Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ, Нью-Джерси штаты, Джерси-Ситидегі театр.
Theater in Jersey City, New Jersey, United States
Стэнли театры Кеннеди бульвары мен Павония даңғылының қиылысында, Джерси-Ситидегі Журнал скверіне жақын орналасқан. Театр 1928 жылдың 24 наурызында жұртшылыққа ашылды. Сол күні қала әкімі Франк Хейг салтанатты шараға қатысып, көрермендермен бірге экранда актриса Норма Талмиджтің сәлемін қабылдады. «The Dove» фильмі Тальмадж бен Гилберт Роландтың қатысуымен көрсетілуі алдында оркестрдің орындауы, «Sky Blues» атты сахналық қойылым, жаңалықтар мен Вурлитцер органындағы музыкалық шығарма орындалды. Стэнли театрын 1902 жылғы өрттен кейін Патерсон қаласында көптеген ғимараттарды жобалаған архитектор Фред Уэсли Уэнтворт (1864-1943) жобалаған. Ашылған кезде 4300 орындықпен ол Шығыс жағалаудағы екінші ірі театр болып саналды, ал Нью-Йорк қаласындағы Radio City Music Hall ғана одан үлкен болды. Бір экранды кинотеатрлардағы орын саны бойынша ол Radio City, Детройт және Сент-Луис қалаларындағы Fox театрларынан кейін төртінші орынды иеленді. 1960 жылдарға дейін бұл театр әдемі және танымал орын болды. Театрдағы сахналық қойылымдар сол заманғы мәдениетті көрсететін, The Three Stooges, Джимми Дуранте, Тони Беннетт, Дженис Джоплин, Долли Партон және Grateful Dead сияқты әртістердің өнерін ұсынды. Алайда, 1970 жылдары кинотеатрға келушілер азайды, театр тозығы жетіп, RKO (Radio Keith Orpheum Pictures) кинотеатрына айналды. Бұрынғы әдемі металл әрлеуі қара-көк түске боялды, ал Вурлитцер органы 1970 жылдары алынып тасталды. Театр 1978 жылдың 20 сәуірінде кинотеатр ретінде жабылды. 1983 жылы ғимарат Күзет мұнарасы қоғамына сатылып, Ехоба куәгерлерінің конгресс және жиналыстар залы ретінде пайдаланыла бастады. Театрды қайта жаңартуға тоғыз ай бойы мыңдаған ерікті куәгерлер еңбек етті. 2012 жылдың қазан айынан бастап АҚШ-тың түкпір-түкпірінен келген 2000-нан астам ерікті куәгерлер театрды қайта жаңарту жұмысына қатысты.
The Stanley Theater at Kennedy Boulevard and Pavonia Avenue is near Journal Square in Jersey City, New Jersey. The theater opened to the public on March 24, 1928. Mayor Frank Hague attended the ceremonies that evening and, with the audience, was greeted on the screen by actress Norma Talmadge. An orchestral performance, a stage show called "Sky Blues," a newsreel, and a musical piece on the Wurlitzer organ preceded the showing of The Dove starring Talmadge and Gilbert Roland. The Stanley was designed by architect Fred Wesley Wentworth (1864 1943), who is noted for designing many buildings in Paterson following the 1902 fire. When it opened, its 4,300 seats earned it the rank of the second largest theater on the East Coast, behind only New York City's Radio City Music Hall. It was fourth in the country in number of seats in a one screen theater, behind Radio City, and the Detroit and St. Louis Fox theaters. It was an elegant and popular venue into the 1960s. Stage shows at the theater reflected the popular culture of the times with entertainers ranging from The Three Stooges and Jimmy Durante to Tony Bennett, Janis Joplin, Dolly Parton, and the Grateful Dead. During the 1970s, however, movie attendance suffered and the theater fell into disrepair, and became an RKO (Radio Keith Orpheum Pictures) grindhouse. The once beautiful metalwork throughout the building was painted dark blue, and the Wurlitzer organ was removed in the 1970s. It finally closed as a movie theater April 20, 1978. In 1983, the building was purchased by the Watch Tower Society for use as a convention and assembly hall for Jehovah's Witnesses. Thousands of Witness volunteers worked over a nine month period to renovate the theater. Beginning in October 2012, the theater underwent further renovation by over 2,000 Witness volunteers from across the United States.
Сипаттама
Есік алдындағы мыстан жасалған қалың есіктің үстінен жалтыраған мыс шатыр тұр. Шатырдың үстінде үш үлкен аркалы терезе орналасқан. Құрылыс материалдарына Италия, Вермонт және Техастан әкелінген мәрмәр, Индианадан әкелінген әк тас және Мейн штатынан әкелінген гранит кірген. Ішкі жағы үш қабатты вестибюльмен, бағаналармен әшекейленген, trompe l'oeil әдісімен жасалған алабастрдан жасалған қол тұтқалары мен балустері бар кең орталық баспалдақпен, шамдармен, барқыт перделермен және фойедегі жасалма "Шартр көк" түсті шыны терезелермен жабдықталған. Венгриялық фреска суретшісі Вилли Поганидің аллегориялық суреттері бір кезде төбе мен қабырғаларды әшекейлеген. Екінші қабаттан ілінген екі кристалл шамның үлкені 1880 жылдардағы Нью-Йорктегі Waldorf Astoria-дан алынған; оның биіктігі он үш фут, ені он фут, ал 144 шаммен жарықтандырылып, 4500 кристалл тамшысына шағылыс береді. Үш қабатты вестибюльдің басты ерекшелігі – үлкен баспалдақ. Күндіз күн сәулесі вестибюльге кіріп, оны жарықтандырады. Күн батқаннан кейін, үлкен кристалл шамшырақ жарқырап тұрады. Вестибюльдің үш жағында балконы бар мәрмәр бағаналар тізіліп тұр. Аспанға жақын төбеде машина жасаған бұлттар мен жұлдыздай жарқыраған нұрлы нүктелер болған. Кино сарайының сәулетшісі Джон Эберсон аудитория дизайнына үлес қосты. Мұнда театр көрермендері сахнада Риальто көпірінің көшірмесі орналасқан Венециядағы кеш атмосферасына еніп кетеді. Отырғыштардың үстіндегі сексен бес фут төбе ашық аспан әсерін тудырады, онда жұлдыздар мен қозғалатын бұлттар "Бренкерт Бренограф" деп аталатын проекторлық құрылғы арқылы жасалған (оның құны 1920 жылдардағы ақшамен 290 долларға тең). Жарықтандырылған шыны терезелер қабырғаларды аула мотивін бейнелейтін үңгірлер, аркалар мен бағаналармен әшекейлейді. 1972 жылдың 26, 27 және 28 қыркүйегінде Стэнли театрында "Grateful Dead" тобы үш концерт өткізді, олар әуесқойлар арасында ерекше құрметке ие. 27 қыркүйекте өткен ортаңғы концерттің жазбасы 1998 жылы Dick's Picks Volume 11 альбомы ретінде ресми түрде жарық көрді.
A glittering copper marquee spans the entrance, overhanging the solid brass doors. Three large arched windows sit over the marquee. Building materials include marble from Italy, Vermont and Texas, limestone from Indiana, and granite from Maine to face the Corinthian columns. The interior has a three story lobby adorned with columns, a broad center staircase with trompe l'oeil alabaster handrails and balusters, lamps, velvet drapes, and stained glass windows of faux "Chartre Blue" in the foyer. Allegorical paintings by Hungarian muralist Willy Pogany originally adorned the ceiling and walls. The larger of two crystal chandeliers, suspended from the second floor, is from the New York's original Waldorf Astoria of the 1880s; it is thirteen feet tall and ten feet wide, and illuminated by 144 bulbs that reflect onto 4,500 hanging crystal teardrops. The grand staircase is the main feature of the three story lobby. During the day, sunlight streams in, illuminating the lobby. An immense crystal chandelier shines after the sun sets. On three sides of the lobby, stands a formation of marble columns topped by a balcony. A nearly celestial ceiling actually had machine generated clouds and points of light that twinkled like stars. Movie palace architect John Eberson contributed the design for the auditorium. Here theatergoers enter the environment of an evening in Venice with a replica of the Rialto Bridge spanning the stage. Above the seating is an eighty five foot ceiling that permits an open sky effect with stars and moving clouds originally effected by a projecting device called a "Brenkert Brenograph," costing $290 (in 1920s dollars). Lighted stained glass windows line the walls with grottoes, arches and columns simulating the courtyard motif. On September 26, 27, and 28, 1972, the Grateful Dead played three concerts at the Stanley Theater which are highly regarded among fans. A recording of the middle show from September 27 was officially released in 1998 as Dick's Picks Volume 11.