Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Симон (Симон; 1512 жылы қайтыс болды) – 1495 және 1511 жылдар аралығында Мәскеу және барлық Ресей митрополиті. Ол Константинопольдің Экуменикалық Патриархының бекітуінсіз тағайындалған алтыншы митрополит болды. Симон Троице-Сергиева лаврасының игумені болған. 1495 жылы ересі және содомия айыбымен Зосима қуылғаннан кейін ол Мәскеу митрополиті болып сайланды. Симон көп ұзамай Иван III-нің құрметіне ие болды. 1501 жылы Симон Пермь шіркеу қызметкерлеріне хат жолдап, қарапайым халық арасындағы бейімділік пен жазық сенімдерді жоюға олардың қоғдамын, князьдерін және үкіметті шақырды. Симон 1503 және 1504 жылдарғы соборларды шақыруға жауапты болды. 1503 жылғы собор (кеңес) дін қызметкерлерін тағайындау үшін ақы алуды – симония деп айыптады, бірақ бұл практика 1270 жылғы Мәскеу кеңесімен бекітілген және Византия шіркеуінде одан бұрын көп жылдар бойы қолданылып келген. Осы айыптаудың нәтижесінде Новгород архиепископы Геннадий келесі жылы симония үшін айыпталып, лауазымынан алынды. Оған қарамастан, 1504 жылғы собор Схария еврей сектасының Новгородтағы Мәскеу ересін айыптады, ол Ресей православие шіркеуінің кейбір догмалары мен рәсімдерін жоққа шығарды, осылайша Геннадийдің архиепископтық қызметі кезіндегі маңызды қызметін растады. Осы собордың нәтижесінде көптеген сектанттар өлім жазасына кесілді немесе түрмеге қамалды. Собор жесір қалған дін қызметкерлері мен дьяконның рассауда болу мәселесін де қарады. Симон сонымен қатар Новоспасский, Георгий және Яуза монастырьларын, соның ішінде бірнеше монастырьларды салдырғандығымен белгілі.
Simon (Симон; died 1512) was the Metropolitan of Moscow and all Rus' between 1495 and 1511. He was the sixth metropolitan in Moscow to be appointed without the approval of the Ecumenical Patriarch of Constantinople as had been the norm. Simon was a hegumen at the Troitse Sergiyeva Lavra. In 1495, he was elected Metropolitan of Moscow after the removal of Zosimus on charges of heresy and sodomy. Simon soon won the respect of Ivan III. In 1501, Simon wrote a letter to the clergy of Perm, asking them to admonish their flock, knyaz, and ruling elite to eradicate idolatry and pagan beliefs among ordinary people. Simon was the responsible for the convocation of the sobors in 1503 and 1504. The Sobor (Council) of 1503 condemned the charging of fees for the ordination of priests as simony, though the practice had been approved by the Moscow Council of 1270 and had been practiced in the Byzantine church for years before that. As a result of the condemnation, Archbishop Gennady of Novgorod was condemned the following year for simony and removed from office. Despite this, the Sobor of 1504 condemned the Novgorod Moscow heresy of the Sect of Skhariya the Jew, which repudiated some of the dogmas and rites of the Russian Orthodox Church, thus confirming Gennady's major activity during his archiepiscopate. As a result of this sobor, many sectarians were either executed or imprisoned. The same sobor also dealt with the issue of debauchery among the widowed clergymen and deacons. Simon is also known for having consecrated a number of monasteries, including the Novospassky Monastery, St. George Monastery, and Yauza Monastery.