П. Аттий Варус: Римдік саяхатшы және әскери қолбасшысы
Publius Attius Varus
Римдік саяхатшы Публий Аттий Варус (б.з.д. 45 ж.) – Цезарь мен Помпей арасындағы соғыста Африка провинциясының басшысы. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим саясаткері және генералы (б.з.д. 45 жылы қайтыс болды)
Roman politician and general (died 45 BC)
Публий Атий Варус (17 наурыз б.з.д. 45 жылы қайтыс болды) Юлий Цезарь мен Помпей арасындағы азамат соғысы кезінде Африканың рим губернаторы болды. Ол Цезарьға қарсы шығып, бастапқыда оған қарсы жіберілген Гай Скрибоний Кюрионмен шайқасты.
Publius Attius Varus (died 17 March 45 BC) was the Roman governor of Africa during the civil war between Julius Caesar and Pompey. He declared against Caesar, and initially fought Gaius Scribonius Curio, who was sent against him in 49 BC.
Саяси мансап
Варус б.з.б. 53 жылға дейін претор қызметін атқарды. Оның бұрынғы саяси мансабы туралы ешқандай жазба қалмаған. 52 жылы және бұрынғы жылдары Африкада промагистрат, және ықтимал пропратор болған.
Varus held the office of praetor no later than 53 BC. No record of his earlier political career survives. He was promagistrate, and likely propraetor, in Africa in 52 and possibly earlier.
Азамат соғысындағы рөлі
Азамат соғысы басталғанда, оптималистердің жақтасы Варус Пиценумдағы үлкен әскер тобының басында тұрды. Цезардың жақындауымен ол сол аймақты тастап кетуге мәжбүр болды. Ол және оның жасағы Помпейге Апулияда қосылды. Помпей Италиядан Грекияға кеткен соң, Варус Африкаға өтіп, бұрынғы провинциясын басып алды, ол Q. Aelius Tubero-ға астық жинау үшін берілген еді. Варус провинциясынан қуылған Туберо Помпейге қосылды. Варус Африкада бұрынғы пропраэторлық қызметімен танымал болғандықтан, екі легион жинауға қол жеткізді.
On the outbreak of the civil war, Varus, an adherent of the optimates, was stationed in Picenum at the head of a considerable force. Upon the approach of Caesar, he was forced to evacuate the area. He and his levies joined Pompey in Apulia. When Pompey left Italy for Greece, Varus crossed over into Africa, and took possession of his former province, which had been allotted to Q. Aelius Tubero for the purpose of obtaining grain. Excluded from his province by Varus, Tubero then went to join Pompey. Varus was well known in Africa from his earlier propraetorship, and was thus able to raise two legions.
Африка үшін шайқас
Рим патшасы Цезарь Африканы Помпейлерден тартып алу үшін Курионы жіберді. Куриоға саяси қолдауы үшін сыйақы ретінде қолбасшылық берілді, бірақ оның әскери тәжірибесі шектеулі болды және жоғары басшылықта тәжірибесі болмады. Ол бастапқыда Помпейдің әскеріне жиналған, бірақ Корфинийдегі капитуляцияциядан кейін адалдығын ауыстырған легиондарға басшылық етті. Курио күштерін Утиканың жанына сәтті жеткізіп, Варустың әскерін күтпеген жерден шақырды. Варустың офицерлерінің бірі, Корфинийде болған Секст Квинктилий Варус, Курионың легиондарын дезертирлікке шақырып, бұрынғы адалдықтарына оралуға үндеді. Әскерлер бас тартты, ал атты әскер шайқасында жеңіске жеткеннен кейін Курио оларды батыл, төбеге қарсы шабуылға бастап, Варустың әскерін жылдам жеңді. Осы жеңіске шабыттанған Курио дұрыс емес болған ақпаратқа сене отырып, Джуба әскерінің жасағына шабуыл жасады. Шындығында, патшаның күштерінің көп бөлігі сол жерде болды және бастапқы жеңістен кейін Курионың әскері қоршауға түсіп, дерлік толығымен жойылды. Курио төбедегі әскерінің қалдықтарымен қоршалып, шайқаста қаза тапты. Оның әскерінің аз ғана бөлігі, соның ішінде тарихшы Асиний Поллио және кейін консул болған Гай Каниний Ребиль Сицилияға қашып кетті.
Caesar sent Curio to Africa to take it away from the Pompeians. Curio was given command as a reward for his political support, but he had only limited military experience, and none at high command. He commanded legions that were initially recruited by the Pompeians but had switched allegiance at the surrender at Corfinium. Curio successfully landed his forces near Utica, surprising Varus' army. One of Varus' officers, Sextus Quinctilius Varus, who had been at Corfinium, appealed to Curio's legions to desert and return to their original loyalty. The troops refused and, after a success in a cavalry skirmish, Curio led them in a bold, uphill attack which swiftly routed Varus's army. Encouraged by this success, Curio acted on what proved to be faulty intelligence, and attacked what he believed to be a detachment of Juba's army. In fact, the bulk of the king's forces were there and, after an initial success, Curio's forces were ambushed and virtually annihilated. Curio was surrounded with the remnants of his troops on a hilltop and died in the fighting. Only a small fraction of his army, including the historian Asinius Pollio and the later consul Gaius Caninius Rebilus, escaped to Sicily.
Салдары
Фарсалус шайқасынан кейін қалған Помпейшілер, оның ішінде Катон, күресті жалғастыру үшін Африкаға қашты. Катонның талабымен Варус жоғары қолбасшылықты консул Метелл Сципионға өткізді. 48 жылдан бастап Варустың ресми шені legatus pro praetore болды, бұл туралы жазбаларда куәліктер бар. 46 жылы Варус Помпей флотының қолбасшыларының бірі болды. Тапсус шайқасында жеңілгеннен кейін Варус Испанияға қашып кетті. Сол жерде ол Картея түбінде теңіз шайқасында Цезарь флотын басқарған Гай Дидийден жеңілді және құрлықтағы әскерге қосылуға мәжбүр болды. Ол Мунда шайқасында қаза тапты. Оның және Тит Лабиеннің бастары Цезарьға ұсынылды.
After the Battle of Pharsalus, the remaining Pompeians, including Cato, fled to Africa to continue the struggle. At Cato's insistence, Varus resigned the supreme command to the consular Metellus Scipio. The official rank of Varus from 48 BC was legatus pro praetore, as attested by inscriptional evidence. In 46 BC, Varus was one of the commanders of the Pompeian fleet. After the defeat at the Battle of Thapsus, Varus fled to Hispania (Spain). There he was defeated off Carteia in a naval battle by Gaius Didius, who commanded Caesar's fleet, and forced to join the army on shore. He fell at the Battle of Munda. His head, together with that of Titus Labienus, was presented to Caesar.