Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1980 жылы Джеймс А. Миченердің романы.
1980 novel by James A. Michener
"Келісім" – американдық автор Джеймс А. Миченердің 1980 жылы жарық көрген тарихи романы.
The Covenant is a historical novel by American author James A. Michener, published in 1980.
Шолу
Роман Оңтүстік Африкада, бес ерекше халықтың мекенінде өрбиді: Банту (туған жергілікті қара тайпалар), Түстілер (Еуропалықтар мен Оңтүстік Африканың жергілікті халқы арасындағы ұрпақтардың нәсілдік қосылуының нәтижесі, сондай-ақ Ангола, Индонезия, Үндістан, Мадагаскар және Африканың шығыс жағалауынан әкелінген құлдар), британдықтар, африканерлер, үндістер, қытайлар және басқа да шетелдік жұмысшылар. Роман осы халықтардың тарихын, өзара әрекеттесуін және қақтығыстарын, тарихқа дейінгі заманнан бастап 1970 жылдарға дейін баяндайды.
The novel is set in South Africa, home to five distinct populations: Bantu (native Black tribes), Coloured (the result of generations of racial mixture between persons of European descent and the indigenous occupants of South Africa along with slaves brought in from Angola, Indonesia, India, Madagascar and the east Coast of Africa), British, Afrikaner, and Indian, Chinese, and other foreign workers. The novel traces the history, interaction, and conflicts between these populations, from prehistoric times up to the 1970s.
Тақырыптар
Михенер көбінесе африканерлердің – голландтық қоныс жайлаушылардың, неміс иммигранттарының және француз гугеноттарының тұрғысынан жазады. Олар Кальвинист дәстүрінде дін бостандығын қорғау үшін Оңтүстік Африкаға сапар шекті. Голландтық ата-бабалары 17 ғасырда Кап Тауында Голландия мен Ява арасындағы кемелерді қамтамасыз ету үшін сауда және тоқтау орнын құрған африканерлер өздерін «Жаңа Израильдіктер» деп санады. Олар жаңа жерді бағындыруларына Құдайдың қолдауы бар деген сенімдерін Ескі өсиеттен дәлелдеді. Олардың Киелі кітапты қатаң, фундаменталистік түсіндіруі 19 ғасырдағы Ұлы көш-қон кезінде оларға көмектесті; зулу және басқа банту тайпаларымен солтүстік жерлерге таласқа түсу кезіндегі шайқастар; Англо-бур соғысы (ағылшыздар соғысты дәстүрлі майданда жеңіп, барлық маңызды бур қалаларын басып алғаннан кейін, бірнеше жүз африканер шаруаларынан құралған бур отрядтары жаулық тоқтағанға дейін даланың шалғайындағы оқшауланған жерлерде қарсылық көрсетуді жалғастырды, тіпті ондаған мың британдық әскер оларды іздеп елді аралап өтті); және 20 ғасырдағы апартеид институтын құруы, олар Ескі өсиеттегі Израиль Құдайының моральдық талаптарына сәйкес нәсілдік тазалықты, бөлінуді және ақ үстемдікті қадағалады, сондай-ақ Еуропалық текті ақ африкалықтардың саяси билікті өз қолында ұстауға деген ниеттерін көрсетті. Романның ішінде тарихи және ойдан шығарылған кейіпкерлер кездеседі. Ван Дорн отбасының тарихы Оңтүстік Африканың голланд және гугенот мұрасын көрсетеді, ал 1970 жылдары либералды және консервативті африканерлер арасындағы айырмашылықтарды бейнелейді. Салтвуд отбасы осы аймақтағы ағылшын қонысын көрсетеді. Нсумало отбасы аймақтың қара мұрасы мен мәдениетін көрсетеді. Африкалық зулулардың басшысы Шака Мфекане туралы тарауда пайда болады. Михенер африканерлердің қара нәсілділерді қанауының бір бөлігі 1795 жылы Оңтүстік Африканың саяси және қаржылық бақылауын өз қолына алған және африканер шаруаларының (бурлардың) ұстанған құлдықты қоса алғанда, дәстүрлі өмір салтына қарсы күрескен ағылшыздарға деген голландтық наразылықпен байланысты екенін айтады. Бір банту кейіпкері айтқандай, «Ағылшындар немесе голландтар жеңсе де, қаралар әрқашан жеңіледі». 1994 жылға дейін жазылғандықтан, кітап апартеид режимінің әлі де күшті болған және оның қашан және қалай аяқталары белгісіз болған кезеңнің көзқарасын сақтайды. Михенер апартеидтің аяқталуын және Нельсон Манделаның Оңтүстік Африка Республикасының президенті болып сайлануын көргенімен, ол кітапты қайта қарауға және соңғы тарауды қосуға тым қарт және ауру болды.
Michener writes largely from the point of view of the Afrikaners, descendants of Dutch settlers, German immigrants, and French Huguenots who traveled to South Africa to practice freedom of worship in the Calvinist tradition, and other European groups, all of whom were absorbed by the Afrikaans speaking Dutch Reformed Church. The Afrikaners, whose Dutch ancestors first established a trading and resupply stop at Cape Town in the 17th century to service ships moving between Holland and Java, considered themselves the "New Israelites". They found in the Old Testament verification for their belief that God favored their conquest of the new land. Their strict, fundamentalist interpretation of the Bible supported them through the Great Trek of the 19th century; battles against Zulu and other Bantu tribes, who also laid claim to lands to the north; the Anglo Boer War (when after the British won the war on the conventional battlefield and took all the main Boer towns and cities, a few Boer commandos of a few hundred Afrikaner farmers continued to hold out in isolated pockets of the veld until the cessation of hostilities, despite tens of thousands of British regulars combing the countryside in pursuit of them); and their institution of Apartheid in the 20th century, when they insisted on racial purity, separatism, and white supremacy, per the moral expectations of the God of Israel in the Old Testament and their own determination to keep political power in the hands of White Africans of European descent. Both historical and fictional characters appear throughout the novel. The experiences of the fictional van Doorn family illustrate the Dutch and Huguenot heritage of South Africa, and in the 1970s also illustrate the differences between liberal and conservative Afrikaners. The fictional Saltwood family represents the English settlement of the area. The Nxumalo family illustrates the area's black heritage and culture. African Zulu leader Shaka appears in the novel, during the chapter on the Mfecane. Michener suggests that the Afrikaner oppression of Blacks was partly due to Dutch animosity towards the English, who assumed political and financial control of southern Africa in 1795 and fought against the traditional way of life, including slavery, pursued by Afrikaner farmers, or Boers. As one Bantu character observes, "no matter whether the English or the Dutch win, the Blacks always lose." Having been written before 1994, the book keeps the outlook of a time when the Apartheid regime was still strong and no one knew when and how it would end. Though Michener lived to see the end of Apartheid and the election of Nelson Mandela as President of South Africa, by then he was too old and ill to undertake a revision of the book and the addition of a final chapter.