Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гонконг тарихы 1990 жылдары – Гонконгтағы өткел кезең және британдық отаршылдық үкіметтің соңғы онжылдығы болды.
History of Hong Kong in the 1990s
The 1990s in Hong Kong marked a transitional period and the last decade of colonial rule in Hong Kong.
Өмірбаян
1984 жылғы Қытай-Британия бірлескен декларациясы Ұлыбританиядан Қытай Халық Республикасына (ҚХР) егемендіктің берілуіне көмектесетін бірқатар өзгерістерге жол ашты. 1992 жылдың шілдесінде Крис Паттен Гонконгтың соңғы британдық губернаторы болып тағайындалды. Эдвард Юд және Дэвид Уилсон сияқты алдыңғы губернаторларынан өзгеше, Паттеннің Гонконг және Қытай туралы тәжірибесі шамалы болды, сондай-ақ ол мандарин немесе кантон тілінде сөйлей алмады. Осы он жылдық негізінен егемендікті беруге байланысты саяси жағдаймен өтті.
The 1984 Sino British Joint Declaration paved the way for a series of changes that would facilitate the transfer of sovereignty from the United Kingdom to the People's Republic of China (PRC). In July 1992, Chris Patten was appointed as the last British Governor of Hong Kong. By contrast with his predecessors, Sir Edward Youde and Sir David Wilson, Patten had little experience with Hong Kong or China, and spoke neither Mandarin nor Cantonese. The decade was essentially dominated by the political backdrop of the handover.
Өткiзу
1989 жылы Тяньаньмэнь алаңындағы наразылықтар мен қырғыннан кейін азаматтар Қытай үкіметі Гонконгты тапсырғаннан кейін автономия туралы уәдесін орындамайды деп қауіптенді. Осының салдарынан 1997 жылға дейін түрлі жарастыру шаралары жүзеге асырылды. Гонконгтың Негізгі Заңы 1990 жылдың 4 сәуірінде «шағын конституция» ретінде бекітілді. Бейжіңді қолдайтын топ Негізгі Заңды ҚХР тарихындағы ең демократиялық құқықтық жүйе деп бағалап, құптады. Ал демократиялық топ оны жеткілікті демократиялық емес деп сынады. Паттен Гонконгтағы демократияның кеңеюін заң шығарушылар мен муниципалитет шенеуніктерінің сайлау процесіне әсер ететін бірқатар шаралар арқылы нығайтты. 1994 жылы ҚХР «уақытша заң шығару кеңесі» (LegCo) пайдасына Заң шығару кеңесін тарату туралы шешім қабылдады. 1995 жылы LegCo бекітілді, ал Демократиялық партия уақытша заң шығару кеңесін заңсыз деп мәлімдеді. Уақытша заң шығару кеңесі тапсыруға дейін Шэньчжэнь қаласынан жұмыс істеді. 1997 жылдың 1 шілдесінде сағат 00:00-де тапсыру рәсімі Гонконг Конвенция және көрме орталығының жаңа бөлімінде, Ван Чай Солтүстік аймағында өтті. Ұлыбритания және Корольдік колонияның тулары түсірілді. Гонконг арнайы әкімшілік аймағы мен Қытайдың тулары көтерілді. Бұл Гонконгтың британдық отаршылдықтан қытайлық басқаруға өтуін білдірді. Салтанатқа Уэльс принці (қазіргі Карл III), Ұлыбританияның премьер-министрі Тони Блэр, ҚКП-ның Бас хатшысы және Қытай Президенті Цзян Цзэминь, Қытай Премьер-министрі Ли Пэн, Ұлыбритания тағайындаған Гонконгтың соңғы губернаторы Крис Паттен және Пекиннің бақылауымен өткен сайлауда сайланған Гонконгтың бірінші бас атқарушысы Тун Чжи Хва қатысты. Қытай коммунистері Гонконгтың қайтарылуын ҚХР-дың үлкен держава статусына жетуінің маңызды кезеңі деп көрсетті.
Following the 1989 Tiananmen Square protests and massacre, citizens feared the Chinese government would not keep its promise of autonomy after the handover in Hong Kong. As a result, various mediating measures took place in the run up to 1997. The Hong Kong Basic Law was ratified on 4 April 1990 as a mini constitution. The pro Beijing bloc welcomed the Basic Law, calling it the most democratic legal system to ever exist in the PRC. The pro democratic bloc criticised it as not democratic enough. Patten emphasised the increase in democracy in Hong Kong through a series of measures that affected the election processes of both legislators and municipal officials. In 1994, the PRC announced that it would terminate the Legislative Council (LegCo) in favour of the "provisional legislative council". In 1995, LegCo was passed and the Democratic Party denounced the provisional legislative council as illegal. The provisional legislative council operated from Shenzhen before the handover. At midnight on 1 July 1997, the handover ceremony was held at the new wing of the Hong Kong Convention and Exhibition Centre at Wan Chai North. The flag of the United Kingdom and the flag of the Crown colony were lowered. The flags of the Hong Kong Special Administrative Region and China were raised. This marked the transfer of sovereignty of Hong Kong from British colonial rule to Chinese rule. Participated guests in the ceremony included The Prince of Wales (now Charles III), Prime Minister of the United Kingdom Tony Blair, CCP General Secretary and Chinese President Jiang Zemin, Chinese Premier Li Peng, the last Hong Kong Governor Chris Patten appointed by the United Kingdom, and Tung Chee Hwa, the first chief executive of Hong Kong elected from a Beijing controlled election. Chinese communists portrayed the return of Hong Kong as key moment in the PRC's rise to great power status.
Халық саны
Гонконг халқының саны 1995 және 1999 жылдары сәйкесінше 6,3 миллион және 6,9 миллион адамды құрады. 1993 жылы Қытайдан келген 44 000 заңсыз иммигрант ұсталды және депортацияланды, ал бір жыл өткен соң бұл көрсеткіш 35 500-ге төмендеді. Гонконгтың туылу деңгейі де әлемдегі ең төменгі көрсеткішке жетті, 1996 жылы әр 1000 тұрғынға шаққанда бар болғаны 5,1 бала туды. Бірақ, билікті тапсыру және экономикалық дағдарыс тудырған белгісіздікке қарамастан, 1990-шы жылдарда Гонконг халқының саны өсті. 1990 жылы Гонконгта шамамен 5,7 миллион адам тұрды. 1996 жылға дейін халық саны 500 000-ға артты. 1990 жылдан 1996 жылға дейін табиғи өсім төмендесе, көші-қон арқасындағы өсім қарқыны жоғарылады. Бұл халықтың өсуінің көп бөлігі Қытайдан көшіп келгендердің есебінен болғанын көрсетеді. Дегенмен, Гонконгтағы халықтың шамамен 95% -ы этникалық тұрғыдан қытайлықтар, оның ішінде хакка және теочев сияқты кантондықтардан өзге де түрлі этникалық топтар бар.
The population of Hong Kong in 1995 and 1999 was 6.3 million and 6.9 million respectively. A total of 44,000 illegal immigrants from mainland China were arrested and deported in 1993, with the number decreased to 35,500 a year later. Hong Kong's fertility rate also become the lowest in the world, having declined to just 5.1 child per population of 1,000 in 1996. Despite the uncertainty brought by handover and economic crisis, the population of Hong Kong in the 1990s had still increased. In 1990, there were approximately 5,700,000 people in Hong Kong. A 500,000 growth in population was seen until 1996. While the numbers of natural increase had been dropping from 1990 to 1996, the growth rate brought by migration rose. This indicated the majority of the population growth was the result of migration mostly from mainland China. However, nearly 95% of people in Hong Kong were still Chinese including various ethnic groups except Cantonese such as Hakka and Teochew.
Көшіп кету
1990 жылы халықтың шығуы 62 мың адамға жетті, бұл халықтың шамамен бір пайызын құрады. Эмиграция 1992 жылы 66 мың адаммен ең жоғары деңгейге жетті, содан кейін 1993 жылы 53 мың, ал 1994 жылы 62 мың адам эмиграциялады. Осының тікелей нәтижесінде Гонконгтан Канадаға шамамен 4,2 миллиард АҚШ доллары ағып өтті. Шоу отбасы сияқты Гонконгтың көптеген белгілі кәсіпкерлері, экономикаға жағымсыз әсер ететін жағдайдан қорқып, Гонконгты қалдырды. Гонконг азаматтарының көптеген бөлігі британдық азаматтық таңдау жобасы арқылы Ұлыбританияға эмиграциялады. Австралия, Канада және АҚШ-қа көшкен отбасылардың саны да осыған тең болды.
In 1990, the outflow of people reached 62,000 people, or about one per cent of the population. The emigration rate would peak in 1992 with 66,000 people, followed by 53,000 in 1993, and 62,000 in 1994. An estimated US$4.2 billion flowed from Hong Kong to Canada directly as a result. Much renowned tycoons in Hong Kong, such as the Shaw family, left Hong Kong for fear of adverse effects to the economy after the handover. Many Hong Kong citizens emigrated to Great Britain through the British Nationality Selection Scheme. A comparable number of families also moved to Australia, Canada, and the United States.
Көші-қон толқыны
90-шы жылдары Гонконгта 1997 жылы Ұлыбритания үкіметінен Қытай Халық Республикасына берілуі мүмкін деген алаңдаушылықтан туындаған жаппай көші-қон толқыны болды. Берілуге дейін Гонконг «Британ Гонконгі» деп белгіленіп, 1842 жылдан бері Ұлыбритания үкіметімен басқарылып келді. 1984 жылы Ұлыбритания және Қытай үкіметтері 1997 жылы Гонконгты Ұлыбританияға жалға беруді аяқтайтын басқару құқығын беруді көрсететін «Британ-қытайлық бірлескен декларациясына» қол қойды. Бұл келісімге сәйкес, Қытай үкіметі «Бір ел – екі жүйе» қағидасын қолдана отырып, Гонконгтың қолданыстағы үкіметтік құрылымын сақтап қалуға келісті. Вонг жүргізген сауалнама бойынша, 1990 жылы Гонконгтан 60 мыңнан астам адам эмиграция жасаған, бұл жалпы халықтың 1 пайызын құрайды, ал сауалнамаға қатысушылардың шамамен жартысы 1997 жылға дейін Гонконгтан кетуге ниетті екенін білдірді.
Throughout the 90s in Hong Kong, there was a Mass Migration Wave due to the concern about the handover from the British government to the People's Republic of China in 1997. Before handover, Hong Kong was identified as ‘British Hong Kong’ and governed by the British government since 1842. In 1984, the British government and Chinese government had signed the ‘Sino British Joint Declaration’ indicating the handover of the control in 1997 that ended the lease of Hong Kong to the United Kingdom. In exchange, the Chinese government had agreed to keep the existing governmental structure of Hong Kong using the ‘One country, two systems’ method. According to the survey done by Wong, there were more than 60,000 Hong Kong emigrants in 1990 which accounts for 1% of the whole population and nearly half of the interviewees of the survey had expressed strong willingness to leave Hong Kong by 1997.
Шетелдік үй жұмыскерлері
1980 жылдардың соңынан 1990 жылдарға дейін Гонконг валютасы тұрақталды. Филиппин песосының құны 1984 жылы 17 песодан 1993 жылы 30 песоға дейін тұрақты түрде төмендеді, бұл 1 доллар АҚШ-қа тең болды. Бұл, "қажеттілік бойынша қызметкер" қызметтері арқылы Гонконгқа жоғары жалақы іздеп келе жатқан филиппин жұмысшыларының санының өсуіне әкелді. Шетелдік жұмысшылардың саны 1987 жылы 9000-нан 1992 жылы 28000-ға, ал 1993 жылы 32000-ға жетті. Көптеген жұмысшылар филиппин азаматтары болды, сондай-ақ Индонезия мен Таиландтан да көптегендер келді. Көмекшілермен байланысты "фей юнг" (菲傭) термині пайда болды. Көмекшілерді жалдаған отбасыларда әдетте екі ата-ана да толық жұмыс істейтін. 1993 жылы отбасының жалпы табысы кемінде 15000 гонконг доллары болуы керек еді. Шетелдік жұмысшылар отбасының барлық ішкі жұмыстарын – тамақ дайындау, киім үтіктеу, тазалау, жас және қарттарға күтім жасау сияқты мәселелерді шешетін. Көптеген отбасыларда 4-5 мүше болды, оның ішінде кемінде 12 жасқа дейінгі бала және кейбіреулерінде 65 жастан асқан қарттар да болды. Гонконг музыка индустриясы да 1990 жылдары өркендеді. Лесли Ченг музыкадан қатар кеткеннен кейін, индустрияны негізінен Төрт Көк Патшасы – Аарон Квок, Джеки Ченг, Энди Лау және Леон Лай биледі, олар телеарналар, фильмдер, жарнамалар мен журналдарда танымал болды. Мансабының басында Джеки Ченг пен Леон Лай жапондық мелодиялармен ән айтса, 1990 жылдардың басында жергілікті музыканың өзгешелігіне қатысты наразылықтар көтерілді. 1993 жылы Commercial Radio радиостанциясы тек жергілікті авторлардың музыкасын ғана ойнайтынын мәлімдеді. Бұл жергілікті музыканттарды өздерінің шығармаларын жазуға ынталандыру мақсатында жасалды. 1989 жылы музыка индустриясы бойынша ән альбомдарының жылдық сатылымы шамамен 2,5 миллиард гонконг долларын құрады, бұл 1990 жылдардағы музыка индустриясының үлкендігін көрсетеді. Марк Луи 1990 жылдардың соңында танымал композитор болды. Джеки Ченг төртенің ішінде ең сәтті әртіс болды. Ол 1984 жылы Гонконгтың 18 аймақтық ән байқауында жеңіске жеткеннен кейін әншілік мансабын бастады. Ол мансабында екі IFPI Алтын дискі және сегіз IFPI Платина дискі сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, 1988 жылы 8-ші Гонконг кино сыйлығындағы "Үздік қосалқы актер" және 1990 жылы "Алтын жылқы" сыйлығындағы "Үздік қосалқы актер" сияқты көптеген марапаттарға ие болды. Оның танымал әндерінің қатарында "Сен әрқашан менің махаббатым боласың", "Күн сайын сені көбірек жақсы көремін" және "Жаңбырда ажырасу" бар. Энди Лау 1981 жылы TVB суретшілерді даярлау бағдарламасына қатысып, мансабын бастады және 1990 жылы RTHK-дан "Топ 10 Алтын Ән" сыйлығын жеңіп алған "Бұл мүмкін бе?" атты ең танымал альбомын шығарды. Содан бері Энди Лау 2007 жылға дейін жыл сайын кемінде бір RTHK сыйлығын жеңіп, ең көп сыйлыққа ие болғандығы үшін Гиннестің рекордтар кітабына енді. Ол мансабында 60-тан астам альбом шығарды. Аарон Квок 1984 жылы TVB-ге биші-жаттығушы ретінде қосылғанда Энди Лаумен ұқсас жолмен мансабын бастады. Ол TVB-де актер болды және 1990 жылы Тайваньдық мотоцикл телесериалында ойнағаннан кейін танымал болды. Ол сол жылы Тайваньда "Loving You Endlessly" атты алғашқы мандапоп альбомын шығарды, ол Азияда 1 миллионнан астам дана сатылды. Бірінші альбомынан кейін ол тағы екі кантопоп альбомын шығарды, ол оған 1991 жылы RTHK Top 10 Gold Songs Awards-да "Жылдың жаңа әртісі" алтын сыйлығын жеңіп алды. Төрт Көк Патшасының қалғандарынан айырмашылығы, Аарон Квок кантопопқа ғана емес, сонымен қатар мандапопқа да үлкен үлес қосты. Оның басқа да маңызды жетістіктері 1997 жылы Jade Solid Gold үздік әнші сыйлығын және 1998 жылы Commercial Radio жылдық марапаттау салтанатында "Жылдың үздік әншісі" алтын сыйлығын жеңіп алу болды. Леон Лай 1986 жылы "Жаңа таланттар әншілік сыйлығында" үшінші орын алғаннан кейін және Polygram компаниясымен келісімшартқа қол қойғаннан кейін әншілік мансабын бастады. Оның алғашқы альбомы өзінің атымен "Леон" деп аталып, сәтті сатылды. Жапон мәдениетінен басқа, британдық мәдениет те Гонконг мәдениетінің үлкен бөлігін құрады. Гонконг 156 жыл бойы британ үкіметінің басқаруында болды. Британдықтар Гонконгқа тамақтану әдеттері, сәулет, үкіметтік жүйе және білім беру сияқты әртүрлі мәдениеттерді әкелді. Бұл мәдениеттердің барлығы бүгінгі Гонконгта, мысалы, құқықтық жүйеде және ескі ғимараттарда көрінеді. Бұл Гонконг тұрғындарының ерекше ерекшеліктеріне де әкелді, олар британдық мәдениеттен күшті әсер алды.
From the late 1980s to 1990s, Hong Kong's currency stabilised. The value of the Philippine peso was dropping steadily from 17 pesos in 1984 to 30 pesos in 1993 = US$1. This caused a surge of Philippines workers going to Hong Kong in search of higher salaries under the "maid to order" services. The number of foreign workers grew from 9,000 in 1987 to 28,000 in 1992 and 32,000 in 1993. Women from the Philippines make up the majority with substantial numbers from Indonesia and Thailand. The term "fei yung" (菲傭) became associated with the helpers. Families in need of the helpers generally have both parents working at full time positions. In 1993, households were required to have a combined income of HKD $15,000. The foreign workers essentially run all home affairs from cooking, ironing, cleaning and caring for the young and old in the household. Most households had 4 to 5 members including at least 1 child under the age of 12, while some include elderly people over 65. The Hong Kong music industry had also seen its peak in the 1990s. After Leslie Cheung gradually stepped back from the music industry, the industry was essentially dominated by the Four Heavenly Kings: Aaron Kwok, Jacky Cheung, Andy Lau and Leon Lai including TV, movies, advertisements and magazines. In the early stages in their careers, Jacky Cheung and Leon Lai sang songs with Japanese melodies, but in the early to mid 1990s there was a public outcry for originality in local music. In 1993, the radio broadcasting company Commercial Radio, announced that it would play only locally written music. The purpose was to encourage local musicians to write their own lyrics. In 1989, the annual sales of song albums among the whole music industry were approximately HK$2.5 billion. This indicates how large the music industry market was back in the 1990s. Mark Lui was a popular composer by the late 1990s. Jacky Cheung was the most successful artist among the 4 of them. He started his singing career by winning the Amateur 18 Hong Kong District Singing Contest in 1984. He then won two IFPI Gold Disc Awards and eight IFPI Platinum Disc Awards in his singing career. He had also won many awards for his acting such as Best Supporting Actor in the 8th Hong Kong Film Awards in 1988 and the Best Supporting Actor Golden Horse Award in 1990. Some of his famous songs are “You Will Always Be My Love”, “Love You More Each Day” and “Breaking Up in the Rain”. Andy Lau started his career in 1981 by participating in TVB’s artist training programme and published one of his most famous albums, “Would It Be Possible” that won him Top 10 Gold Song Award from RTHK in 1990. Since then, Andy Lau had set a Guinness World Records for winning the most awards with at least one RTHK award each year until 2007. Throughout his career, he has more than 60 albums published. Aaron Kwok had a similar beginning with Andy Lau with joining TVB as a dancer trainee in 1984. He was then becoming an actor in TVB and started to be famous after acting in the Taiwanese motorcycle TV series in 1990. He then published his first Mandapop album in Taiwan, "Loving You Endlessly" in the same year and had sales of more than 1 million copies around Asia. After his first album, he released two more Cantopop albums which won him the Best New Artist Gold Award at the RTHK Top 10 Gold Songs Awards in 1991. Unlike the other three of the Four Heavenly Kings, Aaron Kwok contributed much not only to Cantopop but also Mandapop. Some other significant achievements of Aaron Kwok were winning the Jade Solid Gold Best Singer Award in 1997 and the Gold Award for Best Male Singer at Commercial Radio Annual Awards Ceremony in 1998. Leon Lai started his singing career by winning the second runner up in the New Talent Singing Awards in 1986 and being signed by Polygram. His first album was named after his name “Leon” and had successful sales. Apart from Japanese culture, British culture contributed to a large part of Hong Kong culture. Hong Kong had been ruled by the British government for 156 years during the colonial period. The British brought different cultures into Hong Kong including eating habits, architecture, governmental system and education. All of the above cultures could still be seen in nowadays Hong Kong such as the legal system and the old buildings. This also leads to the unique characteristics of the Hong Kongers who are heavily impacted by British culture.
Кино
Гонконг киноиндустриясының алтын ғасыры 1990 жылдары болды, жылына шамамен 200 фильм түсірілді. Гонконг кино өнеркәсібінің жетістігіне зор үлес қоскан Уонг Карвай – көрнекті режиссер болды. Ол әлем бойынша көптеген марапаттарға ие болды. Мысалы, «Чункинг экспресс» 1995 жылы Гонконг кино сыйлығын жеңіп алды және Канн кинофестивалінде «үздік режиссер» атанымымен марапатталды. Вонгтың фильмдері BBC Culture-ның «100 ең үздік шетел тіліндегі фильм» тізіміне де енді. «Бақытты бірге» (1997) – 71-орында, «Чункинг экспресі» (1994) – 56-орында және «Мұхаббат көңіл күйінде» (2000) – 9-орында орналасты. Стивен Чоу – Гонконг киноиндустриясының тағы бір символы. Ол Гонконгтың «комедия королі» деп танылды. 1981 жылы телесериалдарда актерлік карьерасын бастап, 1988 жылы киноға көшкеннен кейін «Соңғы әділдік» (1988) фильмі арқылы үлкен жетістікке қол жеткізді. Ол 25-ші «Алтын жылқы» кинофестивалінде «үздік қосалқы актер» сыйлығын жеңіп алды. Ол «мо лей тау» деп аталатын ерекше мәдениетті қалыптастырды, ол – ақылға сыймас юмор, ал 1990 жылдардағы Гонконг фильмдерінің көпшілігі осындай элементтерден тұрды. Стивен Чоудың 1990 жылдардағы танымал фильмдерінің қатарында 1990 жылғы «Барлығы жеңімпаз үшін» ойын-сауық комедиясы, 1991 жылғы «Мектепке қайта оқуға» гангстерлік комедиясы және 1992 жылғы «Әділет, менің аяғым!» экшн-комедиясы бар. Музыка индустриясына қосқан үлесінен бөлек, Лесли Чен 90-шы жылдары көптеген фильмдерде ойнады, Вонг Карвай және Стивен Чоу сияқты белгілі режиссерлер мен актерлермен бірлесіп жұмыс істеді. 1990 жылдары Лесли Чен мен Вонг Карвай «Дайз оф бидинг Вайлд» фильмін түсірді, онда Лесли Чен 10-шы Гонконг кино сыйлығында «үздік актер» жүлдесін жеңіп алды, «Время пепла» 1995 жылы Гонконг кино сыншылары қоғамының сыйлығында «үздік актер» жүлдесін жеңіп алды, ал «Бақытты бірге» (1997) Лесли Ченге 34-ші «Алтын жылқы» және 17-ші Гонконг кино сыйлықтарында «үздік актер» жүлдесін әкелді. Оның ең үлкен жетістіктерінің бірі – 1993 жылғы Канн кинофестивалінде «Қош бол, менің сүйіктіім» фильмімен «Алтын пальма» жүлдесін жеңіп алуы болды. Бұл жүлдені жеңіп алған жалғыз Гонконг фильмі осы күнге дейін сақталды. Сондықтан, америкалық миллиардер инвестор Джордж Соростың шабуылдарына қарамастан, Гонконг долларының және Ханг Сенг индексінің құнсыздануы барынша азайтылды.
The Hong Kong film industry had its golden age in the 1990s with a record of around 200 films in a year. An iconic director was Wong Kar wai, he had contributed a large proportion to the success of the Hong Kong film industry. He had been nominated and received multiple awards around the world. For example, ‘Chungking Express’ won the Hong Kong Film Awards in 1995 and won the best director at the Cannes Film Festival. Wong's films were also on the list of BBC Culture's 100 greatest foreign language films with ‘Happy Together’ (1997) at 71, ‘Chungking Express’ (1994) at 56 and ‘In the Mood for Love’ (2000) at 9. Stephen Chow is another icon of the Hong Kong film industry. He has been named as Hong Kong's “king of comedy”. He started his career in 1981 as TV series actor and became a movie actor in 1988 which brought him great success from his first movie, “Final Justice (1988 film)”. He was awarded the best supporting actor award at the 25th Golden Horse Awards. A popular culture of “mo lei tau” was invented by him which is some nonsensical humour and most of the 1990s Hong Kong movie consisted of such elements. Some of Stephen Chow’s famous movie in the 1990s are the gambling comedy “All for the Winner” in 1990, the gangster comedy “Fight Back to School” in 1991 and action comedy “Justice, My Foot!” in 1992. Apart from the contribution to music industry, Leslie Cheung had also starred in many different movies in the 90s collaborated with famous directors and actors such as Wong Kar wai and Stephen Chow. Throughout the 1990s, Leslie Cheung and Wong Kar wai has produced movies including “Days of Being Wild” that won Leslie Cheung the Best Actor Award in the 10th Hong Kong Film Awards, “Ashes of Time” that won Leslie Cheung the Best Actor Award in the 1995 Hong Kong Film Critics Society Award and “Happy Together (1997 film)” that won Leslie Cheung the Best Actor Award in both the 34th Golden Horse Awards and 17th Hong Kong Film Awards. One of his greatest achievements was winning the Palme d’Or at the 1993 Cannes Film Festival with “Farewell, My Concubine (film)” that is still the only Hong Kong movie that has won this award. Therefore, the fluctuation of Hong Kong Dollar and Hang Seng Index has been minimised despite the attack held by an American billionaire investor George Soros.
Өңдеу секторы
1990 жылдары Гонконгтағы өндіріс секторлары көліктік шығындар, жалақы және жалдау ақысы сияқты өндіріс құндарының өсуіне байланысты қысқарды. Заңнамалық кеңес хатшылығының статистикалық мәліметтеріне сәйкес, 1990 жылдан 1998 жылға дейін өндіріс секторындағы жаңа кәсіпорындардың саны 50%-дан астамға төмендеді, ал сектордағы жұмыспен қамту деңгейі шамамен 65%-ға азайды. Бұдан бөлек, өндіріс секторының жалпы ішкі өнімдегі (ЖІӨ) үлесі 1990 жылы шамамен 18%-ды құраса, 1997 жылы 7%-дан төменге дейін түсті. Бұл Гонконгтың экономикалық жүйесінде 1990-шы жылдар бойы ауыс-түйіс болып жатқанын және өндіріс секторына тәуелділіктің азаюын көрсетті. Гонконг 1990-шы жылдардан кейін қаржы саласына қатысты өнеркәсіпте біртіндеп жетекшілікке ие бола бастады.
During the 1990s, Manufacturing sectors in Hong Kong had been shrinking due to increasing manufacturing costs such as transportation cost, salary and rent. According to the statistics from Legislative Council Secretariat, more than 50% decrease had occurred in the new establishments in the manufacturing sector from 1990 to 1998 and there are nearly 65% drop for the employment in the sector. Moreover, the percentage shared by the manufacturing sector in Gross Domestic Product had declined from nearly 18% in 1990 to less than 7% in 1997. This showed that a transition in Hong Kong's economic system was happening throughout the 1990s and lower reliance on the manufacturing sector. Hong Kong gradually started to become dominant in the financial related industry after the 1990s.
Жылжымайтын мүлік
1998 жылы үкіметтің тұрғын үй саясаты салдарынан жылжымайтын мүлік нарығындағы көпіршік жарылды, бірақ Азия қаржы дағдарысы да белгілі бір әсер етті. Гонконгтың алғашқы бас атқарушысы Тунг Чи Хва қызметке кірген кезде жылына 85 000 пәтер салуды және қоғамдық тұрғын үйге кезек күту мерзімін 7 жылдан 3 жылға дейін қысқартуды жариялады. Осы факторлардың жиынтығы Гонконг тарихындағы 1967 жылдан бергі ең ауыр экономикалық төмендеуді бастады, ол жыл амбициялық үкіметтік жобаларға толы болды, нәтижесінде инфрақұрылым мен құрылымдық дефицитке қаржылық резервтер жұмсалды.
In 1998, the real estate bubble burst due to the government's housing policy, though the Asian financial crisis also had some influence. Upon the inauguration of Hong Kong SAR's first chief executive, Tung Chee Hwa announced the building of 85,000 flats a year, while reducing public housing wait time from 7 to 3 years. These factors combined to begin the most severe recession in Hong Kong since 1967, which was a year of ambitious government projects that used up fiscal reserves on infrastructure and structural deficit.
Көлік
1998 жылы Кай Так әуежайы жабылды. Гонконгтың жаңа 20 миллиард долларлық халықаралық әуежайы коммерциялық пайдалануға ашылды. Бастапқы жылдары қиындықтарға толы болды, себебі ол дерлік барлық функциялардағы ең заманауи компьютерлік жүйелерді қолданды. Әуежайдың ауқымы мен масштабы әуежай басқармасынан көптеген жаңашыл шешімдерді қажет етті. Уақыт өте келе ол алыс Шығыстағы көптеген рейстер үшін орталық байланыс нүктесіне айналды. 1997 жылдың 27 сәуірінде ашылған Цин Ма көпірі, қаламен алыс орналасқан әуежайды байланыстыратын Лантау байланысының бір бөлігі болып табылады және ол әлемдегі ең үлкен көпірлердің бірі, сонымен қатар теміржол қозғалысын жүзеге асыратын ең ірі көпір болып табылады. Тун Чун және Аэропорт Экспресс МТР желілері 1998 жылы пайдалануға берілді. 1990 жылдары аяқталған басқа да маңызды көлік жобаларына Тейтс Кейрн туннелі (1991), Сан Тин тас жолы (1993), Юэн Лонг тас жолы (1993), Солтүстік Лантау тас жолы (1997), Кап Шуй Мун көпірі (1997), Батыс порты арқылы өту (1997) және Тай Лам туннелі (1998) кіреді. Олардың көптегені әуежай жобасымен немесе Жаңа аумақтардың орбиталдық тас жолын аяқтаумен байланысты болды.
In 1998, the Kai Tak Airport was closed. The new US$20 Billion Hong Kong International Airport opened for commercial use. The initial years of operation were challenging as it utilised state of the art computer systems, in just about every function imaginable. The scale and size of the airport also required many innovative solutions from the Airport Authority. Over time, it became the central connecting point for many flights in the far east. The Tsing Ma Bridge, part of the Lantau Link connecting the remote airport site to the city, was the world's second largest suspension bridge when it opened on 27 April 1997. Spanning , it is also the largest of all bridges in the world carrying rail traffic. The Tung Chung and Airport Express MTR lines opened in 1998. Other major transport projects completed in the 1990s include the Tate's Cairn Tunnel (1991), San Tin Highway (1993), Yuen Long Highway (1993), North Lantau Highway (1997), Kap Shui Mun Bridge (1997), Western Harbour Crossing (1997), and Tai Lam Tunnel (1998). Many of these related to the airport project, or to completing the New Territories orbital highway.