Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қызыл қақпа (орысша Красные ворота, Krasnye vorota) - Мәскеуде барокко стилімен салынған жеңіс аркаларының жиынтығы. Мұндай қақпалар мен аркалар XVIII ғасырдағы Мәскеуде кең тараған. Алайда, Қызыл қақпа XX ғасырға дейін сақталған жалғыз қақпа болды. Ол 1927 жылы қиратылған, бірақ есімі әлі күнге дейін Мәскеу метросының сол есімді станциясында сақталған.
The Red Gate (Russian: Красные ворота, Krasnye vorota) was a set of triumphal arches built in an exuberantly baroque design in Moscow. Gates and arches of this type were common in 18th century Moscow. However, the Red Gate was the only one that survived until the 20th century. It was demolished in 1927, but the name still survives in an eponymous Moscow Metro station.
Ұлттық түбірлері
Ресейлік дәстүр бойынша, триумф аркалары (немесе қақпалар, олар 18-19 ғасырларда аталған) Петр I-нің заманына дейін барады. Алайда олардың ерекшеліктері XVII ғасырдың басындағы Қиындық кезеңінің тікелей салдарынан пайда болды. Ең қарапайым түрінде қақпалар ағаштан жасалған қамал қабырғалары арқылы кесіліп, олардың үстінде орналасқан шағын қорғаныс платформасымен нығайтылған. Егер ақшасы болса, қақпалар барбикан мұнарасымен, тағы да ағаштан жасалған жоғары платформамен нығайтылатын. 18 ғасырда бұл платформа негізгі арканың үстіндегі көтерілген құрылысқа айналды. Осылайша, ертедегі орыс триумф аркалары үшбұрышты, үш бөліктен тұратын құрамда (екі жақты пилон және олардың үстінде көтерілген төртбұрышты немесе сегізбұрышты орталық бөлік) болады. Қазіргі 18 ғасырдағы ою-өрнектерде түрдің әр түрлі вариациялары бар (әсіресе, Алексей Зубовтың 1711 жылғы ою-өрнегінде жеті түрлі қақпадан өтіп бара жатқан әскерлер көрсетілген). Бұл қақпалар дәстүрлі москвалық сәулетшілерге Петридің барокко стиліне әсер еткен деп есептеледі, бұл Киелі Жохан Жауынгер шіркеуі сияқты шедеврлерге әсер етті. Иван Фомин, Петр Барановский және басқа да суретшілердің наразылығына қарамастан. Мәскеу мұражайында періште мүсіні мен басқа да жәдігерлер сақталған. Аянт әлі де Красные Ворота (Қызыл қақпа) деп аталды, ал 1935 жылы Иван Фомин (жер асты станциясы) және Николай Ладовский (жерүсті вестибюлі) жобалаған сол есімді метро станциясы пайда болды. 1953 жылы алаңда Алексей Душкиннің жобасына сәйкес Сталиннің биік ғимараттарының бірі - Қызыл қақпа ғимараты тұрғызылды. 1962 жылы Михайл Лермонтовтың есімімен алаң мен вокзалдың атауы Лермонтовская болып өзгертілді, ал 1986 жылы Красный Ворота деп қайта аталды. Қақпаны қайта салу ұсыныстары жол тығыны мен қақпаның кішігірім өлшемі мен Бақ шаңырағының қазіргі ені арасындағы айырмашылықты келтіре отырып, қабылданбады. Қара боялған Даңқ періштесі, Қызыл қақпаның жоғалуы Мәскеудің Красносельский ауданының ресми елтаңбасында.
The Russian tradition of triumphal arches (or gates, as they were called during 18th 19th centuries) goes back to the time of Peter I. However, their specific Muscovite shape is a direct consequence of the Time of Troubles of the early 17th century, when civil war, foreign raiders, and rampant crime forced landlords to fortify their town and country estates. In their simplest form, gates were cut through wooden palisade walls, and fortified with a small defensive platform perched above them. If money allowed, gates were fortified with a barbican tower, again with a raised wooden platform. In the 18th century, this platform was transformed into a raised structure above the main arch. Thus, early Russian triumphal arches have a triangular, tripartite composition (two side pylons and a center piece, square or octagonal, raised above them). Contemporary 18th century engravings present different variations of the type (notably, Alexey Zubov's 1711 engraving showing troops marching through seven different gates). It is believed that these gates influenced traditional Muscovite architects in favor of the Petrine Baroque style, inspiring masterpieces like the Church of St. John the Warrior. despite protests from Ivan Fomin, Petr Baranovsky, and other artists. A statue of an angel and other artifacts were preserved at the Museum of Moscow. The square was still known as Krasnye Vorota (Red Gate), and in 1935 acquired a Metro station of the same name, designed by Ivan Fomin (underground station) and Nikolai Ladovsky (surface vestibule). In 1953, one of Stalin's skyscrapers, the Red Gate Building, was erected on the square to a design by Alexey Dushkin. The square and station were renamed Lermontovskaya after Mikhail Lermontov in 1962 and were renamed back to Krasniye Vorota in 1986. Proposals to rebuild the arch were rejected, citing traffic congestion and the disparity between the modest size of the arch compared to the present day width of the Garden Ring. The Angel of Glory, painted black, commemorates the loss of the Red Gate on the official coat of arms of Krasnoselsky District of Moscow.