Кіріспе
Ежелгі тамил ақыны Иланго Адигал (Иланго Адигал) – монах және ақын, кейде Чера патшасы ретінде танылады. Ол дәстүрлі түрде ежелгі тамил әдебиетінің бес ұлы эпосының бірі – "Цилаппатикарам" эпосының авторы деп есептеледі. Ол Черанадудың (қазіргі Керала) ең ұлы ақындарының бірі. Эпостық өлеңнің патикамында (көріндісінде) ол өзін әйгілі Чера патшасы Ценкутттуванның (Сенгуттуван) бауыры деп атайды. Элизабет Розеннің мәлімдемесінше, бұл Чера патшасы біздің заманымыздың 2-ші ғасырының соңында немесе 3-ші ғасырының басында патшалығын басқарған. 1968 жылғы жазбасында Камил Звелебил "бұл [Адигалдың айтқаны] ақындық қиял болуы мүмкін, және оны, мүмкін, Чера әулетінің кейінгі өкілі [5-ші немесе 6-шы ғасыр] ертерек оқиғаларды [2-ші немесе 3-ші ғасыр] еске түсіріп қолданған" деп болжады.
Ilango Adigal (, ) was a monk and a poet, sometimes identified as a Chera prince. He is traditionally credited as the author of Cilappatikaram, one of the Five Great Epics of Ancient Tamil literature. He is one of the greatest poets from Cheranadu (now Kerala). In a patikam (prologue) to the epic poem, he identifies himself as the brother of a famous Chera king Ceṅkuṭṭuvan (Senguttuvan). This Chera king, as stated by Elizabeth Rosen, ruled over his kingdom in late 2nd or early 3rd century CE. In a 1968 note, Kamil Zvelebil suggested that, "this [Adigal claim] may be a bit of poetic fantasy, practised perhaps by a later member of the Chera Dynasty [5th or 6th century] recalling earlier events [2nd or 3rd century]".
Өмірбаян
Иланго Атикал (әдеби мағынасы – «қадірлі аскет ханзада»), сондай-ақ Иланго Адигал немесе Иланговадигал деп те аталады, дәстүрлі түрде «Чилаппатикарам» эпосының авторы саналады. Ол туралы тікелей, расталатын мәліметтер жоқ. Ол, көптеген ғасырлар өткен соң эпосқа қосылған «патикам» (пролог) негізінде, джайнист аскеті болған ханзада деп есептеледі. Иланго Чера патшасы Недум Чералатан мен Чола әулетінен Сонай/Нальчонайдың кіші ұлы саналады. Оның ағасы – белгілі жауынгер патша Сенгуттуван. Жас Иланго патшалық өмірден бас тартуды шешті, себебі дін қызметкері патша сарайында кіші ханзада әкесінің орнын басатынын айтқан, ал Иланго оны жаңылыс екенін дәлелдегісі келді. Дегенмен, бұл дәстүрлі сенімдер күмәнді, өйткені Сангам дәуіріне жататын «Патирупаттту» кітабында Недум Чералатан патшаның және Сенгуттуван патшаның өмірбаяны жазылған, ал Иланго Адигал туралы ешқандай дерек жоқ. Автор – джайнист ғалым, себебі эпостың бірнеше бөлімінде оның басты кейіпкерлері джайнист монах немесе монах қызымен кездеседі. Эпостың соңғы кантосында, 155-178 жолдарында, «Мен де кірдім» делінеді, ал ғалымдар оның «Мен» деген сөзін автор Адигал деп түсіндіреді. Эпоста, басқа да егжей-тегжейлі мәліметтермен қатар, «Гаджабаху синхронизмі» де айтылады. Бұл жолдарда Адикалдың Сеңгуттуван патшаның 171-193 жылдар аралығында Цейлон (Шри-Ланка) патшасы болған Гаджабахудың қатысуымен мал сою рәсіміне қатысқаны айтылады. Осыдан кейін Адикал сол кезеңде өмір сүрген деген болжамдар туды. Бұл жолдарда оның Ванчиден тыс жердегі монастырда санньяси болғаны туралы да айтылады, бұл оның джайнизм дінін қабылдап, монахқа айналғанын білдіреді. Камил Звелебилдің пікірінше, Иланго Адикалдың жазған эпосында ұжымдық естелікте сақталу үшін бұл жалған мәлімдеме қосылған болуы мүмкін. Звелебилдің сөзіне қарағанда, Адикал бірнеше ғасырдан кейін өмір сүрген джайнист болған, ал оның эпосы «V немесе VI ғасырдан бұрын жазыла алмайды». Гананат Обейескере – буддизм, Шри-Ланканың діни тарихы мен антропологиясын зерттейтін ғалым, эпостың Гаджабаху туралы және Иланго Адигал мен Сенгуттуван арасындағы туыстық қарым-қатынас туралы мәлімдемелерін тарихи емес деп санайды және бұл жолдар «тамдық эпосқа кейінірек қосылған» болуы мүмкін деп есептейді. Автор, мүмкін, ханзада болған жоқ және Чера әулетімен ешқандай байланысы болмаған, дейді Р. Партасарати. Бұл жолдар эпосқа мәтінге жоғары мәртебе беру, патшалық қолдау алу және эпоста сипатталғандай, Тамил аймақтарында (қазіргі Керала мен Тамил Наду) «Патини қадірлісі мен оның храмдарына табынуды институционалды ету» үшін қосылған болуы мүмкін. Тағы бір тамдық аңыз бойынша, бір жұлдыз жосықшы оның елдің билеушісі болатынын болжаған. Осыны тоқтату үшін және ағасы патша болуына мүмкіндік беру үшін ханзада Иланго Адигал есімін алып, джайнизм дінін қабылдады.
Мұра
Иланго Адигальға жатқызылатын «Чилапатикарам» эпосы «Манимекалай» деп аталатын тағы бір Чера тамильдік поэтикалық эпосқа әсер етті. Бұл поэтикалық эпос аталған туындының жалғасы болып табылады. Оның оқиғасы «Чилапатикарам» эпосының басты кейіпкері Ковалан мен оның Мадхавиден (Коваланмен қарым-қатынасы болған) туған Манимекалай атты қызының өміріне арналған. Манимекалайдың анасы Мадхави болғанымен, ол Паттини (Коваланның әйелі Каннаки) қадірлі құдайына құлшылық етеді.