Кіріспе
Лауазымдық өкілеттігін теріс пайдаланудың заңдық анықтамасы. Лауазымдағы заңбұзушылық – бұл сайланған лауазым иесін заңмен немесе қайта шақыру арқылы, тіпті қылмыстық жазалауға негіз болатын кез келген заңға қарсы әрекет. Лауазымдағы заңбұзушылық, заңмен рұқсат етілген, бірақ дұрыс емес түрде зиян келтіретін ресми әрекет болып табылатын "лауазымдағы қателікпен" және ресми міндетін орындамау болып табылатын "лауазымдағы немқұрайлылықтан" өзгеше. Лауазымдағы заңбұзушылықтың нақты анықтамасын беру қиын: көптеген авторитетті екіншілік дереккөздер (мысалы, кітаптар мен түсіндірмелер) сот практикасы негізінде оның құрамы туралы әртүрлі пікір білдіреді. Бұл жағдай соттардағы біртұтас анықтаманың болмауынан туындады, себебі лауазымдағы заңбұзушылыққа қатысты апелляциялық соттарда қарастырылған істердің саны өте аз.
Malfeasance in office is any unlawful conduct that is often grounds for a just cause removal of an elected official by statute or recall election, or even additionally a crime. Malfeasance in office contrasts with "misfeasance in office", which is the commission of a lawful act, done in an official capacity, that improperly causes harm; and "nonfeasance in office", which is the failure to perform an official duty. An exact definition of malfeasance in office is difficult: many highly regarded secondary sources (such as books and commentaries) compete over its established elements based on reported cases. This confusion has arisen from the courts where no single consensus definition has arisen from the relatively few reported appeal level cases involving malfeasance in office.
Америка Құрама Штаттары
Батыс Вирджинияның Жоғарғы апелляциялық соты АҚШ-тағы әртүрлі апелляциялық соттар қолданған лауазымдық өкілеттіктің шегінен шығудың бірнеше анықтамаларын жинақтады. Басқа юрисдикциялардағы апелляциялық соттар лауазымдық өкілеттіктің шегінен шығуды заңдық құқығы жоқ әрекет ретінде; ресми міндетті орындауға кедеріс келтіретін, тоқтататын немесе әсер ететін кез келген заңсыз мінез-құлық ретінде; заңмен бекітілмеген немесе рұхсат етілмеген әрекет ретінде; адамның жасамауы тиіс әрекет ретінде; толығымен заңсыз және рұхсатсыз әрекет ретінде; лауазымды тұлғаның жасауға құқығы жоқ және бұрыс немесе заңсыз әрекет ретінде; сондай-ақ, оны орындайтын тараптың құқығы жоқ немесе орындамауға міндеттелген әрекеттің әділетсіз орындалуы ретінде анықтады. source=Daugherty v. Ellis, 142 W. Va. 340, 357, 97 S. E.2d 33, 42 (W. Va. 1956) (ішкі сілтемелер алынып тасталды). Содан кейін сот тағы бір анықтама қолданды: «Лауазымдық өкілеттіктің шегінен шығу – лауазымды тұлғаның заң бойынша мүлдем құқығы жоқ әрекетті жасауы. Егер лауазымды тұлға білместік, немқұрайлылық немесе қасақаналық салдарынан заң бойынша мүлдем құқығы жоқ әрекет жасаса, немесе ешқандай өкілеттіксіз әрекет етсе, немесе өкілеттігін асырып жіберсе, елемесе немесе теріс пайдаланса, ол лауазымдық өкілеттіктің шегінен шыққан болады». Дегенмен, осы істерден бірнеше «элементтерді» бөліп қарастыруға болады. Біріншіден, лауазымдық өкілеттіктің шегінен шығу үшін белсенді әрекет немесе әрекетсіздік қажет. Екіншіден, әрекет ресми өкілеттіктер шегінде жасалуы керек. Соңында, бұл әрекет ресми міндеттерді орындауға кедеріс келтіруі керек, бірақ «кімнің ресми» міндеттеріне қатысты пікірталас әлі де жалғасуда. Бұған қоса, юрисдикциялар ниет немесе білімнің қажеттігі туралы әртүрлі пікірде. Жоғарыда айтылғандай, көптеген соттар «білместік, немқұрайлылық немесе қасақаналық» болған жағдайда лауазымдық өкілеттіктің шегінен шығуды анықтайды, яғни ниет немесе білімнің болуы міндетті емес.