Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1865 жылы Австрия мен Пруссия арасындағы шарт
1865 treaty between Austria and Prussia
Гастейн конвенциясы (Gasteiner Konvention), сондай-ақ Бадгаштейн конвенциясы деп те аталады, 1865 жылғы 14 тамызда Австрияның Бад-Гаштейн қаласында қол қойылған шарт. Ол Германия Конфедерациясының екі маңызды державасы – Пруссия мен Австрия арасындағы Шлезвиг, Холштейн және Саксен-Лауенбург «Эльба герцогтықтарын» басқару мәселелері бойынша келісімдерді бекітті.
The Gastein Convention (Gasteiner Konvention), also called the Convention of Badgastein, was a treaty signed at Bad Gastein in Austria on 14 August 1865. It embodied agreements between the two principal powers of the German Confederation, Prussia and Austria, over the governing of the 'Elbe Duchies' of Schleswig, Holstein and Saxe Lauenburg.
Өмірбаян
Шлезвиг пен Холштейн герцогтіктері 1460 жылдан бері Дания билігі астында біріктірілген еді. Эдер өзенінің солтүстігіндегі Шлезвиг Данияның вассалдық иелігі болса, Холштейн герцогтігі ресми түрде Киелі Рим империясының меншігінде болды, оны Дания корольдері империялық вассал ретінде ұстады. 1815 жылы Дания королі Фредерик VI көршілес Саксен-Лауенбург герцогтігін де сатып алды. Олштейн мен Лауенбург 1815 жылдан бастап Германия Конфедерациясының мүше мемлекеттері болды. 1858 жылы Данияның ұлттық-либералдық кеңесінің төрағасы Карл Кристиан Холл Шлезвигті Дания Корольдығымен тығыз байланыстыру мақсатында «қараша конституциясын» әзірледі, бұл неміс наразылығын тудырды, ал 1863 жылы Германия Конфедерациясының әскерлері Холштейн мен Лауенбургті басып алды. Келесі Екінші Шлезвиг соғысында Дания жеңіліске ұшырады және 30 қазан күні қол қойылған Вена шарты бойынша Эльба герцогтіктерін жеңімпаз Пруссия мен Австрияға беруге мәжбүр болды. Соғыстан кейін екі держава бұрын Данияның Глюксбург үйінің иелігінде болған провинцияларды жеке одақта басқару мәселесіне тап болды. Пруссия осы территорияларды өз мемлекетінің құрамына провинциялар ретінде қосып алуға тырысты, бірақ австриялықтар күшті қарсылық көрсетті, олар Конфедерацияның құрамындағы автономды герцогтіктердің мәртебесін сақтап, оларды кондоминиум ретінде басқаруды қалады. Шиеленісті азайту үшін Пруссияның премьер-министрі Отто фон Бисмарк Австрияның Альп тауларындағы Бад-Гаштейн курорт қаласында Австрия елшісі Густав фон Бломемен кездесті.
The Duchies of Schleswig and Holstein had been united under Danish rule since 1460. While Schleswig north of the Eider River was a Danish fief, the Duchies of Holstein officially remained an estate of the Holy Roman Empire which the Kings of Denmark held as an Imperial fief. In 1815 King Frederick VI of Denmark also acquired the adjacent Duchy of Saxe Lauenburg. Both Holstein and Lauenburg were member states of the German Confederation since 1815. When in 1858 the Danish national liberal Council President Carl Christian Hall drafted the 'November Constitution' in order to link Schleswig more closely to the Danish kingdom, he sparked German protests, and troops of the German Confederation eventually occupied Holstein and Lauenburg in 1863. In the following Second Schleswig War, Denmark was defeated and according to the Treaty of Vienna signed on 30 October 1864 had to cede the Elbe Duchies to victorious Prussia and Austria. After the war, the two powers faced the issue of governing the provinces formerly held by the Danish royal House of Glücksburg in personal union. Prussia aimed at the annexation of the territories as provinces with her state territory, against the strong resistance of the Austrians, who persisted on the status of autonomous duchies of the Confederation ruled as a condominium. To ease tensions, the Prussian minister president Otto von Bismarck met with the Austrian envoy Gustav von Blome at the spa town of Bad Gastein in the Austrian Alps.
Салдары
Бломе Бисмарктің келіссөз жүргізу шеберлігін дұрыс бағаламаған сияқты. Пруссия келісімнен пайда тапқанымен, министр-президент «жарықтарды біріктірудің» неміс мәселесін шешпегенін, сондай-ақ Австрия мен Пруссия арасындағы бәсекелестікті азайта алмағанын атап өтті. Бұған қоса, келісім Германия Конфедерациясының құқықтық негіздеріне қайшы келді, нәтижесінде Конфедерацияның кіші мемлекеттері наразылық білдірді және бұл, әсіресе, Австрия тарапының беделіне нұқсан келтірді. Еуропалық державалар күшті реакция көрсетті, француз императоры Наполеон III наразылық жариялады, ал британдықтар Солтүстік теңіздегі өздерінің мүдделеріне қауіп төнді деп санады. Бірақ Ресей Крым соғысынан кейін Австриямен болған антагонизмін ескере отырып, келісімді жақсы қабылдады. Гаштейн конвенциясы Германия мәселесін бейбіт жолмен шешуге жасалған барлық әрекеттердің аяқталуын білдірді. Көп ұзамай ол Бисмарктің Австрия империясымен соғыс тудыру және Австрияны Германия Конфедерациясынан шығару бойынша сәтті әрекеттерінің салдарынан күйреп кетті. Австрия үкіметі Шлезвиг-Гольштейн герцогы Фредерик VIII-нің билігін көтергені, Пруссияның наразылығын тудырды. 1866 жылдың 1 маусымында Австрия Федералдық Конвенттен Холштейннің мәртебесі туралы резолюция қабылдауды сұрады, бұл Пруссия тарапынан өзара келісімнің бұзылуы деп есептелді. Осы желеумен пруссиялық әскерлер тоғыз күннен кейін Холштейнге еніп, Аустрия-Пруссия соғысының, сондай-ақ Жеті апталық соғыстың басталуына себеп болды. 1866 жылғы Прага бейбіт шарты Данияның Шлезвиг пен Холштейнді Пруссияға беруін растады, екеуі де Пруссияға қосылды, бірақ солтүстік Шлезвигтің Дания билігіне қайта оралуын анықтау үшін референдум өткізілетіні уәделенді. Алайда, бұл шарт 1878 жылы Пруссия мен Австрияның бірлескен шешімімен күшін жойды. Оның орнына 1868 жылы Шлезвиг-Гольштейн провинциясы құрылды. Екі аймақ та Пруссия басқаратын Zollverein (Германияның кеден одағы) құрамына енуі керек еді, ал Австрия оның мүшесі емес еді.
Bismarck's negotiation skills had apparently been underestimated by Blome. Though Prussia benefitted from the treaty, the minister president noted that the 'bonding of cracks' did not answer the German question nor did it ease the Austria–Prussia rivalry. Moreover the treaty ran counter to the legal basis of the German Confederation, which led to the refusal by the smaller Confederation states and turned out detrimental to the reputation especially of the Austrian side. The European powers reacted strongly, the French emperor Napoleon III responded with protest, while the British saw their interests in the North Sea as threatened; the treaty was nevertheless appreciated by Russia in view of her enmity with Austria after the Crimean War. The Gastein Convention marked the end of all attempts to seek a peaceful solution of the German question. It soon collapsed due to Bismarck's successful efforts to provoke a war with the Austrian Empire as well as to eliminate Austria from the German Confederation. The Austrian government had tolerated the rule of Duke Frederick VIII of Schleswig Holstein, much to the chagrin of Prussia. On 1 June 1866 Austria asked the Federal Convention for a resolution on the status of Holstein, which Prussia regarded as a breach of the mutual agreement. Under this pretext, Prussian troops entered Holstein nine days later which led to the outbreak of the Austro Prussian War, also known as the Seven Weeks' War. The Peace of Prague in 1866 confirmed Denmark's cession of Schlewig and Holstein, which were both annexed by Prussia, but promised a plebiscite to decide whether north Schleswig wished to return to Danish rule. This provision was bilaterally set aside by a resolution of Prussia and Austria in 1878. Instead the Prussian Province of Schleswig Holstein was created in 1868. Both territories were to be admitted to the Zollverein (German Customs Union), headed by Prussia, of which Austria was not a member.