1991 жылғы Тур де Франс: Индурайннің жеңісі және жарыс тарихы

Кіріспе

1991 жылғы "Тур де Франс" – 6 шілдеден 28 шілдеге дейін өткен "Тур де Франс" жарысының 78-ші шығарылымы. Жалпы жарыс қашықтығы 22 кезеңді құрады. Жарысты Мигель Индурайн жеңіп алды, ал оның "Банесто" командасы командалық есепте де жеңіске жетті. Нүктелік сыныптаманы Джамолидин Абдужапаров жеңді, бірақ ол соңғы кезеңде құлауға шамалы жетіп қалды. Тау сыныптамасын Клаудио Чиапуччи, ал жас велошабанздар сыныптамасын Альваро Мехия жеңіп алды.

Жарыс туралы жалпы түсінік

Прологты алдыңғы жарыста да жеңіп алған маман Тьерри Мари жеңіп алды. Лемонд үшінші орынды иеленді. Бірінші кезеңде он бір велосипедші қашып кетті, оның ішінде жалпы жеңіс үшін үміттенген бірнеше велосипедші: Лемонд, Брейкинк, Рольф Сорренсен және Келли. Мари бұл топта болмады, ал уақыт бонусының арқасында Лемонд жарыстың көшбасшысы болды. Сол күні командалық уақыт сынағы өтті, оны Соренсеннің командасы жеңіп алды, Соренсен жалпы есепте жаңа көшбасшы болды. Соренсен бірнеше кезең бойы көшбасшылықты сақтап тұрды, бірақ бесінші кезеңде құлап (көлік аралдарына соқтығысып), жақсыруынша сүйегі сынды. Ол кезеңді аяқтады, бірақ келесі кезеңге қатыса алмады, сондықтан алтыншы кезең сары жейдесіз басталды. Алтыншы кезеңде Тьерри Мари кезеңнің басында қашып кетіп, жекелеген шабуылмен финиш сызығына жетті, бұл соғыстан кейінгі Тур де Франстағы үшінші ең ұзақ жеке қашып кету болды. Оның қалғандарынан басымдығы оны жалпы рейтингте алға шығаруға жеткілікті болды. Сегізінші кезеңдегі уақыт сынағын Мигель Индурайн жеңіп алды, Лемонд екінші орынға табан тіреп, сегіз секундқа қалып қойды. Бұл Лемондты жаңа көшбасшы етіп, Брейкинк екінші орынға көтерілді. Тоғызыншы кезеңде бразилиялық Мауро Рибейро тұңғыш рет Тур де Франста кезең жеңісіне қол жеткізді. Он бірінші кезеңге дейін PDM командасынан екі велосипедші жарыстан шықты. Осы кезеңде тағы екеуі бас тартты, ал біреуі кешігіп келді. Команда қалған төрт велосипедшінің (оның ішінде жалпы есепте алдыңғы ондыққа кірген Брейкинк, Келли және Алкала) де ауруға шалдыққандарын және ертеңгі күні команданың толығымен жарыстан шығатынын мәлімдеді. Допингтік бағдарлама сәтсіз аяқталды деген қауесет тарады, бірақ ресми жазалар берілмеді. Он бірінші кезеңнен кейін демалыс күні болды, осы күні велосипедшілер ұшақпен Нант қаласынан По қаласына жеткізілді. Урс Циммерман ұшудан қорқып, ұшаққа отырудан бас тартты. Оған қарсылық білдірген соң, басқа көлік түрімен саяхаттауға рұқсат берілді. Турдың он екінші кезеңі Пиреней тауларына кірді. Күшті қарсыластардан тұратын топ қашып кетті: Люк Лебланк, Шарли Мотте және Паскаль Ришар. Лемонд оларды қуып жете алмады, сондықтан топ финиш сызығына дейін қашып кетті. Мотте кезеңді жеңіп алды, ал Лебланк жалпы есепте жаңа көшбасшы болды, Лемонд енді екінші орында тұрды. Он үшінші кезең он екінші кезеңнен де көп шығыршықтарды қамтыды. Лемонд Турмалет тауының төменгі бөлігінде қашып кетті, бірақ Индурайн оны қуып жетіп, басқа велосипедшілерді де өзімен бірге алып кетті. Турмалет тауының жоғарғы жағына жақындағанда Лемонд оларға ілесе алмады және байланысын үзіп алды. Төбеден кейін Лемонд қайтадан төмен түсті, бірақ Индурайн осы уақытта қашып кеткен еді. Лемонд Индурайнды қуып жете алмады. Олар Col d'Aspin тауына көтерілгенде Лемонд Индурайнды көре алды, бірақ көтерілу кезінде Индурайн қашықтықты ұлғайтты. Клаудио Чиапуччи қуғын тобынан қашып, Индурайнға жақындады. Индурайн бұл туралы естігенде, Чиапуччиді күтіп, олар Лемондтан қашу үшін бірлесіп жұмыс істеді. Чиапуччи мен Индурайн финиш сызығына дейін қашып кетті; Чиапуччи кезеңді жеңіп алды, ал Индурайн жаңа көшбасшы болды. Лемонд бұл кезеңді жеті минуттан астам уақыт жоғалтып, тоғызыншы орынға түсті. Келесі үш кезең салыстырмалы түрде тегіс болды және жалпы есепте маңызды өзгерістер күтілмеді. Бірақ Лемонд уақытты қайтару үшін бар күшін салды және он алтыншы кезеңде қашып кетті; екінші орынды иеленіп, ол жарты минутқа жуық уақытты қалпына келтірді. Он жетінші кезең Альп тауларында өтті, финиш сызығы Альп-д'Юз тауында орналасқан. Джанни Бугно жеңіске жетті, оның қасынан Индурайн келді. Лемонд бұл кезеңде тағы екі минут жоғалтты. Он сегізінші кезең соңғы таулы кезең болды, және бұл кезеңде Лемонд жеті минутқа жуық уақыт жоғалтты. Индурайн жарысқа үш минуттан бұрын шықты, Джанни Бугнодан оқшауланды. Индурайнның мамандығы уақыт сынағы болғандықтан, бұл жарыстағы соңғы қиындық болды, сондықтан ол жеңіске жететініне сенімді болды. Индурайн уақыт сынағында жеңіске жетіп, 1991 жылғы Тур де Франс жарысын жеңіп алды. Соңғы кезеңде, Елисей далаларында, финиш сызығына жақындағанда, Джамолидин Абдужапаров этап жеңісі үшін спринттегенде кедергіге соқтығысып, апат болды. Абдужапаров ұпайлар бойынша бірінші орында тұрды, бірақ бұл кезеңді жеңу үшін кезеңді аяқтауы керек болды. Он бес минуттан кейін ол орнынан тұрып, велосипедімен финиш сызығынан өтті.

The prologue was won by specialist Thierry Marie, who also had won the prologue in the previous race. LeMond finished with the third best time. In the first stage, a group of eleven cyclists escaped, including some cyclists aiming for the overall win: LeMond, Breukink, Rolf Sørensen and Kelly. Marie was not in this group, and thanks to time bonuses LeMond became the race leader. Later that day, the team time trial (stage 2) was run, won by Sørensen's team, and Sørensen became the new leader of the general classification. Sørensen kept the lead for a few stages, but in the fifth stage he fell (crashing into a traffic island) and broke his clavicle. He managed to finish the stage, but was unable to start the next stage, so the sixth stage started without a yellow jersey. In that sixth stage, Thierry Marie escaped early in the stage, and reached the finish alone, with a solo of , the third longest post war solo escape in the Tour de France. His margin to the rest was big enough to put him back in the top position of the general classification. The time trial in stage eight was won by Miguel Induráin, with LeMond in second place, only eight seconds slower. This was enough to make LeMond the new leader, with Breukink in second place. Stage 9 saw the first Brazilian, Mauro Ribeiro, to win a stage at the Tour de France. Before the tenth stage, two cyclists from PDM gave up. During that stage, two more gave up, and one came in late. The team revealed that the remaining four cyclists (including Breukink, Kelly and Alcalá, ranked in the top ten of the general classification) were also sick, and the next morning the entire team abandoned. There were rumours that a doping program had gone wrong, but no official penalties were given. After the eleventh stage, there was a rest day, on which the cyclists were transferred from Nantes to Pau, by airplane. Urs Zimmermann had a fear of flying, so he refused to use the airplane. The jury then disqualified him, but after the other cyclists protested, he was allowed to use other means of transportation. The Tour entered the Pyrenees in the twelfth stage. A group escaped with some strong outsiders: Luc Leblanc, Charly Mottet and Pascal Richard. LeMond was unable to organise the chase, so the group stayed away until the finish. Mottet won the stage, and Leblanc became the new leader in the general classification, with LeMond now in second place. The thirteenth stage included even more climbs than the twelfth stage. LeMond escaped on the bottom of the Tourmalet, but Indurain chased him and reached him, taking other cyclists with him. Near the top of the Tourmalet, LeMond was unable to follow, and lost contact with the others. After the top, LeMond was able to get back on the descent, but in the meantime Indurain had escaped. LeMond tried to get back to Indurain, but was unable to do so. When they reached the start of the climb of the Col d'Aspin, LeMond was within sight of Indurain, but on the climb Indurain increased the distance. Claudio Chiappucci had escaped from the chasing group, and was getting close to Indurain. When Indurain heard this, he waited for Chiappucci; they then worked together to get away from LeMond. Chiappucci and Indurain stayed away until the finish; Chiappucci won the stage and Indurain became the new leader. LeMond finished that stage in ninth place, losing more than seven minutes. The next three stages were relatively flat, and normally no important changes in the general classification are expected. But LeMond did everything he could to win back time, and escaped on the sixteenth stage; finishing in second place, he won back almost half a minute. The seventeenth stage was in the Alps, with an uphill finish on l'Alpe d'Huez. Gianni Bugno won, closely followed by Indurain. LeMond lost two more minutes this stage. The eighteenth stage was the last mountainous stage, and in this stage LeMond lost almost seven minutes. Indurain was leading the race, three minutes before Gianni Bugno. Because a time trial, Indurain's specialty, was the last serious obstacle in the race, Indurain was almost sure of the victory. And indeed, Indurain won that time trial, so he won the Tour de France of 1991. In the last stage, there was a crash on the Champs Élysées, just before the finish, after Djamolidine Abdoujaparov, sprinting for the stage victory, hit a barrier. Abdoujaparov was leading the points classification, but had to finish the stage to win this classification. After fifteen minutes, he was able to get up and walk his bicycle across the finish line.