Акапулько жұмысшы партиясы: Революция мен жергілікті билік күресі (Akapulko júmyshy partiyasy: Revolyutsiya men jergi liki kuresi)
Workers Party of Acapulco
Акапулько жұмысшы партиясы (1919-1923) – Мексикадағы мағист және социалисттік саяси ұйым. Жұмысшы, шаруа қозғалысын қолдады, демократиялық билікке ұмтылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Акапулько жұмысшы партиясы (Lang es) – Мексиканың Акапулько қаласындағы мексикалық магонист және социалистік саяси партия. Хуан Р. Эскудеро құрған, 1919-1923 жылдар аралығында қызмет еткен. POA «Regeneración» басылымын жариялаған. Партия аймақтық деңгейдегі жұмысшы және шаруа қозғалыстарын ұсынды, олар халықтық және демократиялық жергілікті билікті құру үшін сайлау жолын іздеген.
Workers Party of Acapulco (Lang es) was a Mexican Magonist and Socialist political party local in Acapulco, Mexico. Founded by Juan R. Escudero and existed between 1919 and 1923. POA published Regeneración. The party represented worker peasant movements of a regional scope that sought electoral means to lay the foundations for the construction of popular and democratic local power.
XIX ғасырдың ортасы - XX ғасырдың басы
XIX ғасырдың ортасы мен XX ғасырдың басында Порфирио президенттігі кезінде Акапулько гачупиндердің негізгі орталығы болды. Гачупиндер – негізінен Испаниядан келген бай отбасылар мен жеке тұлғалар. Бір жұмысшылар одағы революцияны қолдады және жұмысшыларына еңбек ақысын қолма-қол төлеуді талап етті, себебі сауда үйлері өздері белгілеген бағамен жұмысшыларына тиімді төлем жасауға тырысты.
between the mid 19th century and early 20th century during the Porfirio Presidency. Acapulco was a focal point for gachupíns. Essentially, wealthy families and or Individuals predominantly from Spain. a workers union which declared itself in favor of the Revolution and demanded the payment of salaries in cash to avoid the payment of commercial houses conveniently made to their workers, with market prices set by themselves.
Эскудероның жер аударылуы
Эскудеро Испанияның бизнес олигархтарының мүдделеріне әсер еткен әлеуметтік жоспарларды жасағаны және іске асырғаны үшін тұтқындалып, түрмеге қамалды. Кейіннен оны Герреро штатының сол кездегі губернаторы Сильвестр Г. Марискал елден қуды. Көшпелі өмір салты 1918 жылға дейін, үш жылға жуық созылды, осы уақытта Эскудеро Рикардо Флорес Магонмен байланыс орнатып, Дүниежүзілік жұмысшы үйімен байланысуға қол жеткізді. Ол бау-бақша инспекторы, сот хатшысы болып жұмыс істеді және 1917 жылы қабылданған Конституцияны жан-жақты зерттеуге уақыт бөлді. Шетте жүрген жылдары жергілікті олигархия халықтық көтерілістерге жол бермеу үшін мадеризмді, хуертизмді, каранцизмді және обрегонизмді пайдаланды. Олигархияның қаражаты пара беруге, демпингтік саясатты сақтау үшін, барлық деңгейдегі лауазым иелерін жалақымен ұстауға және әскери басшылар мен плаза басшылары арқылы қарсыластарға түрлі жолдармен шабуыл жасауды қаржыландыруға жұмсалды. Революция кезінде Акапулько олигархиясы жағдайға қарай кез келген саяси немесе әскери көшбасшымен келіссөздер жүргізуге дайын болды, әрқашан өз мүдделерін жоғары қойды. Сондықтан, сауда үйлерінің иелері мен портодағы олигархтар Геррерода өршіп келе жатқан шаруалар қозғалысына қарсы тұру үшін Каранцизммен бірігіп, Емилиано Сапатаға идеологиялық жағынан жақын болған Хесус Х. Сальгадо басқарған қозғалысқа қарсы күш біріктірді. Испания олигархиясы Каранцизмді өзін сақтап қалу үшін пайдаланды, сондай-ақ Эскудеро құрған одақта Zapatism-ге қарсы күресу үшін қолданды. Бұдан өзге, ол конституционализм ұсынған келісім саясатын қабылдады және Акапулькодағы шаруалар қозғалысына Сильвестр Г. Марискалды енгізді.
Escudero was arrested and imprisoned after having formed and undertake social plans that affected the interests of Spanish business oligarchs. he was later expelled from the state of Guerrero by the then Governor Silvestre G. Mariscal. The exile lasted until 1918, during those almost three years of itinerancy, where Escudero would establish contact with Ricardo Flores Magón and managed to link up with the House of the World Worker, working as a garden inspector, court secretary and taking the time to study in detail the recently promulgated Constitution that was established in 1917. In those years of exile, the local oligarchy used indiscriminately Maderism, Huertism, Carrancism and Obregonism to prevent the port of any popular rebellions, The funds used by the oligarchy was for bribery, to pay the gunmen to maintain dumping practices, keep officials at all levels on the payroll and finance attacks by different means on opponents through military leaders and plaza bosses. The Acapulco oligarchy at the time of the revolution, had no problem in negotiating with any political or military leader of any faction according to the circumstances, always in favor of its own interests. for this reason, the owners of the commercial houses and Oligarchs in the port did not hesitate to join forces with Carrancism to confront the peasant movements rising up in Guerrero led at that time by Jesús H. Salgado, who was ideologically close to Emiliano Zapata. The Spanish oligarchy used Carrancism to manage itself to stay afloat but also used it in the union that Escudero created to combat Zapatism, Furthermore it embraced the policy of reconciliation that constitutionalism offered in the union and the introduction of Silvestre G. Mariscal into the peasant movements in Acapulco.