Кіріспе

Суға секіруші теңіз құстарының түрлері Кейп гунь (Morus capensis) - гунь тұқымдасына жататын ірі теңіз құсы. Олар үлкен денелі, қара-ақ түстес қауырсыннан, сары түсті таққа және артқы мойыннан оңай танылады. Ағыштың көк түстес саңылауы ұшынан жақын жердегі ұсақ тістілермен тіктелген; мүмкін, балық аулау кезінде гуньдің тереңдігі мен жылдамдығына байланысты (биіктікке байланысты, гуньлер суға ), оның саңылауында су мәжбүрлеуге болатын сыртқы мұрын тесіктері жоқ.

Таксономия

Неміс ғалымы Хинрих Лихтенштейн 1823 жылы мыс құсқынын сипаттады. Сулидалар, мысықтар мен сиырлар 30 миллион жыл бұрын пайда болды. Ертедегі Sulidae қалдықтары көбінесе сиырларға ұқсайды, бірақ олар көбірек сулы болды, ал шұбарлар кейінірек, шамамен 16 миллион жыл бұрын бөлінді. Құс тұқымдасы солтүстік жарты шарда пайда болып, кейіннен оңтүстік мұхиттарды отарлаған. Ең көне тірі түрлер - Абботтың бұғысы, мүмкін, жойылып кеткен жеке тұқымдастың жалғыз тірі қалған түрі. 2011 жылы ядролық және митохондриялық ДНҚ-ның генетикалық зерттеуі, құрттардың ата-бабасы солтүстік және оңтүстік тұқымдарға бөлінуден бұрын шамамен 2,5 миллион жыл бұрын пайда болғандығын көрсетеді. Соңғысы кейіннен 0,5 миллион жыл бұрын Кейп және Австралиялық ганеттерге бөлінді. Үш қоянды әдетте супертүрді құрайтын жеке түрлер деп саналады, бірақ олар бұрын солтүстік қоянның (Sula bassanus) түршіктері ретінде жіктелетін.

Сипаттама

Ұшу кезінде қара құйрықты, негізгі және қосалқы денелері бар қар ақ денелерді және қара құйрықты ұшқындарды байқағанда оларды оңай анықтауға болады. Жақыннан қарасақ, мойындағы алтын түстес таққа, мойынға біртіндеп ақ түске айналатын ерекше алтын түстес мойын мен мойынға назар аударуға болады. Жас және жетілмеген жануарлар қара қоңыр түсті, ақшыл құйрықты, ал қараңғы түстегі тұмсықтарға ұқсайды. Ересектер ұзындығы шамамен және қанатының ұзындығы және салмағы шамамен. Кейп гуньиі де солтүстік гуньиімен өте ұқсас, бірақ соңғысы оның тұтас ақ құйрығы мен қанаттарынан ерекшеленеді, олар тек қанатының ұшында қара. Сондай-ақ, көк аяқты баубаға (Sula nebouxii) ұқсас.

Өсіру

Қасқырлар бірнеше маусым бойы бірге болады. Олар ұяда құлақтары мен мойындарын көкке қарай созып, бір-біріне жұмсақ тигізеді. Кейп-Ганнеттер тамыз немесе қыркүйек айларында көбейе бастайды. Әдетте, бұл жұмыртқа көкшіл түсті, бірақ көп ұзамай лас болады. Екі ата-ана да инкубациялық процеске белсенді қатысады, ол ұрықтанғанға дейін 42 - 46 күн бойы созылады. Ганьеттер жұмыртқаны тұқым шашу үшін аяқ желілерін пайдаланады. Аяқ жамбастары қан тамырларымен молынан суландырылады. Жас бала қара түсті, жалаңаш және соқыр, салмағы шамамен 5 кг, бірақ үш апта ішінде оның дене салмағы ересек адамның салмағының үштен бір бөлігіне жетеді. Сегіз аптада балапанның салмағы ересектен артық болады.

Тамақтандыру

Кейп-Ганнет - бұл күшті ұшқыш, негізінен, альбатростың динамикалық ұшуына қарағанда көп энергияны қажет ететін, қақпақпен жүзу техникасын қолданады. Барлық сулидтер сияқты олар балық жейтін құстар, олар едәуір биіктіктен секіреді.

Асыл тұқымды және асыл тұқымды емес ауқым

Кейп-Ганнеттің көбейетін аймағы Оңтүстік Африканың оңтүстік бөлігінде, Намибия мен Оңтүстік Африканың үш аралында орналасқан. Олар әдетте Намибияның маңында орналасқан Меркурий аралының тегіс беткейіндегі жазық аралдардағы немесе жазық беткейлердегі үлкен және тығыз отарларда ұя салады. 1996 жылы әлемдегі құстардың саны 340 000-ға жуық деп есептелді, оның 12% -ы Намибияда, 88% -ы Оңтүстік Африкада. Бұл құстың ең үлкен колониясы 140 000-нан аса құспен Оңтүстік Африканың Мальгас аралында орналасқан. Кейде бірнеше құстар Австралияның жағалауындағы аралдарда австралиялық шұбарлармен бірге көбейіп отырады, бірақ Кейп түрін бірнеше жұптан артық ешқашан танымайды. Кейп гуньесінің көбеймейтін аймағы Африканың батыс жағалауындағы Гвинея шығанағының жағалауындағы сулардан шығыс жағалауындағы Мозамбикке дейін созылады. Олар 100 км-ден астам қашықтықта сирек кездеседі, бірақ Атлант және Үнді мұхиттары үшін 200 км-ден астам қашықтықта құстардың жазбалары бар.

Халық санының өсуі

Намибия аралдарындағы мыс құрттарының саны 1956 және 2000 жылдар аралығында 114,600-ден 18,200-ге дейін, яғни елу жылдан аз уақыт ішінде 84% -ға азайды. Бұл Оңтүстік Африка аралдарындағы үрдіске қарама-қайшы келеді, онда сол кезеңде саны шамамен 4,3 есеге, яғни 34 400-ден 148 000-ға дейін өсті.

Қаңғыраулық

Кейп-Ганнет үшін Атлант мұхитының солтүстігіне бірнеше рет саяхаттау туралы хабарланған, бірақ 2016 жылға дейін дәлелденбеген деп саналған. Крокше мен Хаас батыс палеарктикалық аймақтағы түрлердің жағдайын зерттеді. Олар ұлттық құс деректері комитеттері қабылдамаған бірқатар тарихи талаптарды тізімдейді және осы уақытқа дейін кеңінен қабылданған жалғыз деректі, 1966 жылы Батыс Сахарадан теңізден табылған жас жабайыны талдайды. Соңғы құсқа қатысты олар қателік болды деген қорытындыға келді; бастапқы деректер құсты ішкі, Чадта орналастырды, ал Батыс Сахараның жағалауындағы орналасуы оны дұрыс орналасуына түзету әрекеті нәтижесінде болды. Бастапқы ендік пен бойлық ретранспозициясы Намибия жағалауында орналасқан жерді береді, бұл түрдің тұрақты қыстау аймағында. Нәтижесінде олар Кейп гуньесін Батыс палеарктикалық тізімнен алып тастауды ұсынды. Алайда 2016 жылдың 14 сәуірінде Азорадағы Флорес маңында теңізде мыс құс тұқымы суретке түсірілді. Бұл түрді Ұлыбритания мен Ирландияға ықтимал көшпелі ретінде талқылады және бірнеше рет, соның ішінде 2020 жылдың желтоқсанында Уайт аралынан бір рет, бірақ Азорлық аралдардан басқа Батыс Палеарктикада әлі де қабылданған жазба жоқ. 1985 жылы Испанияда тіркелген бір құс мыс құсы немесе австралиялық құс деп танылды. Сондай-ақ, 1999 жылы Перу мен 2004 жылы Оманның жағалауында суретке түсірілген.