Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Манса Джата, көбінесе Мари Джата II деп аталады, мүмкін қателікпен, ауызша тарихтарда Конкодугу Камиса деп белгілі, 1360 жылдан 1374 жылға дейін Мали мансасы болды. Ол тиімді емес билеуші болды, ал оның билігі, замандас Солтүстік Африка тарихшысы Ибн Халдун жазғандай, Мали империясының құлдырауының басталуын білдірді. Джата Манса Маганның ұлы, демек Манса Мусаның немересі болды. Джата Ибн Баттута есімдеріндегі Джатил деген тұлғамен бірдей болуы мүмкін. Егер олай болса, ол үлкен ағасы Манса Сулейманның билігінде Канбурниде жер аударылып өмір сүрген, мүмкін, Сулейман Джатаның әкесі Маганнан күшпен тақты тартып алғандықтан. Содан кейін Джата Сулейманның әйелі Қасамен, оның қарындасы болуы мүмкін, Сулейманды биліктен құлату үшін сөз байластырған. Алайда Қасаның жоспары ашылып, төңкеріс әрекетіне жол берілмеді. Сулейман қайтыс болғаннан кейін оның ұлы Қанба оның орнын басты, бірақ ол тек тоғыз ай ғана билік құрды. Ұзақ өтпей азамат соғысы басталды, онда Джата жеңіске жетті. 1360 жылдың соңына қарай ол билікті толық консолидациялады. Сулейман Маринид сұлтанына сыйлықтарды алып баратын делегацияны дайындаған, бірақ ол делегацияны жібермес бұрын қайтыс болды, ал делегация азамат соғысын Уалатада өткізді. Джата делегацияға сыйлықтар қосты, оның ішінде жираф та болды, және делегацияны Фезге жіберді. Делегация 1360 жылдың желтоқсан айында немесе 1361 жылдың қаңтарында жетті. Делегация 762 жылдың Сафар айында келді, бұл Юлиан күнтізбесі бойынша шамамен 1360 жылдың 11 желтоқсанынан 1361 жылдың 8 қаңтарына дейін болды. Джата тирандық және ысырапшыл билеуші ретінде танылды. Ол Малидің ұлттық қазынасының бірі - жиырма кентар салмақтағы алтынды өте төмен бағаға сатқан деген қауесет бар. Джата ұйқы ауруына шалдықты, ол оның денсаулығын күрт нашарлатты. Бұл ауру шамамен 1373 жылдың 23 маусымынан 1374 жылдың 11 маусымына дейін созылды. Д. Т. Ниан Джатаны Хамана ауызша дәстүріндегі Конкодугу Камисамен теңестірді, бірақ Ив Персон Нианның дәстүрлі шежірелерді интерпретациясына қарсы шығып, 14 ғасырдың ортасы мен 17 ғасырдың басы арасында ауызша дәстүрде үзіліс бар екенін айтты, Сулейман осы үзіліске дейін еске алынған соңғы манса болды.
Mansa Jata, commonly referred to as Mari Jata II, possibly incorrectly,, known in oral histories as Konkodugu Kamissa was mansa of Mali from 1360 to 1374. He was an ineffective ruler, and his reign, recorded by the contemporary North African historian Ibn Khaldun, marked the beginning of the decline of the Mali Empire. Jata was the son of Mansa Maghan, and as such the grandson of Mansa Musa. Jata may be the same person as a figure named Jatil mentioned by Ibn Battuta. If so, he was living in exile in Kanburni during the reign of his great uncle Mansa Suleyman, possibly because Suleyman had seized the throne from Jata's father Maghan by force. Jata then would have conspired with Suleyman's wife Qasa, who may have been his sister, to depose Suleyman. However, Qasa was found out and the coup attempt was prevented. When Suleyman died, he was succeeded by his son Qanba, who would reign for only nine months. Civil war soon broke out, of which Jata was the victor. He had consolidated power by late 1360. A delegation bearing gifts for the Marinid sultan had been prepared by Suleyman, but he had died before the delegation could be sent, and the delegation spent the civil war in Walata. Jata added gifts to the delegation, including a giraffe, and sent the delegation to Fez. The delegation arrived in December 1360 or January 1361,efn|The delegation arrived in Safar 762 AH, which lasted from approximately 11 December 1360 to 8 January 1361 in the Julian calendar. Jata was regarded as a tyrannical and wasteful ruler. He was said to have sold one of the national treasures of Mali, a boulder of gold that weighed twenty qintars, for far less than it was worth. Jata contracted a sleeping sickness which increasingly incapacitated him. which lasted from approximately 23 June 1373 to 11 June 1374 in the Julian calendar. D. T. Niane identified Jata with Konkodugu Kamissa, a figure in oral tradition of Hamana, but Yves Person disputed Niane's interpretations of traditional genealogies and suggested that there is a gap in oral tradition between the middle of the 14th century and beginning of the 17th, with Sulayman being the last mansa remembered before this gap.