Кіріспе
Жаңа Мексикаға тән асхана
Жаңа Мексика асханасы – АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы Нью-Мексико штатының асханасы. Аймақ негізінен Пуэбло үндістерінің асханасымен, испан және мексикалық асханасының бірігіп кеткенімен танымал, бұл асхананың бастаулары Nuevo México-ға дейін барып жетеді. Бұл Оңтүстік-Батыс асхана стилі Нью-Мексиконың қазіргі шекарасынан тысқары да кең таралған, және Нью-Мексиконың бұрынғы аумақтарында, қазіргі Аризона штатында, Техастың бір бөлігінде (әсіресе Эль-Пасо округі мен панхендлде), Колорадоның оңтүстік бөлігінде, Юта мен Невада штаттарында кездеседі. Бұл асхананың тарихы бойында түрлі өзгерістерге ұшырап, әртүрлі ықпалдарға іш болды, оның ішінде жақын орналасқан Апачи, Навахо тайпаларынан, сондай-ақ Жаңа Испания мен Испания империясының аумақтарынан, француз, итальян, португал және басқа да Жерорта теңізі елдерінің асханаларынан, ал ерте замандағы еуропалық қонақ үйлер мен кафелерден, сонымен қатар американдық аумақтық кезеңде ковбойлардың жылжымалы асханалары мен батыстық салондардан, штат құрудан кейін 66-шы бағдарлама бойынша ашылған американдық дәмханалардан, мексикалық-американдық асханадан, жылдам тамақтан және әлемдік асханадан әсер алды. Дегенмен, Жаңа Мексика асханасы салыстырмалы түрде оқшау жағдайда дамыды, бұл оның өзіндік жергілікті, испан, мексикалық және латындық сипаттерін сақтап қалуына мүмкіндік берді, сондықтан ол Құрама Штаттардағы басқа латындық асханалардан ерекшеленеді. Жаңа Мексикаға тән дәмдеуіштерге, шөптерге, хош иістерге және көкөністерге баса назар аударғандықтан, оны мексикалық және американдық асханалардан оңай ажыратуға болады; әсіресе қызыл және жасыл Жаңа Мексика чили бұрыштары, анис (бизкочитоларда қолданылады) және қарағай жаңғақтары (жеңіл тағам ретінде немесе десерттерде қолданылады) ерекшеленеді. Сондай-ақ, Жаңа Мексикаға тән тағамдардың болуымен де ерекшеленеді, мысалы, үндістердің сопапилласы, таңғы асқа арналған буррито, қабаттасқан энчилада (enchilada montada), жасыл чилиден жасалған тұшпара, carne seca (жұқалап кесілген кептірілген ет), жасыл чилимен жасалған бургер, позоле (дәнді жидектерден жасалған тағам), баяу пісірілген фрихола (бұршақ, әдетте пинто немесе болита бұршақтары), калабакита (қабақ және жазғы бақшадан жасалған тағам) және Адобада (қызыл чилиде маринадталған шошқа еті).
Тарих
Жаңа Мексиканың қазіргі шекаралары белгіленгенге дейін Санта-Фе де-Ньюэво-Мексиконың жерлік талабы Пуэбло халықтарын қамтыды, сонымен қатар Чирикауа, Команч, Мескалеро және Навахо тайпаларының жерлерін де басқарды. Испандықтар өздерінің ас-дәмін әкелді, ол жергілікті халықтардың тағамдарымен үйлесті. Олар жергілікті жүгері, чили, бұршақ, қабақ және басқа да жергілікті ингредиенттерге бидай, күріш, сиыр еті, қой еті/қозы еті сияқты басқа да тағамдар мен дәмдеуіштерді қосты. Осы ерекше тарих, жергілікті жер бедері мен климаттың үйлесуі Нью-Мексиконың ас-дәмі мен Солтүстік Мексикадағы және Калифорния, Аризона және Техас сияқты Оңтүстік-Батыс АҚШ штаттарындағы ұқсас стильдер арасында маңызды айырмашылықтарға әкелді. Жаңа Мексикалықтар чили туралы айтқанда, олар Техас чили кон карне деп аталатын дәмдеуіштердің, еттің немесе бұршақтың қоспасы емес, өткір бұршақтарды немесе олардан жасалған соусты айтады. Чили бұршағы кейде Нью-Мексикадан тыс жерлерде "чили" деп жазылса да, АҚШ сенаторы Пит Домениси Конгресс журналына енгізе отырып, осы штаттың "чиле" деп жазылуын ресми тіркеді. Жаңа Мексиканың дәстүрлі ас-дәмін сипаттаған алғашқы аспаздық кітаптардың авторы – педагог және жазушы Фабиола Кабеса де Бака Гилберт, ол 1931 жылы "Тарихи ас-дәм" кітабын жариялады. Оның еңбегі АҚШ-та чилимен тамақ дайындауды кеңінен таныстыруға көмектесті.
Чили
Нью-Мексико чилиі – Нью-Мексико тағамдарының ең маңызды құрамы болып табылады. Чили – Нью-Мексиконың ең ірі ауыл шаруашылығы өнімі. Нью-Мексикода жасыл чили мексикалық тағамдар мен американдық тағамдар сияқты, мексикалық стильдегі тағамдарда да танымал, мысалы, чизбургерлер, картоп фри, багеттер және пицца. Нью-Мексико штатының ресми сұрағы – «Қызыл немесе жасыл?». Бұл негізгі тағамға қызыл немесе жасыл чили таңдауды білдіреді. 1980-ші жылдарда пайда болған «Рождество» дәстүрі – екеуін де сұрау (бір жағы жасыл, екінші жағы қызыл). Нью-Мексиконың қызыл және жасыл чилиі өте бай және ерекше дәмге ие, сондықтан дәстүрлі дайындау үшін көп қосымша дәмдеуіштердің қажеті жоқ. Нью-Мексико чилиін дайындаудың мәні – оның қарапайымдылығында. Нью-Мексиконың жасыл чилиі – Capsicum annuum түрінің бір нұсқасы, ол 19 ғасырдың соңында Нью-Мексикода ерекше сорт ретінде дамыған. Бүгінде ол бірнеше түрлі және таңдап өсірілген сорттарда қолжетімді. Чили биік таулы (4000–8000 фут) және құрғақ, ыстық климатта өсіріледі. Жүзім сияқты, осы өсіру жағдайлары генетикалық факторлармен бірге Нью-Мексиконың жасыл чилиіне ерекше терең жасыл түс, текстура және дәм беруге көмектеседі. Нью-Мексико климаты чилидің басқа аймақтардағы қарағанда капсаицин деңгейін арттырады. Бұл ыстық сорттардың пайда болуына мүмкіндік береді. Нью-Мексиконың жасыл чилиінің ыстықтығы жұмсақтан өте күштіге дейін өзгереді. Орық кезінде (тамыз айынан қазан айының ортасына дейін) жасыл чили әдетте пісіріліп, қабығынан тазартылып, келесі жылға тоңдарылады. Чили Нью-Мексикода соншалықты маңызды, көптеген ұлттық желідегі мейрамханалар Нью-Мексикодағы филиалдарында оны ұсынады. Ристра жасау процесі еңбекке талапты, сондықтан соңғы онжылдықтарда ол көбінесе декоративтік бұйымға айналды. Нью-Мексико чилиінің көп бөлігі штаттың оңтүстігіндегі Хатч аңғарында, Хатч ауылының маңында өсіріледі. Ол сонымен қатар Рио-Гранде аңғарының бойында өсіріледі, ал солтүстіктегі Чимайо да чилиімен танымал.
Пийон
[[Қарағай жаңғақтары, немесе пиньон жаңғақтары – Нью-Мексикодағы жергілікті американдықтар мен испандардың дәстүрлі тағамы, олар кең таралған пиньон қарағай бұтасынан жиналады. Нью-Мексико штаты пиньон сөзін белгілі бір жергілікті Нью-Мексико қарағайларының түрлерінен алынған қарағай жаңғақтарымен қолдану үшін қорғайды.]]
Басқа ингредиенттер
Бидай ұнынан жасалған тортильялар Нью-Мексико асханасында столдық нан ретінде жүгеріден жасалған тортильялардан гөрі жиі кездеседі. Дегенмен, жүгері тортильясы, жүгері чипсі және масса – көптеген дәстүрлі Нью-Мексико тағамдарының негізі болып табылады және кейде көк жүгеріден жасалады. Көбінесе дайындалатын дәстүрлі тағамдар: энчилада, тако, посоле, тамале, сопаипилья, ал тағаммен бірге бал да беріледі. Жүгері (дән) негізгі азық болып қала береді, Нью-Мексикода ең көп кездесетін түрі – сары тәтті жүгері, бірақ кейде ақ түрі де қолданылады, ал көк және қызыл кремневый жүгерінің түрлері атоль және көк жүгері чипсі сияқты арнайы тағамдарға пайдаланылады. Жүгері дәні мен қазандық жүгері Америка Оңтүстігіндегідей жиі гарнир ретінде беріледі. Жүгері Нью-Мексико сальсасының немесе пико де галлоның құрамына жиі қосылмайды, көбінесе жеке гарнир ретінде дайындалады. Анис кейбір десерттерде, әсіресе штаттың дәстүрлі печеньесі – бизкочитода жиі қолданылады. Киноза (дәл қайнатқыш жасыл шөп, оны мексикалық немесе қытай петрушкасы деп те атайды, ал тұқымдары кориандр деп белгілі) сальсаларда жаңа күйінде және дерлік кез келген тағамның үстіне қосылады; дәстүрлі Нью-Мексико асханасында кеңінен таралмаған, бірақ Санта-Фе стилінің ерекше белгісі болып табылатын дәм. "Мексикалық тағамның" мәнді дәмдеуіші – зира, Нью-Мексико тағамдарында өте ерекше қолданылады, көбінесе буррито, тако және начосқа арналған етті дәмдеу үшін қолданылады. Ол қызыл және жасыл чили соустарын дәмдеу үшін қолданылмайды. Ориган дәстүрлі Нью-Мексико тағамдарында сирек қолданылатын, бірақ кең таралған шөп. Нью-Мексикодағы Рио-Гранде өзені бойындағы алғашқы испан отарлары шафранның орнына сафлорды дәстүрлі рецепттерде пайдаланған. Нью-Мексиконың Корралес қаласынан шыққан "Корралес Азафран" деп аталатын ескі сорт әлі де өсіріліп, Нью-Мексико асханасында шафранның орнына қолданылады.
Тамақ пен ыдыс-аяқ
Албонида (етті ұяшықтар шұпағы) – дәстүрлі түрде сиыр еті шұпағы, ұнтақталған шошқа еті немесе сиыр еті, көкөністер мен күрішпен дайындалады. Сондай-ақ "albondigas" сорпасы деп те аталады. Албонидас – бұл тағамның да, ет торының да атауы. Таңғы асқа арналған буррито – жоғарыда аталғандардың таңғы ас нұсқасы, әдетте, аралас жұмыртқа, картоп, қызыл немесе жасыл чили, ірімшік (әдетте Чеддар), кейде бекон немесе шұжық қосылады; Санта-Фе, Нью-Мексикода пайда болған. Кактус картоп: Қабық перәлі кактус нопалдар жолақтарға кесіліп, француз картопындай қуырылады немесе терең майда қуырылады, соуста мақтап жеуге беріледі. Calabacitas: Жазғы қабақ (calabas) пияз, сарымсақ, сары жүгері, жасыл чилимен майда қуырылады. Капиротада – дәстүрлі түрде ораза кезінде дайындалатын нан пудингі десерті. Капиротада пісірілген нан ұсақ-түйектерінен немесе бироте немесе болилло нанының кесілгендерінен жасалады, содан кейін балқыған қант немесе пилонцильо және корицадан жасалған сиропқа малындырылады. Онда әдетте стақан, басқа да жемістер мен жаңғақтар қосылады. Пештен шыққан ыстық ірімшікті кішкене қырқып қосып, ерітуге болады. Ыстық немесе суық қызмет етеді. [[Адобада – қызыл чили тұқымдасына, сарымсақ пен ореганоға маринадталған және баяу пісірілген шошқа еті. Чилес рельенос – жасыл чили, ірімшікпен толтырылып, жұмыртқа қамырына малынған және қуырылған. Бұл тағам басқа мексикалық асханалардан өзгеше, өйткені ол poblano бұрышының орнына жаңа мексикалық чилиді қолданады. Чили соусы – қызыл немесе жасыл чилиден жасалған соус, әдетте ыстық күйінде беріледі. Жасыл чили кесілген, пісірілген жаңа немесе мұздатылған жасыл чилиден жасалады, ал қызыл чили кептірілген, пісірілген және ұнтақталған піскен (қызыл) чилиден жасалады. Штаттың оңтүстік-шығысында, Техас және Луизианадағыдай, ракуш құйрықтары да жейді. Жергілікті халық ежелгі заманнан бері тұщы су моллюскаларын пайдаланғанмен, олар қазіргі Нью-Мексикодағы ас-суда кеңінен таралған емес, бірақ әртүрлі теңіз өнімдерін қолданған (мысалы, ресторандарда креветка такосы танымал). Крем-карамель – карамельді крем. Флаута – ұсақ, тығыз оралған, қуырылған жүгері тортильясы, ішіне ұнтақталған сиыр еті, тауық, шошқа немесе күріш еті салынған, үстіне гуакамоле және қышқыл қаймақ қосылып беріледі. Химичанга және такитомен салыстырыңыз. Фрижольді көбінесе Нью-Мексикода қайтадан қуырылған бұршақ ретінде емес, тұтас түрде ұсынады. Frijoles refritos (қайта пісірілген бұршақ) – бүкіл пісірілген бұршақ бекон майына қуырылып, қалың пастаға айналғанша күйдіріледі. Green chile cheeseburger – кеңінен Нью-Мексиканың сырлы бургерінің түрі деп саналады, ол ерітілген ірімшікпен және тұтас немесе кесілген жасыл чилимен үстіне қойылған қарапайым гамбургер. Бұл хош иісті гамбургердің басқа түрлеріне қарағанда ерекше Нью-Мексиколық болып табылады және тіпті аймақтағы ірі фаст-фуд желілері ұсынады. Жасыл чили қызанақ – дәстүрлі ірімшік қызанақтың жаңа мексикалық нұсқасы, қызанақ жасыл чили тұздықпен тұншықтырылып, ірімшікпен шашылған. Жасыл шире ұнтағы – жасыл шире ұнтағы пайдаланылған кальдильоға ұқсас. Стандартты ингредиенттер – шала туралған жасыл чили, ұнтақталған немесе ұсақталған сиыр еті, ұсақталған немесе ұсақталған шошқа еті, картоп, кесілген қызанақ, пияз, сарымсақ және тауық немесе сиыр еті. Frybread – навахо халқы "Ұзақ жол жүруден" кейін, олар Боске Редондоға, Нью-Мексикоға күштеп көшірілгеннен кейін дамыған, терең қуырылған қамырдан жасалған дәстүрлі қалың жалпақ нан. Балмен жейтін тағам ретінде немесе Навахо таколарын жасауға арналған. Нью-Мексиконың сопаипилласы – осының бір түрі. Гуакамоле – Нью-Мексиконың дәстүрлі нұсқасы – авокадо ұсақтап немесе төмендегілердің өте аз мөлшерінде араластырып: ұсақ шалынған пияз, помидор, сарымсақ, тұз және лимон шырыны. Бұл тағамның алғашқы жапырақты жасыл түстегі жапайы тоқтының бөлшектері болды, бірақ қазір олардан жасалған квилиттерді табу өте сирек. Кесадилла – нанның орнына екі ұн тортильясы немесе бір бүктелген тортильясы бар жармаланған ірімшікпен жасалған бутерброд. Ол көбінесе маймен майланып, ірімшікті еріту үшін тостқа пісіріледі, содан кейін сальса, пико де гальо, чили, гуакамоле және қышқыл қаймақпен, ашытқы немесе ас ретінде беріледі. Сопаипилла (немесе сопапилла) – үнділік жарма нанға ұқсас дәмді, қуырылған тез нан. Нью-Мексико нұсқасы өте үлкен. Ол Нью-Мексикодағы мейрамханаларда әдеттегі үстел наны ретінде бал немесе бал сары майдан жасалған бөтелкемен бірге ұсынылады. 1930 жылдардағы Ұлы депрессияға дейін олар желі немесе джеммен берілетін, ал бал оның орнына қолданылып, содан бері дәстүрлі қосымшаға айналды. Оларды ішіне ұнтақталған сиыр еті, жыртылған тауық және қайта пісірілген бұршақ сияқты ащы ингредиенттермен толтырып, басқа тағам ретінде де беруге болады.
Green chile cheeseburger – widely considered the New Mexican variety of cheeseburger, it is a regular hamburger topped with melted cheese and either whole or chopped green chile. The flavor is very distinctively New Mexican when compared to other types of hamburgers, and is even offered in the region by major fast food chains. Green chile cheese fries – a New Mexican variant to traditional cheese fries, fries served smothered with green chile sauce and topped with cheese. Green chile stew – similar to caldillo with the use of green chile. Standard ingredients are coarsely chopped green chile, ground or cubed beef, ground or cubed pork, potato, diced tomato, onion, garlic, and chicken or beef stock. Frybread – a traditional thick flatbread of deep fried dough, developed by the Navajo people after the "Long Walk", when they were forcibly relocated to Bosque Redondo, New Mexico. Served as a snack with honey or for making Navajo tacos. The New Mexico sopaipilla is a variant of this. Guacamole – the traditional New Mexico version is avocados smashed or blended with a very small amount of the following: finely chopped onion, tomato, garlic, salt and lemon juice. Wild lamb's quarters were the original leafy green for this dish, but now it is extremely rare to find quelites made with them. Quesadilla – a grilled cheese sandwich of sorts in which two flour tortillas, or one folded, are used instead of bread. It is often lightly oiled and toasted on a griddle to melt the cheese, then served with either salsa, pico de gallo, chile, guacamole, and sour cream, as an appetizer or entrée. Sopaipilla (or sopapilla) – a puffed fried quick bread with a flavor similar to Indian fry bread. The New Mexico version is very large. It is served as a standard table bread at New Mexican restaurants with a squeeze bottle of honey or honey butter. Prior to the Great Depression in the 1930s, they were served with jelly or jam, and honey was used as a substitute and from then on became the traditional accompaniment. They can also become an entrée by stuffing them with savory ingredients such ground beef, shredded chicken, and refried beans.
Ресторандар
Жаңа Мексика тағамдарын дайындап, ұсынатын бірнеше мейрамхана мен мейрамханалар желісі болған.