Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның импорт және экспорттық баж салығы
English import and export duties
Тоннаж және фунт – бұл Эдуард II патша тұсында алғаш рет импортталатын шараптың әрбір тоннасына (шелекке) және экспортталатын немесе импортталатын тауарлардың әрбір фунт салмағына салынатын ағылшын баж салығы мен салықтары. Дәстүрлі түрде тоннаж бен фунтты Парламент патшаға өмір бойына беруге рұқсат берді, бірақ бұл практика Карл I патшаның билік кезеңінде жалғастырылмады. 1787 жылғы Кедендік және Акциздік заңмен тоннаж және фунт жойылды.
Tonnage and poundage were English duties and taxes first levied in Edward II's reign on every tun (cask) of imported wine, which came mostly from Spain and Portugal, and on every pound weight of merchandise exported or imported. Traditionally tonnage and poundage was granted by Parliament to the king for life, but this practice did not continue into the reign of Charles I. Tonnage and poundage were swept away by the Customs and Excise Act 1787.
Тарих
14-ші ғасырда енгізілген тоннаж – барлық импортталған шараптарға қосымша салынатын баж болса, фунтаж – импортталған немесе экспортталған барлық тауарларға фунттың он екі пенсінен есептелінетін баж еді. Баждар алғашқыда саудагерлермен келісім бойынша жиналды (1302 жылы фунтаж, 1347 жылы тоннаж), кейін 1373 жылы Парламент шектеулі мерзімге берді. Олар мемлекетті қорғау үшін салынған деп есептелді. Генрих VI тұсынан бастап, олар көбінесе өмір бойына берілетін болды. Чарльз I-нің «Пайдасыз Парламент» деп аталған алғашқы Парламенті дәстүрді бұзып, корольге тоннаж бен фунтажды өмір бойына емес, бір жылға берді. Бұл 1604 жылғы тоннаж бен фунтажға берілген өмірлік құқықты Джеймс I салық салуды негіздеу үшін пайдаланғанына байланысты туындаған алаңдаушылықтың нәтижесі болды. Парламент бұл шектеуді қаулылы қадам деп қарады, өйткені бұл корольдің негізгі кіріс көзі еді, ал Парламент бір жылдық мерзімді Чарльздың тәуелсіздігін шектеу үшін, оны әрі қарай жыл сайын Парламенттен қаржы сұрауға мәжбүр ету мақсатында енгізді. Бұл заң жобасы Өкілдер палатасында қабылданғанымен, Бэкингемнің 1-ші герцогы Джордж Вильерс Лордтар палатасында оны тоқтатуға сәтті әрекет жасады. Соның салдарынан Парламент Чарльзға тоннаж бен фунтаж құқығын мүлдем бермеді, бұл Парламенттің Бэкингем герцогын импичментке тарту әрекеттерімен бірге Чарльздың бірінші Парламентінің таратылуына әкелді. Алайда Чарльз рұқсатсыз тоннаж бен фунтаж баждарын жинауын жалғастырды, және бұл әрекет 1629 жылғы Чарльздың сәтсіз Парламентінің басты шағымына айналды. Чарльз Парламентті таратуға тырысқанда, депутаттар спикер Джон Финчті үш қаулы оқылғанша өз орнында ұстап тұрды, олардың бірінде рұқсатсыз тоннаж бен фунтаж төлеген кез келген адам Англияның сатқыны және жауы деп жарияланды.
Introduced in the 14th century, tonnage was a duty upon all wines imported in addition to prisage and butlerage, while poundage was a duty imposed ad valorem at the rate of twelve pence in the pound on all merchandise imported or exported. The duties were levied at first by agreement with merchants (poundage in 1302, tonnage in 1347), then granted by Parliament in 1373, at first for a limited period only. They were considered to be imposed for the defence of the realm. From the reign of Henry VI they were usually granted for life. Charles I's first parliament, known as the Useless Parliament, broke with tradition and granted the king tonnage and poundage for a year rather than life out of concern over the manner in which the tonnage and poundage's life grant of 1604 had been used by James I to justify impositions, which were additional duties imposed on certain items. This restriction was seen as a provocative step by Parliament as it was one of the King's main sources of revenue, and Parliament intended the one year limit to curb Charles' autonomy by forcing him to request money from Parliament every year thereafter. Although the House of Commons passed this bill, George Villiers, 1st Duke of Buckingham led a successful effort in the House of Lords to block it. As a result, Parliament granted Charles no tonnage and poundage rights at all, which, combined with Parliament's efforts to impeach the Duke of Buckingham, led to Charles' first parliament being dissolved. Charles, however, continued to collect unauthorised tonnage and poundage duties, and this action became a chief complaint of Charles' failed parliament of 1629. When Charles moved to adjourn the parliament, members held the speaker, John Finch, in his seat until three resolutions could be read, one of which declared anyone who paid unauthorised tonnage and poundage to be a betrayer and enemy of England.
Әсері
Карл I-нің парламент санкциясысыз тоннаж бен фунт жинауы оның Ұзақ Парламентінің шағымдарының бірі болып қала берді. Тоннаж бен фунт құқықтарын бас тарту және оларға байланысты туған дау-дамайлар ағылшын Азамат соғысының себептерінің бірі саналады. Реставрациядан кейін олар Карл II-ге және оның екі ізбасарына өмір бойы берілді. Королева Анна мен Георг I-нің заңдарымен бұл алымдар мәңгілікке бекітіліп, мемлекеттік қарыздың кепілі ретінде пайдаланылды, сондай-ақ кіріс табудың басқа да жолдары қолданылды.
Charles I's levying of tonnage and poundage without parliamentary sanction continued to be one of the complaints of his Long Parliament. The refusal of and subsequent disputes about tonnage and poundage rights is seen as one of the many events bearing responsibility for the English Civil War. After the Restoration they were granted to Charles II and his two successors for life. By acts of Queen Anne and George I the duties were made perpetual, and mortgaged for the public debt. and other modes of obtaining revenue substituted.