Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші (1839–1889) басқа суретшілер
Italian painter (1839–1889)
other artists
Карло Пелегрини (25 наурыз 1839 – 22 қаңтар 1889), көп жұмысын Ape псевдонимімен жасаған, 1869 жылдан 1889 жылға дейін Лондон қоғамының жетекші журналы «Vanity Fair» журналының карикатурисі болып қызмет еткен итальян суретшісі. Оның журнал үшін жасаған еңбектері оған танымал атақ әкеліп, ең ықпалды суретшісіне айналдырды.
Carlo Pellegrini (25 March 1839 – 22 January 1889), who did much of his work under the pseudonym of Ape, was an Italian artist who served from 1869 to 1889 as a caricaturist for Vanity Fair magazine, a leading journal of London society. His work for the magazine made his reputation and he became its most influential artist.
Ерте өмір
Пельгрини Екі Сицилия Корольдігіне кіретін Капуа қаласында дүниеге келген. Оның әкесі ежелгі жер иеленушілер әулетінен шыққан, ал анасының Медичи әулетінен тараған деген әңгіме бар. Ол Collegio dei Barnabiti колледжінде, содан кейін Неаполь маңындағы Маддалонидегі Сант-Антониода білім алды. Жастық шағында ол неаполитандық қоғамды сатиралық бейнеледі, портреттерін Мельхиорре Дельфико, Домие және сол дәуірдегі басқа француз және британ суретшілерінің үлгілеріне сүйеніп жасады. Пельгрини Гарибальдимен бірге шайқасқанын айтқан, бірақ оны жақсы білгендер бұл әңгімені шындыққа жатқызбады. 1864 жылы жеке өміріндегі бірқатар қиындықтардан кейін, соның ішінде әпкесінің қазасынан соң, Италиядан кетуге шешім қабылдап, Швейцария мен Франция арқылы Англияға сапар жасады. Ол 1864 жылдың қараша айында Лондонға келді; кейіннен өте қиын жағдайда болғанын, көшеде және есік алдында ұйықтағанын мәлімдеді. Дегенмен, бұл да оны богемдік суретші ретінде көрсету үшін ойлап тапқан әңгіме болуы мүмкін. Лондонда ол Уэльс ханзадасымен дос болды.
Pellegrini was born in Capua, then in the Kingdom of the Two Sicilies. His father came from an ancient land owning family, while his mother was allegedly descended from the Medici. He was educated at the Collegio dei Barnabiti, and then at Sant'Antonio in Maddaloni, near Naples. As a young man he caricatured Neapolitan society, modelling his portraits on those of Melchiorre Delfico and Daumier and other French and British artists of the period. Pellegrini claimed to have fought with Garibaldi; however, those who knew him well dismissed this as fantasy. Deciding to leave Italy in 1864 after a series of personal crises, including the death of his sister, he travelled to England via Switzerland and France. He arrived in London in November 1864; he later claimed to have arrived destitute, and to have slept on the streets and in doorways. However, this claim may have been another fantasy designed to make him seem to be a Bohemian artist. In London he became a friend of the Prince of Wales.
"Vanity Fair" журналында жұмыс істеу
Пельгринидің Vanity Fair журналының иесі Томас Боулзбен қалай танысқаны туралы мәлімет жоқ, бірақ ол тез арада осы басылымда жұмысқа орналасып, оның алғашқы карикатурисі болды. Бастапқыда ол өз жұмыстарын 'Singe' (француз тілінде "маймыл") деп қол қойса, кейіннен, одан да танымал 'Ape' ("маймылдың" ағылшын тіліне аудармасы) деген атпен танылды. Пельгринидің журналдағы еңбектері оның айбарлы атын шығарды және ол ең ықпалды суретшіге айналды. Ол 1869 жылдың қаңтарынан 1889 жылдың сәуіріне дейін жиырма жылдан астам уақыт бойы өз карикатураларын басып шығарды. Оның 1869 жылғы Бенджамин Дизраэлидің карикатурасы журналдағы алғашқы түсті литография болды және үлкен сұранысқа ие болды. Бұл Vanity Fair басылымдық қызметінде жарық көрген екі мыңнан астам карикатураның біріншісі еді. Сэр Лесли Уордтың кейінгі карикатуралары қазір көбірек танымал болғанымен, көптеген коллекционерлер 'Ape' карикатураларын көркемдік және техникалық тұрғыдан жоғары бағалайды. Журнал үшін карикатуралар салумен қатар, Пельгрини портрет суретшісі ретінде өзін таныстыруға тырысты, бірақ бұл әрекеті үлкен жетістікке ие болмады. Пельгрини 1870 жылдары Лондонда Дегамен танысып, шамамен 1876-77 жылдары оның портретін салды, онда "à vous/Pellegrini" (сізге/Пельгриниге) деп жазылған. Дега да Пельгринидің портретін салып, оған ұқсас жазуды қосты. Пельгрини Лондондағы Бифштек клубының мүшесі болды және ол жерде Уистлермен кездесіп, оның жұмысына зор ықпал етті. Шын мәнінде, ол тіпті Уистлер стилінде портреттер салуға тырысты. Пельгрини 1874 жылдан 1888 жылға дейін The Arts Club клубының мүшесі болды. Пельгрини өзінің сыртқы түріне ерекше мән берді, әрдайым жылтыратылған етіктермен мінсіз ақ шпаттар киеді. Ол қытай билеушілеріне тән ұзын тырнақ өсірді, мүмкіндігі болғанда ешқашан жаяу жүрмейтін, және әдемі әңгімелер мен ерекшеліктердің шексіз қорын жинады. Ол сынды ағылшын тілінде сөйлейтін, гомосексуалистікке (осы кезде қауіпті болған) ашық түрде наразылық білдіретін және жоғары мәртебелі кешкі ас кештеріне макарон тағамдарын әкелетін. Ол бейтаныс төсек-орындардан қорқып, елдік үйлерге шақырылғандардан бас тартатын және ұйықтағанда аузында сигарет ұстау әдеті бар еді. Ол 49 жасында өпке ауруынан Лондондағы Кавендиш скверіне жақын, 53 Мортимер көшесіндегі үйінде қайтыс болды. Ол Лондонның Кенсал Грин қаласындағы Сент-Мэри рим-католик зиратында жерленген.
It is not recorded how Pellegrini met Thomas Bowles, the owner of Vanity Fair magazine, but he quickly found himself employed by that publication and became its first caricaturist, originally signing his work as 'Singe' (French for "Monkey") and later, and more famously, as 'Ape' (a translation of "Singe" into English). Pellegrini's work for the magazine made his reputation and he became its most influential artist; it printed his caricatures for over twenty years, from January 1869 to April 1889. His 1869 caricature of Benjamin Disraeli was the first colour lithograph to appear in the magazine, and proved immensely popular. It was the first of a highly successful series of more than two thousand caricatures published by Vanity Fair. Although the later caricatures by Sir Leslie Ward are perhaps now more well known, those by 'Ape' are regarded by many collectors as being artistically and technically superior. Apart from drawing his caricatures for the magazine, Pellegrini also attempted to set himself up as a portrait painter, but this venture met with limited success. Pellegrini met Degas in London in the 1870s, and in about 1876–77 painted his portrait, inscribed 'à vous/Pellegrini' (to you/Pellegrini). In return, Degas painted Pellegrini's portrait, similarly inscribed. Pellegrini was a member of the Beefsteak Club in London and there met Whistler, who became a great influence on his work; indeed, he even attempted to paint portraits in the style of Whistler. Pellegrini was also a member of The Arts Club from 1874 until 1888. Pellegrini was extremely careful about his appearance, and would wear immaculate white spats with highly polished boots. He grew long Mandarin like fingernails, would never walk when he could ride, and had a limitless fund of amusing stories and eccentricities. He spoke broken English, flaunted his homosexuality (at a time when it was dangerous to do so), and would often bring macaroni dishes to elegant dinner parties. He would refuse invitations to country houses out of fear of strange beds, and had a habit of keeping a cigar in his mouth as he slept. He died of lung disease aged 49 at his home, 53 Mortimer Street, near Cavendish Square in London. He is buried in St. Mary's Roman Catholic Cemetery, Kensal Green, London.