Кіріспе

Уолтер Астон, Форфардың 2-ші лорды (6 сәуір 1609 – 23 сәуір 1678) – Форфардың 1-ші лорды Уолтер Астон мен Гертруд Садлердің екінші және ең үлкен баласы, ол Гертфордширдегі Стендоннан шыққан сэр Томас Садлердің қызы және оның екінші әйелі Гертруд Маркхэм еді. Леди Астон белгілі елизаветалық мемлекет қайраткері сэр Ральф Садлердің немере қызы болды.

Өмірбаян

1639 жылы ол әкесінен кейін Шотландия жұрты ретінде Форфар лорды Астон атанды, ал 1660 жылы анасының ағасы Ральф Садлер қайтыс болғаннан соң, Англияның Гертфордшир округіндегі Стэндон және басқа да иеліктерді мұрагерлік етті. Оның негізгі резиденциясы Стаффордширдегі Тиксал болды. Ол сондай-ақ, жергілікті бейбіт сот судьялары, "өздерінің көрнекті көршілері", оның дініне ешқандай күдік келтірмейтініне және "мен мұндай адам емеспін" деп сендіргендерін айтты. Оған қарсы ешқандай шара қолданылмады. "Жомарт Лорд Астон" жергілікті халық арасында өте танымал болды, және оның жерлеу рәсіміне мыңға жуық адам қатысқан деседі: аза тұрушылардың көп бөлігі протестанттар болғанымен, жерлеу рәсімінде католик обрядтарын жасыруға тырыспағаны байқалады. Ол 1678 жылдың 23 сәуірінде қайтыс болды, оның орнына үлкен ұлы Уолтер Астон, Форфардың 3-ші лорды Астон келді, ол әкесінің Стаффордшир католик қауымын қорғаушы рөлін мұрагерлік етті және кіші інісі Уильям сияқты Попш заговорларының шейіті болудан мүжілді. Кеньон, 157-бет. Ол Стаффордтағы Сент-Мэри шіркеуіне жерленді. Оның жесірі көп ұзамай қайтыс болды: күйеу баласы сэр Джон Сауткотттың (оның қызына үйленген) айтуынша, "ол ренжіп, ақыл-есінен айырылып, көбінесе үнсіздік сақтап, тамақтан бас тартты". Олардың тағы төрт қызы болды: Гертруда (кесіп), Мэри, Фрэнсис, ол 1-ші баронэт сэр Эдвард Гейджге үйленді, және Энн, ол 1-ші Ворчестер маркизі Генри Сомерсеттің немересі, Пэунтли Корттың Генри Сомерсетіне үйленді; сондай-ақ екі кіші ұлы Томас және Уильям болды.