Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Енгізу эффектісі экологиялық экономикада және зерттеушілер белгілі бір қоғамдық игіліктің құнын контингенттік бағалау немесе төлеуге дайындық (WTP) әдісін қолдана отырып анықтағысы келетін экономиканың басқа салаларында мәселе болып табылады. Мәселе қоғамдық игіліктердің қоғамға тиесілі екендігіне байланысты, олар нарықта саудаға шығарылмайды. Базар бағасы оларды бағалау үшін қолданылмайтындықтан, зерттеушілер адамдардың үлгісінен қоғамдық игілік үшін, мысалы, жануарлар дүниесін сақтау үшін қанша төлеуге дайын екендерін сұрайды. Нәтижелер қоғамның жекелеген мүшелері үшін ұқсас заттардың жиынтығына енген бір нақты нәрсеге (мысалы, бүкіл әлемде маңызды тарихи ескерткіштер жиынтығында Лондон мұнарасы немесе барлық Уэльстің жоспарланған ескерткіштер жиынтығында Кернарвон қамалы) қосылған ерекше құндылықты анықтау қиындығынан туындап, адастыруы мүмкін. Осындай проблема қоғамдық игіліктердің кеңінен таңдауында да кездеседі (мысалы, салық төлеушілердің ақшасын пайдалана отырып, келесі екі жыл ішінде белгілі бір адамның өмірін сақтаудан гөрі белгілі бір батпақты жерді сақтауға жұмсалған қаражат маңызды ма). Енгізілген әсер шартты бағалау әдісі экологиялық және басқа да мемлекеттік саясаттың шығындар мен пайдаларды талдау үшін саясаттың әсерін өлшеу үшін бейтарап тәсіл емес екенін көрсетеді.
The embedding effect is an issue in environmental economics and other branches of economics where researchers wish to identify the value of a specific public good using a contingent valuation or willingness to pay (WTP) approach. The problem arises because public goods belong to society as a whole, and are generally not traded in the market. Because market prices cannot be used to value them, researchers ask a sample of people how much they are willing to pay for the public good, wildlife preservation for example. The results can be misleading because of the difficulty, for individual society members, of identifying the particular value that they attach to one particular thing which is embedded in a collection of similar things (e. g. The Tower of London within the set of all globally important historic monuments or Caernarvon Castle within the set of all Welsh Scheduled Monuments). A similar problem occurs with a wider selection of public goods (for example whether spending on preserving a specific wetland is more important than preserving a specific persons life for the next two years using taxpayers' money). The embedding effect suggests the contingent valuation method is not an unbiased approach to measuring policy impacts for cost benefit analysis of environmental, and other government policies.
Саясаттық әсері
Үкіметтің басқа да саясатынан тәуелсіз саясаты аз. Саясаттың көпшілігі үкіметтер арасындағы бірдей немесе басқа деңгейдегі басқалармен алмастырушы немесе толықтыратын қарым-қатынастарды қамтиды. Мысалы, АҚШ-та жағалаудағы судың сапасын қорғау мемлекеттік және бірнеше федералдық агенттіктердің мақсаты болып табылады. Таза су туралы заң, ылғалды жерлерді қорғау бағдарламалары мен балық шаруашылығын басқару жоспарлары жағалау суларының сапасына қатысты. Бұл саясаттар бірін-бірі алмастыра немесе толықтыра алады. Бұл қатынастар шартты бағалау әдісін қолдануды қиындатады. Осыдан туындайтын кездесетін проблемалар бөлік тұтастығы мен реттілік және ұялылық деп аталады (төменде қараңыз). Бұл мәселені шешудің бір жолы - екі сұрақ қою: 1) Сақтауға тиісті заттардың барлығы үшін сіз қандай мөлшерде салық салуға дайынсыз? (мысалы, Австралияның батысындағы барлық Коралл теңіз аймақтары) содан кейін (2) Осылардың қаншасын нақты аталған заттың сақталуына беруге дайынсыз? (мысалы, Ұлы Барьерлі риф). Бұл сұрақтар, сондай-ақ, баламалардың тиісті маңыздылығы туралы сұрақтармен толықтырылуы мүмкін, мысалы, Ұлы Барьерлі Рифті сақтау басқа қоғамдық игіліктерден, мысалы, кедейлерге көмек, денсаулық сақтау, білім беру және т.б.
Few government policies are independent of any other governmental policy. Most policies involve either substitute or complementary relationships with others at either the same or different intergovernmental level. For example, in the USA, the protection of coastal water quality is a goal of both state and multiple federal agencies. The Clean Water Act, wetlands protection programs, and fisheries management plans all address coastal water quality. These policies may be substitutes or complements for each other. These relationships complicate the application of the contingent valuation method. The resulting problems that may be encountered have been called the part whole bias and sequencing and nesting (see below). One method of overcoming some aspects of this problem is to ask two questions (1) How much would you be willing to contribute to a specific tax fund for the whole set of items to be preserved? (e. g. all Coral Sea areas west of Australia) followed by (2) How much of this would you like to give to the preservation of the specific named item? (e. g. the Great Barrier Reef). These questions may also be supplemented by questions which ask about the respective importance of alternatives e. g. whether the preservation of the Great Barrier Reef is more/the same/less important than other public goods such as poor relief, health care, education etc.
Бөлшек-толық бейімділік
Егер шартты бағалау әдісі екі мемлекеттік саясатты (бөліктерді) төлеуге дайындықты тәуелсіз түрде анықтау үшін қолданылса, тәуелсіз түрде бағаланған төлеуге дайындық сомасының сомасы екі жоба үшін де (жалпы) алынған төлеуге дайындықтан өзгеше болуы мүмкін. Бұл нәтиже егер жобалар географиялық жағынан байланысты болса, мысалы, әртүрлі жабайы табиғат аймақтары (McFadden, 1994). Бұл нәтиже тұтынушы теориясының қанықпау аксиомасын бұзбайды, егер жобалар толықтай алмастырушы болса (Carson and Mitchell, 1995). Шартты бағалау әдісін қолдану кезінде толықтай бөліктердің ауытқуының жоқтығы анықталды (мысалы, Whitehead, Haab, and Huang, 1998).
If the contingent valuation method is used to elicit willingness to pay for two government policies independently (the parts) the sum of the independently estimated willingness to pay amounts may be different from the willingness to pay elicited for both projects (the whole). This result is troubling if the projects are geographically related, for example, different wilderness areas (McFadden, 1994). This result does not violate the nonsatiation axiom of consumer theory if projects are perfect substitutes (Carson and Mitchell, 1995). Several applications of the contingent valuation method have found an absence of part whole bias (e. g., Whitehead, Haab, and Huang, 1998).
Тізбектеу және ұя салу
Жобаларды кезекті бағалауда осыған ұқсас мәселе туындайды. Екі түрлі кезекпен бағаланатын екі бөлімді саясатты қарастырайық. Жобаны бірінші бағалаған кезде, сұрақты екінші орынға қойған кездегіден гөрі, жоба үшін төлеуге дайындық көбірек болады. Тәуелсіз бағалау, іс жүзінде әрбір жобаны кезекшіліктің басында бағалау, әрқашан бағаны төлеуге дайындықтың ең үлкеніне әкеледі. Бұл нәтиже алмастыру және табыс әсерінен байланысты шартты бағалау әдісімен бағаланған қоғамдық игіліктердің құны үшін күтіледі (Hoehn and Randall, 1989; Carson, Flores, and Hanemann, 1998).
A related issue occurs with the sequential valuation of projects. Consider a two part policy valued in two different sequences. The willingness to pay for a project when valued first will be larger than when the question is placed second. Independent valuation, in effect valuing each project at the beginning of a sequence, will always lead to the largest of the possible willingness to pay estimates. This result is expected for the value of public goods estimated with the contingent valuation method due to substitution and income effects (Hoehn and Randall, 1989; Carson, Flores, and Hanemann, 1998).