Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд адвокаты және заңгер (1770-1843) Джордж Джозеф Белл (26 наурыз 177023 қыркүйек 1843) шотланд адвокаты және заңгер. 1822-1843 жылдары ол Эдинбург университетінде шотланд заңдарының профессоры болды. Оның орнын Джон Шэнк Мор иеленді.
Scottish advocate and legal scholar (1770–1843)
George Joseph Bell (26 March 177023 September 1843) was a Scottish advocate and legal scholar. From 1822 to 1843 he was Professor of Scots Law at the University of Edinburgh. He was succeeded by John Shank More.
Ерте өмір
Джордж Белл Шотландияның епископтық шіркеуінің дін қызметкері, преподобный Уильям Беллдің (1779 жылы қайтыс болған) ұлы болып, Эдинбургтегі Фонтенбридж қаласында дүниеге келді. Ол хирург Джон Беллдің кіші інісі және хирург сэр Чарльз Беллдің аға інісі болды. Сегіз жасында ол Эдинбургтегі Корольдік орта мектепке оқуға түсті. Ол А. Ф. Тайтлер мен Дугальд Стюарттың дәрістеріне қатысудан басқа университеттік білім алған жоқ. 1787 және 1788 жылдар аралығында ол шотландтық құқық бойынша Эдинбург университетінің шотландтық құқық профессоры және философ Юмның немере інісі Юмның дәрістеріне қатысты.
George Bell was born in Fountainbridge, Edinburgh, a son of the Reverend William Bell (d. 1779), a clergyman of the Episcopal Church of Scotland. He was the younger brother of the surgeon John Bell, and an elder brother of the surgeon Sir Charles Bell. At the age of eight he entered the Royal High School, Edinburgh. He received no university education further than attending the lectures of both A. F. Tytler and Dugald Stewart. Between 1787 and 1788 he attended lectures on Scots law by Hume, Professor of Scots Law at the University of Edinburgh, and nephew of the philosopher Hume.
Адвокат және ғалым
Белл 1791 жылы адвокаттар факультетінің мүшесі болды және Фрэнсис Джеффридің жақын достарының бірі болды. 1804 жылы ол Шотландиядағы банкроттық туралы заң туралы трактатты жариялады, оны кеңейтіп, 1826 жылы Шотландия заңына және Меркантильдік юриспруденция қағидаларына түсініктемелер ретінде жариялады, оны Джозеф Стори мен Джеймс Кент мақтады. 1821 жылы Белл Эдинбург университетінде шотланд заңдарының профессоры болып сайланды; ал 1831 жылы ол жоғары соттың басты кеңселерінің біріне тағайындалды. Ол 1833 жылы шотландтық банкроттық заңын зерттеуге арналған комиссияның басына тағайындалды. Оның кішігірім трактаты "Шотландия заңдарының принциптері" заң студенттері үшін стандартты оқулық болды. Сондай-ақ, "Нәсілдер туралы суреттер" атты еңбегін де жазды. 1805 жылы Белл Барбара Шоуға үйленді, ол өте құрметті Дэвид Шоудың немересі болды. 1832 жылы олар Эдинбургтің орталығында, 68-ші Квин-стритте тұрды, содан бері қиратылған. Соңғы жылдары ол Дарнавей көшесінің 6-сы мекенінде тұрды. 1831 жылы ол сэр Уолтер Скотттың орнына сессияның бас хатшысы болып тағайындалды. Ол Эдинбургтегі Принс-стриттің батыс жағындағы Сент-Джон епископ шіркеуінің зиратында жерленген.
Bell became a member of the Faculty of Advocates in 1791, and was one of the close friends of Francis Jeffrey. In 1804 he published a Treatise on the Law of Bankruptcy in Scotland, which he enlarged and published in 1826 as Commentaries on the Law of Scotland and on the principles of Mercantile Jurisprudence, praised by Joseph Story and James Kent. In 1821, Bell was elected Professor of Scots Law in the University of Edinburgh; and in 1831 he was appointed to one of the principal clerkships in the supreme court. He was placed at the head of a commission in 1833 to inquire into the Scottish bankruptcy law. His smaller treatise, Principles of the Law of Scotland, became a standard text book for law students. He wrote also Illustrations of the Principles. in 1805 Bell married Barbara Shaw, granddaughter of Very Reverend David Shaw. In 1832 they were living at 68 Queen Street in the centre of Edinburgh, since demolished. In his final years he lived at 6 Darnaway Street. In 1831 he was appointed Principal Clerk of Session in place of Sir Walter Scott. He is buried in St John's Episcopal Churchyard at the west end of Princes Street in Edinburgh.