Кіріспе
Латын шіркеуінің кейбір ұлттарының немесе белгілі бір аумақтарының епископтарының жиналысы. Епископтық конференция, кейде епископтар конференциясы деп аталады, – белгілі бір аумақтағы Католик шіркеуінің епископтарының ресми жиналысы. Епископтық конференциялар ұзақ уақыттан бері бейресми құрылымдар ретінде болған. Өз заңды құрылымымен және шіркеулік басшылық функциясымен тұрақты түрде жиналатын епископтардың алғашқы жиналысы – 1863 жылы құрылған Швейцария епископтарының конференциясы. Екінші Ватикандық соборға дейін қырықтан астам епископтық конференция болды. Олардың мәртебесі Екінші Ватикан Кеңесімен расталды және 1966 жылы Папа Павел VI-ның Ecclesiae sanctae motu proprio құжатымен одан әрі нақтыланды. Епископтық конференциялар көбінесе ұлттық шекаралар сияқты географиялық шекаралармен анықталады, және белгілі бір елдегі барлық епископтар бір конференцияға жатады, бірақ оларға көрші елдер де кіруі мүмкін. Епископтық конференцияларға, әсіресе қасиетті ритуалдардың нормаларын белгілеуге қатысты, белгілі бір билік пен міндеттер жүктелген. Епископтық конференциялар өздерінің өкілеттіктерін жалпыға ортақ заңға немесе арнайы мандаттарға сәйкес алады. Кейбір жағдайларда, канондық құқықпен белгіленгендей, епископтық конференцияның шешімдері Киелі Тақтың бекітуіне жатады. Жеке епископтар өз епархияларын басқаруға қатысты тікелей билігін конференцияға өткізбейді.
An episcopal conference, sometimes called a conference of bishops, is an official assembly of the bishops of the Catholic Church in a given territory. Episcopal conferences have long existed as informal entities. The first assembly of bishops to meet regularly, with its own legal structure and ecclesial leadership function, is the Swiss Bishops' Conference, which was founded in 1863. More than forty episcopal conferences existed before the Second Vatican Council. Their status was confirmed by the Second Vatican Council and further defined by Pope Paul VI's 1966 motu proprio, Ecclesiae sanctae. Episcopal conferences are generally defined by geographic borders, often national ones, with all the bishops in a given country belonging to the same conference, although they may also include neighboring countries. Certain authority and tasks are assigned to episcopal conferences, particularly with regard to setting the liturgical norms for the Mass. Episcopal conferences receive their authority under universal law or particular mandates. In certain circumstances, as defined by canon law, the decisions of an episcopal conference are subject to ratification from the Holy See. Individual bishops do not relinquish their immediate authority for the governance of their respective dioceses to the conference.
Теологиялық және құқықтық мәртебе
Епископтық конференциялардың қызметі, өкілеттігі және жауапкершілігі қазіргі уақытта 1983 жылғы Канондық құқық кодексімен реттеледі (әсіресе 447–459 канондарды қараңыз). Сонымен қатар, бір ұлттың әртүрлі обрядтарының епископтарын қамтитын епископтар жиналыстары бар, олар Шығыс католик және Латын католиктері; олар Шығыс шіркеулерінің Канондық құқық кодексінің 322 §2-сінде сипатталған. Епископтық конференциялардың мәні, әсіресе олардың магистериалды өкілеттігі кейіннен Папа Иоанн Павел II 1998 жылғы *motu proprio* «Apostolos suos» арқылы нақтыланды, онда мұндай конференциялардың декларациялары конференцияның бірауыздан мақұлдауымен «нақты магистериумды» құрайтыны айтылды; әйтпесе конференция үштен екі көпшілікті қамтамасыз етуі керек және Киелі Тақтың *recognitio*, яғни мақұлдауын алуы тиіс, егер көпшілік «жеткілікті болмаса» олар оны алмайды. 2013 жылғы апостолдық насихат «Evangelii Gaudium»-да Папа Франциск Екінші Ватикан соборының епископтық конференцияларға «нағыз доктриналық билік беру» ниеті әлі де толыққанды айқындалмағанына алаңдаушылық білдірді. 2017 жылдың 9 қыркүйегінде Папа Франциск канондық құқықты өзгертіп, епископтық конференцияларға «Апостолдық Тақтың растауынан кейін олар жауапты аймақтар үшін литургиялық кітаптарды адал дайындауға, бекітуге және жариялауға» арнайы өкілеттік берді. Бұрын аудармаларға жауапты болған Құдайға табыну және діни рәсімдер жөніндегі Конгрегацияға «епископтық конференцияларға олардың міндеттерін орындауға көмектесу» тапсырылды. 2017 жылдың 22 қазанында Киелі Тақ Папа Францисктің Құдайға табыну және діни сакраменттер жөніндегі Конгрегация префектіне, кардинал Роберт Сараға жіберген хатын жариялады, онда Киелі Тақ пен оның бөлімдері жергілікті епископтық конференциялар мойындаған литургиялық аудармаларды растау үшін шектеулі өкілеттікке ие болатынын түсіндірді. 2018 жылдың ақпан айының соңында кардиналдар кеңесі мен Папа Франциск епископтық конференциялардың теологиялық мәртебесін қарастырып, Папа Иоанн Павел II-нің «Apostolos Suos» еңбегін Папа Францисктің «Evangelii Gaudium» жарығында қайта қарады.