Кіріспе

Ричард Монтегю (немесе Маунтэгю) (1577 – 13 сәуір 1641) – ағылшын дін қызметкері және шенеунігі.

Ерте өмір

Монтегю 1577 жылы Рождество мезгілінде Бакингемширдегі Дорни қаласында дүниеге келді, онда оның әкесі Лоренс Монтегю викарий болып қызмет еткен. Ол білімін Итон қаласында алды. Итоннан Кембридж университетіндегі Корольдік колледжге стипендиямен қабылданды және 1594 жылдың 24 тамызында оқуға кірді. Оның аты 1597 жылғы жазғы және күзгі семестрлер аралығындағы кіші стипендиаттар тізімінде кездеседі. 1598 жылға дейін бакалавр (BA) дәрежесін алды, 1602 жылы магистр (MA), 1609 жылы дінтану магистрі (BD) болды. Ол сэр Генри Савильге Итон қаласындағы әдеби жұмысына көмектесті, ал Итон баспасынан шыққан екінші кітап – оның 1610 жылы Джулианға қарсы Григорий Назианздің екі айыптауы болды. Ол Василий Ұлының еңбегін де редакциялауға тиіс болған, бірақ жұмыс аяқталған жоқ. 1610 жылы ол Сомерсет графтығындағы Вуттон Кортниге діни қызметке тағайындалды. 1613 жылдың 29 сәуірінде Итон колледжінің мүшесі болды және сол жылы Эссекс графтығындағы Стэнфорд Риверс приходының ректоры болды. 1616 жылдың 9 желтоқсанында ол Херефорд соборының деканы болып тағайындалды, бірақ кейін Оливер Ллойдпен Виндзор канониясына айырбастады, онда ол 1617 жылдың 6 қыркүйегінде орналасты. 15 қыркүйекте Херефорд архидиаконы болып бекітілді. Ол сондай-ақ Сассекс графтығындағы Пэтворт приходының ректоры болды, онда ол пасторлық үйді қайта салды және корольдің капелланы қызметін атқарды. Ол Итон колледжіндегі қызметін Джеймс I-ден арнайы рұхсат алып сақтап қалды. Ол Марко Антонио де Доминистің Монтегюді "қажеттілік кезінде қасиеттілер мен періштелерге дұға етуді" қолдады деген айыптауын жоққа шығарды. Бұл мәселе көп дау-дамайға себеп болды, және баспадан бірден-бір жауаптар шыға бастады. Шығыс Англиядан Джон Йейтс және Натаниел Уорд есімді екі дін қызметкері шағым түсірді. Уорд 1624 жылға дейін шетелде болған, ал кейін Эссекстегі Стэнфорд Риверске жақын Стондон Масси приходының викары болды және Томас Хукердің Лаудиандыққа қарсы топтарының біріне кірді. Төменгі палата кітапты Абботқа жіберді. Аббот корольдан рұхсат сұрап, Монтегюге наразылық білдірді. Бірақ Джеймс оның жұмысын мақұлдады. "Егер оның ісі папизмге ұқсас болса", деді ол, "онда мен де папистпін". Бұл мәселе корольдің қайтысымен аяқталған жоқ. Франсис Роус 1626 жылы шыққан "Тестис Веритатис" еңбегінде Монтегюге қарсы қос тағдыр доктринасын қорғады. Төменгі палата мәселені қарастырып, авторды марқұм корольді (Джеймс I) қорлаған деп айыптады. Бұл мәселе бойынша өткен пікір-таластан кейін Монтегю парламенттік күзетке алынды. Алайда, ол кепілдік берген соң Стэнфорд Риверске оралуға рұқсат алды. Чарльз Монтегюді өзінің капелландарының бірі етіп тағайындады және 9 шілдеде парламентке оның наразылығын жеткізді. 11 шілдеде парламенттік сессия тоқтатылды. 2 тамызда, парламент Оксфорд қаласында отырған кезде Монтегю ауырып қатыса алмады, ал Эдвард Коук пен Роберт Хит қатысқан талқыдан кейін мәселе шешілді. Бірақ мәселе ұзаққа созылуға болатын емес. 1626 жылдың 16 және 17 қаңтарында Чарльз бұйрығымен конференция өткізілді, нәтижесінде Лондон (Джордж Монтень), Дурхам (Ричард Нил), Винчестер (Ланселот Эндрюс), Рочестер (Бакерридж) және Сент-Дэвид (Лоуд) епископтары Джордж Вильерске, Букингемнің 1-ші герцогына Монтегю Англия шіркеуінің ілімінен асып кетпегенін, немесе оған қайшы келмейтінін хабарлады.

Йорк Хаус конференциясы

Қаңтардағы кездесуден кейін, 11 ақпаннан бастап Букингемнің үйінде, Йорк Хауста, Страндта Роберт Рич, Уорвиктің 2-графы ұйымдастырған, кейін Йорк Хаустың конференциясы деп аталған маңызды конференция өтті. Личфилд епископы (Томас Мортон) және Кембридждегі Эммануэль колледжінің магистрі (Джон Престон) Монтегю мен Фрэнсис Уайтқа қарсы шықты. Букерджи, Уайт пен Джон Козиннің қолдауымен Монтегюдің ортодоксиясын қорғады. Букерджи тіпті Трент соборының негізгі діни нанымдардың ешқайсысында қателік жібермегенін айтты. Бірнеше күннен кейін тағы бір конференция өтті, онда Монтегю өзінің тезистерін Мортон мен Престонға қарсы жеке өзі қорғады. Ақсүйектердің қатысқан екі күндік талқылау ешкімнің пікірін өзгертпеді.

Кейінгі дамуы

Дін комитеті апелляцияны сынауын жаңартты, ал Парламент палатасы корольге авторды лайықты жазалау және оның кітабын өртеу туралы петиция жіберді. Патша 1626 жылдың 14 маусымында даулы мәселелер бойынша үн қатпауды бұйырған жарлық шығарды. 1628 жылдың наурыз айында Парламент палатасы Монтегю, Роджер Мэнваринг және Косиннің ісін тексеру үшін тағы да дін комитетін тағайындады. Монтегюдің сарайдағы ең беделді қолдаушылары Лауд пен Бэкингемнің өзі болды; және Чичестер епископы Джордж Карлтонның қайтысынан кейін ол бос қызметке тағайындалды. Ол 1628 жылдың 14 шілдесінде сайланды және Петвортты епископтықпен бірге ұстауға рұқсат алды. 22 тамызда Монтегю Боу шіркеуінде бекітілді. Салтанатты рәсімде Джонс есімді қағаз басушы бекітуге қарсылық білдірді, бірақ қарсылық ресми емес деп есептелді; ал 24 тамызда ол Кройдонда, сонымен бірге Бэкингемнің қазасы туралы хабар келген күні қасиеттілікке ие болды. 1629 жылы Эдинбургте "Англия шіркеуінің православие дін қызметкерлерінің Ричард Монтегге қарсы шағымы" (Anti Montacutum, an Appeale or Remonstrance of the Orthodox Ministers of the Church of England against Richard Mountague) атты өткір памфлет жарық көрді. Парламент палатасы мәселені қайта қарастырды, ал татуласуға әрекеттер жасалды, оның ішінде Отыз тоғыз бапқа қосымша ретінде жазылған және Жалпы дұғалар кітабында басылған декларацияны шығару, Монтегюдің Аботқа арминиандықтан бас тартатын хаты, Монтегюге ерекше кешірім беру және Апелло Цезаремді тоқтату туралы жарлық шығару арқылы.

Епископ

Монтегю өзінің епархиясында Альдингборн мен Петвортта тұрды. Оның Суссекс округындағы Селси иелігі мен мануалын қайтару процесі 1635 жылы Роберт Хит, қазіргі бас судья, жалпы сотта оған қарсы шешім шығарды. Ол әлі де шіркеу тарихын зерттеумен айналысып, бірнеше трактаттар жариялады. 1638 жылы ол Лаудтың бекітуіне жіберген Евхаристиялық құрбандық туралы кітапты аяқтады. Сонымен қатар, ол осы кезеңде Грегорио Панзани арқылы жүргізілген Рим папасымен күрделі келіссөздерге тікелей қатысқан сияқты көрінеді; бір уақытта Монтегю ұлының Римге сапар жасауына рұқсат сұрады, және бұл мәселе Уильям Прынннің назарына ілігіп, римдік дінге бет бұрушылық айыптамасына себеп болды. Норвич епискобы Мэтью Реннің Елиге ауысуынан кейін Монтегю бос қалған орынға тағайындалды. Ол 1638 жылдың 4 мамырында сайланды, ал сайлауға 9 мамырда патшалық келісім берілді. Ол ұзақ уақыттан бері квартан қызбасымен, сондай-ақ подагра және бүйрек тастарымен күресіп келе жатқан. 1641 жылдың 23 ақпанында Норвич қаласының Сент-Питер Манкрофт тұрғындарының епископтың Картерге қарсы тыйым салуына қатысты петициясы бойынша ол тағы да Коммуналар палатасында сынға ілінді. Оның қылмыстарын қарау үшін комиссия құрылды. Бірақ, одан әрі шаралар қабылданбастан бұрын, ол 1641 жылдың 13 сәуірінде қайтыс болды және Норвич соборында жерленді.