Қылмыстық істерде қате тану қорғанысы: куәгерлердің қате естеліктері мен дұрыс емес көру қабілеттерін жоққа шығару. Күдіктің кінәсіздігін дәлелдеуге көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қылмыстық қорғаныс
Legal defense
the criminal defense
Қате сәйкестік – қылмыстық құқықта қылмыл жасады деген айыпталған адамның кінәсіздігін дәлелдейтін қорғаныс шарасы. Бұл қорғаныс, қылмыстың куәгерінің айыпталушыны қате танығанын, ал шындығында куәгер көрген адам басқа біреу болғанын дәлелдеу арқылы айыпталушының кінәлі екенін көрсететін дәлелдерді күштен шығаруға бағытталған. Айыпталушы куәгердің есте сақтау қабілетін (мысалы, тану жалған естелік нәтижесі болуы мүмкін деген жорамалмен) және куәгердің қабылдауын (мысалы, куәгердің көру қабілеті нашар болған немесе қылмыс жарық аз түсетін жерде болған деген жорамалмен) сұраққа тоқтатуға құқылы. Қылмыстық істе айыптау тарапы айыпталушының кінәсін орынды күмәнді жоқ ететіндей дәлелдеуі тиіс болғандықтан, айыпталушы қазылар алдында куәгердің көргенін немесе есінде сақтағанын күмәндандыруға тиіс. Ғылыми зерттеулер қате танудың жиі кездесетін құбылыс екенін көрсетсе де, қазылар куәгерлердің куәліктеріне өте жоғары сенім артады, әсіресе куәгер айыпталушыны дұрыс танығанына сенімді болған жағдайда.
Mistaken identity is a defense in criminal law which claims the actual innocence of the criminal defendant, and attempts to undermine evidence of guilt by asserting that any eyewitness to the crime incorrectly thought that they saw the defendant, when in fact the person seen by the witness was someone else. The defendant may question both the memory of the witness (suggesting, for example, that the identification is the result of a false memory), and the perception of the witness (suggesting, for example, that the witness had poor eyesight, or that the crime occurred in a poorly lit place). Because the prosecution in a criminal case must prove the guilt of the accused beyond a reasonable doubt, the defendant must convince the jury that there is reasonable doubt about whether the witness actually saw what they claim to have seen, or recalls having seen. Although scientific studies have shown that mistaken identity is a common phenomenon, jurors give very strong credence to eyewitness testimony, particularly where the eyewitness is resolute in believing that their identification of the defendant was correct.
Зерттеулер
Көптеген тәжірибелер куәгерлердің естеліктерін қалай манипуляциялауға болатынын көрсетті. Элизабет Лофтустың бір зерттеуінде, қатысушыларға көлік апатының бейнежазбасы көрсетіліп, содан кейін олардан: "Көліктер соқтығысқанда қанша жылдамдықпен келе жатқан еді?" немесе сол сұрақ "соқтығысты" етістігінің орнына "жарып жіберді" етістігімен ауыстырылып қойылды. "Жарып жіберді" деген сөз қолданылған сұраққа жауап бергендер жылдамдықты жоғарырақ бағалады. Бұдан әрі, оқиға орнында сынған шыны бар ма деген сұраққа "жарып жіберді" дегенді естігендер, бейнежазбада мүлде сынған шыны болмаса да, көбінесе "иә" деп жауап берді. Генетикалық саусақ іздері және ДНК-дәлелдері қазір кең таралғандықтан, куәгерлердің көрсетуіне негізделген көптеген сот үкімдері қайта қаралып жатыр. Innocence Project жобасының мәліметінше, ДНК арқылы ақталған істердің 73%-ы куәгерлердің жаңылысқандығына байланысты.
Many experiments have demonstrated how the memories of eyewitnesses can be manipulated. In one study by Elizabeth Loftus, subjects were shown a videotape of a car accident and then asked either "How fast were the cars going when they hit each other?" or the same question with the verb "hit" replaced by the verb "smashed". Subjects who were asked the question with the word "smashed" gave higher estimates of speed. Additionally, when asked if there was broken glass at the scene, those who heard "smashed" were more likely to answer affirmatively, even though there was no broken glass shown in the video. With genetic fingerprinting and DNA evidence now commonplace, many convictions based on eyewitness testimony are being re examined. According to the Innocence Project, 73% of the cases of DNA exonerations have involved mistaken eyewitness identification.
Кейс-студиялар
Авраам Линкольн 1858 жылы Уильям "Дафф" Армстронгты қорғау үшін жаңылысқан сәйкестікті пайдаланды. Ол фермерлік күнтізбеге сілтеме жасап, куәгердің ай жарығында Армстронгты көрген деген шаруаның айтуынша, сол түні айдың орны жеткілікті жарық бермегенін дәлелдеді. Армстронг кінәсіз деп танылды.
Abraham Lincoln used mistaken identity as a defense for William "Duff" Armstrong in 1858. He referred to a farmer's almanac to prove that a witness could not have seen Armstrong in the moonlight, as claimed, because the position of the moon that night would not have provided sufficient illumination. Armstrong was acquitted.
Адольф Бек
Ұлыбританиядағы қате сәйкестендірудің танымал жағдайы – Адольф Бек есімді адамның бірнеше жыл түрмеде алаяқ ретінде отырып, жазасын өтеген соң босатылуы, ал кейін сол алаяқтың ұқсас келбетті нағыз алаяқ екені ұсталғанша, сол күдікпен қайтадан тұтқындалуы.
A famous case of mistaken identity in the United Kingdom is the case of Adolf Beck, who served several years in prison as a swindler, was released upon completion of his sentence, and then arrested again on the same charges before the actual swindler of similar appearance was apprehended.
Рональд Коттон
Басқа бір қате тану жағдайы – Рональд Коттонның ісі. 1984 жылдың шілдесінде бір ер адам Солтүстік Каролина штатының Берлингтон қаласында Дженифер Томпсонның үйіне бұзып кіріп, оны зорлады. Шабуыл кезінде ол шабуылшының бетін мұқият қарап, аман қалса оны анықтауға бекінді. Оған суреттер көрсетілгенде, ол Коттонды шабуылшы деп таныды. Екі рет сотта оған қарсы куәлік беріп, оны танығанын мәлімдеді. Коттон зорлау және ұрлық жасағаны үшін кінәлі деп танылып, өмір бойына 54 жылға бас бостандығынан айырылды. Пул Томпсон мен Уильямсты зорлағанын мойындап, 70 жылға бас бостандығынан айырылды. Ол 2000 жылы түрмеде рактан қайтыс болды. Томпсон куәгерлердің көрсетулеріне қатысты сыншы болып кетті, себебі олардың сенімсіз екені дәлелденді. Кінәсіз адам Коттонның сотталып, түрмеге қамалуына себепкер болғанын білгеннен кейін, ол өте қатты өкінді. ДНҚ-анализімен дәлелденген қате айыпталу себебімен босатылғаннан кейін, Коттон Солтүстік Каролина штатынан 110 000 доллар өтемақы алды.
Another case demonstrating mistaken identity is the case of Ronald Cotton. In July 1984, a man broke into Jennifer Thompson's home in Burlington, North Carolina and raped her. During the attack, she studied the attacker's face, determined to identify him if she survived the attack. When presented with a photo lineup, she identified Cotton as her attacker. Twice, she testified against him by saying she had identified him. Cotton was found guilty of rape and burglary and sentenced to life plus 54 years in prison. Poole confessed to raping both Thompson and Williams and was sentenced to 70 years in prison. He died of cancer in prison in 2000. Thompson has since become a critic of eyewitness testimony because of its proven unreliability. She was filled with remorse after learning that she had contributed to Cotton, an innocent man, being convicted and sent to prison. Upon release for wrongful conviction (proved by DNA analysis), Cotton was awarded $110,000 in compensation from the state of North Carolina.
SODDI қорғанысы
SODDI қорғанысы ("Басқа біреу жасады" немесе "Басқа біреу істеді") – қылмыс (мысалы, кісі өлтіру немесе шабуыл) жасалғанын айыпталушының жоққа шығармауы және өзін-өзі қорғауға бармауы, егер ол оны жасаған жоқ деп мәлімдесе қолданылатын сленгтік термин. Кісі өлтіру, зорлау немесе шабуыл ісінде SODDI қорғанысы көбінесе қате сәйкестендіру қорғанысымен және/немесе алиби қорғанысымен бірге қолданылады. SODDI қорғанысын қолдануға болатын тағы бір кең таралған жағдай – полиция бірнеше адам бар көлікте немесе тұрғын үйде заңсыз заттар тапқан кезде туындайды. Мұндай жағдайда, қатысушылардың әрқайсысы заңсыз затқа иелік еткен басқа біреуін айта алады. Холмс пен Оңтүстік Каролина ісі, 547 U. S. 319, 126 S. Ct. 1727, 1731, 164 L. Ed. 2d 503 (2006) бойынша АҚШ Жоғарғы Соты Оңтүстік Каролина штатының заңы, мемлекеттік айыптама "күшті" болған жағдайда SODDI қорғанысын ұсынуға тыйым салғаны үшін, қорғануға құқық берілгені үшін Конституцияның алтыншы түзетуіне қайшы екенін анықтады.
The SODDI defense ("Some Other Dude Did It" or "Some Other Dude Done It") is a slang term referring to a situation in which the defendant does not deny that a crime (e. g., murder or assault) occurred and is not asserting self defense, but rather is asserting that they are not the one who did it. The SODDI defense in a murder, rape or assault case is often accompanied by a mistaken identity defense and/or an alibi defense. Another common scenario where the SODDI defense is available is where the police find contraband in a car or residence containing multiple people. In this scenario, each person present could assert that one of the other people possessed the contraband. In Holmes v. South Carolina, 547 U. S. 319, 126 S. Ct. 1727, 1731, 164 L. Ed. 2d 503 (2006), the US Supreme Court held that a South Carolina statute that prohibited putting on a SODDI defense when the state's case was "strong" violated the Sixth Amendment right to put on a defense.