Кіріспе
Ван дер Вуде синдромы (ВДВС) - төменгі иық шұңқырларының, иық шырыны бар немесе жоқ иық шырыны (КЛ/П) және тек иық шырыны (КПШ) үйлесімділігімен сипатталатын генетикалық ауру. Орофациалдық жарылу жиілігі 1: 1000-дан 1: 500-ге дейін дүниежүзі бойынша, және КЛ/П-мен байланысты 400-ден астам синдром бар. VWS басқа да жаңқа синдромдарынан бір отбасындағы ерін және ауыз қуысының жарасы (CLP) мен CPO үйлесімділігімен ерекшеленеді. VWS- мен жиі байланысты басқа белгілерге 10 81% - ға жуық гиподонтия, тар қасқыр тілек, туа біткен жүрек ауруы, жүрек шыбығы және мидың ауытқулары, қолдардың синдактилиясы, полителия, анкилоглозия және жоғарғы және төменгі денеңнің жапсырмалары арасындағы жабысулар жатады. Төменгі ерін шұңқыры мен ерін және/немесе саңылау арасындағы байланысты алғаш рет Анн Ван дер Вуде 1954 жылы сипаттады. Дүниежүзілік аурудың таралу көрсеткіші 1 100 000 - 1 40 000 аралығында.
Генетика
Ван дер Вуде синдромы - жыныстар арасында тең таралған бір гендегі мутацияның салдарынан пайда болатын аутосомалық доминантты ауру. Аурудың ену мүмкіндігі жоғары, шамамен 96% -ға дейін, бірақ фенотиптік көрінісі төменгі ерін шұңқыры мен тіс ойықпен төменгі ерін шұңқырынан бастап көзге көрінетін аномалияларсыз өзгереді. IRF6 екі кодтамайтын және жеті кодталатын экзоннан тұрады және ол Smad интерферондық реттеуші факторды байлау домені (SMIR) деп аталатын өте консервацияланған спиральді спиральді ДНК- ні байлау домені бар тоғыз транскрипция факторларының отбасының бір бөлігі болып табылады. Кодталған немесе кодталмаған IRF6 экзондарындағы мутациялар Ван дер Вуде синдромын тудыруы мүмкін.
Патофизиология
1845 жылы Демаркуэйдің айтуынша, еріншектер жоғары қиыршықтардан пайда болған. Қазіргі таңда олардың IRF6 мутацияларына байланысты эмбриогенез кезінде пайда болатыны белгілі. Эмбрионалдық дамудың 32-күнінде төменгі еріннің екі жақты саңылаулары мен бір медианды бөліп тұратын төрт өсу орталығы болады. 38-ші күні бұл саңылаулар жоғалады. Алайда, жамбас процесінің өсуіне кедергі келтіргенде, ерін қуысы пайда болады. 36-шы күні - иық қуысы пайда болады. Ес жарып қалу 40 күн бойы пайда болады, ал ауыз жарып қалу 50 күн бойы пайда болады. Сондықтан, бұл науқастарды және олардың туыстарын, әсіресе, аралас жіліктердің отбасылық тарихы болған жағдайда, VWS диагнозын қою үшін мұқият тексеру өте маңызды. Тіс дәрігерлері де туғанда анықталмаған жағдайларды диагностикалауда маңызды рөл атқара алады, өйткені олар VWS-мен жиі байланысты гиподонтияны анықтайды. Пациенттерде көбінесе жоғарғы екінші премолярлар, содан кейін төменгі екінші премолярлар мен жоғарғы бүйірлік қиыршық тістер жетіспейді. Бұл тістердің болмауы тіс қақпақтарының тарылуына әсер етуі мүмкін. VWS- де байқалатын клиникалық белгілер поплиталық птеригиум синдромы (PPS) сияқты, бұл да аутосомалық доминантты ауру. Ауру жұқтырған адамдардың шамамен 46% -ында иіскейі бар; басқа белгілерге жыныстық мүшелердің аномалиясы, тырнақтардың маңындағы тері аномалиясы, саусақ пен аяқ саусақтарының синдактилиясы және терідің қабыршақтары кіреді. Ауру IRF6 мутацияларына да байланысты, бірақ олар IRF6 ДНК-ның байланысу доменінде пайда болады және өзгерген IRF6 транскрипциялық факторы гетерозиготалық жеке тұлғада жабайы түрдің көшірмесінің жұмыс істеу қабілетіне кедергі келтіретін басым жағымсыз әсерге әкеледі.
patients most commonly lack the upper second premolars followed by the lower second premolars and upper lateral incisors. The absence of these teeth might play a role in the constricting of the dental arches. The clinical signs seen in VWS are similar to those of popliteal pterygium syndrome (PPS), which is also an autosomal dominant disease. Approximately 46% of affected individuals have lip pits; other features include genital abnormalities, abnormal skin near nails, syndactyly of fingers and toes, and webbed skin. The disease is also caused by mutations in IRF6; however, they occur in the DNA binding domain of IRF6 and result in a dominant negative effect in which the mutated IRF6 transcription factor interferes with the ability of the wild type copy to function, in the case of a heterozygous individual.
Генетикалық кеңес
ВВС-қа генетикалық кеңес беру аутосомалық доминантты жолмен аурудың таралуы және ұрпақтағы ену және экспрессия мүмкіндіктері туралы талқылауды қамтиды. Аутосомалық доминанттық ата-аналардың өздерінің мутацияланған IRF6 аллелін балаларына беру мүмкіндігі 50% дегенді білдіреді. Сонымен қатар, егер пациенттің иісі ойық болса, онда оның иісі ойық емес пациенттен гөрі иісі ойық немесе иісі ойық емес балаға ие болу қаупі он есе жоғары. Ата-аналар мен зардап шеккен балалар арасындағы жарылу түрлері айтарлықтай байланысты; дегенмен, әртүрлі жарылу түрлері бір тұқымдықта көлденең және тік түрде болуы мүмкін. Егер де тек қана шикілеу белгісі болса, онда аурудың толық отбасылық анамнезін алу керек, бұл аурудың синдромдық емес шикілеу белгісі жоқ екеніне көз жеткізу үшін қажет.
Емдеу
Аурудың ес жақтары хирургиялық жолмен алып тасталуы мүмкін, бұл эстетикалық себептермен немесе бактериялық инфекциялардың немесе созылмалы сілекейдің бөлінуіне байланысты қабынуға байланысты ыңғайсыздық туғызады, бірақ кейбір сирек жағдайларда ес жақтары өздігінен қысқарады. Созылмалы қабынудың да плазмалы жасушалы карциномаға себепкер екені айтылған. Егер шырышты бездер алынып тасталмаса, шырышты кісталар пайда болуы мүмкін, сондықтан бүкіл ерін қуысын толық алып тастау өте маңызды. Иілгіш қуыстарын алып тастаудың мүмкін болатын жанама әсері - иілгіш бұлшық еттерінің босаңсыуы. VWS- мен байланысты басқа жағдайлар, соның ішінде CL, CP, жүректің туа біткен ақаулары және т. б. операция арқылы түзетіледі немесе басқа жолмен емдеуге болады, егер олар синдромдық болмаса.