Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Баллиеллис шайқасы 1798 жылғы 30 маусымда Ирландия көтерілісі (ирланд тілінде Éirí Amach 1798) кезінде, таратылған Вексфорд көтерілісшілер армиясының қалған тобы мен британдық күштердің арасында болды. Нәтижесінде көтерілісшілер жеңіске жетті.
The Battle of Ballyellis on 30 June 1798 was a clash during the Irish Rebellion of 1798 (Éirí Amach 1798 in Irish), between a surviving column of the dispersed Wexford rebel army and pursuing British forces which resulted in a victory for the rebels.
Өмірбаян
21 маусымдағы Винегар төбесіндегі британдық жеңіс көтерілісшілердің бекініп тұратын базаларын жойды, бірақ көтеріліс тоқтатылған жоқ. Кем дегенде үш ірі көтерілісшілер тобы оңтүстік-шығыс аймағында әрекет етуде болды, көтерілісті тарату және қайта жандандыру мақсатымен Уэксфорд графтығынан тарап шықты. Осындай топтардың бірі, шамамен 1000 адамнан, сонымен қатар бірнеше әйелдер мен жастардан тұратын, солтүстік Уэксфорд графтығында жылдам қозғалып, британдық күштердің бірлескен қуып жететін әрекеттерінен қашу үшін бағытын үнемі өзгертіп отырды. Бұл топты Жозеф Холт басқарды, ал оның қолбасшысы Денис Тааффе болды. Олар Виклоу графтығындағы Карнеуге қарай, таулы аймақтарымен қамтамасыз етілген қауіпсіздікке үміттене жүріп, олардың азық-түлік іздеушілердің бірі атты әскерлік патрульде ұсталып, жойылды. Британдық билік үшін бұл топтың көтерілісшілердің негізгі күштерінен бөлінгендігі анық болды. Содан кейін, ежелгі британиялықтардан, драгундардан және үш еоманри корпусынан құралған 200 сарбаздық атты күш Монасид маңында жиналып, көтерілісшілерді қуып жете бастады.
The British victory at Vinegar Hill on 21 June had denied the rebels static bases of operation but had not finished the rebellion and at least three major columns of rebels were operating throughout the southeast, moving outwards from county Wexford in an effort to spread and revive the rebellion. One such column, numbering about 1,000 but accompanied by a number of women and juveniles was mobile in north county Wexford, continually altering course to elude combined movements of pursuing British forces. The column was led by Joseph Holt, and under his command Denis Taaffe. It headed in the direction of Carnew, County Wicklow toward the security offered by its mountain ranges when one of its foraging parties was intercepted and destroyed by a cavalry patrol. It quickly became evident to the British authorities that this party was a detachment from the main body of rebels and a mounted force of 200 troops consisting of Ancient Britons, dragoons, and three yeomanry corps, assembled near the neighbourhood of Monaseed to begin a pursuit of the rebels.
Баллиелли шайқасы
Алайда, британдықтардың жақындап келе жатқаны байқалды және көтерілісшілердің бір тобы Баллиллис ауданында тұзақ құру үшін негізгі күш алдында жылжыды. Таңдалған орын жолдың қисық бөлігінде, биік арықтар мен қабырғалардың арасында болды; содан кейін жолға вагондар қойылып, арықтарға кіру жолдары жасалды. Негізгі күш келді де, вагондардың артында, қабырғалар мен арықтарда орналасты, ал шағын күш жолдың алдындағы кедергілердің алдында тұрып, жақындап келе жатқан сарбаздарды алдап, өздеріне тартты. Жолда тұрған шағын күшті көріп, британдықтар жылдамдығын арттырып, алға шабуылдады, олардың қашып бара жатқан колоннаның соңғы сақшыларына ғана шабуылдап жатқанын ойлады. Бұрылысқа жеткенде, олардың үстіне оқ жауырылып, үш жағынан көтерілісшілермен қоршалды. Көбірек атты әскерлер келген сайын, олар өз әріптестерін одан да тереңірек тұзаққа итеріп, тиімді маневр жасау мүмкін болмады, көптеген сарбаздар көтерілісшілердің ұзын найзаларымен оңай құлатты. Артындағы сарбаздар дереу қашып кетті, ал бірнеше сарбаз арықтан секіріп құтылуға тырысты, бірақ көтерілісшілер сарбаздарды тынымсыз қуды, оларды көрші жайлауларда іздеп тауып өлтірді. Соңында шамамен 60 сарбаз (оның ішінде француз эмигранты) және екі офицер қаза тапты, ал көтерілісшілердің арасында жарақат алғандар болмады.
However, the approaching British had been spotted and a force of rebels then moved ahead of the main force to prepare an ambush at the townland of Ballyellis. The spot chosen was behind a curve in the road flanked by high ditches and estate walls; wagons were then placed on the road and access points cut into the ditches. The main force arrived and deployed itself behind the wagons, on the wall and ditches with a small force left to stand on the road ahead of the barricades standing to face and lure in the approaching soldiers. Upon spotting the small force standing on the road, the pursuing British quickened their pace and charged forwards, assuming that they were facing only the rearguard of the fleeing column. Upon reaching the turn, they were met by a barrage of gunfire and hemmed in by the rebels on three sides. As more mounted troops arrived they pressed their comrades further into the trap making effective manoeuvre impossible and many were easily picked off by the long pikes of the rebels. The rear ranks quickly fled with a few more soldiers escaping by jumping their mounts over the ditch but the rebels organised a relentless pursuit of the soldiers who were tracked and killed through the adjoining fields. At the end of the action about 60 troops (including a French émigré) and two officers were killed for no rebel casualties.
Салдары
Бұл бүлікшілердің жеңісі туралы хабар Дублин замкісіндегі билік өкілдеріне күтпеген соққы болды, олар бүлікшілердің шабуылдық мүмкіндіктері Винегар төбесіндегі шайқаста тоқтатылған деп есептеген еді. Жеңіліс туралы хабарлар азайтты, залал мөлшері жалпы халықтан жасырылды, бірақ әскерилер енді Уиклоуды бүлікшілердің негізгі операциялар жүргізетін айманы деп мойындады және жаңа бүлікшілерге қарсы науқанға дайындықпен әскерді сол жерге ауыстыра бастады.
The news of this rebel victory came as a shock to the authorities in Dublin Castle who had assumed that the offensive capabilities of the rebels had been finished at the battle of Vinegar Hill. Reports of the defeat were downplayed and the scale of losses withheld from the general public, but the military now recognised Wicklow as the main theatre of rebel operations and began to transfer troops there in anticipation of a new anti insurgency campaign.