Roman Catholic Diocese of Magdeburg

Кіріспе

Германиядағы католик епархиясы ортағасырлық епархия Магдебург епархиясы (Dioecesis Magdeburgensis) - Германияның Саксония-Анхальт аймағында орналасқан Католик шіркеуінің латын шіркеуінің епархиясы. Оның орталығы Магдебургте; ол Падерборн архиепископтығының суфрагені. Епархия 1994 жылы Падерборн аймағынан құрылды. Оның тарихы 968 жылы құрылған ортағасырлық Магдебург архиепископтығына барып такалады.

Тарих

967 жылы Равеннадағы синодта император Оттон I Магдебургті архиепископтық орынға көтеру үшін папа Иоанн XIII-ден келісім алды. Келесі жылы Майнц архиепискобы мен Халберштадт епискобының батыл қарсылығына қарсы Отто жаңа архиепископты құрды. Ол содан кейін Бранденбург, Гавелберг, Зейц, Мерсебург және Мейсен епархияларын қамтитын шіркеулік провинцияға басшылық етті, олардың барлығы Саксонияның Шығыс наурыз аймағында орналасқан. Бірінші митрополит Магдебург архиепископы Адалберт (шамамен 910 - 981 жж.), поляб славяндарына миссионер, сонымен қатар Primas Germaniae титулын иеленген. 12 ғасырдан бастап Магдебург митрополиттері Эльба өзенінің бойындағы кең аумақтарда ханзада архиепископтар ретінде билік жүргізді. 1207 жылдан бастап архиепископ Альберт Магдебург соборын Готика стилімен қайта салдырды, бұл оның Киелі Рим империясының княздары арасындағы билік позициясын көрсетті. Қазіргі заманның басында Магдебургке көршілес Саксония мен Бранденбург сайлаушыларының талаптарымен күресуге тура келді. 1476 жылы Веттиндік электорат Эрнесттің ұлы Саксонияның Эрнст II архиепископ болып сайланды; ол 1484 және 1503 жылдар аралығында Морицбург резиденциясын тұрғызған Галле қаласын басып алды. Протестанттық реформация кезінде ханшайымы архиепископтық аймақтағы халықтың көп бөлігі лютерандыққа айналды және 1566 жылдан бастап Магдебургті епархиялық әкімші басқарады. Отыз жылдық соғыста бұл жерлер қираған. 1648 жылғы Вестфалия бейбітшілігіне сәйкес архиепископтық аумақтар секуляризацияланып, Бранденбургтің Гогенцоллерн сайлаушыларына берілуі керек еді. Бұл ережелер 1680 жылы Саксонияның соңғы әкімшісі герцог Август Вайссенфельс қайтыс болғаннан кейін жүзеге асырылды, содан кейін Магдебург герцогтігі "Ұлы сайлаушы" Фредерик Вильгельм Бранденбургтің билігімен өтті. 1670 жылдан бастап бұрынғы католик архиепископиясы Солтүстік Германияның Апостольдық Викариатінің құзырына кірді. 1806 жылы Киелі Рим империясы тарағаннан кейін, қазіргі уақытта Саксонияның Пруссия провинциясының бөлігі болып табылатын аумақтар Падерборн архиепискобының басқаруымен болды. Магдебургтегі Магдебургтегі Магдебург шіркеуінің провосторы да епископтық комиссионерлер болып тағайындалды. Католик шіркеуінің құрылымы 1949 жылдан бастап Германияның бөлінуімен, ол кезде Шығыс Германияның бөлігі болған Магдебургте Батыс Германиядағы Падерборннан жіберілген көмекші епископтардың орындықтары болған кезде де сақталды. 1973 жылы епископ Йоханнес Браун Апостольдық әкімші болып тағайындалды, ол ресми түрде әлі де Падерборнға бағынышты болса да, Магдебургті іс жүзінде епархия ретінде басқарды. Германияның қайта бірігуінен кейін Браунның мұрагері Лео Новак 1994 жылы 27 маусымда Папа Иоанн Павел II шығарған Апостолдық конституцияға сәйкес епископқа көтерілді. Осылайша Магдебург Падерборннан бөлініп, шіркеулік провинцияның автономды суфрагандық епархиясы ретінде қалпына келтірілді, ол Ксантеннің қасиетті Норбертіне арналған, ал екінші деңгейдегі қамқоршылар ретінде Хелфтаның қасиетті Маврикий мен Гертруда.

At the 967 synod of Ravenna, Emperor Otto I obtained the consent of Pope John XIII to elevate Magdeburg to the see of an archbishop. The next year, against the valiant resistance by the Archbishop of Mainz and the Halberstadt bishop, Otto created the new archbishopric dedicated to Saint Maurice. It then headed an ecclesiastical province comprising the dioceses of Brandenburg, Havelberg, Zeitz, Merseburg, and Meissen, all located in the Saxon Eastern March. The first metropolitan was Archbishop Adalbert of Magdeburg (c. 910 981), a missionary to the Polabian Slavs, who also held the title of Primas Germaniae. From the 12th century onwards, the Magdeburg metropolitans ruled as prince archbishops over extended territories along the Elbe river. From 1207 onwards, Archbishop Albert had Magdeburg Cathedral rebuilt in a Gothic style that reflected his power position among the Princes of the Holy Roman Empire. At the beginning of the modern era, Magdeburg had to cope with the claims of the neighbouring Saxon and Brandenburg electorates. In 1476 Ernst II of Saxony, son of the Wettin elector Ernest, was elected archbishop; he occupied the city of Halle, where he had the Moritzburg residence erected between 1484 and 1503. During the Protestant Reformation, large parts of the population within the prince archbishopric turned Lutheran and from 1566 Magdeburg was ruled by a diocesan administrator. The estates were devastated in the Thirty Years' War. According to the 1648 Peace of Westphalia, the archiepiscopal territories were to be secularised and adjudicated to the Hohenzollern electors of Brandenburg. These provisions were implemented upon the death of the last administrator Duke Augustus of Saxe Weissenfels in 1680, whereafter the secular Duchy of Magdeburg passed under the rule of the "Great Elector" Frederick William of Brandenburg. From 1670 the former Catholic archdiocese was under the jurisdiction of the Apostolic Vicariate of Northern Germany. After the Holy Roman Empire was dissolved in 1806, the territories, now part of the Prussian Province of Saxony, were administrated by the Archbishops of Paderborn. The Magdeburg provosts at St. Sebastian's Church were also appointed episcopal commissioners. The Catholic church structure persisted even after the division of Germany from 1949 when Magdeburg, then part of East Germany, remained the see of auxiliary bishops sent from Paderborn in West Germany. In 1973 Bishop Johannes Braun was appointed Apostolic Administrator, who, though officially still subordinated to Paderborn, ruled over Magdeburg as a de facto diocese. After German reunification, Braun's successor Leo Nowak was elevated to a bishop according to an Apostolic constitution issued on 27 June 1994 by Pope John Paul II. Magdeburg thereby was separated from Paderborn and restored as an autonomous suffragan diocese of the ecclesiastical province, dedicated to Saint Norbert of Xanten, with Saints Maurice and Gertrude of Helfta as secondary patrons.