Кіріспе

Пруссиялық әскери офицер

Отто Эрнст Винцент Лео фон Белоу (18 қаңтар 1857 – 9 наурыз 1944) Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1914–1918) Германия империясы армиясында прус генерал-офицері болып қызмет етті. Ол ең бастысы 1917 жылдың қазан-қараша айларындағы Капоретто шайқасындағы жеңісті командалық етуімен белгілі болды, осы шайқасты австро-венгр командирі Светозар Бороевичпен бірге басқарды.

Соғысқа дейінгі кезең

Фон Белоу Данцигте (қазіргі Гданьск) дүниеге келген. Соғыс басталмас бұрын, ол 1909 жылы генерал-майор, ал 1912 жылы генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Соғыс басталуға аздай қалғанда ол 2-ші жаяу әскер дивизиясын басқарды.

Шығыс майданы

1914 жылы 1 тамызда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Белоуға Шығыс майдандағы 8-ші армия құрамында I резервтік корпустың басшылығы тапсырылды. Ол корпусын Гумбинен, Танненберг және Мазур көлдері шайқастарында жетектеді. 1914 жылдың тамыз айының соңында генерал-лейтенант, ал қараша айының басында 8-ші армияның қолбасшысы болып тағайындалды. Белоу Мазур көлдерінің екінші шайқасында (1915 жылдың ақпаны) 8-ші армияға, ал Курляндия шабуылында (1915 жылдың мамыры) Нимен армиясына (кейін 8-ші армия деп қайта аталды) басшылық етті. Оның әскерлері Курляндия және Литваға, Батыс Двина өзенінің оңтүстік бөлігіне дейін ілгеріледі. Ол сондай-ақ Македония майданында, неміс 11-ші армиясы мен бірінші және екінші болгар армияларынан құралған күштерге де басшылық етті. 1917 жылдың сәуір айында ол қысқа мерзімге Батыс майданына, Лилль аймағындағы 6-шы армияға басшылық етуге жіберілді.

Италия

1917 жылдың қыркүйегінен бастап Италия майданында қызмет етті. Капоретто шайқасында австро-германдық 14-ші армияға (жеті неміс және он австро-мажар дивизиясы) қолбасшылық еткен оның әскерлері итальян майының алғы шебін бұзып, итальян армиясын күйретіп жіберді, олардың дерлік қозғалмалы резервтері болмады. Бұл шайқас штурмдық бөлімдерді пайдаланудың тиімділігін және Оскар фон Хутьер еңбегімен әзірленген енгізіп шабуылдау тактикасын көрсетті. Немістердің у газды қолдануы Италияның екінші армиясының құлауына маңызды рөл атқарды. Неміс логистикасындағы ақаулар шайқасты Пиаве өзені бойында аяқтады, ал майдан жақын арада траншеялық соғысқа қайта оралды.

Батыс майдан

1918 жылдың ақпан айында Белоу Кайзершлахт шабуылы үшін жаңадан құрылған 17-ші армияны басқаруға Батыс майданға қайтарылды. Соғыс аяқталуға аздай қалғанда, Белоу Германия аумағындағы мүмкін соңғы шайқасқа дайындық жұмыстарына қатысты (Батыс қорғаныс күштері). Белоу 1917 жылдың 1 қарашасында Қара Бүркіт орденімен және 1-ші және 2-ші дәрежелі Темір крестпен марапатталды.

Соғыстан кейінгі

Төмен 1919 жылы зейнетке шықты. Соғыстан кейін одақтастар оны соғыс қылмыскері ретінде соттауға жасаған әрекет сәтсіз аяқталды. Отто фон Белоу 1944 жылдың 9 наурызында Геттинген қаласының жанындағы Бесенхаузенде қайтыс болды.

Отбасы

Фриц фон Белоудың туысы, соғыстағы тағы бір неміс қолбасшысы осы жерде жерленген. Екі генералді көбінесе шатастырып алады.