Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лев Толстойдың 1859 жылғы повесі «Отбасы бақыты» (Реформаға дейінгі орысша: Семейное счастіе; Реформадан кейінгі) – Лев Толстойдың 1859 жылы жазған повесі, алғаш рет «Орыс хабаршысы» журналында жарияланды.
1859 novella by Leo Tolstoy
Family Happiness (pre reform Russian: Семейное счастіе; post reform ) is an 1859 novella written by Leo Tolstoy, first published in The Russian Messenger.
Сюжет
Бұл оқиға жас қыз Машечканың (17 жаста) және одан жасы үлкен Сергей Михайличтің (36 жаста), отбасының ескі досының махаббаты мен некеге тұруы туралы. Бұл оқиғаны Маша айтып береді. Бір-біріне ғашық болғаннан кейін, Машаның махаббаты өсіп, кеңейе түседі. Ол Сергей Михайличке айтып, оның да ғашық екенін біледі. Егер ол оған қарсылық көрсеткен болса, онда бұл олардың арасындағы жас айырмашылығы жас Машаны оған шаршатуға итермелейді деген қорқынышынан болды. Ол оған тыныш, тыныш өмір сүруді ұнататынын, ал ол өмір туралы көбірек білуге және білуге ұмтылады. Олар бірден қыз-келіншекті байлап, бірден некелеседі. Үйленгеннен кейін олар Сергей Михайличтің үйіне көшіп келеді. Олар екеуі де Ресейдің жер иелері болып табылатын жоғарғы санатының мүшелері. Көп ұзамай Маша егістіктегі тыныш өмірге шыдамай, екеуінің арасындағы күшті түсіністік пен сүйіспеншілікке қарамастан. Оның уайым-қайғысын басу үшін олар Санкт-Петербургте бірнеше апта болуды шешеді. Сергей Михайлич Машаны аристократиялық балга шығаруға келіседі. Ол "қоғамды" жек көреді, бірақ ол оған қызығады. Олар қайтадан бастайды. Ол өзінің ауылшаруашылық сұлулығы мен сұлулығымен графинялар мен ханзадалардың сүйіктісі болып табылады. Сергей Михайлич, Петербург қоғамының өз әйеліне деген құлшынысына қуанып, оның "қоғамға" деген құштарлығына наразылық білдіреді, бірақ ол Машаға әсер етуге тырыспайды. Сергей Михайлич оған деген құрметтен, жас әйеліне "қоғамның" бос, сұмдығы туралы шындықты өз бетінше табуға мүмкіндік береді. Бірақ күйеуі оның осы дүниеге деген көзқарасын көріп, оған деген сенімі әлсіреп қалады. Ақырында олар бір-біріне қарама-қайшылықтары туралы айтады. Олар келіспеушіліктерді келіссөздер арқылы шешуге болатын нәрсе ретінде қарамайды. Екеуі де бірден бір-біріне деген сүйіспеншіліктері күмәнге ұшырап, қатты күйзеліске ұшырады. Бір нәрсе өзгерді. Олар мақтанышқа бой алдырып, бұл туралы сөйлесуден бас тартады. Сенім мен жақындық жоғалды. Тек сыпайы достық қана қалады. Маша Петербургке дейін бірге болған құштарлықпен бірге болуды аңсайды. Олар елге қайтады. Балалы болғаннан кейін, жұптың өмірі жақсы болса да, ол үмітсіз қалады. Олар бір-бірімен бірге бола алмайды. Ақырында ол одан неге оны Петербургтегі бала мен тойлардан алып кетуге тырыспағанын түсіндіріп беруін сұрайды. Неге олар бір-біріне деген сүйіспеншіліктерін жоғалтты? Неге олар оны қайтаруға тырыспайды? Оның жауабы әйелдің құлағына ұнамайтын жауап, бірақ ол әйелді тыныштандырып, ұзақ өмірге дайындап, "отбасы бақытын" қамтамасыз етеді.
The story concerns the love and marriage of a young girl, Mashechka (17 years old), and the much older Sergey Mikhaylych (36), an old family friend. The story is narrated by Masha. After a courtship that has the trappings of a mere family friendship, Masha's love grows and expands until she can no longer contain it. She reveals it to Sergey Mikhaylych and discovers that he also is deeply in love. If he has resisted her it was because of his fear that the age difference between them would lead the very young Masha to tire of him. He likes to be still and quiet, he tells her, while she will want to explore and discover more and more about life. Ecstatically and passionately happy, the pair immediately engages to be married. Once married they move to Sergey Mikhaylych's home. They are both members of the landed Russian upper class. Masha soon feels impatient with the quiet order of life on the estate, notwithstanding the powerful understanding and love that remains between the two. To assuage her anxiety, they decide to spend a few weeks in St. Petersburg. Sergey Mikhaylych agrees to take Masha to an aristocratic ball. He hates "society" but she is enchanted with it. They go again, and then again. She becomes a regular, the darling of the countesses and princes, with her rural charm and her beauty. Sergey Mikhaylych, at first very pleased with Petersburg society's enthusiasm for his wife, frowns on her passion for "society"; however, he does not try to influence Masha. Out of respect for her, Sergey Mikhaylych will scrupulously allow his young wife to discover the truth about the emptiness and ugliness of "society" on her own. But his trust in her is damaged as he watches how dazzled she is by this world. Finally they confront each other about their differences. They argue but do not treat their conflict as something that can be resolved through negotiation. Both are shocked and mortified that their intense love has suddenly been called into question. Something has changed. Because of pride, they both refuse to talk about it. The trust and the closeness are gone. Only courteous friendship remains. Masha yearns to return to the passionate closeness they had known before Petersburg. They go back to the country. Though she gives birth to children and the couple has a good life, she despairs. They can barely be together by themselves. Finally she asks him to explain why he did not try to guide and direct her away from the balls and the parties in Petersburg. Why did they lose their intense love? Why don't they try to bring it back? His answer is not the answer she wants to hear, but it settles her down and prepares her for a long life of comfortable "Family Happiness."
Сыни қабылдау
Ресейде "Отбасылық бақыт" кітабына бастапқыда әлсіз жауап болды. Санкт-Петербургтің "Ведомости" газеті (1859 жылғы шілде, № 155) және "Северный цветок" журналы (№ 22, 1859) оң, бірақ өте қысқа пікірлер жариялады. Ірі демократиялық басылымдар оның жарық көргенін атаған жоқ, Толстой басылым үшін сол кезде "Современник"пен қызыл сызықтан өткен қарым-қатынаста болған оңшыл "Катков" редакторы басқаратын журналды таңдағандықтан көңілі қалған сыңайлы. Үш жылдан кейін "Біздің сыншыларымыз назардан тыс қалдырған көрнекті еңбектер" (Время, № 1 және 9) деген эссесінде Аполлон Григорьев "Отбасылық бақытты" "қайта беделді етуге" тырысып, оны Толстойдың "қазірге дейінгі ең жақсы туындысы" деп атады. "Современник" (1865, № 4) "эстетикалық мектептің сыншыларын" билеуші класс өмірін идеализациялаған, өткенге көзбен қараған романды мақтамауға ескертіп, қарсылық көрсетті. Кеңес ғалымы Владимир Лакшиннің сөзіне сүйенсек, "Григорьев Толстойды білгір психолог деп дұрыс бағалаған, ол осы повесте романтикалық құмарлықтың бірте-бірте мүлдем басқа нәрсеге қалай айналатынын өте жақсы бейнелеген".
In Russia the initial response to Family Happiness was lukewarm. The newspaper Sankt Peterburgskiye Vedomosti (the July 1859, No. 155 issue) and the magazine Severny Tsvetok (Northern Flower, No. 22 1859) published positive, but very brief reviews. The major pro democracy publications failed to mention its release, much chagrined, apparently, by the fact that Tolstoy chose for the publication the right wing Katkov edited journal which at the time was engaged in bitter feuds with Sovremennik. Three years later in an essay called "The Outstanding Works Overlooked by Our Critics" (Vremya, Nos. 1 and 9) Apollon Grigoriev made an attempt to "rehabilitate" the Family Happiness and called it Tolstoy's "best piece of work to date." Sovremennik (1865, No.4) retaliated by warning the "critics of the aesthetic school" against praising the backward looking novel that was idealizing the ruling class's way of life. According to the Soviet scholar Vladimir Lakshin, "Grigoriev was right in crediting Tolstoy as a shrewd psychologist, who'd succeeded in portraying so vividly in this novella 'the way romantic passion gradually deteriorates into something completely different.'"
Танымал мәдениетте
"Into the Wild" (және оның киноға бейімделуі) атты деректі кітапта айтылғандай, Крис МакКэндлестің денесінен "Отбасылық бақыт" кітабының бір данасы табылған, оның бірнеше бөлімдері белгіленген. Әңгіменің соңғы беті Филип Роттың "Контрөмір" романында толық цитата келтірілген. Пол Остердің "4321" романында басты кейіпкердің анасының Толстойдың сүйікті туындысы ретінде осы повестьге сілтеме жасалады. "Family Happiness" әні The Mountain Goats тобының шығармасы, атауы повестьтен алынған және "Машинаға Толстойдан цитата келтіре бастадым / Сіз не айтқаныңызды түсінбедім" деген жолдарды қамтиды. Джулия Стречидің 1932 жылғы "Үйленуге керемет ауа-райы" романының 2012 жылғы экранизациясында Долли, әзірге шешімін таппаған күйеуге шығар алдында "Отбасылық бақыт" кітабын оқып отырған көрінеді. Пётр Фоменконың Мәскеудегі Театр шеберханасы осы повесті сахнаға қойды. Спектакльдің тұңғыш көрсетілімі 2000 жылдың қыркүйегінде өтті және қазірге дейін театр репертуарында сақталып келеді.
As referenced in the non fiction book Into the Wild (as well as its film adaptation), a copy of Family Happiness was found among Chris McCandless' remains, with several passages highlighted. The last page of the story is also quoted in full in the Philip Roth novel The Counterlife. The novella is referenced in 4321 by Paul Auster, as the favorite Tolstoy work of the protagonist's mother. The Mountain Goats song "Family Happiness" takes its name from the novella and includes the line "Started quoting Tolstoy into the machine/I had no idea what you meant". The 2012 film of Julia Strachey's 1932 novel Cheerful Weather For the Wedding shows Dolly, the uncertain bride to be reading a copy of Family Happiness. Pyotr Fomenko's Theater Atelier in Moscow adapted the novella to the stage. The play premiered in September 2000 and remains part of the theater's repertoire.