Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шіркеу ұсынымы
шіркеу ұсынымы
Church offering
the church offering
Жұмылдыру, яғни "ұсыну актісі; ұсынудың бір мысалы" және одан әрі "ұсынылған нәрсе" (кейінгі латын тілінен алынған oblatio, offerre, oblatum, ұсыну) – бұл термин, әсіресе діни қолданыста, Құдайға жасалған салтанатты ұсыну, құрбандық немесе сыйлықты білдіреді. Бұл сыйлық Құдайға қызмет ету үшін шіркеуге, немесе адалдарға, мысалы, кедейлерге садақа беру үшін беріледі.
Oblation, meaning "the act of offering; an instance of offering" and by extension "the thing offered" (Late Latin oblatio, from offerre, oblatum, to offer), is a term used, particularly in ecclesiastical use, for a solemn offering, sacrifice or presentation to God, to the Church for use in God's service, or to the faithful, such as giving alms to the poor.
Киелі кітапты қолдану
Латын Вульгатасы және оған еліктеген көптеген ағылшын тіліндегі аудармалар, мысалы, KJV, 1611, Мұса заңындағы дәмдік құрбанды білдіру үшін бұл сөзді қолданады.
The Latin Vulgate, and following this many English versions such as the KJV, 1611, uses the word to stand for the meal offering under the Law of Moses.
Дін қызметкерлері үшін
Сондықтан ол христиандық литургиядағы Евхаристия қызметінің белгілі бір бөліктеріне қолданылады. Рим католик шіркеуінің, Шығыс православие шіркеуінің, Англикан шіркеуінің және кейбір лютеран шіркеулерінің рәсімдерінде нан мен шарап Құдайға құрбан етіледі. Литургиялық тұрғыдан алғанда, екі құрбандық бар: кіші құрбандық, кейде «құрбандық» деп те аталады, онда әлі киеленбеген нан мен шарап Құдайға ұсынылады, ал үлкен құрбандық, нағыз құрбандық, онда Мәсіхтің Денесі мен Қаны Құдай Әкеге құрбан етіледі. «Облет» сөзі – монах өміріне өзін арнаған немесе ата-анасы бала кезінде арнаған адамдарды білдіретін шіркеу термині. «Облат» Рим-католик шіркеуінде діни емес немесе епархиялық діни қызметкерлердің діни қауымының атауы ретінде жақсы танымал, олар – Әулие Карлдың облаттары. Олар өздері орналасқан епархияның епископының толық билігінде болады және ол оларды қажет деп тапқан кез келген міндеттерге тағайындауға құқылы. Бұл қауым 1578 жылы Милан архиепискобы Әулие Карл Борромеоның бастамасымен «Бақытты Мария және Әулие Амвросийдің облаттары» деген атпен құрылды. Басқа дереккөздерде «жылдықтар» – бұл бір жыл бойы қайтыс болған адамның рухы үшін, оның отбасының тілегімен, күн сайын оқылатын мессалардың сериясы екендігі айтылады, ал дін қызметкеріне осы рәсімді орындағаны үшін сыйақы төленеді. Отбасының қажеттілігіне қарай, жылдықтар үш жылдыққа (күнделікті месса үш жыл бойы) немесе отыз күндікке (күнделікті месса отыз күн бойы) ұзартылуы немесе қысқартылуы мүмкін.
It is thus applied to certain parts of the Eucharistic service in Christian liturgies. The rites of Roman Catholicism, Eastern Orthodoxy, Anglicanism, and some Lutheran churches employ an oblation: gifts of bread and wine are offered to God. Liturgically speaking, there are two oblations: the lesser oblation, sometimes known as the offertory, in which the bread and wine, as yet unconsecrated, are presented and offered to God, and the greater oblation, the oblation proper, in which the Body and Blood of Christ are offered to God, the Father. The word oblate is also an ecclesiastical term for persons who have devoted themselves or have been devoted as children by their parents to a monastic life. Oblate is more familiar in the Roman Catholic Church as the name of a Religious Congregation of secular or diocesan priests, the Oblate Fathers of St. Charles. They are placed under the absolute authority of the bishop of the diocese in which they are established and can be employed by him on any duties he may think fit. This congregation was founded in 1578 under the name of Oblates of the Blessed Virgin and St. Ambrose by St. Charles Borromeo, Archbishop of Milan. Other sources state that the annualia comprised a series of Masses performed each day for a year on behalf of the deceased, at the behest of their family, who would pay a stipend to the clergy member performing the rites. The annualia could be extended to a triennial (daily mass for three years) or shortened to a trental (daily mass for thirty days) depending on the needs of the family.