Қытай Коммунистік партиясының жетекшісі Бо Гу (Цинь Бангсянь)
Bo Gu
Бо Гу (Цинь Баньсянь) – Қытай Коммунистік партиясының жетекшісі, 28 большевиктердің мүсілігі. Өмірі, революциялық қызметі мен марксизмдегі рөлі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай Коммунистік партиясының жоғары деңгейдегі жетекшісі (1907–1946)
Senior leader of the Chinese Communist Party (1907–1946)
Цинь Бангсянь немесе Ч'ин Панг Сянь, көбінесе Бо Гу деген атпен танымал (; Уэйд-Джайлс: По Ку; 14 мамыр 1907 – 8 сәуір 1946) – Қытай Коммунистік партиясының жоғары деңгейдегі жетекшісі және 28 большевиктердің мүшесі болған.
Qin Bangxian or Ch'in Pang hsien , better known by his alias Bo Gu (; Wade Giles: Po Ku; 14 May 1907 – 8 April 1946) was a Chinese senior leader of the Chinese Communist Party and a member of the 28 Bolsheviks.
Ерте өмір және білім
Цинь 1907 жылы Цзянсу провинциясының Уси қаласында дүниеге келген. Жастайынан Цинь Сучжоу өндірістік мектебінде оқыды, онда Қытайды тирандықпен билеп тұрған империализм мен әскери феодалдарға қарсы белсенділік танытты. 1925 жылы Цинь сол кездегі жас революционерлерге зор әсер еткен Шанхай университетіне қабылданды. Қытай Коммунистік партиясының (ҚКП) алғашқы лидерлері Цю Цюбай мен Дэн Чжунся марксизм мен ленинизм идеяларын оқытты. Цинь осы ілімдерге үлкен қызығушылық танытты. Сол жылы Цинь империализмге қарсы наразылықтар мен бойкоттарды шақырган 30 мамыр қозғалысына қосылды. Бұл оның ҚКП-ға қатысуының алғы шарты болды. 1926 жылы Цинь Мәскеудегі Сунь Ятсен университетіне жіберілді, онда марксизм мен ленинизмді оқуын жалғастырды. Сунь Ятсен университеті Гоминьданның негізін қалаушы Сунь Ятсеннің Кеңес Одағы және ҚКП-мен одақтасу саясаты негізінде құрылды. Оның мақсаты – ресейлік үлгідегі коммунистік революцияға жас революционерлерді жүйелі түрде даярлау еді. Қытай тілінде «тарихты білуші» деген мағына беретін «Бо Гу» деген лақап атымен Цинь университетке бір жыл бұрын келген студент Ван Минмен танысып, оқуын жалғастырды. Ван мен Цинь, сондай-ақ Чжан Вэньтянь, Ван Цзясян және Ян Шанкун сияқты көптеген студенттер «28 большевик» деп аталатын топ құрды. Олар өздерін Қытай революциясын жетекке алуға міндетті ортодоксалды марксистер деп санады. Бұдан әрі, Ванның Сунь Ятсен университетінің вице-президенті және Коммунистік Интернационалдың (Коминтерн) Шығыс бөлімінің болашақ вице-министрі Павел Мифпен байланысы «28 большевиктердің» беделін арттырды. Мысалы, олардың Мәскеуде өткен ҚКП-ның 6-шы Ұлттық съезінде миссионерлер мен аудармашылар ретінде қызмет етуі және Қытай істері жөнінде пікір білдіру мүмкіндігі болды.
Qin was born in Wuxi, Jiangsu, in 1907. In his earlier years, Qin studied at the Suzhou Industrial School where he took an active role in activities against imperialism and the warlords tyrannising China. In 1925 Qin entered Shanghai University, a university that was known for its impact on young revolutionists at the time. The ideas of Marxism and Leninism were taught there by early leaders of the Chinese Communist Party (CCP) like Qu Qiubai and Deng Zhongxia. Qin showed a great interest in these teachings. Later that year, Qin joined the May 30th Movement which called for protests and boycotts against imperialism. This was a precursor to his involvement in the CCP. In 1926 Qin was sent to the Moscow Sun Yat sen University in Moscow, Russia where he continued to study both Marxism and Leninism. The Sun Yat sen University was established under Kuomintang founder Sun Yat sen's alliance policy with the Soviet Union and the CCP. Its aim was to systematically train young revolutionists for a communist revolution in the Russian fashion. Using the alias "Bo Gu", which means "familiar with histories" in Chinese, Qin continued his studies while becoming acquainted with Wang Ming, a student who had come to the university a year earlier. Wang and Qin, along with many other students, such as Zhang Wentian, Wang Jiaxiang, and Yang Shangkun formed a group known as the 28 Bolsheviks. They regarded themselves as orthodox Marxists, destined to take charge of Chinese revolution. Furthermore, with Wang's connection to Sun Yat sen University's vice president and future vice minister of the Eastern Department of Communist International (Comintern), Pavel Mif, the 28 Bolsheviks gained influence. One example being their role as missionaries and interpreters for the 6th National Congress of the CCP held in Moscow, with chances to comment on Chinese affairs.
Қытай Коммунистік партиясымен байланысы
Миф Карл Радекты қызметтен босатып, президент болғаннан кейін, оның қолдаушылары, соның ішінде Бо Гу, ҚКП-ны басқаруға жіберілді. Бірақ, Жоу Энлай мен Чжан Гуотао сияқты тәжірибелі мүшелермен салыстырғанда олардың тәжірибесі жеткіліксіз болғандықтан, топқа маңызды емес жұмыс берілді. Кейін, Коммунистік Интернационалдың елшісі ретінде Қытайға келген Мифтің тікелей қолдауымен, 1931 жылғы ҚКП-ның 6-шы съезінің 4-ші пленумында Ван және оның жақтастары сол кездегі ҚКП-ның басты басшысы Ли Лисанмен және Лидің қарсыластары – бұрынғы ҚКП мүшелері, мысалы, Еңбек белсенділері Хэ Мэнсюн және Линь Юйинмен күресті. Ван ҚКП-ның саяси бюро мүшесі болып тағайындалды, Миф ҚКП штаб-пәтерін басқарды, ал Ван іс жүзінде бірінші адамға айналды. Сыйлық ретінде Бо Гу жастар ұйымының басшысы болып тағайындалды. Ван медициналық емделу үшін Мәскеуге қайтқанда, Цинь ҚКП-ның Орталық бюро мүшесі, содан кейін ҚКП-ның күнделікті жұмысына жауапты Қытай Коммунистік партиясының Бас хатшысы болды. Ли мен Ванның радикализм және солшылдық саясаты салдарынан ҚКП қалаларда Гоминьданмен күресте ауыр шығынға ұшырады. 1933 жылы Бо Гу және Цзоу Энлай сияқты Орталық бюроның басқа мүшелері Цзянсидегі ҚКП құрған кеңестік базаға, яғни ауылдық аймаққа көшуге мәжбүр болды. Бо Гу, Чжоу және Коминтерннің әскери кеңесшісі Отто Браун сол кездегі Қытай Кеңес үкіметінің төрағасы Мао Цзэдунның әскери билігін алмастыру үшін жаңа әскери командалық құрамды құрды. Гоминьдан тактикасының өзгеруіне байланысты Қытай Қызыл Армиясы Чжан Кайшидің 5-ші жазалау науқанында ауыр шығынға ұшырады. Бо Гу мен оның командасы стратегиялық маневр жасауға мәжбүр болды. Ұзақ жорық кезінде Қызыл Армия үш адамнан тұратын басшылықтың жоспарсыздығы мен қабілетсіздігінен уақыт-уақыт ауыр жағдайға түсті. Әсіресе, Қызыл Армия Сян өзенін кесіп өткенде, жағдай өте қиын болды, әскердің жартысы Гоминьдан армиясымен жойылды. Үш адамнан тұратын басшылыққа наразылық пен ашу-ыза күшейді. Осы жағдайды пайдаланып, Мао дипломатиялық шеберлігімен сол кездегі Қызыл Армияның бас комиссары Ван Цзясянмен байланыс жасап, бұрын оған адал болған көптеген генералдардың қолдауын алды. Содан кейін 1935 жылдың қаңтарында Цзуньы конференциясы шақырылды. 28 большевик мүшесі Чжан Вэньтянь, Ван Цзясян және Ян Шанкун Мао лагеріне өткеннен кейін үш адамнан тұратын басшылықтың әскери билігі алынып тасталды. Мао, Ван және Чжоу Энлай оларды алмастыру үшін жаңа үш адамнан тұратын команда құрды. Бо Гудың Бас хатшы лауазымы оның бұрынғы серігі Чжанмен алмастырылды, бірақ ол Саяси бюро мүшесі болып қалды.
With Mif succeeding Karl Radek as president, his protégés, among them Bo Gu, were sent back to take charge of CCP. However, because of their inexperience in relation to veteran members such as Zhou Enlai and Zhang Guotao, the group was assigned to insignificant work. Then with the direct support from Mif, who came to China as envoy of Comintern, in the 4th Plenary Meeting of 6th National Congress of CCP in 1931 Wang and his associates won the battle with Li Lisan, who was incumbent paramount leader of CCP at that time, and Li's opponents of old CCP members, such as Labour activists He Mengxiong and Lin Yuying. Wang was appointed as member of politburo of CCP, with Mif took charge of CCP headquarter, Wang became the No1 in practice. As a reward, Bo Gu was appointed to be placed in charge of CY. When Wang returned Moscow for medical treatment, Qin was promoted to become a member of the Central Bureau of CCP, and then to be the General Secretary of the Chinese Communist Party in charge of daily work of CCP. Under the policy of extremism and leftism of Li and Wang, CCP suffered great loss in their power struggle with KMT in cities. In 1933 Bo Gu and other members of the Central Bureau such as Zhou Enlai had to evacuate to Soviet Territory, which was the power base set up by CCP, in the countryside, in Jiangxi. Bo Gu, Zhou and Otto Braun, the military advisor from Comintern, found a military command team to replace Mao Zedong's control over the military, who was chairman of the Chinese Soviet Government at that time. Due to a change in Nationalist tactics, the Chinese Red Army suffered great losses in Chiang Kai shek's 5th Suppression against them. Bo Gu and his team had to launch a strategic diversion. During the Long March, the Red Army suffered heavy casualties from time to time, due to no plan and incompetence of command of the three man leadership team. Especially, when the Red Army crossed the Xiang River, the Red Army was near a rat trap, and half of its elites were annihilated by the KMT army. Discontent and fury over the three man leadership team increased. Under these circumstances, Mao used his diplomatic skills to communicate with Wang Jiaxiang, General Commissar of Red Army at that time, and got support from most of the generals that once had been loyal to him. Then in January 1935 came the convening of Zunyi Conference, and with the defection of 28 Bolshevik members Zhang Wentian, Wang Jiaxiang and Yang Shangkun to Mao's camp, the three man team's command over military was discharged, Mao, Wang and Zhou Enlai composed a new three man team to replace them, and Bo Gu's title of General Secretary was replaced by his former associate Zhang, but he remained a member of the Politburo.
Әскердегі уақыт
Бо Гу Қызыл Армиямен бірге Янаньға келгенде, ол әлі жас еді, Қытай революциясының жарқын болашағын аңсады. Өзінің өткенінен айқын ажырату үшін Бо Гу басқалар оны лақап есімімен емес, нағыз аты Цинмен атауын қалаған. Маоның Ван Мин және Чжан Гуотаомен күресінде қолдауы үшін Гу мен 28 большевиктердің, мысалы, Чжан Вэньцзян мен Ван Цзясянның көмегі әлі де қажет болды, сондықтан Мао оларға уақыт-уақытпен маңызды тапсырмалар берді. Мысалы, Цин Чжоу Энлай мен Е Цзяньинмен бірге ҚКП өкілі ретінде тағайындалды және 1936 жылы Сиань оқиғасын шешу үшін Сианьға барды, Жапонияға қарсы Біртұтас майдан құруға үлес қосты. 1937 жылы Цин ҚКП-ның Ұйымдастыру бөлімінің министрі болып тағайындалды, ол ҚКП кадрларын ілгерілету және тағайындаумен айналысты. 1938 жылы ол Янцзы өзенінің Ұйымдастыру бөлімінің министрі, содан кейін ҚКП-ның Оңтүстік Қытай бөлімшесінің басшысы болды. 1941 жылы Цзефан газетінің және Синьхуа ақпарат агенттігінің бас редакторы болып тағайындалды. Цин газетті насихаттауға зор ынта танытты және оны ҚКП-ның ресми органына айналдыру үшін бар күшін жұмсады. Цин Маоның Чжан Гуотаомен күресінде Маоға адалдығын серт етті, ал Чэнфенде бұрынғы жақын досы Ван Минді сынады. Бірақ Цин Маоның құрметіне ие бола алмады және үлкен стресс пен қорлауға ұшырады. Оның басшылығымен газеттің Чэнфен қозғалысына көрсеткен мейірімділігі мен кеңдігі Мао мен оның құпия полиция басшысы Кан Шенгтен қатаң сынға ұшырады. Олар Циннің әрекеттерін тиімсіз және тым кешірімді деп есептеді. Нәтижесінде, 1945 жылы ҚКП-ның VII съезінде Цин ҚКП Орталық Комитетінің комиссары болып сайланғанымен, ол тізімде соңғы болып тұрды. 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Мао азаматтық соғыстың алдын алу үшін Чан Кайшидің шақыруымен бейбіт келіссөздерге қатысу үшін Чунцинге келді. Цин Маомен бірге ҚКП делегациясының мүшесі болды, бұл оның Маоға жақындығын және ҚКП-дегі беделін көрсетті. 1946 жылдың ақпанында Цин ҚКП делегаты ретінде Чунцинде өткен Саяси кеңестер съезіне қатысты. Янаньға қайтып бара жатқанда Цин Шаньсиде ұшақ апатында қаза тапты. Қаза болғандардың ішінде генерал Е Тин, құпия полиция басшысы Дэн Фа және ҚКП-ның ескі мүшесі Ван Руофэй (王若飞) сияқты бірнеше жоғары лауазымды ҚКП басшылары болды.
When Bo Gu reached Yan'an with the Red Army, he was still a young man, longing for a bright future of Chinese revolution. In order to make a clear distinction from his past, Bo Gu preferred others called him by his real name Qin instead of his alias. Mao still needed Gu and others of the 28 Bolsheviks such as Zhang Wentian and Wang Jiaxiang for their support in Mao's later power struggle with Wang Ming and Zhang Guotao, and thus Mao gave them some important assignments from time to time. For example, Qin was appointed as representative of CCP with Zhou Enlai and Ye Jianying, and went to Xi'an to handle the Xi'an Incident in 1936, making a contribution for the establishment of United Front against Japan. In 1937 Qin was appointed as Minister of Organisation Department of CCP, which was in charge of CCP cadres' promotion and nomination. In 1938 he was the Minister of Organisation Department of Yangtze River and then Southern China Division of CCP. In 1941 he was appointed as head of Jie Fang Daily and Xinhua News Agency. Qin showed great enthusiasm in promoting the newspaper and exercised his best endeavor to make it a mouthpiece of CCP. Qin pledged his allegiance to Mao in Mao's struggle with Zhang Guotao, and in Cheng Feng he criticised his former close friend Wang Ming. But Qin still could not obtain favor from Mao and he had suffered greatly from stress and humiliation. His kindness and leniency towards the Cheng Feng movement by the newspaper under his direction received heavy criticism from Mao and his secret police boss Kang Sheng. They regarded Qin's action being inefficient and too merciful. As a result, although Qin was elected as Commissioner of the Central Committee of CCP in the 7th National Congress of CCP in 1945, he was listed as the last one. After the end of World War II in 1945, Mao was invited by Chiang to Chongqing for peace negotiation in order to avoid civil war between CCP and KMT. Qin was one of the delegates of the CCP with Mao, which indicated his appealing to Mao and his prominence in the CCP. Qin attended the following Political Consulting Congress held in Chongqing as delegate of CCP in Feb 1946. When Qin was on his way back to Yan'an, he died in an airplane crash in Shanxi. Among the other victims were several senior CCP leaders such as General Ye Ting, the secret police boss Deng Fa, and the old CCP member Wang Ruofei (王若飞).