Томас Гастингс: Америкалық сәулетшінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Американдық сәулетші (1860–1929)

Томас Гастингс (11 наурыз, 1860 – 22 қазан, 1929) – американдық сәулетші, «Каррере және Гастингс» фирмасының серіктесі (1885–1929 жылдары қызмет еткен).

Өмірбаян

Ол Нью-Йорк қаласында пресвитериан дін қызметкері Томас Сэмюэл Хейстингс пен Фанни де Гроттың отбасында дүниеге келді. Хейстингс отарлық янкилердің ортасынан шыққан, оның атасы Томас Хейстингс 1634 жылы Англияның Шығыс Англия аймағынан Массачусетс шығанағы колониясына келген. Хейстингстің әкесі Юнион теологиялық семинариясының президенті болған. Оның әжесі, сонымен қатар Томас Хейстингс, Rock of Ages гимнінің авторы болды. Ол Гринвич, Коннектикуттан Хелен Бенедиктке үйленді. Хейстингс колледжге дайындық курстарын тастап, Нью-Йорктегі ең танымал жиһаз жасаушылар мен декораторлардың бірі – Herter Brothers фирмасының бас дизайнерімен жұмыс істеді. Кейін ол Парижге Луи Жюль Андренің шеберханасында оқуға барып, АҚШ-қа қайтып, Джон Мервен Каррермен бірге Carrère and Hastings фирмасын құрды. Олардың алғашқы маңызды тапсырыстары Хейстингстің әкесі, Флориданы дамытушы Генри Флаглерден түсті. Серіктестер Флаглер үшін екі қонақ үй салды: Флорида штатының Сент-Огастин қаласындағы Понс-де-Леон қонақ үйі (1885–1888) (қазіргі Флаглер колледжінің бөлігі) және Альказар қонақ үйі (қазіргі Лайтнер мұражайы). Фирманың ең танымал жобасы – Нью-Йорктің Бесінші авеню мен 42-ші көшедегі Қоғамдық кітапханасы. Олар сондай-ақ Кливленд, Хартфорд және Атлантик-Сити қалалары үшін Каррердің ықпалды жобаларымен қала құрылысы саласын дамытуға үлкен үлес қосты. Олардың әртүрлі жұмыстарына Манхэттен көпірі (1899), Вашингтондағы Конгресс палатасы мен Сенат кеңселері, Блэрсден және Нью-Джерси штатының Пепак қаласындағы C. Ледьярд Блэрдің сарайы (1896) кірді. 1911 жылы Каррер қайтыс болғаннан кейін, Хейстингс Арлингтон ұлттық зиратындағы Белгісіз сарбаздың қабірін және Бесінші авенюдегі Генри Клей Фрик үйін, сондай-ақ Гуггенхайм, Дюпон, Харриман сияқты көрнекті тұлғалардың резиденцияларын, тіпті Уильям К. Вандербильт үшін "құс үйін" жобалауға кірісті. Ол Форт-Вашингтон пресвитериан шіркеуін де жобалаған (1913). Ол 132,59 метрлік Tower of Jewels мұнарасын жасады, ол Сан-Францисконың 1915 жылғы Панама-Тынық мұхиты халықаралық көрмесінің орталық бөлігі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Хейстингс 1917–18 жылдары Огайо штатының Оксфорд қаласындағы Майами университетіндегі Кумлер капелласын және Францияның Мё қаласындағы Америка монументін жобалады, ол Марнадағы екінші шайқаста Германияның жеңілісін еске түсірді, және Хейстингстің қайтысынан кейін 1932 жылы аяқталды. Хейстингс АҚШ-тың Көркемсурет комиссиясының негізін қалаушы мүшесі болды және 1910 жылдан 1917 жылға дейін қызмет етті. 1906 жылы ол Ұлттық дизайн академиясына қосымша мүше болып сайланды, ал 1909 жылы толық академик атанды. Хейстингс Beaux-Arts стилінің өмірінен ұзақ өтті. Ол Манхэттен көпірін Beaux-Arts стилінде безендіріп, консервативті кеңсе ғимараттарын римдік таспен қаптауға көмектескенімен, көкжиектерді "стильдік жағынан нашар, қалалық қозғалысқа және азаматтардың денсаулығына зиянды" деп сынады. Ол ғимараттардың биіктігін сегіз қабатқа дейін шектеу туралы заң қабылдануы керек деп есептеді, бұл Париж қаласында сәтті іске асырылған.

He was born in New York City to Thomas Samuel Hastings, a Presbyterian minister, and Fanny de Groot. Hastings came from a colonial Yankee background, his ancestor Thomas Hastings having come from the East Anglia region of England to the Massachusetts Bay Colony in 1634. Hastings's father was president of the Union Theological Seminary. His grandfather, also named Thomas Hastings, was the composer of the hymn Rock of Ages. He married Helen Benedict of Greenwich, Connecticut. Hastings abandoned his college preparation courses to work with the chief designer at Herter Brothers, the premier New York furnishers and decorators. He later traveled to Paris to study in the atelier of Louis Jules André, returned to the U. S. to found the firm of Carrère and Hastings with John Merven Carrère. Their first major commissions came from a parishioner of Hastings' father, Florida developer Henry Flagler. The partners undertook two hotels for Flagler, the Ponce de Leon Hotel (1885–1888) in St. Augustine, Florida (now part of Flagler College) and the Hotel Alcazar (now the Lightner Museum), followed by a succession of St. Augustine hotels and churches. The firm's most famous project was the New York Public Library at Fifth Avenue and 42nd Street. They were also instrumental in creating the profession of urban planning, with Carrére's influential designs for Cleveland, Hartford and Atlantic City. Their varied work included the Manhattan Bridge (1899), the House and Senate Office Buildings in Washington, and Blairsden, and the C. Ledyard Blair estate in Peapack, New Jersey (1896). After Carrère's death in 1911, Hastings went on to design the Arlington National Cemetery Tomb of the Unknowns and the Henry Clay Frick House on Fifth Avenue, as well as residences for such distinguished names as Guggenheim, duPont, Harriman, even a 'poultry cottage' for William K. Vanderbilt. He also designed the Fort Washington Presbyterian Church (1913). He designed the 435 foot (132.59 m) tall Tower of Jewels, the centerpiece of San Francisco's 1915 Panama–Pacific International Exposition. After World War I, Hastings designed Kumler Chapel at Miami University in Oxford, Ohio in 1917–18, and designed the American Monument in Meaux, France, that memorialized the defeat of Germany at the Second Battle of the Marne, finally completed in 1932 after Hastings' death. Hastings was a founding member of the U. S. Commission of Fine Arts, serving from 1910 to 1917. In 1906, he was elected into the National Academy of Design as an Associate member, and became a full Academician in 1909. Hastings outlived the Beaux Arts world. Though he dressed up the Manhattan Bridge in a Beaux Arts skin and helped clad conservative office buildings in Roman masonry, he denounced skyscrapers as "bad in style, definitely bad for city traffic and the health of the citizenry". He felt a zoning law should have been passed to limit their height to a maximum of eight stories as has been done successfully in Paris.