көрермендерге олар қала тұрғындарының армандарына куә болып отырғанын хабарлайды. Соқыр теңіз капитаны Капитан Кэт, армандарында суға батқан кемедестерінен қиналады, олар қайтадан өмір сүруді және әлемнің қуаныштарын сезінуді аңсайды. Мог Эдвардс пен Майфенви Прайс бір-бірін армандайды; Мистер Уолдо балалық шағы мен сәтсіз некелерін армандайды; Миссис Огмор Притчард қайтыс болған күйеулерін армандайды. Пьесадағы кейіпкерлердің көбі көрерменге армандарының бір сәтін көрсеткендей таныстырылады. Таңертең басталады. Жолсерік Ллэреггуб туралы айтады, қаламен таныстырады. Қадірлі Илай Дженкинс ауылға деген сүйіспеншілігі туралы таңертеңгі уағыз айтады. Лили Смоллс оянып, өкінішті өміріне зарланады. Мистер мен миссис Пью көршілерін бақылайды; кейіпкерлер таңертеңгілік әрекетке кіріскенде өздерін таныстырады. Миссис Чери Оуэн күйеуінің мас күйін қайталап айтып береді. Қасапшы Бейнон таңғы ас кезінде әйелімен әжуалайды. Капитан Кэт почтальон Вилли Ниллидің таңертеңгі айналысын қадағалайды, ол миссис Огмор Притчардқа, миссис Пьюге, Мог Эдвардсқа және мистер Уолдоға хаттарды жеткізеді. Миссис Орган Морганның дүкенінде әйелдер қала тұрғындары туралы әңгімелеседі. Вилли Нилли мен оның әйелі Мог Эдвардстың Майфенви Прайске жазған махаббат хатын ашып оқиды, ол бизнесі жақсармаса кедейлер үйіне түсуі мүмкін екенінен қорқады. Миссис Дай Бред Туо миссис Дай Бред Бірді кристалл шармен жалған бақытпен алдайды. Поли Гартер еденді жуып, бұрынғы ғашықтары туралы ән айтады. Балалар мектеп ауласында ойнайды; Гвенни жігіттерді "оның айтқан жерінен сүйіп немесе бір тиын беріп" отыруға шақырады. Госсемер Бейнон мен Синбад теңізшілер бір-бірін жеке түрде қалайды. Кешкі ас кезінде Мистер Пью Миссис Пьюді улауды елестетеді. Миссис Орган Морган күйеуімен күнделікті әңгімелерді бөліседі, бірақ оның жалғыз қызығушылығы - орган. Көрмеге келгендер Лорд Кьют Гласстың "уақытпен толы ас үйіндегі" ақылсыздығына куә болады. Капитан Кэт жоғалған сүйіктісі Рози Проберт туралы армандайды, бірақ оны ешқашан қайта көрмейтінін еске алып жылайды. Ногуд Бойо шығанақта балық аулап, Миссис Дай Бред Туо мен гейшалар туралы армандайды. Ллэреггуб төбесінде Мей Роуз Коттедж жалқау түстен кейін сүйіспеншілік тілеп өткізеді. Дженкинс Ллэреггубтың Ақ кітабын жазады, ол қала мен оның тұрғындарының тарихы. Фермада Юта Уоткинс ірі қарамен күреседі, оған Бесси Бигхед көмектеседі. Миссис Огмор Притчард ұйықтап қалғанда, күйеулері оған қайта оралады. Мей Роуз Коттедж жарылғанша күнә жасайтынына ант етеді. Түн басталады, Дженкинс тағы бір өлең оқиды. Чери Оуэн Теңізшілер қолына барады, онда Синбад әлі де Госсемер Бейнонды аңсайды. Қала кешке дайындалады, ұйықтауға немесе басқаша. Мистер Уолдо Теңізшілер қолында мас күйінде ән айтады. Капитан Кэт суға батқан кемедегі серіктерін және Розиді көріп, ұйықтап кетеді. Орган Морган шіркеуге бара жатқанда Чери Оуэнды Иоганн Себастьян Бах деп қате айтады. Мог пен Майфенви ұйықтамас бұрын бір-біріне хат жазады. Мистер Уолдо орманды жерде Поли Гартермен кездеседі. Түн басталады, Ллэреггуб тұрғындары қайтадан армандарына оралады.

The play opens at night, when the citizens of Llareggub are asleep. The narrator (First Voice/Second Voice) informs the audience that they are witnessing the townspeople's dreams. Captain Cat, the blind sea captain, is tormented in his dreams by his drowned shipmates, who long to live again and enjoy the pleasures of the world. Mog Edwards and Myfanwy Price dream of each other; Mr. Waldo dreams of his childhood and his failed marriages; Mrs. Ogmore Pritchard dreams of her deceased husbands. Almost all of the characters in the play are introduced as the audience witnesses a moment of their dreams. Morning begins. The voice of a guide introduces the town, discussing the facts of Llareggub. The Reverend Eli Jenkins delivers a morning sermon on his love for the village. Lily Smalls wakes and bemoans her pitiful existence. Mr. and Mrs. Pugh observe their neighbours; the characters introduce themselves as they act in their morning. Mrs. Cherry Owen merrily rehashes her husband's drunken antics. Butcher Beynon teases his wife during breakfast. Captain Cat watches as Willy Nilly the postman goes about his morning rounds, delivering to Mrs. Ogmore Pritchard, Mrs. Pugh, Mog Edwards and Mr. Waldo. At Mrs. Organ Morgan's general shop, women gossip about the townspeople. Willy Nilly and his wife steam open a love letter from Mog Edwards to Myfanwy Price; he expresses fear that he may be in the poor house if his business does not improve. Mrs. Dai Bread Two swindles Mrs. Dai Bread One with a bogus fortune in her crystal ball. Polly Garter scrubs floors and sings about her past paramours. Children play in the schoolyard; Gwennie urges the boys to "kiss her where she says or give her a penny." Gossamer Beynon and Sinbad Sailors privately desire each other. During dinner, Mr. Pugh imagines poisoning Mrs. Pugh. Mrs. Organ Morgan shares the day's gossip with her husband, but his only interest is the organ. The audience sees a glimpse of Lord Cut Glass's insanity in his "kitchen full of time". Captain Cat dreams of his lost lover, Rosie Probert, but weeps as he remembers that she will not be with him again. Nogood Boyo fishes in the bay, dreaming of Mrs. Dai Bread Two and geishas. On Llareggub Hill, Mae Rose Cottage spends a lazy afternoon wishing for love. Reverend Jenkins works on the White Book of Llareggub, which is a history of the entire town and its citizens. On the farm, Utah Watkins struggles with his cattle, aided by Bessie Bighead. As Mrs. Ogmore Pritchard falls asleep, her husbands return to her. Mae Rose Cottage swears that she will sin until she explodes. As night begins, Reverend Jenkins recites another poem. Cherry Owen heads to the Sailor's Arms, where Sinbad still longs for Gossamer Beynon. The town prepares for the evening, to sleep or otherwise. Mr. Waldo sings drunkenly at the Sailors Arms. Captain Cat sees his drowned shipmates—and Rosie—as he begins to sleep. Organ Morgan mistakes Cherry Owen for Johann Sebastian Bach on his way to the chapel. Mog and Myfanwy write to each other before sleeping. Mr. Waldo meets Polly Garter in a forest. Night begins and the citizens of Llareggub return to their dreams again.

Кейіпкерлер

Капитан Кэт – соқыр теңіз капитаны, қайтыс болған кемедегі серіктері мен жоғалған жары Рози Проберт туралы армандап жүреді. Ол пьесаның маңызды кейіпкерлерінің бірі, көбінесе баяндаушы рөлін атқарады. Терезесінен ауылдағы болып жатқан оқиғаларды бақылап, түсініктеме береді. Рози Проберт – Капитан Кэттің армандарында көрінетін қайтыс болған жары. Майфенви Прайс – Мог Эдвардсқа үйленуді армандаған тәтті дүкен иесі. Мог Эдвардс – Майфенви Прайске ғашық шапаншы. Бірақ олардың махаббаты тек хаттар мен армандармен ғана шектеледі. Жас жұптарды қорқытып қашыруды армандаған аяқ киім шебері. Эванс – өлім, балалық шағын армандаған мәйітханашы. Мистер Уолдо – қоян аулаушы, шаштараз, шөп дәрігері, мысық дәрігері, шарлатан, анасы мен бақытсыз, сәтсіз некелері туралы армандап жүреді. Ол маскүнем және алауыздық тудырушы, Поли Гартермен байланыста. Миссис Огмор Притчард – қонақ үй иесі, екі марқұм күйеуін ренжітуді армандайды. Тазалыққа деген құштарлығынан қонақ үйіне ешкімді кіргізбейді. Огмор мырза – қайтыс болған, линолеум сатушы, Миссис Огмор Притчардтың күйеуі. Притчард мырза – қайтыс болған, сәтсіз букмекер, Миссис Огмор Притчардтың күйеуі. "Ирониялық" түрде дезинфекциялық құрал ішіп, өз-өзіне қол жұмсаған. Госсамер Бейнон – мектеп мұғалімі (қасапшы Бейнонның қызы), заңсыз махаббат сияқты түлкі туралы армандап жүреді. Күндіз Синбад теңізшілерімен бірге болғысы келеді, бірақ екеуі де араласпайды. Орган Морган – шіркеудің орган ойнатушысы, ауылдағы музыка мен оркестрлер туралы алаңдататын армандар көреді. Оның музыкаға деген құмарлығы әйеліне қатты қиындық тудырады. Миссис Орган Морган – дүкен иесі, "тыныштықты" армандайды, өйткені күндіз Орган Морганның органда үнемі ойнауы оны мазалайды. Флойд мырза мен ханым – қарт жұбайлар, ауылдағы тыныш ұйықтайтын жалғыз жұп. Олар туралы тек арман сұлбасында және Миссис Флойд Ногуд Бойомен "тақтала балық" сөйлескенде ғана айтылады. Юта Уоткинс – фермер, әйеліне ұқсайтын қойларды санауды армандайды. Оки – сүтші, сүтті өзенге құюды армандайды, "құнына қарамастан". Черри Оуэн мырза – ішуді армандайды, бірақ іше алмайды, себебі ыдыс балыққа айналады, сосын оны ішеді. Черри Оуэн ханым – Черри Оуэннің адал әйелі, оған қамқорлық жасайды және оның мас күйіндегі әңгімелерін қайталаудан ләззат алады. Полиция констеблі Аттила Рис – полицей, түнде қақпағына зәр тастайды, таңертең өкінетінін сезеді. Вилли Нилли мырза – пошташы, ұйықтағанда поштаны жеткізуді армандайды және әйеліне есік қағудай физикалық күшпен қақтырады. Таңертең олар бірге поштаны ашып, қалалық жаңалықтарды оқиды, содан кейін ол ауылға жеткізеді. Вилли Нилли ханым – күйеуінің қағуынан сабаққа кешіккені үшін мұғалімнің ұрып-соғуын армандайды. Ол Вилли Ниллиге поштаны ашуға көмектеседі. Мэри Энн Сейлорс – 85 жаста, Едем бағын армандайды. Күндіз ол өзінің жасын жариялайды ("Мен 85 жастамын, 3 ай және бір күн!"). қалаға. Синдбад теңізшілері – бармен, Госсамер Бейнон туралы армандап жүреді, оны әжесінің қарсылығынан үйлене алмайды. Мей Роуз Коттедж – он жеті жаста, ешқашан сүйіспеген, "Мистер"мен кездесуді армандайды. Дұрыс". Ол күні бойы далада арман жасап, көзге көрінбей, құлағына помадамен шеңбер жасайды. Беси Бигхед – жалданған көмекші, "қатерлі ісі бар" деп оны сүйген жалғыз адамды армандайды. Қасапшы Бейнон – қасапшы, шошқаға мініп, жабайы құстарды атуды армандайды. Күндіз ол әйеліне өзі сататын күмәнді ет туралы әзілдеуді ұнатады. Миссис Қасапшы Бейнон – Қасапшы Бейнонның әйелі, күйеуінің "құс еті, ит көзі, манчоп" сатқаны үшін "қазалануын" армандайды. Қасиетті Илай Дженкинс – дін қызметкері, ақын және уағыздаушы, Эистеддфодау туралы армандап жүреді. Ллэреггубтың ақ кітабының авторы. Пью мырза – мектеп мұғалімі, өзінің билеуші әйеліне улануды армандайды. Ол Миссис Пьюді қалай өлтіру туралы идеялар үшін "Үлкен уландырушылардың өмірі" атты кітапты сатып алады, бірақ оны іске асырмайды. Миссис Пью – Мистер Пьюдің жағымсыз және жағымсыз әйелі. Дай Брэд – харемнің арманындағы бигамдық нан пісіруші. Дай Брэдтің бірінші әйелі – дәстүрлі және қарапайым. Дай Брэдтің екінші әйелі – құпиялы және құмар цыган. Поли Гартердің ауылдың үйленген ер адамдарымен және өзінің көптеген балаларының арманымен жүрген жас анамен қарым-қатынасы бар. Күндіз ол еденді сүртіп, жоғалтқан махаббатын жырлап отырады. Ногуд Бойо – жас жалқау балықшы, "ешнәрсе" туралы ренжігіш арман көреді, бірақ кейін Миссис Дай Брэдтің суға малған корсетін көреді. Ол жууханадағы арандатушылықтарымен танымал. Лорд Кат Гласс – ақыл-есі дұрыс емес адам, үйіндегі 66 сағатты армандап жүреді, олардың барлығы әртүрлі уақытты көрсетеді. Лили Смоллс – махаббат пен фантастикалық өмір туралы армандап жүреді. Ол Бейнонның қызметшісі, бірақ қызықтырақ өмір сүргісі келеді. Гвенни – Ллэреггубтағы бала, ер балаларға "оны көрсеткен жерінен сүйіп беруді немесе бір теңге беруді" талап етеді.

Captain Cat – The old blind sea captain who dreams of his deceased shipmates and lost lover Rosie Probert. He is one of the play's most important characters as he often acts as a narrator. He comments on the goings on in the village from his window. Rosie Probert – Captain Cat's deceased lover, who appears in his dreams. Myfanwy Price – The sweetshop keeper who dreams of marrying Mog Edwards. Mr. Mog Edwards – The draper, enamoured of Myfanwy Price. Their romance, however, is restricted strictly to the letters they write one another and their interactions in their dreams. Jack Black – The cobbler, who dreams of scaring away young couples. Evans the Death – The undertaker, who dreams of his childhood. Mr. Waldo – Rabbit catcher, barber, herbalist, cat doctor, quack, dreams of his mother and his many unhappy, failed marriages. He is a notorious alcoholic and general troublemaker and is involved in an affair with Polly Garter. Mrs. Ogmore Pritchard – The owner of a guesthouse, who dreams of nagging her two late husbands. She refuses to let anyone stay at the guesthouse because of her extreme penchant for neatness. Mr. Ogmore – Deceased, Linoleum salesman, late of Mrs. Ogmore Pritchard. Mr. Pritchard – Deceased, failed bookmaker, late of Mrs. Ogmore Pritchard. He committed suicide "ironically" by ingesting disinfectant. Gossamer Beynon – The schoolteacher (daughter of Butcher Beynon), dreams of a fox like illicit love. During the day, she longs to be with Sinbad Sailors, but the two never interact. Organ Morgan – The church organ player has perturbed dreams of music and orchestras within the village. His obsession with music bothers his wife intensely. Mrs. Organ Morgan – A shop owner who dreams of "silence," as she is disturbed during the day by Organ Morgan's constant organ playing. Mr. & Mrs. Floyd – The cocklers, an elderly couple, seemingly the only couple to sleep peacefully in the village. They are mentioned only during the dream sequence and when Mrs Floyd is "talking flatfish" with Nogood Boyo. Utah Watkins – The farmer, dreams of counting sheep that resemble his wife. Ocky Milkman – The milkman, dreams of pouring his milk into a river, 'regardless of expense'. Mr. Cherry Owen – Dreams of drinking and yet is unable to, as the tankard turns into a fish, which he drinks. Mrs. Cherry Owen – Cherry Owen's devoted wife, who cares for him and delights in rehashing his drunken antics. Police Constable Attila Rees – The policeman, relieves himself into his helmet at night, knowing somehow he will regret this in the morning. Mr. Willy Nilly – The postman, dreams of delivering the post in his sleep, and physically knocks upon his wife as if knocking upon a door. In the morning they open the post together and read the town's news so that he can relay it around the village. Mrs. Willy Nilly – who, because of her husband's knocking upon her, dreams of being spanked by her teacher for being late for school. She assists Willy Nilly in steaming open the mail. Mary Ann Sailors – 85 years old, dreams of the Garden of Eden. During the day she announces her age ("I'm 85 years, 3 months and a day!") to the town. Sinbad Sailors – The barman, dreams of Gossamer Beynon, whom he cannot marry because of his grandmother's disapproval. Mae Rose Cottage – Seventeen and never been kissed, she dreams of meeting her "Mr. Right". She spends the day in the fields daydreaming and unseen, draws lipstick circles around her nipples. Bessie Bighead – Hired help, dreams of the one man that kissed her "because he was dared". Butcher Beynon – The butcher, dreams of riding pigs and shooting wild giblets. During the day he enjoys teasing his wife about the questionable meat that he sells. Mrs. Butcher Beynon – Butcher Beynon's wife, dreams of her husband being 'persecuted' for selling "owl's meat, dogs' eyes, manchop." Rev. Eli Jenkins – The reverend, poet and preacher, dreams of Eisteddfodau. Author of the White Book of Llareggub. Mr. Pugh – Schoolmaster, dreams of poisoning his domineering wife. He purchases a book named "Lives of the Great Poisoners" for ideas on how to kill Mrs. Pugh; however, he does not do it. Mrs. Pugh – The nasty and undesirable wife of Mr. Pugh. Dai Bread – The bigamist baker who dreams of harems. Mrs. Dai Bread One – Dai Bread's first wife, traditional and plain. Mrs. Dai Bread Two – Dai Bread's second wife, a mysterious and sultry gypsy. Polly Garter – has affairs with married men of the village, and a young mother, who dreams of her many babies. During the day, she scrubs floors and sings of her lost love. Nogood Boyo – A lazy young fisherman who dreams peevishly of "nothing", though he later fantasises about Mrs. Dai Bread Two in a wet corset. He is known for causing shenanigans in the wash house. Lord Cut Glass – A man of questionable sanity, who dreams of the 66 clocks that he keeps in his house, all telling different times. Lily Smalls – Dreams of love and a fantasy life. She is the Beynons' maid, but longs for a more exciting life. Gwennie – A child in Llareggub, who insists that her male schoolmates "kiss her where she says or give her a penny".

Басылымдар мен аудармалар

"Сүт ағашы астында" пьесасының бірінші жартысының қысқартылған нұсқасы 1952 жылы сәуірде "Botteghe Oscure" журналында жарық көрді. Екі жылдан кейін, 1954 жылдың ақпан айында, "The Observer" газеті мен "Mademoiselle" журналы қысқартылған нұсқаларын жариялады. Толық пьесаның алғашқы басылымдары да 1954 жылы болды: J. M. Dent Лондонда наурыз айында және New Directions Америкада сәуір айында. 1958 жылы "Дент" баспасында пьесаның "Актерлік басылымы" жарық көрді. "The Definitive Edition, with one Voice" 1995 жылы шықты, оны Уолфорд Дэвис пен Ральф Мод редакциялады және "Дент" баспасы шығарды. Австралияның Project Gutenberg электрондық кітабы тегін пайдалануға 2006 жылдың қарашасында онлайн режимде қолжетімді болды, оны Колин Чоат жасады. Алғашқы аударма 1954 жылдың қарашасында Германиядағы Drei Brücken Verlag баспасынан, Эрих Фридтің аудармасында "Unter dem Milchwald" деген атпен жарық көрді. Бірнеше айдан кейін, 1955 жылдың қаңтарында пьеса француз журналы "Les Lettres Nouvelles"-те "Le Bois de Lait" деген атпен, Роже Жирудың аудармасында жарияланды, ал ақпан және наурыз айларында одан әрі екі бөлімі жарық көрді. Келесі үш жылда "Сүт ағашы астында" пьесасы голланд, поляк, дания, эстон, норвег, фин, швед, жапон және итальян тілдерінде жарық көрді. Қазір ол отыздан астам тілге аударылған деп есептеледі, соның ішінде Т. Джеймс Джонстың (Джим Парк Нест) аудармасымен Уэльс тілінде 1968 жылы "Dan Y Wenallt" деген атпен жарияланды. Пьесаның түпнұсқа қолжазбасын Томас 1953 жылы қайтыс болғанға дейін бірнеше апта бұрын Лондонның бір пабында жоғалтып алды. Қолжазбаны BBC продюсері Дуглас Клевердонға сыйлаған деген айыптама бойынша Томас v Times Book Co (1966) ісі бойынша сот отырысы өтті, бұл ағылшын мүлік құқығындағы сыйлықтың мағынасына қатысты маңызды іс болып табылады. "Under Milk Wood", Томастың барлық жарияланған туындыларымен бірге, 2024 жылдың 1 қаңтарында Ұлыбританияда авторлық құқығынан босатылды.

Негізгі қойылымдар

Персонаж14 мамыр 1953 Нью-Йорк1954 BBC Radio1957 BBC TV1963 BBC Radio 1964 BBC TV 1972 Фильм 2003 BBC Radio 2014 BBC TVБірінші дауысДилан ТомасРичард БертонДональд ХьюстонРичард БертонМихаил ШинЕкінші дауысДион АлленРичард БэббРайан ДэвисСиан ФиллипсКапитан КэтРой ПулХью ГриффитУильям СквайрХью ГриффитОбри РичардсПитер О’ТулГлин ХьюстонТом ДжонсРози ПробертНэнси УиквайрРейчел ТомасГвинет ПеттиОбри РичардсЭлизабет ТейлорМали ХаррисНэя РобертсПолли ГартерНэнси УиквайрДиана МэддоксМарион ГрималдиМэрион ГрималдиЭнн БичКэтрин ДженкинсМырза Мог ЭдвардсАллен Ф. КоллинзДэфдд ГарвардОбри РичардсРичард ДэвисВиктор СпинеттиМэтью РисЛоан ГруффудМайфанви ПрайсСада ТомпсонСибиль УильямсМарго ДженкинсГвинет ОуэнГлинис ДжонсЛиза ПалфрейКимберли НиксонМырза Огмор ПритчардСада ТомпсонДилис ДэвисДоротея ФиллипсДоротея ПритчардСиан ФиллипсКристина ПритчардШарлотта ЧерчМырза ОгморАллен Ф. КоллинзДэвид КлоузТомасДэвид ГарфилдДжек УолтерсДиллуин ОуэнСион ПробертТом ЭллисМырза ПритчардДион АлленБен УильямсДжон ГиллЭмрис ЛейшонРичард ДэвисИслвин МоррисАнерин ХьюзБетчер БейнонАллен Ф. КоллинзМердит ЭдвардсГарет ДжонсРичард КернокИюан Рис УильямсХуберт РиссСион ПробертРоберт ПьюГоссамер БейнонНэнси УиквайрГвенлиан ОуэнМарго ДженкинсМаргарет ДжонАлександра МилларДилан ТомасФилипп БертонТ. Х. ЭвансТ. Х. ЭвансОбри РичардсУэйн ФорестерБрин ТерфелЛили СмоллсСада ТомпсонГвинет ПеттиГвинет ПеттиМаралинн БертМег Уин ОуэнКэтрин РисИв МайлсМырза ПуРой ПулДжон Хью ДжонсРэймонд ЛьюэллТалфрин ТомасТалфрин ТомасСтефан РодриДжонатан ПрайсМырза ПуНэнси УиквайрМэри ДжонсРейчел ТомасМэри ДжонсВивиен МерчантСара МакгохиСиан ФиллипсМэри Энн СейлорсСада ТомпсонРейчел ТомасБетти Ллойд ДэвисРейчел ТомасКристина ПритчардШарон МорганСинабад СейлорсАллен Ф. КоллинзОбри РичардсТалфрин ТомасХуберт РиссМайкл ФоррестСтивен МеоДжон ТрегеннаДай БрэдАллен Ф. КоллинзДэвид КлоузТомасДжон ГиллДадли ДжонсОуэн ТилMrs Dai Bread OneСада ТомпсонГвинет ПеттиГвиневер РобертсДоротея ФиллипсЭнн БоуэнМали ХаррисДи БотчерMrs Dai Bread TwoНэнси УиквайрРейчел РобертсПатриция МортПамела КонвейРут МадокСара МакгохиСиан ТомасУилли Нилли ПочтальонДион АлленБен УильямсМервин ДжонсДенис ГрэмТим УилтонИестин ДжонсТом Рис ХаррисMrs Willy NillyНэнси УиквайрРейчел ТомасРейчел ТомасИветт РисБронвен УильямсЭйри ТомасЧерри ОуэнДион АлленДжон Ормонд ТомасДжон ГиллГлинн ЭдвардсЭнди ХоклиMrs Cherry OwenНэнси УиквайрЛорна ДэвисБуддуг Майр ПауэллБуддуг Майр ПауэллБриджет ТернерРут ДжонсNogood BoyoАллен Ф. КоллинзДиллуин ОуэнХауэлл ЭвансДэвид ДжейсонКрейг РобертсOrgan MorganРой ПулДжон Глин ДжонсДэвид ГарфилдРичард ПарриMrs Organ MorganСада ТомпсонОлуэн БруксПатриция МортДилис ПрайсРут ДжонсMae Rose CottageСада ТомпсонРейчел РобертсНерис ХьюзСьюзан ПенхалигонКэтрин РисАлександра РоучГвенниСада ТомпсонНорма ДжонсОлуэн РисДжек БлэкРой ПулДжон РисСтефан РодриЭванс СмертьАллен Ф. КоллинзМарк ДжонсИван РионМырза УолдоРой ПулГарет ДжонсРодерик ДжонсРэй СмитСтефан РодриЮта УоткинсАллен Ф. КоллинзДэвид ДэвисMrs Utah WatkinsНэнси УиквайрМоди ЭдвардсОки МолочникРой ПулГриффит ДэвисP. C. Attila ReesАллен Ф. КоллинзБринли ДженкинсДавид ХаррисБесси БигхедНэнси УиквайрПегги Энн КлиффордМисс Бэтчер БейнонНэнси УиквайрБранвен ИорвертМэри ДжонсШарон МорганСюзанна ПакерЛорд Кот ГлассДион АлленРичард ДэвисДавид ХавардГомер ОуэнИюан Рис УильямсПервый соседНэнси УиквайрСофи ЭвансВторой соседСада ТомпсонМелани УолтерсПервая женщинаСада ТомпсонВторая женщинаНэнси УиквайрГолос ребенкаСада ТомпсонПервый утонувшийАллен Ф. КоллинзТом Рис ХаррисВторой утонувшийДилан ТомасКарл ДжонсонТретий утонувшийАллен Ф. КоллинзИван РионЧетвертый утонувшийДион АлленАнеурин БарнардПятый утонувшийДилан ТомасГолос путеводителяРой ПулДжон ХамфрисГриф Рис ДжонсБиллиРой ПулДжонни КристоДион АлленДикиАллен Ф. КоллинзГолосМэтью РисГолосЭйми Ффион ЭдвардсГолосГриф Рис ДжонсГолосДжон Рис ДэвисГолосЭндрю ХовардГолосРаки Аййола

Character14 May 1953 New York1954 BBC Radio1957 BBC TV1963 BBC Radio 1964 BBC TV 1972 Film 2003 BBC Radio 2014 BBC TVFirst VoiceDylan ThomasRichard BurtonDonald HoustonRichard Burton Donald Houston Richard Burton Richard BurtonMichael SheenSecond VoiceDion AllenRichard Bebb Ryan Davies Siân PhillipsCaptain CatRoy PooleHugh Griffith William Squire Hugh Griffith Aubrey Richards Peter O'Toole Glyn HoustonTom JonesRosie ProbertNancy WickwireRachel Thomas Gwyneth Petty Aubrey Richards Elizabeth Taylor Mali HarriesNia RobertsPolly GarterNancy WickwireDiana Maddox Marion GrimaldiMargo Jenkins Marion Grimaldi Ann Beach Eiry ThomasKatherine JenkinsMr. Mog EdwardsAllen F. CollinsDafydd HarvardAubrey Richards Richard Davies Victor SpinettiMatthew RhysIoan GruffuddMyfanwy PriceSada ThompsonSybil Williams Margo Jenkins Gwyneth OwenGlynis JohnsLisa PalfreyKimberley NixonMrs. Ogmore PritchardSada ThompsonDylis Davies Dorothea Phillips Dorothea Prichard Siân PhillipsChristine PritchardCharlotte ChurchMr. OgmoreAllen F. CollinsDavid Close Thomas David Garfield Jack Walters Dillwyn OwenSion ProbertTom EllisMr. PritchardDion AllenBen Williams John Gill Emrys Leyshon Richard Davies Islwyn MorrisAneirin HughesButcher BeynonAllen F. CollinsMeredith Edwards Gareth Jones Richard Curnock Ieuan Rhys Williams Hubert ReesSion ProbertRobert PughGossamer BeynonNancy WickwireGwenllian Owen Margo Jenkins Margaret John Alexandra MillarThe Rev Eli JenkinsDylan ThomasPhilip Burton T. H. EvansT. H. EvansAubrey Richards Wayne ForesterBryn TerfelLily SmallsSada ThompsonGwyneth Petty Gwyneth Petty Maralynn BurtMeg Wyn OwenCatrin RhysEve MylesMr PughRoy PooleJohn Huw Jones Raymond LlewellynTalfryn ThomasTalfryn ThomasSteffan RhodriJonathan PryceMrs PughNancy WickwireMary Jones Rachel Thomas Mary Jones Vivien MerchantSara McGaugheySiân PhillipsMary Ann SailorsSada ThompsonRachel Thomas Betty Lloyd Davies Rachel ThomasChristine PritchardSharon MorganSinbad SailorsAllen F. CollinsAubrey Richards Talfryn Thomas Hubert Rees Michael ForrestSteven MeoJon TregennaDai BreadAllen F. CollinsDavid Close Thomas John Gill Dudley Jones?Owen TealeMrs Dai Bread OneSada ThompsonGwyneth Petty Guinevere RobertsDorothea Phillips Ann BowenMali HarriesDi BotcherMrs Dai Bread TwoNancy WickwireRachel Roberts Patricia Mort Pamela Conway Ruth MadocSara McGaugheySian ThomasWilly Nilly PostmanDion AllenBen Williams Mervyn Johns Denys Graham Tim Wylton Iestyn JonesTom Rhys HarriesMrs Willy NillyNancy WickwireRachel Thomas Rachel Thomas Yvette Rees Bronwen Williams Eiry ThomasCherry OwenDion AllenJohn Ormond Thomas John GillJohn GillGlynn Edwards Andy HockleyMrs Cherry OwenNancy WickwireLorna Davies Buddug Mair Powell Buddug Mair Powell Bridget TurnerRuth JonesNogood BoyoAllen F. CollinsDillwyn Owen Howell Evans David Jason?Craig RobertsOrgan MorganRoy PooleJohn Glyn Jones David Garfield Richard Parry?Mrs Organ MorganSada ThompsonOlwen Brookes Patricia Mort Dilys PriceRuth JonesMae Rose CottageSada ThompsonRachel Roberts Nerys Hughes Susan PenhaligonCatrin RhysAlexandra RoachGwennieSada ThompsonNorma Jones Olwen Rees?Jack BlackRoy Poole John ReesSteffan RhodriEvans the DeathAllen F. Collins Mark Jones?Iwan RheonMr WaldoRoy Poole Gareth Jones Roderick Jones Ray Smith?Steffan RhodriUtah WatkinsAllen F. Collins David Davies?Mrs Utah WatkinsNancy Wickwire Maudie Edwards?Ocky MilkmanRoy Poole Griffith Davies?P. C. Attila ReesAllen F. Collins Brinley Jenkins Davyd Harries?Bessie BigheadNancy Wickwire Peggy Ann Clifford?Mrs Butcher BeynonNancy Wickwire Branwen Iorwerth Mary JonesSharon MorganSuzanne PackerLord Cut GlassDion Allen Richard Davies Dafydd Havard?Gomer Owen Ieuan Rhys Williams?First NeighbourNancy Wickwire ?Sophie EvansSecond NeighbourSada Thompson ?Melanie WaltersFirst WomanSada Thompson ?Second WomanNancy Wickwire ?Child's VoiceSada Thompson ?First DrownedAllen F. Collins ?Tom Rhys HarriesSecond DrownedDylan Thomas ?Karl JohnsonThird DrownedAllen F. Collins ?Iwan RheonFourth DrownedDion Allen ?Aneurin BarnardFifth DrownedDylan Thomas ?Voice of a Guide BookRoy Poole John HumphrysGriff Rhys JonesBillyRoy Poole ?Johnny CristoDion Allen ?DickyAllen F. Collins ?Voice Matthew RhysVoice Aimee Ffion EdwardsVoice Griff Rhys JonesVoice John Rhys DaviesVoice Andrew HowardVoice Rakie Ayola

Басқа ақпарат құралдарындағы сілтемелер

Паула Рего 1954 жылы "Слэйд жазғы композиция конкурсында" "Сүт ағашының астында" атты майлы бояу туындысымен жеңіске жетті. "Paula Rego UMW" сайтында онлайн көруге болады.
Джеймс Салтер осы пьесадан шабыт алып, жазушы болды. Дилан Томасқа арналған "Under Milk Wood" (1965) альбомынан шабыттанған "Jazz Suite" альбомын Стэн Трейси квартеті жазды. Бұл Ұлыбританияның ең танымал джаз жазбаларының бірі және "ең жақсы британдық джаз альбомдарының бірі" деп сипатталды. 1976 жылы бұл туынды қайта жазылды, онда Дональд Хьюстон барлық рөлдерді оқып, оларды түпнұсқалық сюитаға енгізді. The Kinks тобының "The Kinks Are the Village Green Preservation Society" (1968) альбомының авторы, ән жазушы Рей Дэвис айтуынша, бұл туындының бір бөлігі "Under Milk Wood"-тан шабыт алған. Сондай-ақ, The Kinks әні "Polly" жолында "әдемі Полли Гартер" деген сөздер бар. Вальтер Стеффенс Эрих Фридтің неміс тіліне аудармасын пайдаланып "Unter dem Milchwald" операсын жазды. Оның әлемдік премьерасы 1973 жылы Марек Яновскийдің жетекшілігімен Гамбург мемлекеттік операсында өтті және 1977 жылы Кассель мемлекеттік театрында documenta 7 ашылуына орай қайта қойылды. King Crimson тобының "Starless and Bible Black" (1974) альбомы, сондай-ақ инструменталды атау трегі пьесаның басында қолданылған сөз тіркесімен аталған (жоғарыдағы "Цитаталар" бөлімінде көрсетілген). "Starless and Bible Black" сөз тіркесі "Red" (1974) альбомындағы "Starless" әнінде де кездеседі. Bryn Terfel-дің Deutsche Grammophon лейбелімен шығарған "We'll Keep a Welcome" (2000) альбомына Крис Хейзелдің аранжировкасымен A. H. D. Troyte-тың музыкасына салынған Эли Дженкинстің "Sunset Poem" өлеңі енгізілген. Хедвиг Горскидің 2015 жылғы радиодрамасы "13 Donuts" "Under Milk Wood"-тан шабыт алды, ал ақын Томасты өзінің басты шабыт көзі және ықпалы деп санайды. Фрэнк Заппа 1979 жылы Лондонда "Nanook Rubs It" әнін орындаған кезде, Пью мырзаның әйеліне улану жоспарлары туралы сөздерді, бірақ дәл емес, келтірді. Бұл ән "You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 1" (1988) концерттік альбомындағы "Don't Eat the Yellow Snow" попуррісінің бір бөлігі болып табылады. The Decemberists тобының "Billy Liar" (2004) әнінде Ногод Бойо кейіпкері мен оның миссис Дай Бред Ту және корсет туралы қиялы туралы сілтемелер бар. Терри Пратчетттың "Discworld" әлеміндегі Лламедос елдігі Ллареггубқа сілтеме болып табылады. Жапондық LSD March рок тобы "Under Milk Wood" (2009) атты альбом шығарды. 2011 жылы Лондонда құрылған Evans The Death инди-рок тобы өздерінің атын жаназа бюросынан алған. Тағы бір опералық бейімделу, "Under Milk Wood: An Opera", пьеса мәтінінің қысқартылған нұсқасын пайдаланды және Джон Меткалф жазды. Оның премьерасы 2014 жылы Суонсидегі Талиэсин өнер орталығында өтті. Пол Маккартни "Under Milk Wood" пьесасының The Beatles тобының классикалық "Penny Lane" әнінің мәтініне қалай шабыттандырғанын айтты.

Paula Rego won the Slade Summer Composition Competition in 1954 with her oil on canvas, Under Milk Wood. View online at Paula Rego UMW
James Salter was inspired by the play to become a writer. The album Jazz Suite Inspired by Dylan Thomas's "Under Milk Wood" (1965) by The Stan Tracey Quartet, is one of the most celebrated jazz UK recordings and has been described as "one of the finest British jazz albums ever made". In 1976 the work was later recorded again, with Donald Houston reading all parts and integrating them into the original suite. The album The Kinks Are the Village Green Preservation Society (1968) by The Kinks was inspired partly by Under Milk Wood, according to its creator, songwriter Ray Davies. Also, the Kinks song "Polly" contains the line "pretty Polly Garter". Walter Steffens wrote the opera Unter dem Milchwald using Erich Fried's German translation. It was world premiered at the Hamburg State Opera in 1973 under the baton of Marek Janowski and staged again by Staatstheater Kassel in 1977 on the occasion of the opening of the documenta 7. The album Starless and Bible Black (1974) by King Crimson, as well as the instrumental title track, is named after a phrase used in the opening of the play (noted in the Quotations section above). The phrase "Starless and Bible Black" is also referenced in the song "Starless" on the follow up album Red (1974). The Deutsche Grammophon album We'll Keep a Welcome (2000) by Bryn Terfel includes a setting of Eli Jenkins' Sunset Poem set to music by A. H. D. Troyte, arranged by Chris Hazell. Hedwig Gorski's 2015 radio drama 13 Donuts was inspired by Under Milk Wood and the poet claims Thomas as her major inspiration and influence. Frank Zappa quotes, though not precisely, the passage about Mr. Pugh's plans to poison his wife during a 1979 London performance of "Nanook Rubs It," which appears as part of a "Don't Eat the Yellow Snow" medley on the live album You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 1 (1988). The Decemberists' song "Billy Liar" (2004) includes references to the character of Nogood Boyo and his fantasy of Mrs. Dai Bread Two and the corset. Terry Pratchett's Discworld country of Llamedos is a reference to Llareggub. The Japanese rock group LSD March released an album titled Under Milk Wood (2009). The indie rock band Evans The Death, formed in London in 2011, take their name from the undertaker. Another operatic adaptation, Under Milk Wood: An Opera, setting a shortened version of the text of the play, was composed by John Metcalf and premiered at Taliesin Arts Centre, Swansea in 2014. Paul McCartney has described how Under Milk Wood was one of the inspirations for the lyrics in the Beatles classic song, Penny Lane.

Таңдаулы библиография

Бриннин, Дж. (1955), Дилан Томас Америкада, Avon
Кливрдон, Д. (1969), Сүт ағашының өсуі, Dent
Феррис, П. (ред.) (2000), Дилан Томас: Жинақталған хаттар, Dent
Дэвис, У., және Р. Мод (ред.) (1995), Сүт ағашының астында: түпкілікті нұсқа, Everyman
Льюис, М. (1967), Лаугарн және Дилан Томас, Dobson
Томас, Д. Н. (2000), 7-тарау, Сюжет, Дилан Томас: Ферма, екі сарай және бунгало, Seren
Томас, Д. Н. (2001), Сүт ағашының жер аударылуда тууы, Жаңа Уэльс шолуы, көктем.
Томас, Д. Н. (2004), Сүт ағашының тууы, Дилан есінде 1935-1953, 2-том, Seren
Томас, Д. Н. (2014), Нью-Кейден келген хат, Дилан Томас: Жүз жылдық мерейтой, ред. Х. Эллис, Bloomsbury.