Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1859 жылы жазылған Иван Гончаровтың романы
1859 novel by Ivan Goncharov
Обломов (lang ru ; ) – орыс жазушысы Иван Гончаровтың 1859 жылы алғаш жарық көрген екінші романы. Ілия Ильич Обломов – романның орталық кейіпкері, 19 ғасыр орыс әдебиетіндегі «артық адам» символды бейнесінің толыққанды түрі ретінде бейнеленеді. Обломов – маңызды шешімдер қабылдауға немесе қандай да бір маңызды іс-қимылға баруға шамасы келмейтін, жас және жомарт дворян. Роман бойында ол бөлмесінен немесе төсегінен сирек шығады. Алғашқы 50 бетте ол төсектен креслоға ғана көшеді. Роман шыққан кезде үлкен танымал болды, ал кейбір кейіпкерлері мен көркемдік тәсілдері орыс мәдениеті мен тілінде өз ізін қалдырды.
Oblomov (lang ru ; ) is the second novel by Russian writer Ivan Goncharov, first published in 1859. Ilya Ilyich Oblomov is the central character of the novel, portrayed as the ultimate incarnation of the superfluous man, a symbolic character in 19th century Russian literature. Oblomov is a young, generous nobleman who seems incapable of making important decisions or undertaking any significant actions. Throughout the novel, he rarely leaves his room or bed. In the first 50 pages, he only manages to move from his bed to a chair. The novel was popular when it came out, and some of its characters and devices have imprinted on Russian culture and language.
Жасалуы және жариялануы
Гончаров алғаш рет 1840 жылдардың ортасында "Обломовты" жазу туралы ойлады, өзінің алғашқы романы "Жай ғана оқиға" жарияланғаннан кейін көп ұзамай. 1849 жылы ол "Толықтырылмаған романнан эпизод: Обломовтың арманы" атты әңгіме жазды, ол "Современник" әдеби журналында жарияланды. "Обломовтың арманы" жарияланғаннан кейін "Обломов" жұмысы бірнеше жылға созылды, бірақ алдымен Гончаровтың анасының қазасы, содан кейін "Паллас" фрегатының әлемді аралау сапарына қатысу шешімі оны тоқтатты. 1854 жылдың тамызында "Паллас" кемесі Ресейдің Шығысында сапарын аяқтағаннан кейін Гончаров тағы жарты жыл Сібірді танып, біртіндеп Санкт-Петербургке қайтып келді. Гончаров ұзақ сапарында "Обломов" үстінде жұмыс істемегенімен, кітап туралы ойлаған сықылды, өйткені Обломов оның үйіне жазған көптеген хаттарында кездеседі. 1855 жылдың ақпанында қайтадан жазуға кіріскенде, ол кешігулеріне және жаза алмауына шаршау, әсердің жоғалуы және цензор ретіндегі жаңа, қиын жұмыс жауапты дейді.
Goncharov first thought of writing Oblomov in the mid 1840s, soon after publishing his first novel A Common Story. In 1849 he wrote "Episode from an Unfinished Novel: Oblomov's Dream", a short story that was published in the literary journal Sovremennik. The work on Oblomov continued for several years after the publication of "Oblomov's Dream" but was first interrupted by the death of Goncharov's mother, and then his decision to join the around the world voyage of the naval frigate Pallas. When Pallas finally ended its journey in August 1854 in Russia's far east, Goncharov spent another half a year getting acquainted with Siberia and slowly making his way back to St. Petersburg. Although Goncharov was not working on Oblomov during his long journey it appears he was thinking about the book, as Oblomov shows up in many of his letters home. When he tried to begin writing again in February 1855, he blamed his delays and inability to write on exhaustion, loss of momentum, and a new and more demanding job as a censor.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Роман басты кейіпкер, Илья Ильич Обломовтың өміріне арналған. Обломов – жоғарғы орта тапқа жататын және Ресейдің XIX ғасырындағы помещиктер әулетінің ұлы. Обломовты ерекшелендіретін қасиеті – өмірге немқұрайлы қарауы. Обломов осы мінезді өнер деңгейіне көтереді, күнделікті шаруаларын төсегінен-ақ атқарады. Кітаптың бірінші бөлімінде Обломов бір күні төсекте жатыр. Ол өзінің ауылдық иелігі Обломовканың басқарушысынан қаржылық жағдайдың нашарлап бара жатқанын және маңызды шешімдер қабылдау үшін сапарға шығуы керектігін хабарлайтын хат алады. Бірақ Обломов тіпті бөлмесінен шыға алмайды, әйтеуір мың шақырымдық сапарға аттана қоймайды. Ұйықтағанда, Обломовтың Обломовкадағы балалық шағы туралы түсі көреді. Ол ешқашан жұмыс істемейді немесе шаруашылық жұмыстарын атқармайды, ал ата-анасы оны үнемі мектептен демалысқа немесе сапарға, тіпті ұсақ себептермен алып кетеді. Ал оның досы Андрей Штольц неміс әкесі мен орыс анасынан туған, қатаң тәртіп пен еңбекке дайындалған, адал және еңбекқор адам. Штольц кітаптың бірінші бөлімінің соңында келіп, Обломовты ұйқысынан оятады. Оқиға дамыған сайын Штольц Обломовты жас Ольга атты әйелмен таныстырады, екеуі ғашық болады. Алайда, оның әрекетсіздігі мен алға жылжудан қорқуы тым күшті, ол үйлену тойын үнемі кейінге жылдырып, істерін ретке келтірмейтіні анық болғанда, Ольга келісімді бұзады. Обломовты "достары" Тарантеев пен үй иесінің інісі Иван Матвеевич бірнеше рет алдап, Штольц әр жолы салдарынан шығаруға мәжбүр болады. Соңғы рет Обломов мұңайып, Тарантеев пен Иван Матвеевич оны елдік иелігінен түскен табысының барлығынан шантаж жасайды, бұл жағдайды Штольц анықтағанға дейін бір жылдан астам уақытқа созылады және Иван Матвеевичті басшылығына хабарлайды. Осы уақытта Ольга Ресейден Парижге кетеді, онда ол көшеде Штольцке кездеседі. Олар бір-біріне ғашық болып, ақырында үйленеді. Дегенмен, Обломов өмірінде өзін-өзі ұстап, мақсатқа жету үшін бір сәт те болса күш таба алмады. Тарантеевтің мінез-құлқы шыдамсыздық шегіне жеткенде, Обломов оған қарсы тұрып, сапалап, үйден қуады. Өлер алдында Штольц оны зиярат етеді, ол әйеліне Обломовты қайтадан өмірге қайтаруға тырысатынын уәде берген еді. Бұл сапарда Штольц Обломовтың жесір үй иесі Агафия Матвеевнаға үйленгенін және Штольцтің құрметіне Андрей деп атаған ұлы бар екенін біледі. Штольц енді Обломовты өзгерте алмайтынын түсінеді және кетеді. Обломов өмірінің қалған бөлігін екінші Обломовкада өткізеді, Агафия Матвеевна оған бала кезіндегідей күтім жасайды. Ол оның сүйіп жейтін тағамдарын дайындайды, шаруашылыққа қарайды және Обломовты ешқандай уайымға қалдырмайды. Обломов осы кезде тағдырына мойын бұрған еді, сөйлесу кезінде ол өлімінің нақты себебін "Обломовизм" деп атады. Обломов ұйқыда қайтыс болады, соңымен мәңгілік ұйқыға кету тілегін орындайды. Штольц оның өлімінен кейін ұлын асырайды.
The novel focuses on the life of the main character, Ilya Ilyich Oblomov. Oblomov is a member of the upper middle class and the son of a member of Russia's nineteenth century landed gentry. Oblomov's distinguishing characteristic is his slothful attitude towards life. Oblomov raises this trait to an art form, conducting his little daily business from his bed. The first part of the book finds Oblomov in bed one morning. He receives a letter from the manager of his country estate, Oblomovka, explaining that the financial situation is deteriorating and that he must visit to make some major decisions. But Oblomov can barely leave his bedroom, much less journey a thousand miles into the country. As he sleeps, a dream reveals Oblomov's upbringing in Oblomovka. He is never required to work or perform household duties, and his parents constantly pull him from school for vacations and trips or for trivial reasons. In contrast, his friend Andrey Stoltz, born to a German father and a Russian mother, is raised in a strict, disciplined environment, and he is dedicated and hard working. Stoltz visits at the end of Part 1, finally rousing Oblomov from sleep. As the story develops, Stoltz introduces Oblomov to a young woman, Olga, and the two fall in love. However, his apathy and fear of moving forward are too great, and she calls off their engagement when it is clear that he will keep delaying their wedding and avoiding putting his affairs in order. Oblomov is swindled repeatedly by his "friends" Taranteyev and Ivan Matveyevich, his landlady's brother, and Stoltz has to undo the damage each time. The last time, Oblomov ends up living in penury because Taranteyev and Ivan Matveyevich are blackmailing him out of all of his income from the country estate, which lasts for over a year before Stoltz discovers the situation and reports Ivan Matveyevich to his supervisor. Meanwhile, Olga leaves Russia and visits Paris, where she bumps into Stoltz on the street. The two strike up a romance and end up marrying. However, not even Oblomov could go through life without at least one moment of self possession and purpose. When Taranteyev's behavior at last reaches insufferable lows, Oblomov confronts him, slaps him, and finally kicks him out of the house. Sometime before his death he is visited by Stoltz, who had promised to his wife a last attempt at bringing Oblomov back to the world. During this visit Stoltz discovers that Oblomov has married his widowed landlady, Agafia Matvievna, and had a child – named Andrey, after Stoltz. Stoltz realizes that he can no longer hope to reform Oblomov, and leaves. Oblomov spends the rest of his life in a second Oblomovka, continuing to be taken care of by Agafia Matvievna as he used to be taken care of as a child. She can prepare the food he likes, cares for the household, and makes sure that Oblomov does not have a single worrisome thought. By then Oblomov had already accepted his fate, and during the conversation he mentions "Oblomovitis" as the real cause of his demise. Oblomov dies in his sleep, finally fulfilling his wish to sleep forever. Stoltz adopts his son upon his death.
Кейіпкерлер
Илья Ильич Обломов – романның басты кейіпкері. Білім алуға және мұралық иелігін басқаруға ешқандай уайымдамай өскен Обломов, романда балалық шақтағы идиллиясын қайта жаңғыртуға тырысады. Оқиғаның басында оның белсенсіздігі мен жауапкершіліктен қорқуы оның иелігі мен жеке істерінің тозуына әкеледі. Романның бірінші бөлімі Обломовтың таңғы уақытын көрсетеді, ол ұйықтауға және балалық шағындағы үйі туралы армандауға басымдық беріп, иелігі мен пәтеріне қарайтын мәселелерден бас тартады. Тек Стольц ғана оны төсектен көтере алады, бірақ Обломовты иелігіне қайта оралуға көндіре алмайды. Обломов Стольцтың досы Ольгаға біртіндеп ғашық болады, және ол Обломовты жақсарту миссиясын жалғастырғанда, екеуі келісімге келеді. Бірақ Обломов өз мінезін өзгерте алмайтынын түсінгенде, ол келісімді бұзады. Роман барысында ол Стольц пен Ольганың кеңестерін шын жүректен қабылдауға тырысады, бірақ соңында олардың ұсыныстарына қарсы тұрып, өмірінің қалған бөлігін Агафия Матвиевнамен және олардың балаларымен бірге өткізеді, ешқашан Обломовкаға қайта бармайды. Андрей Иванович Стольц – Обломовтың бала кезінен бергі жақын досы, романның соңында Ольгаға үйленеді. Неміс әкесі мен орыс анасының жалғыз баласы Стольц, Обломовпен бір мектепте оқып, жиі Обломовтың отбасына барып тұратын. Стольцтың әкесі тиімділік пен практикалық ойлау қағидаларын сіңірген, ал анасы күйеуінің сабақтарын жеңілдету үшін Стольцты ласкамен қарайтын және оған музыка үйреткен. Стольцтың әкесінің тәрбиесі оны еңбекқор және практикалық адам етіп өрбітеді, бірақ балалық шағы Обломовкада өткендіктен, ол өмір бойы Обломовпен дос болады. Стольц романның көп бөлігін Обломовқа көмектесуге жұмсайды, оның қаржылық және басқа да проблемаларын шешіп, оны өзінің үлгісімен тәрбиелеуге тырысады. Оның күш-жігері негізінен Обломовты иелігін қайта бақылауға алуға бағытталған. Соңында Стольц өзі Обломовканы жаңартуды қолға алып, оны жаңғыртуға және жаңа инфрақұрылымға инвестиция салуға кіріседі. Обломовты Обломовкаға қайтаруға жасаған соңғы әрекеті сәтсіз аяқталады, ол Обломовтың Агафия Матвиевнаға үйленгенін білгенде. Оның орнына ол Обломовтың өлімінен кейін оның ұлын асырап алады. Ольга Ильинская Стольц арқылы Обломовпен танысады және Стольцтың Обломовты реформалауға жасаған тырысыстарына қатысады. Ольга романдағы уақытының көп бөлігін Обломовтың мінез-құлқын өзгертуге арнайды. Олар ғашық болады, және оның күш-жігері бір уақытқа сәтті болып көрінеді, өйткені Обломов көбірек романдар оқиды және әлеуметтік шараларға қатысады. Екеуі келісімге келеді, бірақ Обломовтың алға жылжудан қорқуы оны некеге қажетті қадамдар жасаудан тоқтатады, содан кейін Ольга келісімді бұзады. Ольга таяуымен бірге Парижге сапар шегеді, онда ол Стольцпен кездеседі. Олар ғашық болып, үйленеді және Қырымға көшіп кетеді. Захар – Обломовтың қызметшісі. Ол Обломовқа иелігінің қарыздары туралы еске салып, өмірін ретке келтіруге үнемі тырысады. Ол тиімді қызметкер емес, бірақ өте адал және Обломовтар отбасын жоғары бағалайды. Обломовтың өлімінен кейін ол Stoltz оны тауып, күтім көрмейінше, қаңғыбас болады. Агафия Матвиевна – Обломовтың жесір үй иесі, ол оған ғашық болады және оны асыл адам ретінде құрметтейді. Ол сонымен қатар Иван Матвеевичтің әпкесі. Оқиғаның соңында Стольцке Обломов пен Агафияның үйленгені және ұлы бар екені белгілі болады. Тарантеев пен Иван Матвеевич – Обломовтың "достары", олар оны қайта-қайта алдап келген. Тарантеев пен Иван Обломовты елдік иелігінен түскен табысының барлығынан айыру үшін шантаж жасайды. Бұл амал бір жылдан астам уақытқа созылады, содан кейін Стольц жағдайды біліп, Иван Матвеевич пен Тарантеев туралы өзінің басшысына хабарлайды. Тарантеевтің мінез-құлқы төзімділік шегіне жеткенде, Обломов оған қарсы шығып, оны шапалақтап, үйден қуады.
Ilya Ilyich Oblomov is the eponymous character of the novel. Raised to never worry about his education or the running of his inherited estate, Oblomov spends the novel attempting to recreate his childhood idyll. By the beginning of the story, his inactivity and fear of responsibility have led to the disrepair of his estate and personal affairs. Part I of the novel follows Oblomov's morning, as he refuses to take care of his estate and apartment in favor of sleeping and dreaming about his childhood home. Only Stoltz can get him out of bed, but cannot convince Oblomov to revisit his estate. Oblomov gradually falls in love with Stoltz's friend Olga and the two become engaged as she attempts to continue Stoltz's mission of improving Oblomov. Olga eventually breaks off the engagement when she realizes that Oblomov is unable to change his ways. While he sincerely attempts to follow Stoltz's and Olga's advice throughout the novel, he ultimately resists their changes and lives out the rest of his life with Agafia Matvievna and their children, having never gone back to Oblomovka. Andrey Ivanovich Stoltz is Oblomov's best friend from childhood, and is married to Olga by the end of the novel. The only child of a German father and Russian mother, Stoltz went to the same school as Oblomov and frequently visited Oblomov's family. While Stoltz's father instilled ideals of efficiency and practicality, Stoltz's mother often attempted to ease her husband's lessons by pampering Stoltz and teaching him music. The influence of Stoltz's father leaves him a practical and work oriented man, but his childhood days in Oblomovka cause him to be lifelong friends with Oblomov. Stoltz spends much of the novel attempting to help Oblomov, both by solving Oblomov's financial and other problems and trying to mold Oblomov in his image. His efforts center mainly around getting Oblomov to regain control of his estate. Ultimately Stoltz himself handles Oblomovka's renovation, modernizing it and investing in new infrastructure. His final attempt to bring Oblomov back to Oblomovka fails when he realizes that Oblomov has married Agafia Matvievna, and instead he adopts Oblomov's son upon Oblomov's death. Olga Ilyinsky is introduced to Oblomov by Stoltz and is included in Stoltz's attempts to reform Oblomov. Olga spends much of her time throughout the novel determined to change Oblomov's ways. She and Oblomov fall in love, and her efforts seem to be successful for a time, as Oblomov reads more novels and attends more social events. The two become engaged, but Oblomov's deep set fear of moving forward prevent him from taking necessary steps toward actual marriage, and Olga breaks off the engagement. Olga then travels to Paris with her aunt, where she runs into Stoltz. The two fall in love and marry, moving to the Crimea. Zakhar is Oblomov's servant. He constantly tries to get Oblomov to get his life in order by reminding him about the dues of his estate. He is an ineffective servant but extremely devoted to his master, and he holds the Oblomov family in high esteem. He becomes a beggar after Oblomov's death until Stoltz finds and takes care of him. Agafia Matvievna is Oblomov's widowed landlady, who falls in love with him and holds him in high regard as a nobleman. She is also Ivan Matveyevich's sister. At the end of the story, it is revealed to Stoltz that Oblomov and Agafia are married with a son. Taranteyev and Ivan Matveyevich are Oblomov's "friends", who repeatedly swindle him. Taranteyev and Ivan end up blackmailing Oblomov out of all of his income from the country estate. This stunt lasts for over a year before Stoltz discovers the situation and reports Ivan Matveyevich and Taranteyev to his supervisor. When Taranteyev's behavior at last reaches insufferable lows, Oblomov confronts him, slaps him around a bit and finally kicks him out of the house.
Айтқыш
Обломовтың баяндаушысы көбінесе дәстүрлі үшінші жақтан баяндайды. Романның басында ол көбінесе көзге түспейді және кейіпкерлердің өздері сөйлеуге мүмкіндік береді. Роман дамыған сайын ол бұрынғыдай бейтарап болмайды, кейіпкерлерді ғана емес, оларды бағалай бастайды – мысалы, Облимовтың отбасын бала кезінде Ильяны тым қатты қорғағаны үшін сынап, Облимовтың жалған достарын "паразиттер" деп атайды. Облимовкадағы балалық шағы уақытты туу, өлім және табиғаттың маусымдық айналымы сияқты циклдық оқиғалар арқылы қадағалайды, өмірді өткізу үшін оқиғалардың қайталануына сенеді. Тіпті Облимовтың аты мен әкесінің аты, Илья Ильич, оның әкесінің жалғасы екенін, жай ғана ұлы емес екенін көрсетеді. Осылайша, қайталау арқылы сезіміне қанағаттанғандықтан, Обломов тез өзгеретін қоғамда ересек өмірге қойылатын талаптарға дайын емес.
The narrator of Oblomov appears as a rather traditional third person narrator. In the beginning of the novel he is largely invisible and lets the characters do the talking. As the novel progresses he comes far less neutral and actually begins to not only describe the characters but he begins to judge them, like criticizing Oblomov's family for being overly protective of Ilya as a child, or calling Oblomov's false friends "parasites." The Oblomovka of his childhood keeps track of time through the cyclical events of birth, death, and natural seasons, relying on the repetition of events to pass through life. Even Oblomov's name and patronymic, Ilya Ilyich, reveal him as a repeat of his father instead of just a son. This instilling of contentment through repetition renders Oblomov ill equipped for the expectations placed on his adulthood in a rapidly changing society.
Ересектілік
Ересектілік Облемовты үнемі қорқытады, оның басты тілегі – балалық шақтағы уақыт сезіміне оралып, қауіпсіздікке құтылу. Ол сөзді орыс тіліндегі "авось" ұғымының ажырамас бөлігі деп сипаттады. Стольц Облемовтың өлімінің себебі "Обломовтық" екенін айтады. Пегги Гуггенхаймның "Осы ғасырдан" атты естелігіндегі "Обломов" кейіпкерін ақын Стивен Спендер оның бұрынғы жақыны Сэмюэл Беккет деп тапты.
Adulthood constantly discourages Oblomov, whose main desire is to retreat into the safety of his childhood sense of time. described the word as an integral part of Russian avos'. Stolz suggests that Oblomov's death was the result of "Oblomovism". A character named "Oblomov" in art patron Peggy Guggenheim's memoir Out of This Century was identified by poet Stephen Spender as Samuel Beckett, her one time lover.
Ресейдегі әлеуметтік өзгерістер
Обломовтың орыс тарихындағы орны алғаш жарияланған кезде көптеген әдеби сынның назарына түсті. Гончаровтың өзі Обломовты орыс қоғамына түсініктеме ретінде емес, адам табиғаты туралы зерттеме ретінде қарастырды.
Oblomov's place in the context of Russian history became the focus of much literary criticism when it was first published. Goncharov himself thought of Oblomov more as a treatise on human nature than as commentary on Russian society,
"Облимовизм дегеніміз не?" деген мақала романның әлеуметтік маңызына баса назар аударды, Стольц пен Ольгадағыны Обломовтың өткеңге мойын бұруына қарсы қойып, әлеуметтік идеалдар ретінде түсіндірді. Виссарион Белинскийдің ізбасары және белгілі әдеби сыншы Добролюбов, әдебиеттің жақсы өзгерістерді қолдауы керек деп сенді, және оның мақаласы Обломовты "обломовизм" деп аталатын ресейлік әлеуметтік дертке қарсы тиімді ескерту ретінде жоғары бағалады.
"What is Oblomovism?" focused heavily on the social significance of the novel, interpreting Stoltz and Olga as social ideals in contrast to Oblomov's reliance on the past. Dobrolyubov, a follower of Vissarion Belinsky and a leading literary critic, believed strongly that literature should promote positive change, and his essay praised Oblomov as an effective warning against the Russian social disease of "Oblomovism".
Спайк Миллиганның ойыны
Романды итальян жазушысы Риккардо Арагно сахнаға қойды. Арагноның "Обломов" сценарийін 1964 жылдың басында Спайк Миллиганның өндіріс компаниясы сатып алды. Миллиган бұрыннан-ақ комедиядан ауыр драмаға өтуге ұмтылып келген. Осы мақсатта Миллиган жеті апта бойы режиссер Фрэнк Данлоппен және актерлер Джоан Гринвуд, Билл Оуэн және Валентин Дьяллмен репетиция жасады. Бұл қойылым 1964 жылдың 7 қазанында Хаммерсмиттегі Лирик театрында өтті. Бірінші қойылымда Миллиган сахналық қорқыныштан ұшырап, көбінесе рөлін ұмытып қалды. Ол дереу актерлерге айтар сөздерін ойлап шығарып, драманы импровизациялық сеансқа айналдырды. Миллиганның басқа сахналық комедияларына жоғары баға берген драма сыншысының зал ішінде екенін байқаған Миллиган алғашқы қойылымды "Құдайға шүкір, Милтон Шульман келген!" деп айқайлап аяқтады. Пьеса театр сыншыларынан жаман пікірлер алды. Алайда, "Обломовтың" өндірушілері пьесаны Лирик театрында үш аптаға қоюға келісті. Инвестицияларын қайтаруға құштар болғандықтан, олар Миллиганға сахнада толық еркіндік берді. Миллиганның әрекеттеріне көрермендермен бірге отырып, оларды көңіл көтеруге шақыру, актерлерге айқайлау кірді. Бір күні ол қолшатыр киіп, "Обломовтың" дәрігерінің рөлін ойнаған Иан Флинтофф қолымен сұққанда жеңінен түсіріп алды. Флинтофф Миллиганның көп жылдық досы Билл Керрге Спайк олардың еңбегін мазақтап жатқанына шағымданды, Керр: "Біз бәріне шыдаймыз, дос, себебі ол жалға төлейді" деді. Содан кейін, Питер Селлерстің Принц Чарльз бен Принцесса Маргареттің арасында отырғанын байқаған Миллиган жоғары дауыспен: "Бұл жерде Селлерс бар ма?" - деп сұрады. Селлерс дереу: "Иә!" - деп жауап берді. Миллиган принц Филиптің геттерін туралы варьете нөмірін бастады, ал Селлерс патшалық отбасымен бірге орындығынан қатысты. Бұл Миллиганның жоғары соққы беріп, Селлерске жатын бөлмесінен бір тақпақ лақтыруымен аяқталды, ол шамалы ғана принц Филиптің басын өткізіп жіберді. Джоан Гринвудпен бірге төсекке жатқан Миллиган қойылымның қалған бөлігін королеваның ұлын осындай ашық қойылымға әкелгені үшін мазақтап өткізді. Пьеса Миллиганның сахнада катанасын шығарып, сол түні жасаған еңбегі үшін королевадан оны рыцарь атауын сұрауымен аяқталды. Королева бас тартты. Қойылым жоспарланған уақытынан 45 минутқа артық созылды. Принц Чарльз бұл пьесаны бес рет көрген. 1989 жылы BBC телеарнасы Джордж Вендттың басты рөлде ойнаған романның ағылшын тіліндегі драмалық нұсқасын жасады. Бұл нұсқада Обломов – қазіргі заманғы жалқау коммунистік партия басшысы болды.
The novel was adapted for the stage by Italian writer Riccardo Aragno. Aragno's script for Oblomov was bought by Spike Milligan's production company in early 1964. Milligan had long nurtured hopes of transitioning from comedy to serious drama. To this end, Milligan rehearsed for seven weeks with director Frank Dunlop and castmates Joan Greenwood, Bill Owen, and Valentine Dyall. The play opened at the Lyric Theatre, Hammersmith, on October 7, 1964. During the first performance Milligan was struck by stage fright and forgot nearly all of his lines. He quickly began making up things to say to the cast, turning the drama into an impromptu improv session. Noticing that a drama critic who'd given rave reviews to Milligan's other stage comedies was in the audience, Milligan ended the first performance by shouting "Thank God, Milton Shulman’s in!" The play was savaged in the theatrical press. However, Oblomov's producers had booked the play into the Lyric for three weeks. Anxious to recoup their investment by any means, they gave Milligan carte blanche on stage. Milligan's antics included starting the play while sitting with the audience, yelling for his castmates to entertain him. Another night he wore a false arm that fell out of his sleeve when co star Ian Flintoff, playing Oblomov's doctor, shook Milligan's hand. When Flintoff complained to Bill Kerr, a longtime friend of Milligan, that Spike was making a mockery of their hard work Kerr replied, "We have to put up with all the shit, mate, because it pays the rent." Then, noticing that Peter Sellers was seated between Prince Charles and Princess Margaret, Milligan asked in a loud voice "Is there a Sellers in the house?" Sellers immediately shouted "Yes!" Milligan launched into a vaudeville routine about Prince Phillip's suspenders, with Sellers participating from his seat with the royals. This culminated in Milligan giving a high kick, lobbing one of his bedroom slippers at Sellers, nearly missing Prince Phillip's head. Once back in bed with co star Joan Greenwood, Milligan spent the rest of the performance mocking the Queen for bringing her son to such a racy play. The play ended with Milligan unsheathing a katana on stage and asking the Queen to knight him for his efforts that night. She declined. The performance ran 45 minutes over its scheduled ending. Prince Charles reportedly saw the play five times. In 1989 BBC TV made an English language dramatisation of the novel, with George Wendt in the title role. In this version, Oblomov was a lazy modern day Communist Party boss.
Радиоға бейімделу
2005 жылы BBC Radio 4 екі бөлімді ағылшын тіліндегі драмалық қойылым жасады, онда басты кейіпкер "диван картоптарының буыны үшін трагикалық комикалық батыр" деп сипатталды. Стивен Уайт оны өңдеді, Клэр Гроув өндіріске алып, режиссерлік жасады, ал Тоби Джонс басты рөлді ойнады, оған Тревор Пикок, Клэр Скиннер, Клайв Свифт, Джерард Макдермот, Николас Болтон және Риченда Кэри көмектесті. Ольганың ән даусы Оливия Робинсонға тиесілі болса, Хелен Крейфорд фортепианода орындады. 2008 жылы орыс ұлттық телерадиокомпаниясының ағылшын тіліндегі қызметі үшін "Ресей дауысы" бейімдемесі жасалды.
In 2005 BBC Radio 4 made a two part English language dramatisation, heralding the lead character as "a tragic comic hero for a couch potato generation". It was adapted by Stephen Wyatt, produced and directed by Claire Grove and starred Toby Jones as the lead, supported by Trevor Peacock, Claire Skinner, Clive Swift, Gerard McDermott, Nicholas Boulton, and Richenda Carey. Olga's singing voice was provided by Olivia Robinson, with Helen Crayford on piano. In 2008 an adaptation was produced for the English service of the Russian national broadcaster, the Voice of Russia.