Төменгі қуыс вена сүзгісі: Орнату, қолдану және МРТ қауіпсіздігі
Inferior vena cava filter
Төменгі қуыс вена сүзгісі – өкпелік эмболияны (PE) және веналық тромбоэмболияны (VTE) болдырмауға арналған құрылғы. Тарихы, қолданылуы мен қауіпсіздігі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Төменгі қуыс тамыр сүзгісі – қан тамырлары хирургтары немесе интервенциялық радиологтар өмірге қауіпті өкпе эмболиясын (ӨЭ) немесе веноздық тромбоэмболияны (ВТЕ) болдырмау үшін төменгі қуыс тамырға енгізетін металдан жасалған медициналық құрылғы. Сүзгі қан ұюын тоқтап, оның өкпеге жетуіне кедергі келтіреді, онда ол өкпе эмболиясын тудыруы мүмкін. Алғашқы қайта алынатын IVC сүзгілері 2003 және 2004 жылдары FDA-мен мақұлданды. 2012 жылы Америкалық Көкпе Дәрігерлер Колледжі антикоагуляцияға қарсы көрсетілімдері бар және жедел ӨЭ немесе жедел проксималды терең тамыр тромбозы (тізеден жоғары) бар пациенттерге IVC сүзгілерін қолдануды ұсынды.
An inferior vena cava filter is a medical device made of metal that is implanted by vascular surgeons or interventional radiologists into the inferior vena cava to
prevent a life threatening pulmonary embolism (PE) or venous thromboembolism (VTE). The filter is designed to trap a blood clot and prevent its travel to the lung where it would form a pulmonary embolism. The first retrievable IVC filters were approved by FDA in 2003 and 2004. In 2012, the American College of Chest Physicians recommended IVC filters for those with contraindications to anticoagulation who either have acute PE or acute proximal deep vein thrombosis (above the knee).
Тарих
Бірінші IVC сүзгісін 1969 жылы New England Journal of Medicine журналында зерттеулерін жариялаған Кази Мобин Уддин жасаған. Мобин-Уддин сүзгісі кейіннен Лазар Гринфилд жасаған Гринфилд сүзгісімен алмастырылды, ол сүзгіге байланысты асқынулардың азаюын қамтамасыз етті. Сонымен қатар, енгізілгеннен кейін алты айдан аса өмір сүру болжамы және пациенттің антикоагуляциялық терапияны сақтау мүмкіндігі сияқты ұзақ мерзімді тәуекел факторларын да ескеру қажет. Уақытша немесе тұрақты сүзгіні пайдалану туралы шешім, негізінен, өкпелік эмболияның жүрек пен өкпеге өтуіне қарсы қорғаныс қажеттілігінің күтілетін мерзіміне байланысты болады. Мұндай ұсынымдардың бірі төменде келтірілген:
The first IVC filter was created by Kazi Mobin Uddin who published his findings in 1969 in the New England Journal of Medicine. The Mobin Uddin filter was later replaced by the Greenfield filter developed by Lazar Greenfield which had a lower rate of filter related complications. Long term risk factors must be considered as well, to include life expectancy of more than six months following insertion, and the ability of the patient to comply with anticoagulation therapy. The decision to use a filter that is temporary vs permanent basically is tied to the expected duration of time that protection is needed to prevent pulmonary emboli from passing to the heart and lungs. One such guideline is outlined below:
IVC сүзгісін алып тастау үшін нұсқаулар
Қазіргі уақытта IVC-ні алып тастаудың пайдалы екенін растайтын жарияланған деректер жоқ. Осы себепті, Интервенциялық радиология қоғамы көпсалалы комиссия құрып, келесі нұсқауларды әзірледі: осы жағдайда симптом – ортостатикалық гипотензия. Олар өздері ұзақ мерзімді антикоагуляцияны сақтауға жететін себеп емес.
There is no current published data confirming the benefit of removing an IVC. Because of this, the Society of Interventional Radiology created a multidisciplinary panel that developed the following guidelines to see if someone qualifies for removal: in this instance, the symptom was orthostatic hypotension. they are not, alone, reason enough to maintain extended anticoagulation.
МРТ
Көптеген IVC сүзгілері ферромагниттік емес материалдардан жасалған болса да, әлсіз ферромагниттік қасиеттері бар бірнеше түрі де бар. Осыған сәйкес, IVC сүзгілері, негізінен құрылыс кезінде қолданылған материалдың түріне байланысты, МРТ қауіпсіз және МРТ шартты санаттарына жатады. FDA арқылы көптеген болаттан жасалған және басқа ферромагниттік материалдардан жасалған құрылғылар тоқтатылғандықтан, MRI Not Safe IVC сүзгісін кездестіру сирек. IVC сүзгілері соқпақ тамырға олардың ұштарындағы ілмектер арқылы бекітіледі. Кейбірлері сығылу пружиналары болып табылады, олар соқпақ тамырдың қабырғасына сыртқа қарай қысым жасайды; алайда, олардың орнын сақтайтын кішкентай ілмектері де бар. Бұл ілмектер ілгекті және жазылу процесіне көмектеседі, себебі олар тіндердің айналасына "өсуіне" мүмкіндік береді, соның арқасында IVC орнында бекітіледі. Осылайша, 4-6 апталық жазылудан кейін 1,5 тесладан 3 теслаға дейінгі МРТ IVC сүзгісінің қозғалуына себеп болмайды. IVC сүзгілері имплантталған жануарлар мен адамдарға жасалған МР зерттеулерінде асқынулар немесе сүзгінің орнынан жылжуы туралы ешқандай хабарлама жоқ. Жануарлармен жүргізілген бірнеше зерттеулерде айналу, қиылу және басқа да артефакттарды тексеру үшін "нақты уақыт" МР қолданылып, IVC сүзгілерін орналастыру үшін де пайдаланылды. МРТ зерттеулері үшін жүргізілетін "бағытталған" тексерудің бөлігі ретінде, IVC сүзгісі бар пациенттерге дәрігерден растау немесе медициналық құжаттар қажет, олар IVC-нің МРТ үшін қауіпсіз екенін көрсетеді. Әлсіз немесе қауіпсіз емес ферромагниттік имплантаты бар көптеген пациенттерге МРТ жасаудың қауіпсіздігін анықтауға көмектесетін карта беріледі, олар оны әрдайым өзімен бірге алып жүреді. Қауіпсіздік себептерімен МРТ сканилеуден бас тартқан пациенттерге дәрігерлер көбінесе контрастты компьютерлік томографияны ұсынады.
While most IVC filters are made of non ferromagnetic materials, there are a few types that are weakly ferromagnetic. Accordingly, IVC filters fall under the MRI Safe and MRI Conditional categories depending mostly on type of material used during construction. Rarely will one find an MRI Not Safe IVC filter, as most of the steel, and other ferromagnetic material devices have been discontinued via the FDA. IVC filters are attached to the vena cava via hooks on their ends. Some are compression springs, which compress outward onto the side wall of the vena cava; however, they still have small hooks that retain their location. These hooks aid in the anchoring and healing process, as they allow the tissues to 'ingrow' around them, securing the IVC in place. It is unlikely, then, after 4 to 6 weeks of healing, that an MRI of 1.5 tesla, up to 3 tesla, will cause any level of dislodging to occur to the IVC filter. Studies of MR examination of both animals and humans, with implanted IVC filters, have not reported complications or symptomatic filter displacement. Several animal studies have even used "real time" MR for the placement of IVC filters to check for rotation, sheering, and other artifacts. As part of the 'routing' survey for MRI studies, patients who have IVC filters will often need verification from the doctor, or medical records, to state that the IVC is safe for the MRI. Most patients with weakly or non safe ferromagnetic implants will be given a card, which they keep on their person at all time, that can help isolate if it is safe to do an MRI. For patients who have been denied MRI scans for safety reasons, doctors usually recommend the CT scan with contrast as an alternative.
Таңбалау және ұсынымдар
Сыналған ИВК сүзгілерінің көпшілігі "МР қауіпсіз" деп белгіленген; сыналған ИВК сүзгілерінің қалған бөлігі "МР шартты" болып табылады. ИВК сүзгісімен емделген науқастар, егер сүзгі ферромагниттік болмаса, сүзгі орнатылғаннан кейін кез келген уақытта МР тексеруден өтуі мүмкін. Әлсіз ферромагниттік ИВК сүзгісімен (Gianturco құс ұясы ИВК сүзгісі [Cook], тот баспайтын болаттан жасалған Greenfield vena cava сүзгісі [Boston Scientific]) емделген науқастарға МР тексеруден бұрын кем дегенде алты апта күту ұсынылады (өйткені бұл ескі құрылғылар бастапқыда осы контексте талқыланған басқа құрылғылар сияқты сенімді бекітілмеуі мүмкін), егер имплантациядан кейін МР тексеруді ертерек жүргізуге күшті клиникалық себеп болмаса және құрылғы дұрыс орналаспаған немесе сенімді бекітілмеген деген күдік болмаса. ИВК сүзгілеріне қатысты зерттеулердің көпшілігі әдетте 1,5 тесла немесе одан төмен деңгейде жүргізілген, бірақ көптеген ИВК сүзгілері қазір 3 теслада бағаланып, МР тексеруге қабілетті деп танылды.
Most IVC filters that have been tested have been labeled as “MRi safe”; the remainder of IVC filters that have been tested are “MR conditional.” Patients who have been treated with nonferromagnetic IVC filters can undergo MR examination any time after filter implantation. In patients who have been treated with a weakly ferromagnetic IVC filter (Gianturco bird nest IVC filter [Cook], stainless steel Greenfield vena cava filter [Boston Scientific]), it is advised that the patient wait at least six weeks before undergoing an MR examination (because these older devices initially may not be anchored as firmly in place as other devices discussed in the present context), unless there is a strong clinical indication to perform the MR examination sooner after implantation, and as long as there is no reason to suspect that the device is not positioned properly or that it is not firmly in place. Most studies of IVC filters have generally been conducted at 1.5 tesla or less, although many IVC filters have now been evaluated at 3 tesla and deemed acceptable for MR examination.
Орналастыру
ІВС сүзгілері эндоваскулярлық түрде орналастырылады, яғни олар қан тамырлары арқылы енгізіледі. Тарихи тұрғыдан алғанда, ІВС сүзгілері хирургиялық жолмен орналастырылды, бірақ қазіргі заманғы сүзгілер, олар өте жіңішке катетерлерге сығымдалуы мүмкін болғандықтан, веналық жүйеге кіруге бүйір тамыры (жамбастағы үлкен тамыр), ішкі жамбас тамыры (мойындағы үлкен тамыр) немесе бір конструкциямен қол тамырлары арқылы қол жеткізуге болады. Қан қыстырудың жолын таңдау негізінен веналық жүйедегі қан ұйырларының саны мен орналасуына байланысты. Сүзгіні орналастыру үшін катетер флюороскопиялық бақылаумен ІВС-ге бағытталады, содан кейін сүзгі катетер арқылы итеріліп, қажетті жерге орналастырылады, әдетте ІВС пен ең төменгі бүйрек тамырының қосылысының астында. Сүзгіні орналастыру алдында бұрынғы көлденең бейнелеу немесе ІВС-нің венограммасы тексеріледі, анатомиялық өзгерістерді, ІВС-дегі тромбтарды немесе стеноз аймақтарын бағалау үшін, сондай-ақ ІВС диаметрін анықтау үшін. Сирек жағдайларда, контраст аллергиясы, созылмалы бүйрек ауруы және пациенттің қимылсыз болуы қажет болған кезде ультрадыбыспен бағытталған орналастыру ұсынылады. ІВС-нің мөлшері қолданылатын сүзгіге әсер етуі мүмкін, өйткені кейбіреулері (мысалы, «Құстар ұясы») үлкен каваларды орналастыруға бекітілген. Кей жағдайларда сүзгі бүйрек тамырларының үстіне орналастырылады (мысалы, жүкті әйелдер немесе бала тудыру жасындағы әйелдер, бүйрек немесе жыныс бездері тамырларының тромбоздары және т.б.). Сондай-ақ, егер ІВС екіге бөлінген болса, сүзгі екі ІВС-нің қосылған жерінің үстіне орналастырылады немесе әрбір ІВС-нің ішіне сүзгі орналастырылуы мүмкін.
IVC filters are placed endovascularly, meaning that they are inserted via the blood vessels. Historically, IVC filters were placed surgically, but with modern filters that can be compressed into much thinner catheters, access to the venous system can be obtained via the femoral vein (the large vein in the groin), the internal jugular vein (the large vein in the neck) or the arm veins with one design. Choice of route depends mainly on the number and location of any blood clot within the venous system. To place the filter, a catheter is guided into the IVC using fluoroscopic guidance, then the filter is pushed through the catheter and deployed into the desired location, usually just below the junction of the IVC and the lowest renal vein. Review of prior cross sectional imaging or a venogram of the IVC is performed before deploying the filter to assess for potential anatomic variations, thrombi within the IVC, or areas of stenoses, as well as to estimate the diameter of the IVC. Rarely, ultrasound guided placement is preferred in the setting of contrast allergy, chronic kidney disease, and when patient immobility is desired. The size of the IVC may affect which filter is deployed, as some (such as the Birds Nest) are approved to accommodate larger cavae. There are situations where the filter is placed above the renal veins (e. g. pregnant patients or women of childbearing age, renal or gonadal vein thromboses, etc.). Also, if there is duplication of the IVC, the filter is placed above the confluence of the two IVCs or a filter can be placed within each IVC.
Қайта алу
Алып тасталатын IVC сүзгісі тұжырымдамасы алғаш рет 1967 жылы ойлап табылды. 2003 және 2004 жылдары АҚШ-тың Тамақ және дәрі-дәрмек басқармасы қайта алуға болатын сүзгілерді алғаш рет мақұлдады. 2005 жылы Интервенциялық радиология қоғамы (SIR) тұрақты емес vena cava сүзгілерінің клиникалық қолданылуын қарастыру үшін көпсалалық конференция өткізді. Қайта алынатын сүзгілерге (модельге қарай өзгеше) оларды оңай тұзақтап, катетерге қайта тартып, денеден, көбінесе жағай томыр арқылы шығаруға мүмкіндік беретін құрылғы орнатылады. 2004 жылға дейін IVC-де үш аптадан кем уақыт болған сүзгілерді алуға болады деп есептелді, себебі одан ұзақ уақыт болған сүзгілер IVC қабырғасының жасушаларымен өсіп кетіп, сүзгіні шығару кезінде IVC зақымдану қаупі артады. Жаңа үлгілер мен техниканың дамуының арқасында кейбір сүзгілерді ұзақ мерзімге қалдыруға болады және бір жылдан кейін оларды қайта алу туралы мәліметтер пайда болуда. Бұл ALN, Bard G2 және G2x, Option, Tulip және Celect сүзгілерін қамтиды. Фильтрді алып тастау алдындағы клиникалық тексерудің пациентке тигізетін қауіпті және патофизиологиялық әсерлерді түсіну үшін маңызды екенін атап өту керек. Дәрігерлер мен медициналық мамандар бірнеше маңызды факторларды ескеруі тиіс (IVC сүзгілерін алып тастау көрсеткіштеріне қараңыз).
The concept of a removable IVC filter was first conceived in 1967. In 2003 and 2004 that the United States Food and Drug Administration first approved retrievable filters. In 2005 that the Society of Interventional Radiology (SIR) convened a multidisciplinary conference to address the clinical application of nonpermanent vena cava filters. Retrievable filters are fitted with a device (varying from model to model) that allows them to be easily snared and pulled back into a catheter and removed from the body, often through the jugular vein. Prior to 2004, filters that had been in the IVC for less than three weeks were considered suitable to attempt retrieval, as filters that have been in place longer might have been overgrown by cells from the IVC wall and there was an increased risk of IVC injury if the filter is dislodged. Newer designs, and developments in techniques mean that some filters can now be left in for prolonged periods and retrievals after a year are now being reported. This would include the ALN, Bard G2 and G2x, Option, Tulip and Celect filters. It is important to note that the clinical exam prior to the removal of the filter is vital in understanding both the risk and pathophysiological effects removing the filter will have on the patient. Doctors and medical professionals must consider several key factors (see Indications for removing IVC filters).