Кіріспе

Даниялық тіл білімі маманы (1867–1953)

Хольгер Педерсен (7 сәуір 1867 – 25 қазан 1953) – даниялық тіл білімі маманы, тіл ғылымына маңызды үлес қосып, бірнеше тіл туралы 30-ға жуық авторитетті еңбек жазған. Ол Данияның Гелбаль қаласында дүниеге келді және Копенгаген қаласының жанындағы Геллеруп қаласында қайтыс болды.

Тіл біліміне қосқан үлесі

1893 жылы Педерсен Карл Брюгманмен бірге албан тілін орнында зерттеу үшін Корфуға сапар шекті. Кейін Педерсен осы саяхатында жинаған албан мәтіндерінің жинағын жариялады (1895). Бұл басылым Брюгман мен Лескиеннің (Koerner 1983:x) ұсынысымен жарық көрді. Ол көп жылдар бойы албан тілі саласындағы еңбектерін жариялауды жалғастырды. Педерсеннің албан тіліндегі жұмыстары Владимир Орелдің «Албан тілінің этимологиялық сөздігінде» (1995) жиі сілтеме ретінде келтіріледі. Кельт тілдерін зерттеушілер қатарында Педерсен «Кельт тілдерінің салыстырмалы грамматикасы» (Vergleichende Grammatik der keltischen Sprachen) атты еңбегімен әйгілі. Оның «Хетт және басқа да үнді-еуропалық тілдер» атты жұмысы хетт тілдерін зерттеуде маңызды қадам болды және Фридрихтің «Хетт тілінің элементар оқулығында» (2-ші басылым, 1960), хетт тілінің стандартты нұсқаулығы ретінде жиі қолданылады. «Индоевропа тілдерін салыстыру тұрғысынан тохар тілі» (Tocharisch vom Gesichtspunkt der indoeuropäischen Sprachvergleichung) атты еңбегі де зор ықпалға ие болды. Мысалы, Андре Мартинет (2005:179n) оның тохар тіліндегі дыбыс өзгерістері жөніндегі талқылауы «Холгер Педерсеннің тохар тілін ұсынуына негізделген» екенін айтады. Педерсен индоиран, балтық және славян тілдеріндегі маңызды дыбыстық өзгеріс – руки заңын тұжырымдады. Ол сондай-ақ балтық және славян тілдерінде кездесетін акценттік ығысудың бір түрі – Педерсен заңының сипаттамасымен де танымал (1933а). Педерсен ларингеалдық теорияны (1893:292) «сырттан келгендердің ерекше ой-қиялы ретінде қарастырылған» кезде қолдады (Szemerényi 1996:123). Теорияны классикалық түрде баяндаған Эмиль Бенвенист (1935:148) Педерсенді Фердинанд де Соссюр, Герман Мёллер және Альберт Кюнимен бірге оның дамуына ең көп үлес қосқандардың бірі деп санайды. Педерсеннің екі теориясы ұзақ жылдар бойы назардан тыс қалғаннан кейін, қазіргі кезде глоттальдық және ностраттық теориялар деп белгілі болды.

Глоталь теориясының пайда болуы

1951 жылы жарық көрген еңбегінде Педерсен b әрпінің үнді-еуропалық тілдердегі жиілігінің қалыптан тыс төмен екенін атап өтті. Алайда, тілдерді салыстыру көрсеткендей, егер ол бір кезде үнсіз тоқтам р болғанда, жағдай қалыпты болар еді, себебі ол көптеген тілдерде сирек кездеседі немесе тіпті жоқ. Сонымен қатар, ол үнді-еуропалық дауысты аспираттарды – bh, dh, gh – дыбыссыз аспираттар ретінде, яғни ph, th, kh түрінде қарастыруға болатынын болжады. Педерсен осыған байланысты үнді-еуропалық тілдердегі үш тоқтамдық тізбек – p, t, k, bh, dh, gh және b, d, g – бұрынғыда b, d, g, ph, th, kh және (p), t, k түрінде болған, ал үнсіз және дауысты аспираттардың орны ауысқан деген тұжырым жасады. Бұл теория американ лингвисті Пол Хоппердің (1973) және екі совет ғалымы Тамаз В. Гамкрелидзе мен Вячеслав В. Ивановтың 1984 жылы жарық көрген (1995 жылы ағылшын тіліне аударылған) ірі еңбегінде индоевропалық b, d, g тізбегінің бастапқыда глоттализацияланған серия – p', t', k' – болғанын ұсынғанға дейін көп назар алмады. Осы нұсқада теория кең қызығушылық тудырды. Дегенмен, типологиялық ерекшелік туралы бастапқы талап нақтыланбағандықтан, глоттализацияланған тоқтамдарға тікелей дәлелдер табылмады. Соңғы жылдары «глотальдік модель» деп аталатын теорияны қолдайтын жарияланымдар азайып, «дәстүрлі парадигма өз орнында қалып отыр».