Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мәдени символдарды зерттеу
Study of cultural symbols
Символикалық антропология немесе кеңінен алғанда, символикалық және интерпретациялық антропология – мәдени символдарды зерттеу және осы символдарды белгілі бір қоғамды жақсырақ түсіну үшін қалай пайдалануға болатынын анықтау саласы. Клиффорд Герцтің айтуынша, «Макс Вебермен келісе отырып, адамның өзі тоқыған мағыналар желісінде ілінген жануар екеніне сене отырып, мен мәдениетті осы желілер деп санаймын, демек оны талдау – заңдылықты іздейтін тәжірибелік ғылым емес, мағынаны іздейтін түсіндірме ғылымы болып табылады». Теориялық тұрғыдан алғанда, символикалық антропология мәдениеттің адамдардың айналағы ортаны түсінуінің негізінде жатқанын, ал ол жеке адамдардан тысқары жерде жоқ екенін болжайды. Сонымен қатар, адамдардың мінез-құлқына берілетін мағына олардың мәдени тұрғыдан қалыптасқан символдары арқылы қалыптасады. Символикалық антропологияның мақсаты – адамдардың белгілі бір нәрселерге қалай мағына беруін терең түсіну, одан кейін мәдени өрнекке жету. Символикалық антропологияны интерпретациялаудың екі негізгі тәсілі бар: интерпретациялық тәсіл және символикалық тәсіл. Екі тәсіл де әртүрлі ғалымдардың еңбегі, Клиффорд Герц (интерпретациялық) және Виктор Тернер (символикалық). Символикалық антропологиядағы тағы бір маңызды тұлға – Дэвид М. Шнайдер, ол ешқандай мектепке жатпайды. Символикалық антропология эмпирикалық емес, әдеби негізде дамыған, яғни математика немесе логика сияқты ғылым салаларына қарағанда психология және әдебиет сияқты құралдарға көбірек назар аударылады. Бұл символикалық антропологияда далалық зерттеулер жүргізілмейді деген сөз емес, бірақ зерттеулердің интерпретациясы көбінесе идеологиялық негізде бағаланады.
Symbolic anthropology or, more broadly, symbolic and interpretive anthropology, is the study of cultural symbols and how those symbols can be used to gain a better understanding of a particular society. According to Clifford Geertz, "[b]elieving, with Max Weber, that man is an animal suspended in webs of significance he himself has spun, I take culture to be those webs, and the analysis of it to be therefore not an experimental science in search of law but an interpretive one in search of meaning". In theory, symbolic anthropology assumes that culture lies within the basis of the individuals’ interpretation of their surrounding environment, and that it does not in fact exist beyond the individuals themselves. Furthermore, the meaning assigned to people's behavior is molded by their culturally established symbols. Symbolic anthropology aims to thoroughly understand the way meanings are assigned by individuals to certain things, leading then to a cultural expression. There are two majorly recognized approaches to the interpretation of symbolic anthropology, the interpretive approach, and the symbolic approach. Both approaches are products of different figures, Clifford Geertz (interpretive) and Victor Turner (symbolic). There is also another key figure in symbolic anthropology, David M. Schneider, who does not particularly fall into either of the schools of thought. Symbolic anthropology follows a literary basis instead of an empirical one meaning there is less of a concern with objects of science such as mathematics or logic, instead of focusing on tools like psychology and literature. That is not to say fieldwork is not done in symbolic anthropology, but the research interpretation is assessed in a more ideological basis.
Символикалық антропология және психология
Антропология мен психология өте ерте заманнан бері бір-біріне әсер етіп келеді, әсіресе Зигмунд Фрейд, Карл Юнг және Клод Леви-Стросс сияқты түрлі тұлғалардың бір-біріне тигізген әсеріне байланысты. Француз антропологы Леви-Стросс, швейцариялық психиатр Юнг сияқты, мифтерді түсіну арқылы сананы түсінуге ұмтылды. Символикалық немесе интерпретациялық антропология оқиғаларды жеке адамның қабылдауына және осы қабылдаудың топтың ұжымдық ерекшеліктері мен дәстүрлерін қалай күшейтетініне назар аударады. Бұдан әрі, екі саланың мақсаттарындағы жалғыз нақты айырмашылық осында: бірі ұжымдыққа, екіншісі жеке тұлғаға бағытталған. Дегенмен, сана мәдениеті мен сана арасында айқын шекара жүргізу мүмкін емес, өйткені олар өзара әсер етеді. Екі сала да әртүрлі деректер жиынтығы мен жағдайларды қамтиды, бірақ қолданылатын ойлау мектебіне қарамастан, ұқсас тәсілдерді қажет етеді. Ірі тұлғалардың арасында екі саланы біріктіруге ерте кезде күмән болды, мысалы, Дюркгейм мен Юнгтың бір-бірінің теорияларына жасаған жанама әсері сияқты ойлардың айқын үйлесімділігіне қарамастан. Кейбіреулер осы екі сала арасындағы байланысты жоққа шығарып, символикалық антропологияны психологияға ешқандай жолмен тоғытуға болмайды немесе мәдениеттің өзі мінез-құлықты анықтайды деп санайды, жеке психиканың ұжымдық белгілердегі рөлін ескермей, олар қалың сипаттама арқылы көрінеді.
Anthropology and psychology have influenced one another from very early on, especially due to the influence different figures such as Sigmund Freud, Carl Jung and Claude Lévi Strauss had on one another. French anthropologist Lévi Strauss, much like Swiss psychiatrist Jung, wanted to understand the mind through understanding myth. Symbolic or interpretive anthropology emphasizes the individual's interpretation of events, and how that interpretation enhances the more collectively perceived characteristics or rituals of a group. Furthermore, this is the only real difference in the aims of the two fields: one focuses on the collective and the other on the individual. However, one can't draw a clear line between mind culture and the mind, since they both contribute to one another. The two fields involve different data sets and settings, but require similar approaches, in whichever schools of thought is used. There was early hesitation among major figures to integrate the two fields, despite clear overlap in thought, such as Durkheim's and Jung's indirect influence on some of each other's theories. Some dismiss the connection between these two fields, believing that symbolic anthropology cannot be condensed down into psychology in any way, or that culture alone determines behavior, disregarding the role the individual psyche plays in collective traits expressed through thick description.