Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тергеу сұхбатының әдісі
Method of investigative interviewing
Рид техникасы – тергеу әдісі. Бұл жүйені Джон Э. Рид 1950 жылдары АҚШ-та әзірлеген. Рид полиграф сарапшысы және бұрынғы Чикаго полиция қызметкері болған. Бұл техника сұхбаттасушыға жоғары қысымды орта құруымен, одан кейін соғымпаздық пен түсіністік және көмек ұсынуымен белгілі, бірақ бұл тек мойындау болған жағдайда ғана мүмкін. 1970 жылдардан бері АҚШ полиция бөлімдері оны кеңінен қолданып келеді. Рид техникасын қолдайтындар оның әдетте ақпарат беруге құштар емес күдіктілерден мәлімет алуға көмектесетінін айтады. Ал сыншылар бұл техниканың жалған мойындаулардың жоғары деңгейіне әкелуі мүмкін екенін, әсіресе жасөспірімдер мен психикалық мүмкіндіктері шектеулі адамдар арасында жиі кездесетінін мәлімдейді. Сондай-ақ, кері жағдайда да сын айтылады – бұл техника мықты жігерге ие сұхбаттасушыларды сөйлеуден тоқтатып, ешқандай ақпарат бермеуге мәжбүр етеді, ал олардың өтірігін тексеру арқылы кінәлілерді анықтауға немесе кінәсіздерді ақтауға болатын мәліметтер алынбайды.
The Reid technique is a method of interrogation. The system was developed in the United States by John E. Reid in the 1950s. Reid was a polygraph expert and former Chicago police officer. The technique is known for creating a high pressure environment for the interviewee, followed by sympathy and offers of understanding and help, but only if a confession is forthcoming. Since its spread in the 1970s, it has been widely utilized by police departments in the United States. Proponents of the Reid technique say it is useful in extracting information from otherwise unwilling suspects. Critics say the technique results in an unacceptably high rate of false confessions, especially from juveniles and people with mental impairments. Criticism has also been leveled in the opposite case—that against strong willed interviewees, the technique causes them to stop talking and give no information whatsoever, rather than elicit lies that can be checked against for the guilty or exonerating details for the innocent.
Өмірбаян
1955 жылы Небраска штатының Линкольн қаласында Джон Э. Рид күдікті Даррел Паркердің әйелінің қанына қан жұғыс жасаған қылмысын мойындауына көмектесті. Бұл жағдай Ридтің беделін нығайтып, оның әдісін танымал етті. Паркер келесі күні мойындауынан бас тартса да, ол сотта дәлел ретінде қабылданды. Ол сотта кінәлі деп танылып, өмір бойына түрмеге кесілді. Кейін басқа адам мойындағаннан кейін оның кінәсіз екені анықталды. Паркер мемлекетке заңсыз айыпталуға байланысты сотқа жүгінді және мемлекет оған 500 000 доллар өтемақы төледі. Паркердің жалған мойындауына қарамастан, Рид өзінің тергеу әдістерін түсіндіретін оқулықтың авторы болды. Рид 1982 жылы қайтыс болды, бірақ оның компаниясы, Джон Э. Рид және әріптестері, жұмысын жалғастырды: 2013 жылға қарай, оны Ридтің өзі жұмысқа алған президент Джозеф Бакли басқарды. The New Yorker журналының мәліметінше, сол жылы компания "әлемдегі кез келген компаниядан көбірек тергеушілерді даярлады".
In 1955 in Lincoln, Nebraska, John E. Reid helped gain a confession from a suspect, Darrel Parker, for Parker's wife's murder. This case established Reid's reputation and popularized his technique. Parker recanted his confession the next day, but it was admitted to evidence at his trial. He was convicted by a jury and sentenced to life in prison. He was later determined to be innocent, after another man confessed and was found to have been the perpetrator. Parker sued the state for wrongful conviction; it paid him $500,000 in compensation. In spite of Parker's false confession, Reid co authored a text explaining his interrogation techniques. Reid died in 1982 but his company, John E. Reid and Associates, continued: as of 2013, it was led by president Joseph Buckley, who had been hired by Reid. By that year, according to The New Yorker, the company "train[ed] more interrogators than any other company in the world",
Қолданылу мерзімі
Сыншылар бұл әдіс жалған мойындауларды оңай тудырады деп санайды, әсіресе жасөспірімдерде, екінші тілде сөйлейтіндерде, сондай-ақ қарым-қатынас/тілдік қабілеттері психикалық бұзылыстарға, оның ішінде ақыл-ой кемістігіне байланысты шектеулі адамдарда. Бұл сын әдіс мойындау алуда "тиімді" бола алатынын мойындағанымен, кінәлі адамдарды мойындауға итермелейтін дұрыс әдіс емес, керісінше, стрестен ақыл-ойының шегіне жеткен адамдарды қамтиды. Сондай-ақ, сыншылар полицияның кінәлі емес адамдарға осы әдісті қолдануын жақтырмайды, себебі стрессіз тергеулер кезінде көбірек ақпарат жинау, кінәлі күдіктілерді айыптау және кінәсіз күдіктілерді ақтау үшін тиімдірек болуы мүмкін. Мысалы, неміс қылмыстық процессуалдық кодексінің (StPO) 136a-бабы тергеу кезінде алдау мен қорқытуға тыйым салады; Рид әдісі неміс полициясының күдіктіні үнсіздік құқығы туралы толыққанды хабардар ету міндетімен қайшы келеді. Канададағы аймақтық сот судьясы Майк Динкель 2012 жылы "Рид әдісі – кінәлі деп есептеуге бағытталған, жанжалға түсіруші, психологиялық манипуляцияға негізделген процедура, мақсаты мойындау алу" деп шешім шығарды. 2013 жылдың желтоқсанында Конгресс кітапханасынан ФБР-дің құпия тергеу нұсқаулығының өңделмеген көшірмесі табылды. Нұсқаулықта ФБР агенттері Рид әдісін тергеулерде қолданғандығы туралы Азаматтық бостандықтар одағының алаңдаушылығы расталды. Тергеу әдістерін дұрыс пайдаланбаудың мысалдарына полиция қызметкерлерінің айыпталушы күдіктілерге агрессивті қарым-қатынас жасауы және олардың кінәсін дәлелдейтін дәлелдердің көлемі туралы жалған мәлімдемелер жасауы жатады. Бейнежазбалар немесе генетикалық сараптама сияқты дәлелдердің шамадан тыс көрсетілуі, зиян келтіру немесе жеңілдік беру сияқты мәжбүрлеу тактикасымен біріктірілгенде, кінәсіз күдіктілердің психологиялық тұрғыдан әлсіреуіне әкелуі мүмкін. 2015 жылы Джон Э. Рид және әріптестері сияқты сегіз ұйым, 1992 жылы 11 жасар Холли Стакерді зорлап өлтіргені үшін кінәлі деп танылған Хуан Риверамен келісімге келді. Ривераны кінәлі деп тануға тосқауыл келтірген бірқатар дәлелдер болды, оның ішінде физикалық дәлелдерді қалпына келтіру жиынтығынан (PERK) алынған ДНК және сотқа дейін оның аяғына электрондық білезік тағылған кездегі электрондық аяқ білезігінен алынған есеп, бірақ ол Рид және әріптестерінде екі рет полиграфтан өткеннен кейін, полициямен бірнеше күн сұраққа алынғаннан кейін Стакерге қатысты қылмыстарды жалған мойындады. Айыпталудан кейін Ривера жалған тұтқындау және қастандықпен қудалау туралы шағымданып сотқа жүгінді. Бұл іс соттан тыс шешілді, Джон Э. Рид және әріптестері 2 миллион доллар төледі.
Critics claim the technique too easily produces false confessions, especially with juveniles, with second language speakers in their non native language, and with people whose communication/language abilities are affected by mental disabilities, including reduced intellectual capacity. While this criticism acknowledges that the technique can be "effective" in producing confessions, it is not accurate at getting guilty parties to confess, instead sweeping up people pushed to their mental limits by stress. Critics also dislike how police often apply the technique on subjects of unclear guilt, when simply gathering more information in non stressful interrogations can be more useful both for convicting guilty suspects and exonerating innocent suspects. For example, §136a of the German (StPO, "code of criminal procedure") bans the use of deception and intimidation in interrogations; the Reid method also conflicts with the German police's obligation to adequately inform the suspect of their right to silence. In Canada, provincial court judge Mike Dinkel ruled in 2012 that "stripped to its bare essentials, the Reid technique is a guilt presumptive, confrontational, psychologically manipulative procedure whose purpose is to extract a confession". In December 2013, an unredacted copy of a secret FBI interrogation manual was discovered in the Library of Congress, available for public view. The manual confirmed American Civil Liberties Union concerns that FBI agents used the Reid technique in interrogations. Abuses of interrogation methods include officers treating accused suspects aggressively and telling them lies about the amount of evidence proving their guilt. Such exaggerated claims of evidence, such as video or genetics, have the potential, when combined with such coercive tactics as threats of harm or promises of leniency, to cause innocent suspects to become psychologically overwhelmed. In 2015, eight organizations, including John E. Reid & Associates, settled with Juan Rivera, who was wrongfully convicted of the 1992 rape and murder of 11 year old Holly Staker. A number of pieces of evidence excluded Rivera, including DNA from the PERK (Physical Evidence Recovery Kit) and the report from the electronic ankle monitor he was wearing at the time, as he awaited trial for a non violent burglary, but he falsely confessed to the Staker crimes after being interrogated by the police several days after taking two polygraph examinations at Reid & Associates. After his exoneration, Rivera filed a suit for false arrest and malicious prosecution. The case was settled out of court with John E. Reid & Associates paying $2 million.
Балама үлгілер
PEACE (Дайындық және жоспарлау, араласу және түсіндіру, есеп беру, аяқтау және бағалау) үлгісі Ұлыбританияда жасалған және "тергеуші мен күдікті арасындағы диалогты көбірек ынталандырады". 2015 жылы Канада Корольдік атты полициясы PEACE үлгісінің ықпалымен жаңа стандартты қабылдады. Полиция қызметкерлерін жаңа тәсілмен оқытатын саржант Даррен Карр оны "Коджак сияқты емес, доктор Фил сияқты" деп сипаттады. Бұл тәсіл күдіктілерді шатастыру үшін жалған ақпаратты пайдаланудан бас тартады. Ол мойыс алуға емес, ақпарат жинауға басымдық береді және тергеушілерді күдіктінің кінәлі екендігін болжаудан тыйым салады.
The PEACE (Preparation and Planning, Engage and Explain, Account, Closure and Evaluate) model developed in Britain "encourages more of a dialogue between investigator and suspect". In 2015, the Royal Canadian Mounted Police adopted a new standard influenced by the PEACE model. Sergeant Darren Carr, who trains police with the new approach, described it as "less Kojak and more Dr. Phil". This approach eschews the use of deceptive information to overwhelm suspects. It emphasizes information gathering over eliciting confessions and discourages investigators from presuming a suspect's guilt.