Кіріспе

Диппе карталары - 1540-1550 және 1560 жылдары Франциядағы Диппе қаласында жасалған әлем карталары мен атластарының сериясы. Олар үлкен көлемде қолмен жасалған, бай және патшалық меценаттар үшін тапсырылған, соның ішінде Франция корольдері Генрих II және Англия корольдері Генрих VIII. Дипп карташыларының мектебінде Пьер Дессельер, Жан Ротц, Гийом Ле Тесту, Гийом Брускон және Николя Деслиенс болды.

Диппе карта жасау мектебі

Диппе карталарындағы жазулардың көбі француз, португал немесе галлицизделген португал тілдерінде жазылғандықтан, Диппе карта жасаушылар мектебі қазір жоқ португал тіліндегі дереккөздерден жұмыс істеді деп жиі болжанады. Португалиялық картографтарға соңғы ашылулар туралы ақпарат үшін пара берілді деп болжанады, ресми португалдық "Politica de sigilo" (тыныштық саясаты) дегенге қарамастан. 1502 жылғы Кантино картасы (Диепп мектеп картасы емес) португалдық қосалқы көздердің дәлелін көрсетеді, және мұны кейбіреулер осы болжамды растайтын дәлел ретінде қабылдады. Дипп карталарының көпшілігінің ортақ ерекшеліктері (Вальярд 1547, Десселье 1550 қараңыз) - бұл теңіз картасын білдіретін компас розалары мен навигациялық ломбардтар. Алайда карталар көркем шығарма ретінде түсініледі, олар үстелге жайып, мифологиялық сілтемелер мен суреттермен қатар соңғы табылған мәліметтер туралы ақпараттарды қамтиды. Мысалы, Деселье картасында 1550 жылы Канаданы отарлауға француздардың алғашқы әрекеті, Перуді испандықтар басып алуы және дәмдеуіш аралдары арасындағы португал теңіз саудасы сипатталған. Сол картада аңыздардағы Катай, Эфиопиядағы патша Престер Джон және Ресейдегі Амазонка нәсілі туралы сипаттамаларды табуға болады. Дипптің басқа карталарында да ойдан шығарылған белгілер бар, мысалы Марко Поло Занзибар / Îles des Geanz-ке шабыттанды. (Вальярд 1547, Роц 1542 және Дофин 1536-42 ж. қараңыз). 17 ғасырдан бұрын жасалған басқа карталар сияқты, Дипп карталары да бойлық туралы білімді көрсетпейді. Шіліндік астролябик немесе квадрантпен байқалғандай градустармен белгіленсе, шығысты қашықтықта ғана беруге болады. Меркатордың проекциясы алғаш рет 1568 жылы пайда болды, бұл Диппе картографтарына әсер ету үшін тым кеш болды. Дипп карталарының көпшілігі қазіргі Индонезия мен Антарктида аралығында орналасқан Jave la Grande немесе terre de lucac (Locach) деп аталатын үлкен жер массасын бейнелейді. Ағылшын тілінде сөйлейтін әлемде соңғы 150 жыл ішінде Дипп карталарына академиялық және көпшілік қызығушылық карталардың осы ерекшелігіне көбіне бағытталған. Себебі кейбір жазушылар Жаве-ла-Грандеді 1520 жылдары Австралия жағалауларын португалдықтардың барлауына мүмкіндік беретін сылтау ретінде қарастырады. Дегенмен, Дипп карталары туралы Кариль (1997), Брунель (2007) және Кинг (2009) атты соңғы ғылыми еңбектер карталарды тұтастай қарастыру керектігін және карта жасаушыларға әртүрлі әсерлер туралы, сондай-ақ француздық ұмтылыстар туралы не білдіретінін ескеру керектігін көрсетті. Жазушылар тобы карталар сөзбе-сөз зерттеу сапарларының жазбалары емес деп санайды. Гийом Брусконның 1543 жылғы әлем картасында TERRE OSTRALE (Terra Australis) жерінің солтүстік бөлігі terre de lucac (Locach) деп аталады; осы картада la Jave grande Яваны білдіреді, ал Jave оның шығысындағы аралды білдіреді (Бали, Ломбок немесе Сумбава). Сол сияқты, синусоидты проекцияны ойлап тапқан Жан Коссеннің 1570 жылғы "Carte cosmographique ou Universelle description du monde" картасында бұл нысан "Terre de lucac" деп аталады, оны өзінің картасында Жак де Волькс те атаған. Пастерот атласында (Британ кітапханасы MS Egerton 1513) ол Локаштың басқа бір түрі IOCAT деп аталады. Магелланның 1522 жылы Тынық мұхиты арқылы жасаған сапары кезінде ашылған Бақытсыз аралдар (Islas Infortunadas) Дипп карталарында пайда болып, оның есімінің бұзылған нұсқасымен ysles de magna және ye de saill немесе оның кейбір кішкене түрлеріне қайта аталды және Jave la Grande / Lucach маңындағы жерлерге көшті.

Гейл К. Брунеллдің шығармалары

Калифорния мемлекеттік университетінің профессоры Гейл К. Брунелл Дипп карта жасаушылар мектебі тек бір буын үшін ғана белсенді болғанмен, оған байланысты картографтар 1535 жылдан 1562 жылға дейін жаңа әлемдегі француздық географиялық білім мен аумақтық талаптардың пропагандашылары ретінде әрекет еткенін дәлелдеді. Диппе мектебінің гүлденген онжылдықтары сонымен қатар 16 ғасырда жаңа әлеммен француз саудасының ең жоғары деңгейінде болды, бұл Солтүстік Атлантикадағы балық саудасы, әлі де өркендеген тері саудасы және картографтар үшін ең маңыздысы, Бразилия жағалауларын бақылау үшін португалдармен бәсекелестік және Бразилияның табысты ағашын жеткізу. Брунель Диппе картографтары картографиялық дағдылар мен географиялық білімді Португалиялық теңізшілерден, ұшқыштардан және Францияда жұмыс істейтін географтардан, сонымен бірге олар Ньюфаундлендте де, Бразилияда да жаңа әлемдегі француз билігін атап өту үшін карталар жасап жатқан кезде, португалдар да талап еткенін айтады. Португал стиліне тән карталар Еуропаның барлық соттарына арналған басқа картографтардың жұмысына негіз болды, сондықтан кейбір итальяндық, француз, неміс немесе фламанд карталарын жасаушылар португал карталарынан "қарыз алған" португал жазбаларын аударудың қажеті жоқ. Брунель Дипп мектеп карталарының дизайны мен сәндік стилі Еуропадағы соңғы географиялық және теңіздік білімнің (және жағалауларды бейнелеудің портландық стилі) бірігуін, Птолемейден және Марко Поло сияқты ортағасырлық картографтар мен зерттеушілерден шыққан әлем географиясының ескі концептуализацияларын білдіретінін атап өтті. Диппедегі сияқты қайта өрлеу дәуірінің карта жасаушылары бір-бірінің жұмысына, сондай-ақ алдыңғы ұрпақтардың карталарына қатты сүйенді, сондықтан олардың карталары ескі және жаңа деректердің қоспасын және тіпті кеңістіктің әртүрлі тұжырымдамаларын білдірді, көбінесе бір картада бір-бірімен бірге өмір сүреді.

Басқа жазушылар

Дипп карталарының барлығы гипотетикалық оңтүстік материкті бейнелейді, Terra Australis, солтүстікке қарай созылған "Jave la Grande" деп аталатын үлкен батыс жерді қамтиды. Француз географы Нума Броктың айтуынша, Terra Australis өзінің ең көп иллюстраторды Гаврдің ұшқыш картографы Гийом Ле Тестуден тапты. 1556 жылы Францияның ұлы адмиралы Гаспар II де Колиньиге ұсынған Ле Тестудің "Космографиялық универсал" атласы сол кездегі географиялық және этнографиялық білімнің нағыз энциклопедиясын құраған. Француз тарихшысы Франк Лестрингант былай дейді: "Le Testu атты кеме туралы көркем шығармасы техникалық құралдың талаптарын орындап, Генрих II патша мен оның министрі адмирал Колиньиге құрылатын империяның алдын ала бейнесін берді". Космографияда он екі түрлі-түсті карталар Terra Australis ойдан шығарылған құрлығын зерттеуге арналған. Бұл карталарда Ле Тесту жер шарының оңтүстік бөлігін алып жатқан және Үнді мұхитының едәуір бөлігін толтырған ауқымды оңтүстік материктің контурларын сызды. Бұл елестетілген жер гректердің Антихтонынан алынған және оны математик және космограф Оронс Файн (1531) және Ле Тестудің Дипп мектебінің алдыңғылары қайта жандандырған. Португалиялық тарихшы Паоло Карильдің айтуынша, Ле Тестудің ұстанымы оның кальвинистік сенімінің қатаңдығынан әсер еткен ескі космографиялық сенімдер мен географиялық және этнографиялық білімнің эмпирикалық тұжырымдамасының талаптары арасындағы мәдени қақтығысты ашады. Карильдің айтуынша, иконографиялық жағынан Ле Тесту таңғажайып тропикалық жағдайлары бар Оңтүстік континентті бейнелесе, басқа жағынан ол фантазия мен ескі аңыздардан алынған аңдарды қамтиды, ал екінші жағынан ол Terra Australis бөлігі ретінде көрсетілген жер әлі де белгісіз екенін және оның картасында белгіленген жерлер тек қиялға және болжамға негізделгенін мойындауы арқылы қиялдың бұл секірулерін жоққа шығарады.

Оронс Файн мен Йоханнес Шоннердің космографиясы

Дипп мектебінің картографтары дүние карталарына Париждегі Корольдік колледждің (қазіргі Франция колледжінің) математиканың алғашқы профессоры Оронс Файнның космографиялық тұжырымдамаларын енгізді. Оның 1531 жылғы әлем картасы 1532 жылы Novus Orbis Regionum ac Insularum басылымында жарияланды. Финнің космографиясы неміс математигі Йоханнес Шоннердің космографиясынан алынған. Франц фон Визер Шённер глобустарын зерттегенде, Финнің карталық әлемінің олардан алынғандығы "unverkennbar" ("қателеспейтін") екенін анықтады. Люсьен Галлоа 1890 жылы Франц фон Визердің өзінен бұрын жасағандай, Финнің 1531 жылғы карталық әлем мен Шёнердің 1533 жылғы глобусы арасындағы "респеранс парфайт" ("түгел ұқсастық") жоққа шығара алмайтындығын атап өтті. 1523 жылғы Шёнер глобусы да Фине картасына өте ұқсас болды, бұл Шёнердің космографиялық тұжырымдамалары Фине тұжырымдамаларынан бұрын болғандығын дәлелдеді. Альберт Антиум 1911 жылы былай деп жазды: Дипп карталарында бір орын атауы, атап айтқанда, солтүстік-батыс жағалаудағы baie bresille 1542 жылғы Ротц картасының Ява Ландесі, ол Гарлеанда Baye bresille, Десселиерлерде Baye bresill және 1556 жылғы Ле Тестудің Grande Jave-де Baie Braecillie ретінде көрінеді, бұл олардың жасаушыларының Шёнер / Фине космографиясына арқа сүйегенін көрсетеді. Арман Рено 1893 жылы бұл атау "Шонердің глобустары мен Оронс Файнның карталарынан шыққанына күмән жоқ" деп атап өтті. Финедің 1531 жылғы картасында БРАЗИЯЛЫҚ АЛТА Африканың шығысында және Яваның оңтүстігінде жатқан Terra Australis бөлігі ретінде көрсетілген, дәл сол жерде Шёнер БРАЗИЯЛЫҚ АЛТАны 1523 жылғы жер шарында орналастырды және Дипп карталары олардың Брейзильді мекендеуін көрсетеді. Бұл сенімнің тағы бір белгісі - КАТИГАРАНЫ (Каттигара) Оңтүстік Американың батыс жағалауында 1540-шы жылдардың ортасында Гарлеан картасында және Ле Тестудің 1556 жылғы Оңтүстік Американың батыс картасында орналастыруы: ол Финнің 1531 жылғы картасында және Шёнердің 1523 және 1533 жылғы глобустарында орналасқан. Каттигара немесе Каттигара 2-ғасырдағы Александрия географы Птолемейдің түсінігі бойынша Синус Магнустың ("Ұлы шығанақ") шығыс жағындағы порт және емпория, нақты Таиланд шығанағы. 1507 жылғы Вальдсеймуллер картасында Катигара осы жерде орналасқан. 1519-1521 жылдары Фердинанд Магеллан бастаған экспедиция әлемді айналып, оның өлімінен кейін Филиппинде Себастьян де Хуан Себастьян Элькано аяқтағаннан кейін, Шёнер Тынық мұхитты Птолемейдің Синус Магнуспен сәйкестендірді, оны ол 1523 жылғы жер шарында SINUS MAGNUS EOV [um] MARE DE SUR (Ұлы шығанақ, Шығыс теңіз, Оңтүстік теңіз") деп атады. Шоннердің Катигара орналасқан Индия-Юж (Индокитай) түбегі деп санаған Синус Магнустың шығыс жағы, сондықтан ол Оңтүстік Америкамен сәйкестендірді, оның 1533 жылғы жер шарында Америка, Индия superioris et Asiae continentis pars ("Америка, Индияның жоғарғы және Азия құрлығының бөлігі") деген жазу бар. Осыған сәйкес Катигара Оңтүстік Американың батыс жағалауындағы Шёнердің 1523 және 1533 жылдардың глобустарында орналасқан. CATIGARA Файнның карталық картасында, сондай-ақ Дипп мектеп карталарында, 1540-жылдардың ортасында Гарлеан картасында және Ле Тестуның 1556 жылғы оңтүстік Оңтүстік Америка картасында бірдей орынды иеленді.

Португалдардың Австралияны ашқаны туралы теория бойынша пікірталастар

Дипп карталарының қазіргі Австралиядағы талқылауы (Роберт Дж. King) тек Jave la Grande ерекшелігіне ғана шектелген. Кейде бұқаралық ақпарат құралдарында карталар португал картасы ретінде қате сипатталады. Бұл карталарды португалдардың Австралияны ашқанына дәлел ретінде ұсынған алғашқы жазушы 1786 жылы Александр Далримпл болды, оның "Чагос және іргелес аралдар туралы" мемуарларына қысқаша жазба. Далримпл 200 данада Dauphin картасын басып шығаруға қызықты. Содан бері Дипп карталарында көрсетілген "Хаве-ла-Гранде" жері туралы пікірталасқа басқа да жазушылар өз үлестерін қосты. Бұларға мыналар жатады:

19 ғасыр және 20 ғасырдың басындағы жазушылар

Француз дипломаты және географы Шарль Этьен Кокеберт де Монбрет 1802 жылы Британ мұражайында Гарлеан әлем картасын және Ротц атласын зерттегеннен кейін, 1803 жылы Париж Филоматикалық қоғамына берген дәрісінде оның Ява Ландесі Австралияның шығыс жағалауын Молукка аралдарында орналасқан португалдардың ашқанына дәлел болды деп ұсынды. Оның бұл пікірін Фредерик Метц 1805 жылы 11 қарашада "Revue Philosophique, Littéraire et Politique" журналына жазған хатында жоққа шығарды. Метц Жаңа Гвинея мен Карпентария шығанағының жоқтығын атап өтті және Австралияның шығыс жағалауының оңтүстік шеттеріне дейін барған кемешілердің саяхаттарын жазған карта Австралия мен Яваны бөліп тұрған теңіздің енін көрсетіп үлгермеген болуы мүмкін емес, ал Роц картасы екеуінің арасында тек тар арнаны көрсетті. 1859 жылы Британ мұражайының карталар сақтаушысы Р. Х. Мейджор "Терра Аустралиске ертедегі саяхаттар" атты еңбегін жазды. Дипп карталарының Ротц (1547), Харлеан немесе Дофин (1540-шы жылдардың ортасы) және Деселиер (1550) Британ мұражайы 1885 жылы жариялады, оларды Жозеф Мейден 1886 жылы мақаласында сипаттады. Ол олардың Австралияны көрсеткенін және португалдық екенін мойындады. Джеймс Р. МакКлимонт Дипп карталарындағы "Хаве-ла-Гранде" Австралияның нақты ашылуының нәтижесі емес, теориялық конструкция деп сенді. 1892 жылы ол Дипп карталарының "Jave la Grande" картасының Оңтүстік Америка жағалауларының контурларымен ұқсастығына назар аударды және онда америкалық жер атауларының орналасуын атап өтті, мысалы, Baye bresill, және мұны "Терра Аустралистің теориясы мен Австралия құрлығының географиялық фактісі арасындағы барлық байланыстардың толық болмауы" дәлелі ретінде ұсынды. Оның айтуынша, "бұл екі құбылыстың арасында әлі күнге дейін бір-біріне ұқсамайтын түсінік бар, бұл Австралияның ертедегі тарихын бүлдіреді". МакКлимонт Франко-португалдық кемеші және космограф Жан Альфонсті келтірді, ол 1544 жылы жазған "Космография" еңбегінде Кіші Яваны (Суматра) арал ретінде, ал Үлкен Яваны (Ява) Антарктика полюсі мен Магеллан бұғазына дейін созылған Terra Australis құрлығының бөлігі ретінде анықтады. Марко Полоның қате түсінуіне сүйене отырып, Альфонс "Космография" атты еңбегінде былай деп жазды: "Гранд-Жаве - Антарктика полюсінің астына дейін және батыстағы Терре-Австральден шығыстағы Магеллан бұғазының жеріне дейін созылатын жер. Кейбіреулер оны аралдар дейді, бірақ мен көргеннен кейін бұл материк [terre ferme] Жаве Майнор деп аталатын арал, бірақ la Гранд Жаве - бұл terra firma ". Джордж Коллингридж 1895 жылы "Австралияның ашылуы" атты кітап жазды және бірнеше Дипп карталарының "Жаве-ла-Гранде" бөлімдерінің бірнешеуін ағылшын тілді аудитория үшін қайта шығарды. Ол сондай-ақ "Jave La Grande" негізінен Австралияның жағалауы деп дәлелдеді. Коллингридж бұл кітаптың қысқа нұсқасын Жаңа Оңтүстік Уэльс мектептерінде қолдану үшін шығарды; 1906 жылы Австралия мен Жаңа Гвинеяның алғашқы ашылуы. Ол қолданылмаған. Лондондағы Корольдік географиялық қоғамның кітапханашысы Эдвард Хьювуд 1899 жылы Австралия жағалауы 16 ғасырдың басында табылған деген дәлелдің негізінен "16 ғасырдың басында белгілі бір белгісіз карта жасаушы Австралия орналасқан жер шарының төрттен бір бөлігінде оның жағалауларын нақты білетінін көрсететін үлкен жерді сызған" дегенге негізделгенін айтты. Ол "атап өткендей, қиындық ең болмағанда екі түрлі зерттеу сапары, әр жағалауда бір-бірінен, бірақ мұндай ешқандай жазба жоқ деп болжау қажеттілігінен туындайды". Ол былай деп қорытындылады: "Ең алыс жерлер туралы француз карталарына аз ғана сенім артуға болатынын және ежелгі жазушылардың әлі де ықпал ететінін олардың Жапонияны белгілеуі, Оңтүстік Үнді мұхитындағы Гигант аралын және Оңтүстік Американың батыс жағалауындағы Катигараны енгізуі, сондай-ақ оңтүстік құрлықтың ойдан шығарылған жағалау сызығы көрсетеді. Кейіннен Хьювуд Австралияны 16 ғасырдың басында табу идеясының "әдеттегідей аз негіздері" бар деп ойлағандығын айтты. "Оның оңтүстік жердің белгіленуі белгісіз екенін және бұл Австралияның орналасуымен шектелмейтінін, бірақ кейбір карталарда (соның ішінде ең ертедегі) оңтүстік жарты шардың айналасына толықтай созылатынын ескерсек". Бұл ең солтүстікке, Австралияға келгені, Явамен кездейсоқ қиылысуына байланысты болды, оның оңтүстік жағалауы сол кезде белгісіз болды және Марко Поло заманында өте үлкен көлемде болды деп ойланды. Хьювуд 1536 және 1550 жылдардағы Пьер Деселье карталарының Жаве-ла-Грандедегі каннибальдардың суреті бар...

Қазіргі жазушылар

1963 жылы профессор Эндрю Шарп Диппе картографтары Жаваның масштабы жоқ түпнұсқа португал карталарын қате жинап, "Жаве-ла-Гранде" деп атады. Шарп оның батыс жағалауы соңғы аталатын орынға дейін, Кост Браку, Яваның оңтүстік батыс және батыс шетінің жағалауының теңізші картасының көшірмесі болды; Кост Бракудан оңтүстікке қарай кездейсоқ қосымша болды. Батыс жағалаудың осы құрама картасын құрастырған картограф түпнұсқаның салыстырмалы масштабтары туралы білмеді және оның Жаве-ла-Грандеді Марко Полоның Жава-Мейорымен сәйкестендіруіне әсер етіп, жағалауды Суматра мен Жаваның солтүстік жағалауының қалыптасқан картографиясына қатысты тым үлкен көрсетті. Шығыс жағалауға келетін болсақ, ол Сумбаның оңтүстік-шығыс жағалауының бір бөлігінің, оның шығыс шетінің және солтүстік-шығыс жағалауының, барлығы Сумбаваға қосылған теңізші картасының көшірмесі болды. Батыс жағалаудағыдай, Жаве-ла-Гранде шығыс жағалауы да Марко Полоның Java Major әсерінен өте үлкен масштабта қайта өндірілді. Жаве-ла-Гранде Жаведен Р. Гранде сағасымен бөлініп, Марко Полоның Жава-ла-Грандеден ерекше Java (Jave) жауын жасады. Оңтүстікке қарай ойдағыдай үлкен жер Марко Полоның Жава Майорын әлемдегі ең үлкен арал ретінде сипаттауын қанағаттандыруға және оңтүстікке қарай одан әрі кеңейтудің өзегіне айналуға жеткілікті болды. 1977 жылы заңгер Кеннет МакИнтайр "Австралияның құпия ашылуы" атты кітап жазды. Португалиялықтардың бастамасы 200 жыл бұрын басталған. Бұл кітап Австралияда кеңінен танымал болды. Бұл кітап Жаве-ла-Гранде - Австралия екенін дәлелдеуге тырысқан кітаптардың ең танымал болып қала береді. МакИнтайр "Java la Grande" картасындағы сәйкессіздіктерді географиялық ұзындықты анықтаудың сенімді әдісі жоқ жағдайда, позицияны дәл жазудың қиындықтары мен карталарды әртүрлі проекцияларға түрлендіру үшін қолданылатын әдістермен байланыстырды. Роберт Лэнгдон "Австралияның құпия ашылуы" атты еңбегін қайта қарастырып, Эндрю Шарптың "Австралияның ашылуы" атты кітабындағы Дипп карталарын қанағаттанарлықтай түсіндіргеніне сенген: "Олар Индонезияның әртүрлі бөліктерінің карталарын, сонымен қатар оның оңтүстігіндегі кейбір жерлерді, әртүрлі адамдармен әр түрлі уақытта, мүлдем әртүрлі масштабтарда суреттелген. Қазір оларда Австралияға ұқсастықтар тек кездейсоқ болып табылады. Париждегі Франция Ұлттық кітапханасының карта кітапханашысы Роджер Херве Дипп карталары негізінен 1525 жылы Сан-Лесместе Жоао Афонсоның бір сапарына негізделген деп мәлімдеді. Герве Афонсо Магеллан бұғазының батысынан оңтүстікке қарай айдалды деп мәлімдеді және оны өте ерекше жел батысқа қарай Жаңа Зеландия жағалауына, содан кейін Австралия жағалауына дейін, онда Сан Лесмес кемесі құлады (Уоррнамбол кемесі деп аталатын Уоррнамбол кемесі). Афонсо мен экипаж содан кейін шығыс жағалаудан Рокхэмптон кеңдігіне дейін құрлықпен немесе қайықпен сапар шекті, онда ол Молукка аралдарын зерттеген португалдық Гомес де Секеираның экипажымен кездесті. Герве нұсқасында Дипп карталарының көпшілігінде жағалаудың шығыс проекциясы ретінде көрінетін Фремозе шаңырағы Жаңа Зеландияның Шығыс шаңырағы ретінде анықталады. 1980 жылдары Британ кітапханасының карталар жөніндегі кураторы Хелен Уоллис 1529 жылы Жан Парментье мен оның ағасы Суматраға жасаған француз сапары Дипп карталарына жол ашқан ақпаратты жинаған болуы мүмкін деп болжады. Бұл туралы дәлелдің айқын болғанын мойындаған ол экспедицияға Жан Ротц сияқты Дипп картографы еріп кеткен болуы мүмкін деп болжады. 1980 жылы француз географы Нума Брок Уоллис ұсынысына қатысты былай деп пікір білдірді: "Өкінішке қарай, Парментье ағайындылары мен Жан Альфонс сияқты теңізшілердің әңгімелері тым тұжырымдалмаған, сондықтан [олар Австралияға жетті ме, жоқ па] деген шешімді қабылдау мүмкін емес. Брок Дипп картографтарының Оронс-Файнның Regio Patalis орнын Гранде-Джав және Пети-Джавке ауыстырғанын, аз-кем ауқымды оңтүстік құрлық массасына қосылғанын және олардың "ла Гранде-Джав" туралы айтуы португал немесе француздардың 1520 және 1530 жылдар аралығында Австралияны "олған дейін табуы" гипотезасын құруға мүмкіндік бергенін атап өтті. Луис Ваэз де Торрес туралы толық зерттеуінде Квинсленд тарихшысы капитан Бретт Хилдер Дипп карталарында бейнеленген "Хаве-Ла-Гранде" тек қана мифтік материк болған деп болжады. 1984 жылы бригадир (резидент) Лоуренс Фицджеральд Java La Grande (sic) деп жазды. Бұл кітапта ол "Jave la Grande" жағалауын Dauphin (153642) және Desceliers (1550) карта...