Шотландия аристократы Эсме Стюарт Францияда сүргінге жіберілді. Шотландия королі Яков VI-ның жақын досы, кейін Францияда қайтыс болды. Тарих, аристократия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландиялық граф Францияға жер аударылды.
Scots earl exiled to France
Эсме Стюарт, Леннокс 1-дүгі, Леннокс 1-графы, Обиньидің 6-шы сеньоры (шамамен 1542 – 26 мамыр 1583) Францияның ежелгі Берри провинциясындағы Обиньи шатосындағы шотланд тегінің католик француз дворяны болды. 37 жасында Шотландияға келгеннен кейін ол Шотландияның 13 жасар королі Джеймс VI (кейін Англияның I королі) жақын адамына айналды. Эсме Стюарт Джеймстің әкесі Генри Стюарттың туысы, Лорд Дарнли (Мэтью Стюарттың ұлы және Леннокстың 4-ші графының мұрагері) болды. Ол кальвинизмге өткеніне қарамастан, шотландтар оған сенімсіздікпен қарады және ол Францияға оралып, өмірін аяқтады. Сэр Джеймс Мелвилл оны "әділ, тура және мейірімді мінезді" деп сипаттады. Ол Esmé (сондай-ақ Эдме т.б.) есімін Британ аралдарында танымал етуші алғашқы адам болды.
Esmé Stewart, 1st Duke of Lennox, 1st Earl of Lennox, 6th Seigneur d'Aubigny (c. 154226 May 1583) of the Château d'Aubigny at Aubigny sur Nère in the ancient province of Berry, France, was a Catholic French nobleman of Scottish ancestry who on his move to Scotland at the age of 37 became a favourite of the 13 year old King James VI of Scotland (and later I of England). Esmé Stewart was the first cousin of James' father, Henry Stewart, Lord Darnley (son and heir apparent of Matthew Stewart, 4th Earl of Lennox). Despite his conversion to Calvinism he was never trusted by the Scots and returned to France where he ended his days. Sir James Melville described him as "of nature upright, just and gentle". He was the first to popularise the firstname Esmé (spelt also Edme, etc.) in the British Isles.
Ерте өмір
Ол Джон Стюарттың ұлы және мұрагері, 5-ші Обиньи мырзасы (1567 ж. қайтыс болды), оның әйелі Анн де ла Кёйль, француз ақсүйек әйелі. Оның әкесі Джон Стюарт, Леннокстың 3-ші графының үшінші ұлы, ал анасы Франсуа де ла Кёйльдің кіші қызы және бірге мұрагері болды. Ол Шотландияның Жеке кеңесіне мүше болып тағайындалды және 1580 жылдың 5 наурызында ол Дарнли лорды және Леннокстың графы атанды (бұл атақ, король Джеймс оның әкесінен мұрагерлік еткендіктен, тәжбен біріктірілді), одан кейін оның дене мұрагерлеріне, егер олар болмаса, корольге қайтарылатын болды. 1581 жылдың 5 тамызында ол Обиньи, Далкит, Торболтон және Абердур лорды, Дарнли графы және Леннокстың герцогы атанды, сондай-ақ басқа да жеңілдіктер алды. Эсме Стюарттың билікке өрлеуіне Шотландияның бұрынғы регенті Мортон графының жақтастары қарсылық көрсетті. 1580 жылдың сәуір айында Стерлинг қамалында ағылшын дипломаты Николас Эррингтон сарай төңкерісі туралы қауесеттерді естіді. Эррингтонның мәлімдемесіне сәйкес, Эсме Стюарт және оның 24 қарулы серігі түнде қамалдың өз бөлмелерінде бекініп қалды. Джеймс VI Эсме Стюартқа Шотландия королевасы Мэридің зергерлік жинағынан қалған әшекейлерді сыйлады, оның ішінде 1581 жылдың маусым айында алтын белбеу немесе маржан мен алмастардан жасалған түйіндердің тізбегі, ал 1581 жылдың қазан айында алмаз және рубинмен әшекейленген алтын крест, «Ұлы Гарри» немесе «Шотландияның Ұлы H» тізбегі, алтын гүлдермен алмаз «каркан» мойын әшекейі және оған сәйкес келетін шаш әшекейлері, сондай-ақ басқа да бұйымдар. Бұл сыйлыққа Арран графесі Элизабет Стюарт және гардеробтың шенеуніктері куә болды. Билікке өрлеген кезінде ол Шотландия қалаларының бург әкімшілері арасындағы беделін сақтауға тырысты. Мысалы, 1580 жылдың шілдесінде ағылшын дипломаты Роберт Боуз Леннокстың Абердинде балық аулау құқығын алғанын, оны қуылған регент Мортон өзінің қызметшісі Джордж Аучинлекке бергенін және корольдің осы құнды кіріс көзін қалаға беруін ұйымдастырғанын хабарлады. Пресвитериандық Шотландияда, католик герцог туралы ой көптеген адамдарды мазалады, және Леннокстың католик діні мен корольге адалдығы арасында таңдау жасауы керек болды. Леннокстың соңғысы таңдады, ол оған кальвинизм доктриналарын үйретті. Дегенмен, Шотландия шіркеуі Леннокстың ашық түрде дінге өтуінен кейін де күдікпен қарады және ол Мортон графына мемлекеттік қасақаналық айыптарымен сотталып, басы кесілгенде алаңдады.
He was the son and heir of John Stewart, 5th Seigneur d'Aubigny (d. 1567), by his wife Anne de la Queuille, a French noblewoman. His father was the third son of John Stewart, 3rd Earl of Lennox and his mother was the youngest daughter, and co heiress, of François de la Queuille. He was appointed to the Privy Council of Scotland, and on 5 March 1580, he was created Lord Darnley and Earl of Lennox (which title, having been inherited by King James from his paternal grandfather, had merged into the crown), with remainder to the heirs male of his body failing which to revert to the King. On 5 August 1581, he was created Lord Aubigny, Dalkeith, Torboltoun and Aberdour, Earl of Darnley and Duke of Lennox, with a similar remainder, as well as other favours. Esmé Stewart's rise to power was resisted by the followers of the Earl of Morton, the former Regent of Scotland. An English diplomat, Nicolas Errington was at Stirling Castle in April 1580 when there were rumours of a palace coup. Errington reported that Esmé Stewart and his 24 armed followers barricaded themselves overnight in his rooms in the castle. James VI gave Esmé Stewart jewels that remained from the collection of Mary, Queen of Scots, including in June 1581 a gold belt or chain of knots of pearls and diamonds, and in October 1581 a gold cross with diamonds and rubies, the "Great Harry" or "Great H of Scotland", a chain of rubies and diamonds, with a diamond "carcan" necklace with roses of gold and a pair of matching hair garnishings, another suite of carcan and back and fore hair garnishings, and other pieces. The gift was witnessed by Elizabeth Stewart, Countess of Arran, and officials of the wardrobe. During his rise, he was careful to maintain his popularity with the Burgh administrators of Scotland's towns. For example, in July 1580 the English diplomat Robert Bowes reported that Lennox had obtained fishing rights in Aberdeen, which the deposed Regent Morton had given to his servant George Auchinleck of Balmanno, and had then arranged for the King to give this valuable source of income to the town. In Presbyterian Scotland, the thought of a Catholic duke irked many, and Lennox had to make a choice between his Catholic faith and his loyalty to the king. Lennox chose the latter, who taught him the doctrines of Calvinism. Nevertheless, the Church of Scotland remained suspicious of Lennox after his public conversion and took alarm when he had the Earl of Morton tried and beheaded on charges of treason.
Рутвен Шабуыл және жер аударылу
Жауап ретінде, шотланд ақсүйектері Ленноксты қуғынға салуды жоспарлады. Олар Джеймсті Рутвен қамалына қонақ ретінде шақырып, оны он ай бойы тұтқын ретінде ұстады. Содан кейін Лорд-Энтерпрайзерлер Джеймсті Ленноксты елден қууға мәжбүрледі. 1582 жылдың 17 қыркүйегінде Стирлинг қамалынан Ленноксқа қарсы ұзақ айыптама жарияланды, онда оның діні, Генри Стюарт, Лорд Дарнлидің (Патша Джеймстің әкесі) және регент Морей мен регент Леннокстың кісі өлтірушілерімен байланысы, сондай-ақ корольдік үйді және халықаралық сындарды бақылауы айтылды. Леннокс біраз уақыт Дамбартон және Ротсей қамалдарында болды. Желтоқсан айында Бервик-Твидтен оңтүстікке қарай сапарлап бара жатып, ол Норталлертон жанында француз елшісі М. де ла Мот Фенелонмен кездесті, ол Гоури үкіметімен келіссөздер жүргізу үшін солтүстікке жол тартқан еді. Лондонда шотланд ақыны Уильям Фаулер Леннокстан ақпарат жинап, оны Фрэнсис Уолсингхэмге жіберді.
In response, the Scottish nobles plotted to oust Lennox. They did so by luring James to Ruthven Castle as a guest where they kept him as a prisoner for ten months. The Lord Enterprisers then forced James to banish Lennox. A lengthy denunciation of Lennox was issued from Stirling Castle on 17 September 1582, citing his religion, association with the murderers of Henry Stuart, Lord Darnley (King James's father) and Regent Moray and Regent Lennox and his control over the royal household and international intrigue. Lennox stayed for a while at Dumbarton Castle and at Rothesay Castle. In December whilst travelling south from Berwick on Tweed, by chance near Northallerton he encountered the French ambassador, M. de la Mothe Fénelon, who was travelling northward to treat with the Gowrie Regime. In London the Scottish poet William Fowler pumped Lennox for information which he sent to Francis Walsingham.
Францияға оралу
Леннокс Францияға оралып, король Джеймспен құпия хат алмасуды бастады. Францияда оны дінен бас тарғандықтан салқын күшті қабылдады. Шотландия ақсүйектері Леннокстың Францияға оралғаннан кейін оның дін өзгерткені жалған екендігіне көз жеткізілетініне сенсе де, ол пресвитериан дінінде қалды. Джеймс Стюартқа, Лорд Даунға жазған соңғы хатында ұлын бағып-қадағалауды және оның пайдасына Шотландиядағы бұрынғы мүліктерін қайтаруды сұрады. Леннокс қайтыс болғаннан кейін Уильям Шау оның жүрегін Шотландиядағы король Джеймске жеткізді, одан кейін оның әйелі мен үлкен ұлы Людовик Стюарт келді. Король Джеймс Леннокстың діни ниетіне бірнеше рет кепілдік берді және оны "Феникстің трагедиясы" атты өлеңінде бейнеледі, онда оны қызғаныштан өлген, бірегей сұлулыққа ие экзотикалық құсқа теңеді. Король Джеймс I Леннокстың барлық туыстарына зор құрметпен қарады және ұлы, король Чарльз I-ге оларға жақсылық жасауды бұйырды. Чарльз осы міндетті адал түрде орындады, нәтижесінде Леннокстар отбасы келесі екі буын бойы Шотландия және Англия сарайларында маңызды ықпалға ие болды.
Lennox returned to France where he started a secret correspondence with King James. He met a frosty reception in France as an apostate. Although the Scottish nobles believed that they would be proved right in their belief that Lennox's conversion was artificial following his return to France, he remained a Presbyterian. His final letter to James Stewart, Lord Doune, requested him to take care of his son and to recover his former possessions in Scotland for his benefit. After Lennox's death William Schaw took his heart back to King James in Scotland, followed by his wife and eldest son Ludovic Stewart. King James had repeatedly vouched for Lennox's religious sincerity and memorialized him in a poem called "Ane Tragedie of the Phoenix", which compared him to an exotic bird of unique beauty killed by envy. King James I regarded all Lennox's family with great affection, and instructed his son King Charles I to do well by them. Charles faithfully fulfilled this obligation, and as a result, the Lennox family had considerable influence at the Scottish and English Courts over the next two generations.
Жеке өмір
1572 жыл шамасында Леннокс анасының төртінші туысы Катерина де Балсакқа (шамамен 1631 жылы қайтыс болған), Гийом де Балсак, Энтрәк мырзасының әйелі Луиза д’Юмьерден болған тоғызыншы қызына үйленді. Катеринадан бес баласы болды: –1644) (Мар графинясы), ол Джон Эрскинге, Мар графына (1558–1634) үйленді және олардан ұрпақ қалды.
Around 1572, Lennox married his mother's fourth cousin, Catherine de Balsac (d. c. 1631), the ninth daughter of Guillaume de Balsac, Sieur d'Entragues, by his wife Louise d'Humières. By Catherine he had five children:–1644) (Countess of Mar), who married John Erskine, Earl of Mar (1558–1634) and had issue.