Кіріспе

2 ғасырдың грек цитароды және лирикалық ақыны Криттік Месомед (Μεσομήδης ὁ Κρής) – грек цитароды, лирикалық ақын және композитор, Рим Грециясында 2 ғасырдың басында өмір сүрген. 19 ғасырдың соңында Сеикил епитафисі табылар алдында Месомедтің гимндері ежелгі әлемнен жеткен жалғыз жазба музыка еді. Үшеуі Винченцо Галилейдің "Ежелгі және заманауи музыка туралы диалог" (Флоренция, 1581) еңбегінде, ежелгі гректердің музыкасын қарқынды зерттеу кезеңінде жарияланды. Бұл гимндер Византия дәстүрі арқылы сақталған (Anthol. pal. xiv. 63, xvi. 323) және Винченцоға Жироламо Мэй табыс етті.

Өмір және мансап

Ол император Адрианның босатылған құлы болды, оның сүйіктісі Антиносқа арнап ол мадақтау өлеңі жазды, ол «Цитароидтық гимн» (Суда) деп аталды. Оның грек антологиясындағы екі эпиграммасы (Anthol. pal. xiv. 63, xvi. 323) және Немезиске арналған гимн сақталған. Гимн – мәтінінің үстіне көне музыкалық нотация жазылған төрт гимннің бірі. Бұрын Александриялық Дионисийге жатқызылған екі гимн, біреуі муза Каллиопаға, екіншісі «Күнге гимн» деп аталады, сондай-ақ Месомедке жатқызылды. 2003 жылы жарияланған мақалада Энни Белис Берлин музыкалық папирусының (inv. 6870) Месомед жазған Аполлонға арналған пеанды қамтитынын дәлелдеді. Месомедтің барлығы 15 өлеңі белгілі. Месомед Адрианның өлімінен кейін де (138 ж.) Александриядағы Музейде қызметін жалғастырды; Historia Augusta Антонин Пийдің (138–161 ж.) билігі кезінде оның мемлекеттік жалақысы төмендетілгенін хабарлайды. Император Каракалла (212–217 ж.) Месомедтің өлімінен 50-60 жыл өткен соң кенотафпен құрметтеді. J. F. Bellermann, Die Hymnen des Dionysius und Mesomedes (1840); C. de Jan, Musici scriptores graeci (1899); S. Reinach, Revue des études grecques, ix (1896); Suda s. v. қараңыз.