Кіріспе

Флютина – диатоникалық түймелі аккордеонның ерте түрі. Ол бір немесе екі қатар асқын түймелермен жабдықталған, олардың орналасуы шкаланың тоникасын механың "тартуында" дыбыстау үшін жасалған. Көбінесе бас клавиатурасы болмайды: сол қол ауа клапанын басқарады (тек ауаның қозғалысы естіледі). "Bascule d'harmonie" деп аталатын рокерлік қосқыш клавиатураның алдыңғы жағында орналасқан. Бас бармақпен іске қосылғанда, ол паллетті ашады (суретті қараңыз), қарапайым тоникалық/доминанттық гул үшін: тониканы тартқанда және доминантаны басқанда, мысалы, тоникалық ноталар C/g және доминанттық G/d, ешқандай үлкен немесе кіші терцияларсыз. Көптеген "Флютина" аккордеондары АҚШ-қа импортталды және фотографтар студияларында жиі қолданылды. Бұл оларға "мәдениет" сезімін қосты, сондықтан тинтип, амбротип сияқты көптеген суреттерде "Флютинамен" қолдарында бейнеленген ерлер мен әйелдерді көруге болады, олар оны шын мәнінде ойнаған болуы мүмкін (немесе ойнамаған да). Суреттердің көп бөлігі 1850-ші жылдардан бастап Американдық Азамат соғысы кезеңіне (1861–1865) дейінгі уақытқа жатады. Флютинаның ішкі құрылымы, әдеттегі аккордеон құрылысында қолданылатын "қамыс тізбектеріне" қарағанда, ағылшын Wheatstone концертинасына көбірек ұқсайды. Осы себепті, оның дыбысы концертинаға жақын. Палет/клавиатураның астында тіктөртбұрышты, ағаш тақта, қамыс табасы және ауа өткізбейтін, былғарымен қапталған, жұқа ағаштан жасалған бөлгіштермен жасалған қамыс камералары орналасқан. Бұл бөлгіштер диатоникалық ноталар үшін қамыстардың арасында орналасқан. Латунь қамыс тілдері қамыс табандарына бекітілген, әр тіл бір металл штырьмен қадалады. Бұл қамыс табандары (немесе жақтаулары) табаның жоғарғы жағындағы ласточкин құйрық тәрізді ойықтарға салынады. Егер клавиатурада екі қатар пернелер болса, сыртқы қатар диатоникалық шкаланы ойнайды, ал ішкі қатар диездер мен бемольдерді ойнайды, ал бұл хроматикалық қамыстар панелдің арт жағындағы ойықтарда, бөлгішсіз, механың ішкі жағына қарай орналасқан. Палет/клавиатураның беті шын мәнінде қалам қорабының немесе жапондық жұмбақ қорабының құрылысын еске түсіретіндей, қамыс табасын ашып көрсетеді. Аккордеон мехасының "қозғалысы" өте қысқа (механың максималды созылуы), көптеген аспаптарда тек төрт жиырылу бар. Үлкен үлгілерде мехада 5-7 жиырылу болған. Төрт жиырылымды механы пайдалану нотаның ұзақтығын өте қысқа етіп, дыбыс деңгейін салыстырмалы түрде жұмсақ етті, кейінірек пайда болған "неміс" стиліндегі аккордеондардан айырмашылығы, оларда үлкен, көп жиырылымды мехалар болды.

Тарих

Ең алғашқы нұсқасы Clavier Melodique ("мелодиялы пернетақта") деп аталды, шамамен 1831 жылы. Оны Пишенот Жюне ("Жас Пишенот") жасаған, және бұл әуен ойнауға қабілетті алғашқы аккордеонның бірі болды. Ең алғашқы фабрика Париждегі Наполеон Фурноның фабрикасы болды. Кирилл Демианның аккордеоны (1829), оның Австрия (Венада) патенттік өтінішінде сипатталған, 10 аккордты (музыкалық триадалар) 5 паллеттен тұрды. Бәрі ойыншының қай бағытта иілгішті жылжытуына байланысты болды. Бір перне басылғанда 2 аккорд естілді: біреуі "басу" (ішке), екіншісі "тарту" (сығу) кезінде. Демиан сондай-ақ "тарту" немесе "басу" арқылы әр түймеге бір ғана нотасы бар аккордеондарды да жасады. Оның бір үлгісінде бір ноталар және екі қатар пернелер болды: бірінші қатарда диатоникалық гамма, екінші қатарда – жарты тондықтар ойнатылды. 1833 жылы Адольф Мюллердің (Австрия Ұлттық кітапханасы) жариялаған аккордеон оқулығында көптеген түрлі модельдердің суреттері мен сипаттамаларын қамтитын мысал келтірілген. 1831 жылы жарық көрген Париж музыка журналында Парижде аккордеон өндірісінің басталуы туралы көптеген мәліметтер бар. Мақаланың басында бірінші аккордеон Демианның аспабынан көшірілгені айтылады, кейін Демиан көптеген түрлі гамма жүйелерін ойлап тапты, бірақ тек кейінірек француз модельдерінде екінші қатардағы кейбір түймелер ортасынан бөлінді. Бұл туралы толыққанды ақпарат неміс Уикипедиясындағы "de:Französisches Akkordeon" мәтінінде бар. Ескерту: Демианның 1829 жылғы патентинен кейін аккордеонның келесі өнертабыстарының нақты мерзімі және өндіріс уақыты туралы пікірлер қарама-қайшы. Сондықтан музыкалық аспаптар тарихын зерттеушілер арасында әлдеқандай дау бар.