Raphaël Confiant

Кіріспе

Мартиника жазушысы Рафаэль Конфиант (25 қаңтар 1951 жылы туған) - мартиникалық жазушы, креол әдебиетіне деген адаби міндеттемесімен танымал.

Өмір және мансап

Рафаэль Конфиант Мартиниканың Ле-Лоррен қаласында дүниеге келген. Ол ағылшын тілі мен саясаттануды Sciences Po Aix және құқық факультетін оқыды. 1970-ші жылдары Конфиант креол тілін қолданудың белсенді жақтаушысы болды, кейіннен Жан Бернабе мен Патрик Шамузомен бірге креолдық қозғалысты құру үшін жұмыс істеді. Үш автор 1989 жылы басқа теориялық мәтіндерден басқа, креолит қозғалысының негізгі мәтінін , авторлық бірлестікте жазды. Креолитет қозғалысы көбінесе Антиль халқының африкалық шығу тегіне баса назар аударған Негритуд қозғалысына реакция ретінде сипатталады. Креалите, екінші жағынан, Антильский ата-бабаларының әртүрлілігі мен мәдени мұрасына баса назар аударады, оған басқалар арасында қытай, үнді және еуропалық ықпалдар кіреді. Бұл қозғалыс Антиль аралдары халқының әртүрлі болмысы мен тарихын әдебиет пен тіл арқылы түсінуге тырысады және тіл мен болмыстың әртүрлі көзқарасына сүйеніп, әмбебаптан аулақ болады. Конфиант - креол және француз тілдерінде жазған белгілі жазушы, Француз Батыс-Индиясы мен Гвиана университетінің оқытушысы. 2013-2016 жылдары БАГ-да өнер және гуманитарлық факультет деканы қызметін атқарды. Креол тілінде алғашқы романдарын жариялағаннан кейін және өте нашар сатылымға ұшырағаннан кейін, Конфиант 1988 жылы екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мартиникада орналасқан француз тіліндегі алғашқы романын, Le Nègre et l'Amiral, басып шығарды. Роман француз әдебиетінің жаңа дауысы ретінде француз әдебиетінің көпшілігінде жылы қабылданады. 1991 жылы екінші француз романы "Eau de Café" арқылы Гонкур сыйлығын аздап жоғалтып алғаннан кейін, Конфиант француз тілінде жазуды жалғастырды, тіпті өзінің алғашқы креол тіліндегі романдарын аударды. Кейбір романдарының тақырыптары 1902 жылы Пеле тауының атылуы (Нуэ Ардентемен бірге, 2002 жылы жарық көрген) немесе 1854 жылы Шығыс Үндістанның келісімшарт бойынша келген қызметшілері (La Panse du Chacal, 2004) сияқты француздық Батыс Үнді оқиғаларының мерейтойымен байланысты.

Raphaël Confiant was born in Le Lorrain, Martinique. He studied English and political science at the Sciences Po Aix and law at Paul Cézanne University in Aix en Provence, France. During the 1970s, Confiant became a militant proponent of use of the Creole language and later worked with Jean Bernabé and Patrick Chamoiseau to create the créolité movement. The three authors co authored in 1989 the seminal text of the créolité movement, , in addition to other theoretical texts. The créolité movement is often characterized as a reaction to the Négritude movement, which emphasized the African origins of the Antillean people. Créolité, on the other hand, emphasizes the diversity of Antillean ancestry and cultural heritage, which includes Chinese, Indian, and European influences, among others. The movement seeks to understand the diverse identities and histories of the people of the Antilles through the lens of literature and language and eschews the universal in favor of a diverse view of language and identity. Confiant is a well known writer in both Creole and French and was a lecturer at the University of the French West Indies and Guiana (UAG). He served as dean of the Faculty of Arts and Humanities at UAG from 2013 to 2016. After publishing his first novels in Creole and suffering very poor sales, Confiant took another approach in 1988 by publishing his first French language novel, Le Nègre et l'Amiral, set in Martinique during World War II. The novel was welcomed by the French literary crowd as a new voice in French language literature. Narrowly missing the Goncourt Prize in 1991 with his second French novel, Eau de Café, Confiant has ever since continued writing in French, even translating his first Creole language novels. The themes of some of his novels seem to be dictated by the anniversaries of French West Indian events like the 1902 Mount Pelée eruption (with Nuée Ardente, published in 2002) or the 1854 arrival of East Indian indentured servants (La Panse du Chacal, 2004).