1948 ж. Фред Циннеманның «Жасырын кінә» фильмі соғыс этикасын, 2-дүниежүзілік соғыс ардагерлерінің проблемаларын қамтиды. Өткенге қашып құтылуға тырысқан батырдың трагедиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1948 жылы Фред Зиннеманның түсірген фильмі.
1948 film by Fred Zinnemann
Фред Зиннеман режиссерлік еткен және Роберт Л. Ричардс Кольер Янгтың әңгімесінен бейімдеген бұл фильм соғыстың моральдық мәселелерін көтеріп, Екінші дүниежүзілік соғыс ардагерлерінің қиындықтарын алғашқылардың бірі болып көрсетті.
Directed by Fred Zinnemann and adapted for the screen by Robert L. Richards from a story by Collier Young, the film confronts the ethics of war and was one of the first to address the problems of World War II veterans.
Сюжет
Нацистердің әскери тұтқын лагерінде аман қалғаннан кейін, онда жолдастарын күзетшілер қашып құтылу әрекеті кезінде өлтірді, Франк Энли өзінің жақсы мінезі мен жақсы істері үшін Калифорнияның Санта-Лиза қалашығында құрметке ие болды, ол, оның жас әйелі Эдит және бала Шығыстан көшіп келгеннен кейін қоныстанған. Оның әйелі Франк оларды екінші дүниежүзілік соғыста болған оқиғалардан қашып құтылу үшін көшіргенін білмейді. Фрэнктің жауы бар, Джо Парксон, бір кездері оның ең жақсы досы, ол қиындықты бастан кешіріп, аяғы ақсаған. Джоны қашып құтылуға көндіре алмай, Франк нацистік СС лагерінің командиріне тұтқындардың жоспарын айтып, лагерь командиріне "адамдарға жұмсақ" әрекет ететінін айтты. Тұтқындар штыкпен соққыланып, өлуге қалдырылды, тек Джо ғана өліп қалғандай болып аман қалды. Джо енді Франкке әділдік орнатуға бел буған, оның орналасқан жерін ол Энлидің азаматтық әрекеттері үшін мақтаған газет мақаласынан білген. Джоның қыз досы Энн Стёрджесс өзінің жігіті туралы бәрін біледі, бірақ оны Фрэнктің өлімін көріп, өткен қателіктерді түзетуге деген құмарлығынан аластата алмайды. Джо Эдитке үйінде қарсы шығып, Франк туралы шындықты айтады. Джоның қатаң қудалауынан кейін Фрэнк Лос-Анджелестегі қонақ үйде өткен сауда-саттық конференциясына барады. Эдит күйеуінен шындықты естіп, үйіне қашып кетеді. Джо Фрэнкті тауып алады да, олар ұрысып кетеді. Фрэнк Лос-Анджелес қаласының орталығында жүгіріп, Skid Row-ға жетеді, онда оны барда әйел Пэт жинап алады, ол оны күмәнді адвокат Гаверимен және жалдамалы қылмыскер Джоннимен таныстырады. Фрэнк мас күйінде Джонниге Джоны Санта-Лиза вокзалында тосқауылға түсіру үшін қажетті ақпаратты береді. Фрэнк мас күйінен оянып, келісімге өкінді. Ол үйге барып, Эдитке бәрі бітті деп сендіруге тырысады. Ол баласын күтіп жатқанда, ол шығып, Джоны ескерту үшін станцияға барады. Джонни қарумен күтіп тұр, бірақ ол ату кезінде Фрэнк Джоның алдына секіріп түседі және оны соғады. Фрэнк Джонниді ұстап алады, ол машинамен жылдамдықты арттырып, оны жарық бағанасына соқтығыстырып, Джонниді өлтіреді. Фрэнк өртеніп құлаған жерде көшеге құлап, қайтыс болады. Фрэнктің не істегенін түсінген Джо өзінің бұрынғы капитанының алдында тізе бүгіп, айналасындағы көпшілікке күйеуінің өлімі туралы Фрэнктің әйеліне хабарлайтын адам болатынын айтады.
After surviving a Nazi POW camp where comrades were murdered by guards during an escape attempt, Frank Enley is respected for his fine character and good works in the small California town of Santa Lisa, where he, his young wife Edith and baby had settled after moving from the East. What his wife does not know is that Frank moved them in an attempt to escape the fall out from events in that WWII prison camp. Frank has a nemesis, Joe Parkson, once his best friend, who lived through the ordeal and was left with a crippled leg. Unable to convince Joe to not make an escape attempt, Frank had alerted the SS Nazi camp commander to the prisoners' plan, taking the camp commandant at his word that he would "go easy" on the men. The prisoners were bayonetted and left to die, and only Joe survived by playing dead. Joe is now determined to exact justice on Frank, whose location he has learned from a newspaper story commending Enley for his civic endeavors. Joe's girlfriend, Ann Sturgess, knows everything about her man, but cannot dissuade him from his passion to right past wrongs by seeing Frank dead. Joe confronts Edith at their house and tells her the truth about Frank. Doggedly pursued by Joe, Frank goes to a trade convention at a Los Angeles hotel. Edith shows up to hear the truth straight from her husband, before fleeing back home. Joe finds Frank and they scuffle. Frank runs through downtown Los Angeles and ends up on Skid Row, where he is picked up in a bar by a woman, Pat, who introduces him to a shady lawyer, Gavery, and a thug for hire, Johnny. A drunken Frank gives Johnny the information he needs to lure Joe into an ambush at the Santa Lisa train station. Waking from his drunken binge, Frank regrets the deal. He goes home and tries to persuade Edith that it is all over. While she is seeing to their child, he leaves and goes to the station to warn Joe. Johnny is waiting with a gun, but as he fires, Frank jumps in front of Joe and is hit. Frank manages to grab Johnny as he speeds off in his car, causing it to crash into a lamppost, killing Johnny. Frank falls into the street near the fiery crash and dies. Joe, realizing what Frank has done, kneels by his old captain and tells the surrounding crowd that he will be the one to tell Frank's wife about her husband's death.
Өндіріс
"Зорлық актісі" фильмінің түсірілімінің басты кезеңі 1948 жылдың 17 мамырынан шілде айының ортасына дейін өтті, ал қосымша сахналар 1948 жылдың тамыз айының соңында түсірілді. Локациялық түсірілімдерге Биг-Бер көлі және Калифорния штатындағы Сан-Бернардино ұлттық орман кірді, сондай-ақ Калвер-Ситидегі MGM студиясында түсірілімдер жүргізілді. Түнгі қалалық сахналардың бір бөлігі Лос-Анджелестің кемтар аудандарында түсірілді. Бұл фильм Коллиер Янгтың жарияланбаған әңгімесінен бейімделген, ол болашақ әйелі Ида Лупиномен бірге тәуелсіз продюсерлік мансабын бастамас бұрын жазылған. Говард Дафф басты рөлде болуы тиіс еді, бірақ MGM құқықтарды сатып алғаннан кейін Грегори Пек Хамфри Богартпен бірге басты рөлдерде ойнауға шақырылды. Роберт Райанды RKO Pictures компаниясы осы туынды үшін MGM-ге уақытша жіберді. "Зорлық актісі" Райанның 1948 жылы түсірген үшінші фильмі болды, оған дейін "Берлин экспресі" және "Жаман жігіттердің оралуы" фильмдері түсірілді. Режиссер Фред Зиннеманның айтуынша, "Зорлық актісі" - ол фильм жасаудың барлық аспектілерін толық бақылай алғанын сезінген алғашқы фильм.
Principal photography on Act of Violence took place from May 17 to mid July 1948, with added scenes shot in late August 1948. Location shooting included scenes at Big Bear Lake and the San Bernardino National Forest, California, accompanied by filming at the MGM Studios in Culver City. Some of the nighttime city scenes were shot in the slum neighborhoods of Los Angeles. Originally adapted from unpublished story by Collier Young, before he embarked on a career as an independent producer with his future wife Ida Lupino, the film was intended to be a small, independent film. Howard Duff was to be the star, but when MGM picked up the rights, Gregory Peck was to be paired with Humphrey Bogart in the leading roles. Robert Ryan was lent to MGM by RKO Pictures for the production. Act of Violence was the third film made by Ryan in 1948, following Berlin Express and Return of the Badmen. Director Fred Zinnemann said that Act of Violence was the first film in which he felt he had full control of all the aspects of film making.
Қабылдау
MGM деректеріне сәйкес, «Зорлық актісі» АҚШ және Канадада 703 000 доллар, ал шетелде 426 000 доллар табыс тапты, нәтижесінде 637 000 долларлық зиянға ұшырады. Variety журналы «Зорлық актісіне» оң баға беріп, «Атауынан-ақ көрінетін қатал мелодрама «Зорлық актісінде» шеберлікпен бейнеленген, тартымдылықты күшейтетін ойыншылық және режиссурасы жоғары деңгейде. Ойыншылардың шеберлігі мен режиссурасы сюжеттік мақсаттарды дәл жеткізеді, кейіпкерлердің бейнесі – жоғары санаттағы актерлік өнер. Хефлин мен Райан қорқыныш пен үрейді сезіндіретін әсерлі ойын көрсетеді. Бұл жеңілдікпен басылмайтын қараңғы оқиға, ал актерлар Зиннеманның шебер басшылығымен өз рөлдерін жақсы орындайды. Джанет Ли Хефлиннің уайыммен, бірақ батыл әйелі рөлін керемет сомдайды, ал Филис Такстер Райанның сүйіктісі рөлінде жақсы өнер көрсетеді. Мэри Астораның жасаған бейнесі – ерекше көзге түседі, ол Хефлинге тағдырдан қашқанда баспана беретін көшедегі әйел. Фильм сыншысы Роджер Уэсткомб Big House Film Society үшін жазған мақаласында «Зорлық актісін» мазасыз ететін туынды деп санайды және былай деп жазады: «Зорлық актісі» терең мағынасымен, алаңдататын моральдық кеңістігімен, Голливудтың қарапайым «жақсы-жамандық» дихотомиясынан емес, Зиннеманның еуропалық өнерімен байланысты өнерді еске түсіреді. Мұнда маңызды тұс бар. Фред пен оның інісі 1938 жылы туған Австриясынан қашып кетті, бірақ олардың ата-аналары, ешқашан келмеген АҚШ визаларын күтіп, концентрациялық лагерьлерде жеке-жеке қаза тапты. Осы ауыр жағдайдан туған «аман қалғандардың кінәсі» сезімі, «Зорлық актісі» сияқты этикалық маятниктей, қиын жағдайларды бастан кешіруге ұқсайды. Қазіргі уақытта Rotten Tomatoes сайтында 10 рецензияға негізделген 90% «Жаңа» рейтингіге ие.
According to MGM records, Act of Violence earned $703,000 in the US and Canada and $426,000 overseas, resulting in a loss of $637,000. Variety gave Act of Violence a positive review, writing "The grim melodrama implied by its title is fully displayed in Act of Violence tellingly produced and played to develop tight excitement The playing and direction catch plot aims and the characterizations are all topflight thesping. Heflin and Ryan deliver punchy performances that give substance to the menacing terror It's grim business, unrelieved by lightness, and the players belt over their assignments under Zinnemann's knowing direction. Janet Leigh points up her role as Heflin's worried but courageous wife, while Phyllis Thaxter does well by a smaller part as Ryan's girl. A standout is the brassy, blowzy femme created by Mary Astora woman of the streets who gives Heflin shelter during his wild flight from fate." Film reviewer Roger Westcombe, writing for the Big House Film Society, considers Act of Violence unsettling, and wrote "Act of Violence with a profundity, through its unsettling moral continuum, redolent not of Hollywood simplicities of good/evil but of the art one associates with Zinnemann's European background. This contains a clue. Fred and his brother escaped their native Austria in 1938, but their parents, waiting for U. S. visas that never came, perishedseparatelyin concentration camps. The 'survivor guilt' this awful closing engendered must resemble the emotional see saw ride which fiction like the ethical pendulum of Act of Violence can only start to expiate." Currently, it holds a 90% "Fresh" rating on Rotten Tomatoes, based on 10 reviews.
Марапаттар мен құрметтер
Фред Зиннеман 1949 жылғы Канн кинофестивалінде "Зорлық актісі" фильмі үшін фестивальдің Гран-при жүлдесіне ұсынылды.
Fred Zinnemann was nominated for the Grand Prize of the Festival at the 1949 Cannes Film Festival for his work on Act of Violence.