Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уругвайлық автор (1791–1862)
Uruguayan author (1791–1862)
Франсиско Эстебан Акунья де Фигероа (3 қыркүйек 1791 – 6 қазан 1862) – уругвайлық ақын және жазушы. Ол 1791 жылдың 3 қыркүйегінде Монтевидеода туды және 1862 жылдың 6 қазанында қайтыс болды. Ол Корольдік қазынашылықтың қазынашысы Хасинто Акунья де Фигероаның ұлы болған.
Francisco Esteban Acuña de Figueroa (September 3, 1791 – October 6, 1862) was a Uruguayan poet and writer. He was born in Montevideo, on September 3, 1791 and died on October 6, 1862. He was the son of the Treasurer of the Royal Treasury, Jacinto Acuña de Figueroa.
Білім және мансап
Акуньяның әкесі оны Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласында оқуға жіберді. Оның алғашқы білімі Сан-Бернардино монастырында алды, ал білімін Буэнос-Айрестегі Сан-Карлос Корольдік колледжінде аяқтады. 1810 жылы қалаға жасалған шабуылға байланысты оқуын тоқтатты, өнер саласындағы білімін дамытып, отанына оралды. Монтевидеоға қайтып келген соң, әкесіне жұмыс істеп жүріп өлеңдер жазды. Монтевидеода баспахана болмағандықтан, оның еңбектері сол кезде жарияланбады. Кейіннен ол Уругвай және Парагвай ұлттық әнұранының сөзін жазды. Ол тәуелсіздік күресіне қатыспады, бірақ Франсиско Хавьер Элио мен Гаспар де Вигодеттің отаршылдық үкіметтеріне адал болды. 1814 жылы Монтевидео түскеннен кейін, 25 жасында Рио-де-Жанейродағы португал сарайына жер аударылды, онда Испания үшін дипломатиялық қызметтер атқарды. Ал әкесі Монтевидеода қалды, жаңа үкімет оның қабілетін бағалап, лауазымында қалдырды. 1818 жылы Жозе Артигас құлағаннан кейін, қала португалдық билікке өткен соң Монтевидеоға оралды. Әдеби қызметімен қатар, ол мемлекеттік қазынашы (әкесінен кейін), 1846 жылы театрлық шығармаларды цензуралау комитетінің мүшесі, ал 1840-1847 жылдары Қоғамдық кітапхана мен мұражайдың директоры болып жұмыс істеді.
Acuña's father sent him to study in Buenos Aires, Argentina. His early education was at the Convent of San Bernardino, and he completed his studies in Buenos Aires at the Royal College of San Carlos, from which returned in 1810, prompted by the invasion of the city, having pursued studies in Arts. He returned to Montevideo, where he wrote poems while working for his father. There was no printing press in Montevideo, so none of his works were published at that time. He went on to become the author of the words of the national anthems of Uruguay and Paraguay. He did not subscribe to the independence cause, but remained loyal to the colonial governments of Francisco Javier Elío and Gaspar de Vigodet, and after Montevideo fell in 1814, at 25 years old, he was exiled to the Portuguese Court in Rio de Janeiro, where he performed diplomatic functions for Spain. His father, on the other hand, remained in Montevideo, where he was confirmed in office by the new government because of his capacity for the job. He returned to Montevideo in 1818, after the fall of José Artigas, the city falling under Portuguese rule, under which it would remain. Besides his literary work, he occupied posts such as state treasurer (succeeding his father), a member of the committee on the censorship of theatrical works (in 1846), and director of the Public Library and Museum (1840–1847).
Шығармалары
1857 жылы Акуньяның өлеңдері кітап болып жарық көрді, ал 1833 жылдан бері қолданылып келе жатқан Уругвайдың ұлттық әнұраны пайда болды. Акуньяның 1848 жылы өзі жинақтаған, ал 1890 жылы "Толық шығармалар" деген жалпы атаумен 12 томдық жинақ ретінде жарық көрген кең көлемді әдеби еңбегі болды. Онда көптеген өлеңдер, әңгімелер және тағы да басқалар бар. Оның көптеген туындыларында күшті сатиралық үлгі басым. 1965 жылы Артигас кітапханасының уругвай классикасы жинағында оның өлеңдерінен құралған антология жарық көрді. Оның ең қызықты өлеңдерінің бірі – Salve Multiforme (Көп түрлі Салют), осы туынды туралы автор былай дейді: Salve Multiforme екі қолданысқа ие, екі түрлі мақсатты көздейді. Бірінші, ең маңызды және нақты мақсаты – таза діни сипатта, ал екіншісі – дүниеуи немесе саяси мақсатта. Осы бірінші қырынан алғанда, ол аспанның құдайлық патшайымына шексіз құрмет пен мақтаудың белгісі, бұл Салюттің дұғасы, ол дерлік шексіз көптеген жолдармен ұсынылуы және қайта жаңғыртылуы мүмкін: соншалық, миллиондаған жылдар бойы үнемі және үздіксіз оқу осы дұғаның барлық мүмкін парафраздарын толықтыруға жеткіліксіз, осы әдіс бойынша құрастырылған. Автор осы Салютті 44 бөлікке бөліп, 1-ден 44-ке дейін нөмірленген бағаналарға орналастырды. Әр фрагментте өзінің бағанында 26 парафраз немесе кемінде ұқсас байланысты сөздер бар, және алдыңғы және келесі бағаналардың 27 фрагментінің кез келгенімен біріктіріледі, бұл Салюттің мағынасын бұзбай, әрқашан өзінің грамматикалық құрылымын сақтайды, сонымен қатар бүкіл Салютте бір фрагментті қайталамайды. Осының нәтижесінде, 1-бағаннан кез келген фрагментті, 2-бағаннан тағы біреуін, 3-бағаннан тағы біреуін және т.б. алып, 44-бағанға дейін жалғастырсақ, Салюттің толық парафразы әрқашан құралады, мүмкін әдемі, мүмкін нашар, бірақ ешқашан орынсыз немесе мағынасыз болмайды. Демек, 1-бағанда 27 фрагмент бар, олар келесі 27 фрагменттің кез келгенімен еркін біріктіріледі, ал олар келесі бағанмен бірігіп, басқа бағандармен бірінен кейін бірі жалғасады, миллиондаған Салюттердің миллиондаған Салюттермен бірігуі және араласуы мүмкін екені анық, яғни фрагменттер арасындағы айырмашылықтар аз немесе көп. 44-бағанға жеткенде, әр дұғаның соңында "әмин" деген сөз қосылады, бұл соңғы немесе қосымша бағанда орналасқан. Акунья Парагвайдың ұлттық әнұранының сөзін де жазды. Ол 1862 жылдың 6 қазанында Монтевидеода қайтыс болды.
In 1857, Acuña's poems were published in a book, and the national anthem of Uruguay, which dates from 1833, appeared. Acuña also had an extensive literary work, compiled by himself in 1848 and published posthumously in 1890 in 12 volumes under the general title of "Complete Works". It consists of numerous poems, stories, etc. Many of his works have a strong satirical tone. An anthology of his poems was published in 1965 in the collection of Uruguayan classics by the Artigas Library. One of his most curious poems is the Salve Multiforme (Multiform Salve), about which the author says: Salve Multiforme has two applications, two different objectives. The first, most essential and specific objective is purely religious, the second has a secular or political application. Under that first aspect it is a tribute of veneration and applause inexhaustible to the divine queen of heaven, it is the prayer of the Salve presented and reproducible in almost infinite ways: so many that many millions of years of continuous and incessant reading would not be enough to complete all possible paraphrases of this more or less diverse prayer, which, according to this method, can be formed. ( ) The author has divided the salve into 44 fragments, placed successively in as many columns, numbered from 1 to 44. Each fragment has, in its own column, 26 paraphrases of itself, or at least similar related words, and combined with any of the 27 fragments of the preceding and subsequent columns, without breaking the sense of the Salve, which always maintains its grammatical syntax, without repeating, in an entire Salve, a fragment already used in it. ( ) As a result, therefore, taking at random any fragment from the 1st column, another one from the 2nd, another from the 3rd., etc , continuing that way up to column 44, a complete paraphrase of the salve will always be formed, perhaps elegant, perhaps weak, but never inappropriate or incoherent in its meaning. Having, therefore, 27 fragments in the 1st column, freely combined with any of the following 27 and these with the successive column, and so progressively and mutually with the other columns, it is evident that millions upon millions of Salves can be combined and merged, more or less differently, i. e., with more or fewer differences among fragments. On reaching column 44 the word amen is added, which is in the last or supplementary column, to properly end each of the prayers. Acuña also wrote the lyrics for the national anthem of Paraguay. He died in Montevideo on October 6, 1862.